ฮเยจองอยากพาฮาริไปกับเธอ
เธอยื่นจดหมายลาออก
ฉันจะทำยังไงดี
เธอต้องขึ้นเครื่องไปแล้วแน่ๆ
มินฮาริ
เธอทิ้งฉันไปแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าเธอทำแบบนี้
ถ้าเธอทิ้งฉัน
แล้วฉันจะอยู่ยังไง ฮาริ
คิมฮเยจิน
เธอมาทำอะไรที่นี่
ฮาริ
เธอยังไม่ไป
เธอยังอยู่
โล่งอกไปที
ฉันโล่งอกจริงๆ เลย
แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ
นี่ แล้วคิดจะไปโดยที่ไม่บอกฉันเหรอ
เธอทิ้งฉันลงคอได้ยังไง
อย่าไปนะ ฮาริ
ใครจะไปไหน อะไร ยังไง
เธอไม่ได้ไปญี่ปุ่นกับแม่เหรอ
เปล่านะ
ฉันมาส่งแม่ต่างหากเล่า
มาส่งแม่เหรอ เธอไม่ได้จะไปใช่ไหม
นี่
ฉันทำเรื่องแย่ๆ กับเธอขนาดนั้น
แล้วคิดว่าฉันจะชิ่งงั้นเหรอ
ที่เธอมาที่นี่เพราะเธอคิดว่าฉัน จะไปโดยไม่ลาเธองั้นเหรอ
เธอไม่ได้จะไปไหนใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ
ค่อยยังชั่ว
ฉันนึกว่าเธอจะไปจริงๆ แล้วซะอีก
โอ๋ๆ เลิกร้องได้แล้ว
ฉันจะทิ้งเธอไปได้ยังไงเล่า
ฉันจะทำลงได้ยังไง
ฉันจะอยู่ติดหนึบกับเธอ เหมือนหมากฝรั่งติดรองเท้าเลย
อยู่เพื่อขอโทษเธอไปตลอดชีวิตของฉัน
ไม่ต้องร้องนะ
แล้วเธอดีกับแม่แล้วเหรอ
ใช่
เราเปิดใจคุยกันในหลายๆ เรื่อง
ตอนเด็กๆ ฉันไม่เข้าใจหรอก ว่าทำไมเขาถึงทิ้งฉันไป
แต่ว่า
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
ไม่ใช่ในฐานะลูกคนหนึ่งหรอกนะ
แต่ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน
ดีแล้ว
โล่งไปอีกเรื่อง
แล้วมันเกิดอะไรขึ้นเหรอ
ที่เธอลาออก แล้วก็ยกเลิกเบอร์มือถือ
แล้วเสื้อผ้ากับรองเท้าเธออีก
ฉันรู้ตัวว่าฉันทำเรื่องแย่ๆ มากมาย
เพราะว่าฉันไม่รู้จักโต
พ่ออุตส่าห์หางานให้ฉัน
ส่วนฉันก็เอาแต่ถลุงเงินของพ่อ
ฉันใช้ชีวิตหรูหรา แต่ก็ไม่เคยพอใจ
ฉันเสียเวลาไปกับผู้ชายแบบที่ฉัน ไม่ควรเสียเวลาให้ตั้งแต่แรก
(จดหมายลาออก)
แล้วจากนั้น
ฉัน...
ก็ยังวิ่งตามหา
สิ่งหนึ่งที่ไม่ได้เป็นของฉัน
ทุกครั้งที่ฉันเห็นหน้าเธอ
ฉันอยากจะร้องไห้ดังๆ
ฉันไม่รู้จะอธิบายออกมายังไง
ฉันเลยหนีความกลัวของตัวเอง
เหมือนเด็กไม่รู้จักโต
แล้วก็
ฉันไม่กล้าพูดสิ่งที่ฉันควรพูดกับเธอ
ฉันขอโทษนะ ฮเยจิน
ฉันขอโทษจริงๆ
จริงๆ เลย
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันทำตัวแบบนั้นกับเธอ
ฉันขอโทษนะ
เราไล่ตามมาติดๆ ก็จริง แต่ก็ยังเป็นรองเขาอยู่
เราสนแค่ผลลัพธ์
ซึ่งมันไม่มีความหมายเลย ถ้าเราไม่สามารถก้าวเป็นที่หนึ่งได้
อย่าลืมล่ะ ถ้าครั้งนี้คุณทำไม่สำเร็จ
เดอะโมสต์เกาหลีจบเห่แน่
ทั้งหมดขึ้นอยู่กับคุณ
แล้วเธอจะเอาไงต่อ
ฉันจะให้เวลาตัวเองหน่อย
ค่อยๆ หาไปว่ามีอะไร ที่ฉันพอทำได้ด้วยตัวเองบ้าง
ฉันว่าที่โรงแรมอยากให้เธอกลับไปทำนะ
ฉันจะไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว
ต่อจากนี้ ฉันจะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง
ทุกอย่าง
(รองบก.จี)
ฉันอยู่แถวบ้านเธอ ขอไปหาได้ไหม
ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ
ฮาริ
เดี๋ยวฉันไปซื้อของก่อนนะ
- ไปด้วยได้ไหม - ไม่ต้อง
ไปอาบน้ำไป เดี๋ยวฉันกลับมา
ก็ได้
ซองจุน
ไง ฮเยจิน
ลมอะไรหอบมาเอาป่านนี้
มาจากออฟฟิศเหรอ
ขอเวลาสิบวินาทีนะ
นายทำอะไรน่ะ
สาม สอง หนึ่ง
เอาล่ะ ฉันไปก่อนนะ
เดี๋ยวนะ
ว่าไงนะ
ฉันแค่อยากมาเจอหน้าเธอ
มันช่วยให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นน่ะ
นายโอเคหรือเปล่า
นายดูเหนื่อยๆ นะ
มันคุ้มเหรอที่ต้องเหนื่อยขนาดนี้ กับการให้นิตยสารเราขึ้นเป็นที่หนึ่ง
มันไม่ใช่แค่ตัวฉันคนเดียวนะ
หมายความว่ายังไงเหรอ
ตอนที่ฉันรับทำโปรเจกต์นี้
ฉันไม่ได้ตั้งใจแค่จะชุบชีวิต เดอะโมสต์เกาหลีเท่านั้น
แต่มันคือการแบกรับความรับผิดชอบ ต่อลูกทีมทั้งหมดด้วย
ฉันเชื่อว่าบางคนจะยังคงดำเนินชีวิต ต่อไปได้ หากไม่มีเดอะโมสต์แล้ว
แต่สำหรับบางคน อาจจะได้รับผลอย่างหนัก
โดยเฉพาะคนที่ไม่มีประสบการณ์ และความสามารถ
แม้นิตยสารกำลังมีความเสี่ยง แต่ฉันก็ต้องรับผิดชอบทีมไว้ด้วย
ฉันเลยต้องเอาจริงแบบนี้ไง
แต่มันหนักเกินกว่าจะลุยคนเดียวนะ
ถ้าเธอสงสารฉันล่ะก็
กอดฉันสักทีก็ได้นะ
มันจะช่วยได้เยอะเลยล่ะ
รับปากไปแล้วแท้ๆ ฉันพูดอะไรไร้สาระอีกแล้ว
ฉันไปดีกว่า
ฝันดีนะครับ
เฮ้ย
กลับมาแล้วเหรอ
อะไรวะ
คุณมาทำอะไร
ที่ห้องผม
ก็มาอาบน้ำไง
พอดีปวดตัวอยู่
แรงดันฝักบัวบ้านคุณนี่สุดยอดเลย
พิซซ่ามาแล้วครับ
ผมไม่ได้สั่งครับ
ผมหิวก็เลยสั่งมา
ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย
เอ่อ...
เป็นอะไร
สีหน้าดูตกใจ
ขอโทษด้วยนะครับ
ผมลองต่อยอดไอเดียจากที่ประชุมมา
พอดีขลุกอยู่แต่บ้านสองวัน
ไอเดียมันก็พรั่งพรูมาเป็นแม่น้ำ
ผมเลยไม่ค่อยอยากตั้งใจทำอะไรไง
หรือผมอาจจะเป็น
อัจฉริยะก็ได้นะ
คุณตัดสินใจจะกลับมาทำแล้วเหรอ
ก็คุณเล่นออดอ้อนซะขนาดนั้น
ผมก็ต้องกลับสิครับ
ไอเดียนี้ยังไม่ดี
อันนี้ก็เก่าไป
นิวลุคเล่นเรื่องนี้มาสามเดือนแล้ว
ว่าไงนะ
ส่วนเรื่องคาเฟ่
ลองขยายไปให้ไกลกว่าร้านในเกาหลี
ถ้าเอาไปเทียบกับร้านในยุโรป
คงน่าสนใจกว่านี้
ลองอ้างอิงจากเรื่อง "คืนบ่มรักที่ปารีส" ก็น่าจะดี
ผมก็คิดเหมือนคุณนั่นแหละ
แล้วก็นี่
ให้คุณคิมพุงโฮเอาไปดู
เขาเก่งเรื่องวิเคราะห์ข้อมูลแบบนี้
ส่วนเรื่องนี้คุณอ้างอิงจากบทความ ของคุณชาฉบับเดือนสิงหาคมปีก่อนได้
อาจจะช่วยได้
นี่คุณเป็นนักปราชญ์งั้นเหรอ
รู้ไปซะทุกอย่างแบบนี้ได้ไง
แล้วอะไรทำให้คุณเปลี่ยนใจน่ะ
ไหนว่าคุณใจแข็ง
ก็นั่นน่ะสิ
ก็ไม่รู้เหมือนกัน
ผมแค่คิดว่ามันต้องสนุกแน่
การที่นิตยสารเราจะถูกปิดตัวลง มันทำให้ผมมีไฟอีกครั้ง
ผมรู้สึกสนุกกับการเล่นเกมรอง
ก็ผมมันบ้านี่นา
ผมไม่ยอมแพ้หากยังไม่ลองทำ
ถ้าไม่ถึงตาจนจริงๆ
เรายังมีโอกาสชนะครึ่งๆ
ผมไปดีกว่า
อย่าเผลอฝันถึงผมล่ะ
ฝันไปเถอะ
ขอโทษนะที่ผมไปไม่ได้
มีเรื่องตลกๆ นิดหน่อยน่ะ ไม่มีเรื่องใหญ่อะไรหรอก
ผมก็คิดถึงคุณ ไว้ผมโทรหานะ
โอเค บ๊ายบาย
สายแล้ว
- เมียจ๋า แจ็กเก็ต - ว่าไง
ขอบคุณ
ฉันไปก่อนนะ
เดี๋ยวก่อน
คิ้วเธอเข้มไปนะ
สวยแล้ว
- ไปได้ - แล้วเจอกันนะ
เออนี่
คือว่า
ฉันเคยบอกไหมว่าฉันรักเธอ
ให้ตายสิ
ฉันรักเธอนะ
ไปดีๆ ล่ะ
แล้วไม่ต้องวิ่งขนาดนั้น
เมียจ๋า หาเงินมาเยอะๆ นะจ๊ะ
แจ็กสัน
คุณคิม
ชิมสักหน่อยไหม
คุณคิมกลับมาทำงานกับเราแล้วเหรอ
งั้นมั้ง
ไปเร็ว แจ็กสัน
ฉันนึกว่าพี่ไปแล้วซะอีก
นึกว่าพี่ได้งานอื่นไปแล้ว
โล่งอกจริงๆ
ทำไมต้องดีใจขนาดนั้นด้วยเล่า
ใจฉันสั่นหมดแล้ว
ทำตัวเหมือนลูกหมาที่อยากเจอฉันเลย
สะบัดหางไปมา โฮ่งๆ สร้างหรรษา
ไปเร็ว โคโค่
แล้วทำไมจู่ๆ พี่ก็ไม่มาทำงานล่ะ
แล้วเธอคิดว่าไงล่ะ
ต้องให้บอกด้วยเหรอ
มันเป็นเพราะ
เรื่องฉันหรือเปล่าคะ
คิดว่าฉันเกือบลาออกจากงาน เพราะเธอเหรอ
เพราะเธอหักอกฉันน่ะเหรอ
ให้ตายสิ ฉันนี่คิดบ้าอะไรก็ไม่รู้
พี่จะลาออกจากงานเพราะฉันได้ไง
ถูกแล้ว มันเป็นเพราะเธอ แจ็กสัน
อะไรนะ
เธอขับไล่ไสส่งฉันไม่มีชิ้นดี
หัวใจฉันเลยเป็นรูเบ้อเริ่ม
อะไรๆ ที่ออฟฟิศมันก็น่าเบื่อซะงั้น
คุณคิมคะ
- เรื่องวันนั้น... - แต่ตอนนี้ฉันหายดีแล้ว
ฉันเริ่มสนุกกับเกมนี้อีกแล้ว
อะไรทำให้พี่สนุกขึ้นมาได้อีกนะ
สวัสดีค่ะ
ทำไมพี่ถึงกลับมาล่ะ
ใครจะรู้
อ๋อใช่
แจ็กสัน เธอเคยได้ยินคำนี้ไหม
"ยังไม่จบจนกว่าเสียงระฆังจะดังขึ้น"
ค่ะ โยกี เบอร์ราเป็นคนพูด
ฉลาดไม่เบานะเรานี่
แล้วมันเกี่ยวอะไรเหรอคะ
ไม่หรอก อยู่ๆ ก็คิดขึ้นมาได้
"ยังไม่จบจนกว่าเสียงระฆังจะดังขึ้น"
ฟังแล้วฮึกเหิมดีนะ
เขาพูดอะไรของเขาน่ะ
อรุณสวัสดิ์
คิมชินฮยอก
รุ่นพี่
ตายแล้ว
- ไอ้คนบ้า - ฉันกลับมาแล้ว
กลับมาจริงเหรอ
- อย่าไปกอดเขาสิ - เจ็บนะ
ช่วยต้อนรับฉันเบาๆ หน่อยได้ไหม
- นายหายไปไหนมา - ไม่อยากจะเชื่อเลย
ออฟฟิศคงไม่เงียบอีกแล้ว
บทสัมภาษณ์สำหรับฉบับครบรอบ 20 ปี ไปถึงไหนกันแล้ว
เราติดต่อคุณลีโอนาร์ด คิมอยู่ค่ะ
ลีโอนาร์ด คิมเหรอ
ใช่แฟชั่นนิสต้าที่ผันมาเป็นผู้กำกับ
แล้วเพิ่งได้รับรางวัลกำกับหนังเหรอ
ตอนนี้เขาดังมากๆ เลย
แต่เขาขึ้นชื่อ เรื่องเกลียดการให้สัมภาษณ์นี่
คุณคิดว่าเขาจะร่วมงานกับเราไหมคะ
รองบก.จีคะ
ฉันว่าเรื่องนี้มัน เกินความสามารถของพวกเรา
เราเปลี่ยนมาเป็นคุณคิมชินเอดีไหม
ไม่ดีหรอก
ทำไมล่ะ
นี่ไม่ใช่เวลามายอมแพ้นะ
เรายังพอมีโอกาสอยู่บ้าง
ยิ่งเขาให้สัมภาษณ์ยากๆ แล้วเราได้ตัวเขามา...
บทความเราก็ยิ่งดีเข้าไปอีก
ถ้าเราได้เป็นนิตยสารแรกในเอเชีย ที่ได้ร่วมงานกับเขา...
ยอดขายเราพุ่งเป็นที่หนึ่งแน่นอน
นิวลุคเคยสัมภาษณ์ดาราฮอลลีวู้ดแล้ว
แล้วทำไมเราจะสัมภาษณ์ ลีโอนาร์ด คิมไม่ได้ล่ะ
ใช่ไหม
เขาเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่รู้สิ
ลางร้ายมาแล้ว
เราต้องร่วมกันตีตื้นนิวลุค
นี่เป็นฉบับครบรอบ 20 ปีของเรา เราต้องดันให้ทะลุเพดาน
ขยันแบบนี้ดูไม่เป็นนายเลยนะ
เกิดอะไรขึ้นตอนคุณไม่อยู่งั้นเหรอ
โอเค เราจะดันเรื่องลีโอนาร์ด คิม ให้ถึงที่สุด
เดี๋ยวค่ะ เลือดกำเดาคุณไหล
จมูกคุณ
พระเจ้า
เลือด
- นี่ครับ - นั่งก่อนครับ
แหงนหน้านะครับ
ไม่ๆ ก้มหน้าครับ
คุณต้องแหงนหน้าไปข้างหลัง
- ไม่ ไปข้างหน้า - ไม่ ไปข้างหลัง
- ไม่ ไปข้างหน้า - แกจะไปรู้อะไร
ผมสบายดี
ผมไม่เป็นอะไร
คุณต้องไปดูโชว์ที่เกาะเชจูพรุ่งนี้
คุณจะไหวไหมคะ
ดูเหนื่อยๆ นะคะ
ผมไม่เป็นไร ผมจัดการได้
คุณต้องแหงนหัวไปข้างหลัง
หน้าเขาดูซีดๆ นะ
เขานอนพอไหมเนี่ย
ไม่ก็ไม่ได้กินข้าวปลา
ฮเยจิน นั่นภาษาอะไร
นี่คุยกับนอกโลกเหรอ
อะไรนะ
อีทีกลับบ้าน
อ้าว ไม่ฮาเหรอ
นึกว่าจะฮา
นี่บันทึกการประชุมค่ะ
ขอบคุณ คุณคิมฮเยจิน
นายเป็นอะไรหรือเปล่า
ที่เลือดกำเดาไหลน่ะ
ฉันไม่เป็นไรหรอก
สภาพนายดูไม่ดีเลย
ฉันไม่เป็นอะไรจริงๆ
จะทำยังไงให้เธอเชื่อนะ
ให้ยกเก้าอี้โชว์ไหม
- หรือโต๊ะนี่ดี - พอเถอะๆ
นายไม่เป็นอะไร ฉันเข้าใจแล้ว
ดีจัง
ฉันชอบนะเวลาเธอเป็นห่วง
งั้นก็สู้เขานะคะ รองบก.จี
รองบก.จี
เขาบอกว่าชาโกโบช่วยเรื่องเลือดกำเดา
ดีกว่ากาแฟเป็นไหนๆ
(จุนอู)
วันนี้หลังเลิกงานไปกินจัมปงอีกเถอะ
โทษทีนะ วันนี้ไม่ค่อยสบายน่ะ
เป็นอะไรเหรอ
- เธอเป็นอะไรหรือเปล่า - เปล่า คือว่า
ฉันปวดหัวนิดหน่อยน่ะ
ทำไมปวดล่ะ
เธอไม่สบายเหรอ เป็นหวัดเหรอ
มีไข้หรือเปล่า หนาวไหม
ไหนฉันดูซิ
ตายแล้ว ฮันซอล นิ่งไว้นะ
อย่าชอบเขาเด็ดขาด
ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากนักหรอก
รุ่นพี่อารึมคะ
คุณฮเยจิน
คะ
ช่วยเลื่อนนัดประชุมเรื่องบทความ ของคุณเป็นวันพรุ่งนี้ได้ไหม
พอดีฉันต้องไปแผนกศิลป์ทั้งวันเลย
ได้ค่ะ คุณค่อยดูตอนว่างก็ได้ค่ะ
ขอโทษทีนะ
ผมเสนอคุณคิมชินฮยอกให้ทำงานนี้แทน
เขามีไอเดียเจ๋งๆ แถมเป็นนักเขียนที่เก่งอีกด้วย
เดี๋ยวผมช่วยเอง
คิมชินฮยอก
- ขอบคุณนะ - ครับ
งานนี้เป็นของนาย
ฉันรอจนกว่าคุณมีเวลาก็ได้ค่ะ
แจ็กสัน อย่าบอกนะว่าเธออึดอัด
เดี๋ยวดูงี่เง่านะ
ใครบอกล่ะคะ
ฉันทำพี่เสียใจมาเยอะ ก็เลย...
โอเค งั้นโยนเหรียญเสี่ยงทายแล้วกัน
หัว ฉันช่วยเธอเรื่องบทความ
ก้อย เราต้องลืมเรื่องทุกอย่าง
ไม่
ออกหน้านายพล ก็หัวน่ะสิ
นั่นมันก้อยต่างหากเล่า
คราวที่แล้วพี่บอกหน้านายพลคือก้อยไง
ตอนนั้นเธอพูดถูกแล้ว
หน้านายพลคือหัว
ฉันไปตรวจดูจากกรมธนารักษ์เลยนะ
พี่ตรวจจากกรมธนารักษ์เลยเหรอ
งั้นอีกสิบนาทีเริ่มประชุมนะ
ด้านตัวเลขนั่นเป็นก้อยเหรอ
ไหนเขาเคยบอกว่าหัวไง
สรุปหัวหรือก้อยเนี่ย
เธอเขียนนี่เองเหรอ แจ็กสัน
ปูเรื่องได้ดี เทคนิคแพรวพราว
แต่ดูนี่ แจ็กสัน
ถ้าเธอเรียกความสนใจคนอ่าน ตั้งแต่บรรทัดแรกไม่ได้
งานเธอก็จบเห่
ดูนี่
ลองเปรียบเทียบสองบทความนี่
เขียนเรื่องเดียวกัน
แต่อีกบทความกลับโดดเด่นกว่า
บทความนี้ เห็นไหม
เพราะอะไรรู้ไหม เพราะฉันเขียนเองไง
ถ้าเธออยากให้งานเขียนกระชากใจคนดู
เธอต้องทำให้คนอ่านอยากอ่านต่อ
ซึ่งจะทำงั้นได้ เธอต้องอัดแน่นด้วยไอเดีย
รวบรวมบทความที่เธอชอบ ไว้ในสมุดบันทึกก็ได้
แล้วพอเธอต้องมาเขียนบทความ เธอก็อ้างไอเดียจากสมุดของเธอ
ขอบอกไอเดียจะพุ่งราวกับโซดาเลย
ไม่ยักรู้ว่าพี่นี่เก่งเป็นบ้า
อย่างกับคนละคนเลยนะ
รู้ตัวแล้วล่ะสิ
นั่งดูฉันทำงานทำให้เห็นแสงสว่าง ในตัวของฉันใช่ไหมล่ะ
อะไรนะคะ
ฉันต้องยอมรับนะว่าผู้ชายเก่ง นี่ดูดีเป็นบ้าเลย
หน้าที่การงานฉันอาจทำให้เธอ คิดว่าฉันเซ็กซี่ก็ได้
หัวใจเต้นรัวหรือยัง
เดี๋ยวค่ะ คุณคิม
นี่ขนาดยังไม่ได้โชว์อะไรเด็ดๆ นะ
แล้วจะรู้ว่าฉันเนี่ยสุดยอดขนาดไหน
อย่างที่บอกล่ะ
"ยังไม่จบจนกว่าเสียงระฆังจะดังขึ้น"
คุณคิมคะ
ฉันชอบพี่จริงๆ
งั้นเลยเหรอ
สรุปเธอชอบฉันแล้วเหรอ
เธอชอบฉันมากเลย
- อะไรนะคะ - ฉันเข้าใจดี
เธอชอบฉันมากจริงๆ
ดูหน้าก็รู้ใจ
ก็แค่นั้นแหละ
คุณคิมคะ
โอ๊ย
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย
ฮันซอล
รอเดี๋ยว
ตัวอุ่นๆ นะ
ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร ก็เลยเหมายามาหมดเลย
อันนี้สำหรับไมเกรน อันนี้แก้หวัด
อันนี้สำหรับน้ำมูกไหล
แต่ถ้ามีไข้ เธอกินอันนี้นะ
จุนอู หายไปไหนมา ตามฉันมาเร็ว เราต้องไปดูงานกับเอเจนซี่
ครับ รุ่นพี่
อย่าทานยาตอนท้องว่างนะ
เธอหาอะไรกินรองท้องก่อน ตกลงนะ
หายไวไวล่ะ กินอะไรรองท้องก่อนนะ
คิมจุนอู
ทำไมนายถึงใจดีแล้วก็น่ารักขนาดนี้
ทำไมนายถึงไม่เป็นลูกชายท่านประธานนะ
- วันนี้วันโชคดี - เอาเลย
- ฉันชนะ - เจ๋ง
อยู่เงียบๆ ให้เขานอนก่อนไม่ได้เหรอ
หาเรื่องหรือไง
- เธอทำอะไรน่ะ - เป็นอะไรเหรอ
มื้อเที่ยงเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
- จริงเหรอ - ฉันอยากจะจ่ายให้หมดตัวไปเลย
- จริงเหรอ - เอาเลย
ฉันกินแล้ว เอาบัตรไปเลยค่ะ
ไป ไปกินให้หมดโลก
เกิดอะไรขึ้น
โอ้ ดวงตะวัน
ทำอะไรเนี่ยที่รัก
คะ
ให้ตายสิ
ลิปสติกคุณเปื้อนน่ะค่ะ
หมดแล้วค่ะ
คุณดูเป็นโมสต์แล้วค่ะ
ขอบใจนะ
โอ๊ย
แจ็กสัน อยู่นี่นี่เอง
มีอะไรคะ
หาอะไรสนุกสุดยอดทำกัน
สนุกที่ว่านี่อะไรเหรอคะ
- อะไรก็ได้ยกเว้นนี่ - อะไร
- ไปเร็ว - ฉันต้องเอางานไปให้รุ่นพี่พุงโฮ
ให้รอครึ่งชั่วโมงก็ไม่ตายหรอกน่า
สบายๆ เธอต้องหัดปล่อยวางบ้างนะ
- เวลาจิบชาไง - ไม่นะคะ
อเมริกาโน่เย็นแก้วหนึ่งครับ
ฉันด้วยค่ะ
แฟนคุณรับแบบเย็นด้วยไหมคะ
คะ
ฉันไม่ใช่...
เธอไม่ใช่แฟนผมครับ
ยังไม่ใช่น่ะนะ
เอาเค้กด้วยที่หนึ่ง
- ค่ะ - คือ...
คุณคิมคะ
ฉันชอบพี่จริงๆ ค่ะ แต่ว่า...
เอาอีกแล้วบอกรักฉันอีกแล้ว
ฉันรู้แล้วว่าเธอชอบฉันใจจะขาด
ใช่ไหม
แบบว่า
ฉันจะพูดยังไงดี
- ที่ฉันจะพูดก็คือ... - ชอบฉันเพราะแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
ตาบ้า
แค่มองฉันก็ยิ้มซะแล้ว
ไม่ค่ะ ที่ฉันจะบอกก็คือ
หรือว่าชอบฉันเพราะแบบนี้
ฟันหน้าฉัน ฟันหน้าฉันร่วงไปแล้ว
คุณคิม
จะปล่อยไว้ค้างคาไม่ได้นะคะ
- เธอไม่ได้ชอบฉันเหรอ แจ็กสัน - อะไรนะคะ
ฉันจะไม่ชอบพี่ได้ยังไง
ดี งั้นฉันก็ยังมีหวัง
อย่างที่ฉันบอกไง
"ยังไม่จบจนกว่าเสียงระฆังจะดังขึ้น"
สักวันเธอต้องเป็นของฉัน แจ็กสัน
เจอกันนะ
คุณคิมคะ
ทำไมชอบทำให้ฉันรู้สึกแย่เรื่อยเลย
กลับมาสักที มากินพิซซ่าเร็ว
นี่ คิมฮเยริน เธอมาทำอะไรที่นี่
พี่ฮาริว่างแล้ว
ฉันก็อยากมาคุยเรื่องนู่นนี่นั่นไง
เอ๊ะ พี่ซองจุนโทรหาพี่เหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
ค่ะ คุณชา
ฉันส่งอีเมลไปให้แล้วค่ะ
ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ เดี๋ยวมานั่งกินด้วย
พี่ๆ
มีหนุ่มคนหนึ่งตามติด คิมฮเยจินไม่ห่างเลย
พี่อยากรู้ไหมว่าฮาตรงไหน
พี่ฮเยจินเล่นตัวหนักมาก ฮาไหมล่ะ
ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนเก่า
ถ้าพี่เขาไม่ตาบอด ก็ต้องมาตรฐานต่ำ
ต้องใช่แน่ๆ
นี่ น้องรัก กินเข้าไป
จะได้โตไวไว
พี่ทำอะไรเนี่ย
วันก่อนเขาก็มาหาที่บ้านด้วยนะ
โอ๊ย เธอนี่น่ารักเป็นบ้าเลย
ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้นะ
สวยใสไร้สติอะไรเช่นนี้
จะปล่อยดีๆ ไหม
เจ็บนะ
เมียจ๋า
มานี่มา
แต่นแต๊น
อะไร
เปิดดูสิ
ตายจริง
แล้วทำไมจู่ๆ ซื้อรองเท้าให้ฉันล่ะ
ก็ฉันสัญญาไว้นี่
เธอชอบไหมล่ะ
มันสวยมากๆ เลย
แต่คงไม่เข้ากับฉันหรอก
เอาไปเปลี่ยนเป็นไซส์เธอเถอะ
ฉันใส่ส้นเตี้ยๆ ดีกว่า
ฮเยจิน ไม่รู้เหรอว่ารองเท้าดีๆ
จะพาเธอไปที่ดีๆ
อะไรนะ
เอาไปใส่ แล้วไปที่ดีๆ นะ
ปล่อยวางเรื่องอื่นไว้บ้าง อย่ากังวลอีก
ไปในที่ที่เธออยากไป
ที่ที่ใจเธอพาไปน่ะ
มันอาจจะคับๆ หน่อยในตอนแรก เธออาจจะเดินแล้วเจ็บเท้า
แต่ไม่นานเธอจะชินกับมัน
แล้วเธอก็จะรู้สึกสบาย
ราวกับว่าเกิดมาเพื่อกันและกัน
ฮาริ
ฉันมีความสุขกับทุกวันนี้ดี
ยัยบ๊อง
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก เธอไปหาจีซองจุนเถอะ
ถ้าเธอยังขืนทำตัวแบบนี้ มันจะยิ่งทำให้ฉันรู้สึกแย่นะ
ฉันไม่สนหรอก ถ้าจะได้เป็นแค่เพื่อนกับเขา
ตอนฉันไล่ตามซองจุน และเรียกร้องให้เขาอยู่กับฉัน
คนที่อยู่ในใจเขาจริงๆ ก็คือเธอ
เขาอาจจะทนทุกข์รอเธออยู่ก็ได้
ฉัน...
ไม่เป็นอะไรจริงๆ
วันก่อนๆ ที่พูดไปแบบนั้น ฉันอาจจะโกหก
แต่ตอนนี้
ฉันพูดจากใจจริงนะ
ฉันโอเคจริงๆ
ฮเยจิน
ไปเถอะ
แล้วไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว
เข้าใจไหม
ฉันจะไม่กดดันเธอ
ขอแค่ อย่าหนีฉันไป
ตอนนี้ เธอคือผู้หญิงที่ฉันชอบ
เจ้าหญิง แกวนจนไปไหนไม่ได้อีกแล้วสิ
เจ้าหญิง
การรอคอย
มันยากกว่าที่คิดเนอะ
น้ำหมดตู้อีก
ไง เจ้าหญิง
เดี๋ยวนะ
ผ้าพันคอนั่น
เขามาเมื่อไหร่กันนะ
ฉันจะไม่หนีอีกแล้วล่ะ
บาย
เมียจ๋า มานี่เร็ว
ฮาริ
ฉันจะไปส่งเธอเป็นครั้งสุดท้าย
พ่อส่งเธอแล้ว ฉันจะขายรถนี่ซะ
ขอบใจนะ เจอกันที่บ้าน
ขอให้ขายได้นะ
จ้ะ
ฮเยจิน
ว่าไง
ใส่แล้วสวยเป็นบ้า
ฮเยจินของฉัน สวยที่สุด
เธอน่ารักที่สุด
สู้เขา
ให้ตายสิ
รู้สึกดีเป็นบ้าเลย
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- มาแล้วเหรอ - อรุณสวัสดิ์
เขามาหรือยังนะ
ยังนี่นา
รองบก.จียังไม่มาเหรอ
ฉันต้องให้เขาเซ็นเอกสารด้วย
คุณจีไปประชุมกับฉัน ที่แผนกศิลป์เมื่อเช้านี้
แล้วเขามีประชุมต้องเข้าต่ออีก
เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง
ฮเยจิน ขอบคุณนะที่เลี้ยงข้าว
เจอกันนะ
มีใครอยากเดิมพันเลี้ยงกาแฟบ้าง
ขอบใจนะ
ไว้เจอที่ออฟฟิศทีหลังก็ได้
รุ่นพี่ชาคะ นี่เอกสารแปลค่ะ
- ขอบใจจ้ะ - ค่ะ
แต่นแต๊น กาแฟมาแล้วครับ
- กาแฟเหรอ - ขอบคุณนะ
เอากาแฟเย็น
อันนี้
- เอาไปเลย - ขอบคุณนะคะ
ผมเจอช่างภาพคังที่ร้านกาแฟ
กำลังนั่งคุยกับรองบก.จีด้วย
จริงเหรอ
อะไรกัน ไม่ได้ใส่น้ำเชื่อมมาให้เหรอ
ฉันลืมไปเลย
เอามานี่มา เดี๋ยวเอาไปใส่ให้
ไม่ต้องก็ได้
คุณฮเยจินหรือเปล่าครับ
สวัสดีค่ะ คุณคัง
แล้วรองบก.จีล่ะคะ
คุณมาตามหาเขาเหรอ
เขาเพิ่งออกไปเอง ไม่เห็นเหรอครับ
(ฮอลลีส คอฟฟี่)
ไว้เจอที่ออฟฟิศทีหลังก็ได้
ค่ะ รองบก.จี
รถยนต์จะพร้อมใช้ที่สนามบินเชจูค่ะ
คุณจะกลับเที่ยวบิน สี่โมงเย็นใช่ไหมคะ
งั้นคุณคงถึงออฟฟิศหลังหกโมงเย็น
ได้ค่ะ
แล้วเจอกันค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ
ตาเถร
คุณฮเยจิน ทำอะไรน่ะ
คือว่า
ไม่มีอะไรค่ะ
เขาต้องไปเกาะเชจูวันนี้นี่นา
(พยากรณ์อากาศเกาะเชจู)
ขอให้ฝนไม่ตกตอนเขาไปถึงนะ
จะมีอะไรให้เขากินไหมนะ
แจ็กสัน ถึงเวลาประชุมแล้ว
แอบงีบเหรอ
แจ็กสัน
หันมามองฉันบ้างสิ
ฮเยจิน เอกสารจากสำนักพิมพ์จองอิน ที่คนส่งของมาส่งล่ะ
ฉันเอาไปให้รองบก.จีดูแล้วค่ะ
จริงเหรอ
เอากลับมาก่อนได้ไหม
- ได้ค่ะ - ขอบใจนะ
สำนักพิมพ์จองอิน
ถ้าทำแบบนั้น มันก็พันกันหมดสิ
แล้วใช้ปากแปะปลาสเตอร์ได้ยังไงเล่า
หนังเรื่องนี้น่าสนุก
อยากไปดูซะตอนนี้เลย
ฉันอยากเห็นหน้าเขา
เธอก็อยากดูเหมือนกันเหรอ
ไปดูด้วยกันไหม
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
คุณฮเยจิน จะไปไหนน่ะ
ไปที่ดีๆ ค่ะ
ครับ คุณชา
ผมมาถึงก่อนเวลา
เจอกันตอนผมกลับไปนะครับ
(ผู้โดยสารขาเข้า)
(ยินดีต้อนรับ จีซองจุน)
คุณครับ เป็นอะไรครับ
เรียกรถพยาบาลที
- คุณเป็นอะไรไหม - มีคนเป็นลมตรงนี้
คุณโอเคไหม
ทำไมยังไม่ถึงอีกนะ
ไม่รับโทรศัพท์อีก
ไม่นะ
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ค่อยยังชั่วที่เขาไม่เป็นอะไรมาก
รู้แล้ว
ทำงานหนักแบบนี้ก็น่าเป็นลมอยู่หรอก
ได้
พุงโฮ ดูแลเขาดีๆ นะ อือ
ใครเป็นลมเหรอคะ
คุณจีน่ะ
ตอนรับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล ฉันตกใจแทบแย่
เขาเป็นลมไปที่สนามบิน
ทำไมเขาต้องทำงานหนักขนาดนี้ด้วย
ร่างกายคงรับความเครียด ไม่ไหวแล้วแน่ๆ
แจ็กสัน
แจ็กสัน เธอจะไปไหนน่ะ
แท็กซี่
แจ็กสัน ขึ้นรถเร็ว
ไม่ได้ค่ะ
ฉันต้องไปหาซองจุนตอนนี้
รู้แล้ว ขึ้นมาเถอะ
เดี๋ยวค่ะ
เข้าไปสิ
คุณคิมคะ
ไม่เป็นไร เธอไปเถอะ
เธอกังวลจนตัวสั่นแล้ว
ฉันรู้สึกแย่ที่ทำแบบนี้กับพี่
พี่เป็นคนที่ดีจริงๆ
พี่ดีกับฉันตลอดเลย
อยู่กับพี่แล้วฉันมีความสุขมากนะ
พี่
ดีกับฉันจริงๆ
ให้ตายสิ แจ็กสัน
อ่อนไหวซะจริงๆ
เอาล่ะ
มาโยนเหรียญส่งท้ายกันหน่อย
ถ้าออกหัว เธอต้องเดินหน้าต่อไม่ถอย
ถ้าออกก้อย เธอต้องเตรียมตัวนะ
เพราะฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่ๆ
เอาล่ะนะ
ไปเถอะ แจ็กสัน
ออกหัว
คุณคิมคะ
ขอบคุณนะ
ที่ลังเลให้ฉัน
ถ้าไม่ไป เดี๋ยวฉันเปลี่ยนใจนะ
(วีไอพี จีซองจุน เพศชาย)
อ้าว คิมฮเยจินนี่
ลมอะไรหอบเธอมา
เป็นห่วงฉันเหรอ
เปล่า
ฉันมาเพื่อกอดนาย
ฮเยจิน
คะ
ฉันไม่อยากให้เรื่องระหว่างเรา มันต้องอึดอัดนะ
อย่าทำแบบนี้ได้ไหม ไม่เจ๋งเลย
คงดีนะถ้าคุณได้เจอเธอ
ตั้งแต่แรกเลย
อะไรนะ พี่สองคนจับมือกันด้วยเหรอ
นึกว่าอยากเจอกันแค่สิบวินาทีซะอีก
ว่าไง
ถ้าอยากป่วยอีกล่ะก็ เป็นต่อหน้าฉันนี่แหละ
ฉันจะไม่ยอมให้นายเป็นอะไร โดยลำพังอีกแล้ว
คำบรรยายโดย: อรวี ลีละชาติ