Hye-jeong mahu bawa Ha-ri.
Dia sudah letak jawatan.
Apa saya patut buat?
Pasti dia sudah pergi.
Min Ha-ri…
tergamak awak tinggalkan saya begini.
Jika awak pergi begini…
Jika awak pergi…
macam mana saya nak hidup, Ha-ri?
Kim Hye-jin?
Hye-jin, apa awak buat di sini?
Ha-ri!
Awak belum pergi!
Awak masih di sini.
Saya rasa lega.
Saya rasa sangat lega.
Apa awak buat di sini?
Bagaimana awak boleh pergi tanpa beritahu saya?
Bagaimana awak boleh tinggalkan saya?
Jangan pergi, Ha-ri!
Siapa kata saya pergi?
Awak tak ikut mak awak ke Jepun?
Tidak.
Saya ke sini untuk hantar mak saya.
Hantar dia saja? Awak tak ikut dia?
Hei!
Selepas buat salah pada awak,
awak fikir saya akan lari?
Awak datang ke sini kerana awak fikir saya pergi tanpa beritahu awak?
Jadi, awak tidak pergi?
Tentulah tidak.
Lega rasanya.
Saya benar-benar sangka awak akan pergi!
Jangan menangis.
Kenapa saya nak tinggalkan awak?
Mengapa pula?
Saya akan bersama awak seperti gula-gula getah melekat pada kasut
dan minta maaf sepanjang hidup saya.
Jangan menangis.
Awak sudah berbaik dengan mak awak?
Ya.
Kami luangkan masa bersama dan berbual tentang macam-macam.
Saya tak faham kenapa dia tinggalkan saya sewaktu saya kecil
namun
saya faham sekarang.
Bukan sebagai anak
tetapi sebagai wanita.
Baguslah.
Lega rasanya.
Namun apa yang berlaku?
Awak berhenti kerja dan batalkan talian telefon.
Di mana pakaian awak?
Saya sedar saya buat kesilapan
kerana saya masih kebudak-budakan.
Ayah beri saya kerja
dan saya beli apa saya mahu dengan kad kreditnya.
Saya hidup senang tetapi tetap merungut.
Saya juga berjumpa dengan lelaki yang membuang masa saya.
SURAT PELETAKAN JAWATAN
Kemudian…
saya…
cuba dapatkan sesuatu…
yang bukan milik saya.
Setiap kali saya lihat muka awak,
saya rasa nak menangis.
Saya tak tahu apa saya nak kata…
jadi, saya lari kerana takut
seperti budak kecil.
Selain itu…
saya tak dapat kata apa yang saya perlu kata.
Maafkan saya, Hye-jin.
Saya minta maaf.
Aduhai.
Saya tak percaya saya buat begitu pada awak.
Maafkan saya.
Kita merapatkan jurang namun masih di tempat kedua.
Kita hanya peduli tentang keputusan.
Tiada gunanya jika kita bukan di tempat pertama.
Ingat, jika awak tak berjaya kali ini,
Most Korea akan musnah. Semuanya bergantung pada awak.
Jadi, apa rancangan awak?
Saya akan beri diri saya sedikit masa.
Saya akan lihat apa yang saya boleh lakukan sendiri.
Saya rasa mereka mahu awak kembali ke hotel.
Saya tak akan ke sana lagi.
Mulai sekarang, saya buat semuanya sendiri.
Semuanya!
ENCIK JI
Saya dekat dengan rumah awak. Boleh kita jumpa?
Saya nak mandi.
Ha-ri.
Saya nak ke kedai serbaneka.
- Mahu saya ikut awak? - Tak!
Mandi. Saya akan kembali.
Okey.
Sung-joon.
Hai, Hye-jin.
Kenapa awak datang ke sini?
Awak datang dari pejabat?
Tunggu. Saya perlukan sepuluh saat.
Apa yang awak buat?
Tiga, dua, satu.
Baiklah, saya akan pergi sekarang.
Tunggu.
Apa?
Saya cuma nak tengok awak.
Saya rasa itu akan beri saya semangat.
Awak okey?
Awak nampak penat.
Berbaloikah rasa tertekan untuk dapat nombor satu?
Bukan saya saja yang rasa tegang.
Apa maksud awak?
Apabila saya menerima misi ini,
saya bukan hanya mahu memulihkan Most Korea,
saya juga sedia pikul tanggungjawab untuk rakan sepasukan saya.
Ada orang akan selamat walaupun The Most dah tiada lagi,
namun ada yang akan terjejas.
Terutamanya yang kurang pengalaman dan kebolehan.
Nasib majalah tergugat, tapi saya juga bertanggungjawab untuk pasukan.
Saya mesti serius.
Namun sukar dilakukan sendirian.
Jika awak kasihan pada saya,
awak boleh peluk saya.
Saya akan rasa gembira.
Saya mengarut lagi selepas kata saya tak akan buat lagi.
Saya pergi dulu.
Tidur dengan nyenyak.
Apa?
Awak dah balik.
Apa ini?
Kenapa awak
di rumah saya?
Saya mandi
kerana badan rasa tegang.
Saya suka tekanan air mandi hujan awak.
Penghantaran piza!
Saya tak pesan.
Saya pesan kerana saya lapar.
Saya belum makan.
Hei.
Awak okey?
Awak macam terkejut.
Maafkan saya.
Saya juga membangunkan beberapa idea daripada mesyuarat.
Saya duduk di rumah selama dua hari untuk berfikir
dan saya dapat banyak idea.
Sebab itulah saya tak pernah beri perhatian pada apa-apa.
Adakah
saya genius?
Awak buat keputusan untuk kembali?
Awak bersusah payah meyakinkan saya.
Jadi, saya akan kembali.
Idea ini kurang maju
dan ini sudah lapuk.
New Look dah tiga bulan mengembangkan idea ini.
Apa?
Untuk laporan kafe pula,
luaskan kepada kafe di luar Korea.
Mungkin bandingkan kedai kopi kita
dengan kedai kopi di Eropah.
Midnight in Paris oleh Woody Allen adalah rujukan yang baik.
Saya sudah terfikir.
Ini biar En. Kim Poong-ho yang uruskan.
Dia teliti dan cekap menganalisis data seperti ini.
Untuk ini, rujuk artikel Cik Cha dalam isu Ogos tahun lepas.
Ia akan membantu.
Adakah awak seorang bijaksana?
Bagaimana awak tahu semuanya?
Apa yang buat awak berubah fikiran?
Awak tak mudah diyakinkan.
Ya, kan?
Entah apa yang yakinkan saya.
Saya rasa ia menjadi seronok semula.
Memikirkan majalah kita menghadapi risiko ditutup, memberi saya motivasi.
Saya suka permainan yang kemungkinannya tipis untuk menang.
Seperti yang awak tahu, saya pelik.
Saya tak akan putus asa tanpa berusaha
sehingga ke akhirnya.
Kita masih ada peluang 50-50.
Saya pergi dulu.
Salah awak sendiri kalau mimpi tentang saya.
Itu tak akan berlaku.
Maaf saya tak boleh kali ini.
Tak, ada perkara pelik telah berlaku. Tiada yang istimewa.
Saya pun rindu awak.
Saya akan telefon awak lagi.
Okey, selamat tinggal.
Saya dah lambat.
- Sayang, jaket! - Ya?
Terima kasih.
Saya pergi dulu.
Tunggu.
Kening awak terlalu gelap?
Begitulah.
- Pergi! - Jumpa lagi!
Ya.
Sebenarnya…
Pernah saya kata yang saya sayang awak?
Aduhai.
Saya sayang awak.
Berseronoklah!
Jangan berlari!
Sayang, cari wang banyak-banyak!
Jackson!
Encik Kim!
Nak rasa?
Encik Kim, awak kembali ke majalah?
Mungkin? Ayuh, Jackson.
Saya fikir awak dah pergi.
Saya sangka awak dah kerja di tempat lain.
Saya rasa lega sekarang!
Kenapa awak gembira jumpa saya?
Awak buat saya berharap.
Awak macam anak anjing yang gembira jumpa saya.
Goyangkan ekor dan menyalak kegembiraan
Ayuh, Coco.
Kenapa awak tak datang bekerja?
Awak rasa kenapa?
Perlukah saya cakap?
Adakah
kerana saya?
Awak fikir saya hampir berhenti kerja disebabkan awak?
Kerana awak menolak luahan hati saya?
Aduhai. Kenapa dengan saya?
Kenapa pula awak berhenti kerja kerana saya?
Ya, kerana awak, Jackson.
Apa?
Sejak awak menolak saya…
ada lubang besar dalam hati saya
dan kerja sudah tak menyeronokkan lagi.
En. Kim.
- Mengenai hari itu… - Tapi saya okey sekarang.
Saya mula menyukainya lagi!
Apa yang buat awak menyukainya lagi?
Helo.
Apa sebabnya awak kembali?
Siapa tahu?
Oh, ya.
Awak pernah dengar petikan ini?
"Semuanya belum berakhir."
Ya, Yogi Berra yang cakap begitu.
Awak bijak, bukan?
Namun apa kaitannya?
Tiada apa-apa. Ia terlintas di fikiran saya.
"Belum berakhir sehingga semuanya berakhir."
Memberi inspirasi, kan?
Apa yang dia cakap?
Selamat pagi!
Kim Shin-hyuk!
Shin-hyuk!
Aduhai!
- Si pelik itu. - Saya kembali.
Serius?
- Jangan peluk dia. - Sakit.
Boleh jangan gunakan keganasan untuk mengalu-alukan saya?
- Mana awak pergi? - Sukar dipercayai!
Tempat ini akan jadi kecoh lagi.
Bagaimana dengan temu bual untuk isu ulang tahun ke-20?
Kami cuba hubungi Leonard Kim, tapi…
Leonard Kim?
Maksud awak fesyenista menjadi pengarah
yang menang anugerah untuk filemnya?
Dia semakin popular sekarang.
Namun dia selalu mengelak temu bual.
Mahukah dia bekerjasama?
Encik Ji,
saya rasa ini terlalu sukar bagi kita.
Mungkin kita patut tukar kepada Kim Shin-ae?
Bukan idea yang baik.
Kenapa?
Bukan masanya untuk putus asa.
Kita masih ada peluang.
Dia suka memencilkan diri. Jika kita dapat dia…
Kita akan ada cerita yang sempurna.
Jika dapat bekerjasama dengannya…
Kita nombor satu dalam jualan domestik.
New Look dapatkan bintang Hollywood…
Jadi, kenapa kita tak boleh dapatkan Leonard Kim?
Betul?
Sejak bila mereka berdua jadi serasi?
- Entah. - Ini tak bagus.
Mari kita cabar orang di New Look.
Ini isu ulang tahun ke-20 kita, jadi sasar tempat teratas.
Awak tak pernah begitu bermotivasi.
Ada sesuatu telah berlaku?
Okey. Terus cuba dapatkan Leonard Kim.
Hidung awak berdarah!
Hidung awak.
Aduhai.
Darah!
- Di sini. - Duduk.
Dongak kepala.
Bukan, tunduk.
Awak sepatutnya mendongak.
- Bukan, tunduk. - Bukan, dongak.
- Bukan, tunduk. - Apa yang awak tahu?
Saya okey.
Awak ada acara di Pulau Jeju esok.
Awak okey?
Awak nampak penat.
Saya okey. Saya akan uruskan.
Awak perlu mendongak.
Dia nampak pucat juga.
Adakah dia cukup tidur?
Mungkin dia tak makan dengan betul.
Hye-jin, bahasa apa itu?
Awak cakap dengan makhluk asing?
Apa?
Tak kelakar?
Saya rasa ia kelakar.
Ini minit mesyuarat.
Terima kasih, Cik Kim Hye-jin.
Awak okey?
Hidung awak berdarah tadi.
Ya, saya okey.
Awak macam tak sihat.
Saya okey.
Bagaimana nak yakinkan awak?
Mungkin saya patut angkat kerusi saya.
- Atau mungkin meja? - Okey. Lupakan.
Awak okey, saya faham.
Seronok rasanya.
Saya suka yang awak risau tentang saya.
Baiklah, teruskan, En. Ji.
Encik Ji,
teh burdock boleh merawat hidung berdarah.
Ia lebih baik daripada kopi.
JUN-U
Selepas kerja, mari kita makan jjamppong lagi.
Maaf. Saya rasa tak sihat hari ini.
Kenapa?
- Awak okey? - Tidak.
Kepala saya sakit sedikit.
Kenapa kepala awak sakit?
Adakah awak selesema atau demam?
Awak demam? Awak rasa seram sejuk?
Biar saya lihat.
Aduhai, Han Seol, kawal diri awak.
Jangan suka pada dia!
Tidak begitu teruk.
A-reum!
Hye-jin.
Ya?
Kita tangguhkan mesyuarat kita tentang artikel awak esok.
Saya akan bersama Jabatan Seni sepanjang hari.
Okey. Tengoklah apabila awak ada masa.
Maaf.
Saya calonkan Kim Shin-hyuk.
Dia ada banyak idea dan dia juga penulis yang hebat.
Saya akan bantu awak.
Kim Shin-hyuk.
- Saya tahu. - Awak uruskan.
Saya boleh tunggu sehingga awak ada masa…
Jackson, jangan kata yang saya buat awak rasa tak selesa.
Takkanlah.
Tentulah tidak.
Saya telah menyusahkan awak, jadi…
Okey. Kita lambung duit syiling.
Kepala, saya bantu awak dengan artikel awak.
Ekor, kita lupakan semuanya, okey?
Tidak.
Muka jeneral, jadi, kepala!
Itu bukan kepala, tapi ekor!
Sebelum ini awak kata muka jeneral ialah ekor.
Nampaknya, awak betul.
Jeneral ialah kepala.
Saya tanya Pencetakan Korea.
Awak tanya Pencetakan Korea?
Kita bermesyuarat sepuluh minit lagi.
Adakah angka ialah ekor?
Namun dia kata itu kepala.
Adakah ia kepala atau ekor?
Awak menulis ini, Jackson?
Awak ada asas yang baik dan premis yang hebat.
Namun lihat ini, Jackson.
Jika ayat pertama tak menarik perhatian,
orang takkan baca.
Sebagai contoh,
bandingkan dua artikel ini.
Ia adalah perkara yang sama,
tetapi satu lebih menonjol.
Yang ini, kan?
Saya pun. Kenapa? Kerana saya yang tulis.
Kita mahu memberi kesan dari awal,
supaya pembaca akan terus membaca.
Untuk menulis artikel hebat, awak perlu sentiasa mengumpul idea.
Buat buku skrap untuk artikel yang bagus.
Jika awak buntu, awak boleh rujuk buku skrap
dan awak akan mula dapat idea.
Saya tak sangka awak begitu handal.
Awak seperti orang yang berbeza.
Akhirnya awak sedar.
Melihat saya bekerja, mengubah tanggapan awak tentang saya?
Apa?
Saya setuju yang lelaki berkebolehan sangat menarik.
Sikap profesional saya mungkin nampak seksi bagi awak.
Saya buat awak berdebar-debar?
Tunggu, Encik Kim.
Saya belum tunjukkan diri saya yang sebenar
dan apa saya boleh buat.
Seperti yang saya kata,
"Belum berakhir sehingga benar-benar berakhir."
Encik Kim,
saya suka awak.
Betulkah?
Jadi, awak suka saya.
Awak suka saya.
- Apa? - Okey, saya faham.
Awak sangat menyukai saya.
Saya dah tahu.
Itu saja.
Encik Kim!
Aduhai.
Bukan begitu.
Han Seol.
Tunggu sekejap.
Badan awak panas.
Saya tak pasti, jadi, saya beli beberapa ubat.
Ini untuk migrain, yang ini untuk flu
dan untuk hidung berair.
Jika demam, makan ini.
Di mana awak tadi? Ikut saya. Kita akan ke agensi.
Ya, Cik Cha.
Jangan ambil ketika perut kosong.
Makan sesuatu dulu. Okey?
Jangan jatuh sakit! Makan dulu!
Kim Jun-u,
kenapa awak begitu baik?
Kenapa awak bukan anak pengerusi?
- Hari bertuah saya! - Mari!
- Saya boleh! - Bagus!
Kenapa mereka tak diam supaya dia boleh tidur?
Awak nak bergaduh?
- Apa awak buat? - Kenapa?
Saya belanja makan tengah hari.
- Betulkah? - Saya nak belanja makan.
- Betulkah? - Bagus!
Saya sudah makan, jadi, teruskan tanpa saya.
Pergilah makan.
Kenapa dengan awak?
Matahariku
Apa yang awak buat?
Apa?
Aduhai!
Gincu awak comot.
Begitulah.
Awak dah kembali bergaya.
Terima kasih, Lin.
Aduh.
Jackson, itu pun awak.
Ada apa?
Mari lakukan sesuatu yang menyeronokkan.
Apa dia?
- Apa saja. - Apa?
- Ayuh. - Saya nak hantar ini kepada Poong-ho.
Dia boleh tunggu 30 minit lagi.
Bertenang! Awak perlu berehat.
- Minum teh! - Tidak.
Saya nak Americano ais.
Saya juga mahu Americano.
Teman wanita awak juga mahu ais?
Apa?
Saya bukan…
Dia bukan teman wanita…
saya lagi.
Saya mahu sepotong kek juga.
- Ya. - Encik Kim.
En. Kim,
saya suka awak tetapi…
Awak luahkan perasaan lagi.
Saya dah tahu yang awak suka saya.
Bukan?
Sebenarnya…
Macam mana saya nak cakap?
- Saya… - Ini sebabnya awak suka saya?
Aduhai!
Melihat saya buat awak senyum dan ketawa.
Tidak, saya cuba kata…
Nanti, ini sebabnya awak suka saya?
Gigi saya! Gigi saya hilang!
Encik Kim!
Kita perlu jelaskan sebarang kekaburan di antara kita.
- Awak tak suka saya? - Apa?
Kenapa saya tak suka awak?
Bagus. Saya masih ada peluang.
Seperti saya kata,
"Belum berakhir sehingga benar-benar berakhir."
Awak akan menjadi milik saya, Jackson.
Jumpa lagi.
Encik Kim!
Kenapa dia buat saya rasa bersalah?
Awak dah balik. Makan piza.
Hei, Kim Hye-rin, apa awak buat di sini?
Ha-ri ada masa sekarang.
Saya mahu bersembang dengan dia.
Adakah Sung-joon telefon awak?
Bukan!
Ya, Cik Cha.
Saya dah e-mel kepada awak.
Ya, kita jumpa esok.
Saya akan salin pakaian dan makan dengan awak.
Ha-ri.
Ada lelaki mengekori Kim Hye-jin.
Tahu apa yang kelakar?
Dia jual mahal! Kelakar, bukan?
Lelaki itu macam kawan.
Sama ada dia buta atau standardnya rendah.
Satu daripadanya.
Adik, makanlah.
Supaya awak membesar dan tinggi!
Apa awak buat?
Hari itu, dia datang ke rumah.
Aduhai, comelnya awak.
Kenapa awak begitu comel?
Awak cantik, bukan?
Lepaskan.
Sakit.
Sayang.
Mari sini.
Ini dia!
- Apa ini? - Bukalah.
Aduhai.
Kenapa awak belikan saya kasut?
Saya dah janji dengan awak.
Awak suka atau tak?
Sangat cantik,
tapi tak sesuai dengan saya.
Apa kata awak tukar kepada saiz awak?
Saya akan pakai kasut lebih selesa.
Hye-jin, sepasang kasut yang elok boleh bawa awak
ke tempat baik.
Apa?
Pakai kasut ini dan pergi ke tempat yang baik.
Jangan fikir dan jangan risau.
Pergi ke mana saja.
Ke mana saja hati membawa awak.
Ia mungkin tak selesa pada mulanya dan susah untuk berjalan.
Namun awak akan membiasakan diri.
Lambat-laun, awak akan rasa selesa
seolah-olah ditakdirkan.
Ha-ri,
saya suka keadaan sekarang.
Otak udang.
Jangan risau tentang saya dan pergi kepada Ji Sung-joon.
Jika awak terus bersikap begini, saya akan mengasihani awak.
Saya tak kisah jika saya dan Sung-joon berkawan saja.
Sewaktu saya memikat Ji Sung-joon dan pujuk dia supaya bersama saya,
dia hanya ingat tentang awak.
Menunggu awak buat dia terseksa.
Saya…
Saya okey.
Mungkin saya berbohong tempoh hari,
tetapi sekarang,
saya serius.
Saya okey.
Jadi, Hye-jin…
pergilah.
Jangan risau tentang apa-apa.
Okey?
Saya takkan desak awak.
Cuma jangan jauhkan diri.
Awaklah wanita yang saya suka.
Puteri, awak terbelit lagi?
Puteri?
Menunggu lebih sukar
daripada sangkaan.
Air pun tak ada.
Hai, Puteri.
Nanti.
Skarf itu!
Bila dia singgah?
Saya tak akan lari lagi.
Selamat tinggal!
Sayang, mari.
Ha-ri.
Saya hantar awak untuk kali terakhir.
Saya akan hantar awak dan jual kereta saya.
Terima kasih. Jumpa lagi.
Semoga berjaya jual kereta.
Okey.
- Hye-jin! - Ya?
Kasut itu nampak cantik pada awak!
Awak sangat cantik!
Awak yang terbaik!
Ayuh, Hye-jin!
Aduhai.
Seronok rasanya!
Selamat pagi!
- Awak dah sampai? - Selamat pagi.
Dia dah sampai?
Dia belum sampai.
En. Ji belum masuk?
Saya perlukan kelulusan dia.
Saya dan En. Ji ada mesyuarat pagi tadi.
Dia ada mesyuarat lain selepas itu.
Dia baru pergi.
Terima kasih untuk makan tengah hari.
Jumpa lagi.
Siapa nak naik tangga untuk ambil kopi?
Terima kasih.
Saya akan jumpa dia di pejabat nanti.
Ini terjemahan yang awak minta.
- Terima kasih. - Sama-sama.
Kopi dah sampai!
- Kopi? - Terima kasih.
Saya nak kopi ais.
Yang ini.
- Ambil ini. - Terima kasih.
Saya terserempak dengan Jurugambar Kang di kedai kopi.
Dia berjumpa dengan En. Ji.
Betulkah?
Awak tak bubuh sirap dalam kopi saya?
Saya terlupa.
Berikan kepada saya! Saya akan ambil gula!
Tak perlu.
Bukankah awak Hye-jin?
Helo, En. Kang.
Di mana En. Ji?
Awak berharap untuk jumpa dia?
Awak tak nampak dia keluar tadi?
Saya akan jumpa dia di pejabat nanti.
Ya, En. Ji.
Ada kereta tunggu awak di Pulau Jeju.
Awak kembali menaiki penerbangan pukul empat?
Awak akan sampai di pejabat selepas pukul enam.
Ya.
Kita jumpa nanti. Selamat jalan.
Ya Tuhan!
Hye-jin, apa yang awak buat?
Sebenarnya…
Tak ada apa-apa.
Dia pergi ke Pulau Jeju hari ini.
CUACA DI PULAU JEJU
Saya harap tak hujan apabila dia sampai.
Dia sudah makan atau belum.
Jackson, masa untuk mesyuarat.
Dia tertidur.
Jackson.
Kalaulah awak pandang saya.
Hye-jin, di mana dokumen daripada Syarikat Jeongin yang kita terima?
Saya beri kepada En. Ji kerana dia mahu melihatnya.
Betulkah?
Boleh awak ambil?
- Ya. - Terima kasih.
Syarikat Penerbitan Jeongin.
Syarikat Penerbitan Jeongin…
Kalau awak buat begitu, hujungnya akan melekat.
Kenapa awak guna mulut untuk tampal plaster?
Filem ini macam hebat.
Saya nak tengok.
Saya nak jumpa dia.
Awak nak tengok wayang juga?
Awak nak sertai tayangan?
Saya akan datang balik.
Hye-jin, awak nak ke mana?
Ke tempat yang baik.
Ya, Cik Cha.
Saya tiba lebih awal.
Saya akan jumpa awak nanti.
SELAMAT DATANG, JI SUNG-JOON
Awak okey?
Panggil ambulans!
- Awak okey? - Ada orang pengsan.
Awak okey?
Kenapa dia belum sampai?
Dia tak jawab telefon.
Aduhai.
Apa yang berlaku?
Mujurlah tak serius.
Saya tahu.
Tentulah dia pengsan kerana bekerja terlalu kuat.
Baiklah.
Poong-ho, jaga dia. Bagus.
Ada orang pengsan?
En. Ji.
Saya terkejut apabila hospital telefon saya.
Dia pengsan di lapangan terbang.
Kenapa dia bekerja keras?
Badan dia tak tahan dengan tekanan.
Jackson.
Awak nak ke mana?
Teksi!
Jackson, masuk.
Saya tak boleh.
Saya mesti jumpa Sung-joon sekarang.
Saya tahu. Masuk.
Tidak, tunggu.
Masuklah.
Encik Kim.
Tak mengapa. Pergilah.
Awak gelisah kerana risau.
Saya rasa bersalah kerana buat begini pada awak.
Awak baik orangnya
dan awak layan saya dengan baik.
Saya sentiasa seronok bersama awak.
Awak
juga baik pada saya…
Aduhai, Jackson.
Awak sangat lembut.
Baiklah.
Kita lambung duit syiling untuk kali terakhir.
Jika kepala, awak pergi dan berpatah balik.
Jika ekor, lebih baik awak bersedia
kerana saya tak akan lepaskan awak.
Kita mulakan.
Pergi, Jackson.
Ini kepala.
Encik Kim.
Terima kasih kerana
teragak-agak untuk saya.
Jika awak tak pergi, saya mungkin akan berubah fikiran.
VIP, JI SUNG-JOON, LELAKI
Ini Kim Hye-jin.
Kenapa awak datang?
Awak risau tentang saya?
Tidak.
Saya datang untuk peluk awak.
- Hye-jin. - Ya?
Saya tak mahu kita jadi kekok.
Jangan buat begitu. Tak bagus.
Pasti bagus jika awak dapat jumpa dia
dari awal lagi.
Apa? Awak berdua berpegangan tangan!
Saya fikir awak hanya perlu lihat saya sepuluh saat.
Helo.
Jika awak mahu sengsara, buat begitu di hadapan saya.
Saya takkan biarkan awak menderita sendirian lagi.
Terjemahan sari kata oleh Irda Eddie