1
00:00:32,323 --> 00:00:34,909
ถ้าเราตีพิมพ์ฉบับครบรอบ 20 ปี

2
00:00:35,535 --> 00:00:37,579
และช่วยเดอะโมสต์เกาหลีไว้ได้แล้ว

3
00:00:38,913 --> 00:00:40,623
ฉันจะขอเธอแต่งงาน

4
00:00:49,883 --> 00:00:54,095
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้สำเร็จ
และทำตามที่ตั้งใจไว้

5
00:01:01,019 --> 00:01:01,936
ซองจุน

6
00:01:02,687 --> 00:01:07,484
ฉันมีชีวิตอยู่กับความรู้สึกว่า
สูญเสียเธอมาตลอด

7
00:01:09,319 --> 00:01:11,905
ฉันคิดถึงเธอมาตลอด 15 ปี

8
00:01:13,156 --> 00:01:15,825
และในที่สุดเราก็ได้พบกันสักที

9
00:01:17,827 --> 00:01:19,829
ฉันไม่อยากเสียเธอไปอีก

10
00:01:23,291 --> 00:01:24,459
อีก 15 ปีข้างหน้า

11
00:01:25,460 --> 00:01:26,753
และอีก 15 ปีต่อไป

12
00:01:28,046 --> 00:01:29,506
หรือ 15 ปีต่อจากนั้น

13
00:01:31,049 --> 00:01:35,094
และอีก 15 ปีต่อไป หากกาลเวลาเมตตา

14
00:01:36,721 --> 00:01:38,056
ฉันอยากจะอยู่กับเธอ

15
00:01:45,939 --> 00:01:47,899
มันมากไปหรือเปล่า

16
00:01:49,818 --> 00:01:50,860
แต่ว่า...

17
00:01:52,237 --> 00:01:55,907
ความจริงแล้ว ฉันก็กลัวที่จะพูดออกไป

18
00:02:04,124 --> 00:02:09,629
ฉันไม่เคยแน่ใจอะไรขนาดนี้
มาก่อนในชีวิต

19
00:02:11,840 --> 00:02:15,301
ฉันเลยอยากจะแน่ใจ
ว่าความรู้สึกของฉันได้สื่อไปถึง

20
00:02:18,805 --> 00:02:20,890
ไม่มีเหตุผลต้องเก็บมันเอาไว้อีกแล้ว

21
00:02:23,560 --> 00:02:24,477
หนาวเหรอ

22
00:02:28,940 --> 00:02:29,774
ลองแบบนี้สิ

23
00:02:36,531 --> 00:02:38,158
ฉันหวังว่าเราจะทำสำเร็จ

24
00:02:42,036 --> 00:02:43,371
เหมือนอย่างที่นายพูด

25
00:02:45,456 --> 00:02:48,793
ฉันก็อยากให้เรา

26
00:02:50,962 --> 00:02:53,965
รักษาเดอะโมสต์เกาหลีเอาไว้ให้ได้

27
00:02:55,300 --> 00:02:56,175
จริงๆ นะ

28
00:03:39,552 --> 00:03:41,471
ครับ ผู้จัดการชิน
วันที่ 7 พ.ย. เหรอครับ

29
00:03:42,138 --> 00:03:42,972
{\an8}ผมสะดวกครับ

30
00:03:43,806 --> 00:03:44,849
{\an8}ได้ครับ แล้วเจอกัน

31
00:03:45,058 --> 00:03:47,060
{\an8}จริงสิ แล้วนายทำใจได้หรือยัง

32
00:03:47,435 --> 00:03:49,896
ไหนบอกว่าตกลงสัมภาษณ์
กับลีโอนาร์ด คิมได้แล้วนี่

33
00:03:50,188 --> 00:03:51,147
เขาทำไมครับ

34
00:04:03,284 --> 00:04:06,579
สวัสดีค่ะ ฉันคือผู้จัดการส่วนตัว
ของลีโอนาร์ด คิมค่ะ

35
00:04:07,121 --> 00:04:10,333
ฉันเสียใจที่ต้องแจ้งว่า
เราต้องขอยกเลิกการสัมภาษณ์

36
00:04:10,583 --> 00:04:13,836
กับนิตยสารเดอะโมสต์
ด้วยเหตุผลที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

37
00:04:14,128 --> 00:04:15,171
ขอโทษอีกครั้งค่ะ

38
00:04:15,755 --> 00:04:16,673
นี่มันอะไรกัน

39
00:04:25,723 --> 00:04:28,935
สวัสดีครับ ผมเพิ่งได้รับข้อความ
เรื่องนั้นหมายความว่ายังไงครับ

40
00:04:31,521 --> 00:04:37,151
โอเค คุณจะบอกว่า
ขอยกเลิกการสัมภาษณ์เหรอครับ

41
00:04:41,948 --> 00:04:44,826
ตอนนี้เขาลือกันให้แซ่ด

42
00:04:45,410 --> 00:04:47,370
เขากำลังถูกสืบสวนเรื่องใช้กัญชา

43
00:04:47,453 --> 00:04:49,998
กำลังจะขึ้นหน้าหนึ่งเร็วๆ นี้
นายไม่รู้เรื่องนี้เลยเหรอ

44
00:04:54,919 --> 00:04:56,337
คุณถามลีโอนาร์ด คิมหรือยัง

45
00:04:57,255 --> 00:04:59,507
มันเกิดอะไรขึ้น
ข่าวลือเป็นเรื่องจริงเหรอ

46
00:05:00,425 --> 00:05:02,260
ข่าวนั่นจะขึ้นหน้าหนึ่งสัปดาห์หน้า

47
00:05:04,178 --> 00:05:05,513
จะไม่มีการสัมภาษณ์เกิดขึ้น

48
00:05:16,190 --> 00:05:17,650
หมดโอกาสที่เราจะได้เป็นที่หนึ่งแล้ว

49
00:05:19,235 --> 00:05:20,278
โอกาสสุดท้ายของเรา

50
00:05:25,950 --> 00:05:29,746
สรุปคือเราจะไม่มี
บทสัมภาษณ์หลัก 12 หน้าแล้วเหรอครับ

51
00:05:30,538 --> 00:05:33,291
- ไม่อยากจะเชื่อ
- ทำไมเป็นแบบนี้

52
00:05:33,624 --> 00:05:36,002
ถ้าเราไม่ได้ที่หนึ่ง
เราก็ต้องปิดตัวลงใช่ไหม

53
00:05:36,294 --> 00:05:37,420
เราจะทำยังไงกันดี

54
00:05:38,046 --> 00:05:40,173
นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง

55
00:05:40,423 --> 00:05:41,883
งั้นเปลี่ยนจากลีโอนาร์ด คิม

56
00:05:42,091 --> 00:05:44,886
เป็นแชมินจอง
ที่ได้แสดงหนังกับฮอลลีวู้ดดีไหม

57
00:05:45,595 --> 00:05:48,598
ผมดูเรื่องนั้นแล้ว
แต่เธอติดถ่ายหนังที่ต่างประเทศ

58
00:05:48,723 --> 00:05:49,932
เลยมาเจอเราไม่ได้

59
00:05:50,058 --> 00:05:53,102
งั้นโกซองจิน ดีไซเนอร์ที่เด็กที่สุด
ที่เปิดตัวกับนิวยอร์กคอลเลกชั่นล่ะ

60
00:05:53,186 --> 00:05:56,105
ผมก็คิดถึงเขาเหมือนกัน แต่เขา
สร้างกระแสได้ไม่แรงพอ

61
00:05:56,647 --> 00:05:58,649
เขาไม่ใช่ไพ่ตายของเรานั่นเอง

62
00:05:59,192 --> 00:06:01,611
มันเกือบจะเป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ
ที่จะหาคนระดับนั้น

63
00:06:01,736 --> 00:06:04,113
คนรู้หมดแล้วว่าเรา
จะสัมภาษณ์ลีโอนาร์ด คิม

64
00:06:04,280 --> 00:06:06,741
ใครจะยอมเป็นแผนสำรองให้เรา

65
00:06:07,867 --> 00:06:09,202
ถ้าเราหาใครมาแทนไม่ได้

66
00:06:09,285 --> 00:06:10,495
เราจะออกฉบับครบรอบ 20 ปี

67
00:06:10,578 --> 00:06:12,538
โดยไม่มีบทสัมภาษณ์หลักเหรอ

68
00:06:13,623 --> 00:06:16,751
แล้วถ้านี่ทำให้เรา
ต้องปิดตัวลงจริงๆ ล่ะ

69
00:06:17,502 --> 00:06:18,461
ถ้าเป็นเท็นล่ะ

70
00:06:19,629 --> 00:06:20,713
- อะไรนะ
- อะไรน่ะ

71
00:06:20,797 --> 00:06:21,672
เท็นเหรอ

72
00:06:22,298 --> 00:06:26,552
นักเขียนขายดีผู้ลึกลับ
ที่เพิ่งถูกเปิดเผยว่าเป็นคนเกาหลี

73
00:06:27,053 --> 00:06:29,680
และนิยายล่าสุดเรื่องความทรงจำ
ก็ฮิตติดกระแส

74
00:06:30,056 --> 00:06:31,599
ใครจะสร้างกระแสได้มากกว่านี้อีก

75
00:06:32,266 --> 00:06:35,269
แต่เท็นจะยอมให้สัมภาษณ์
แล้วยอมถ่ายรูปเหรอ

76
00:06:36,270 --> 00:06:39,774
ถ้าเป็นเท็น เราไม่จำเป็นต้อง
ถ่ายรูปหรือสัมภาษณ์เลย

77
00:06:40,650 --> 00:06:42,026
- หา
- หมายความว่ายังไงคะ

78
00:06:42,401 --> 00:06:46,572
แค่การสัมภาษณ์เอง
ก็พอจะทำให้เป็นกระแสได้แล้ว

79
00:06:47,198 --> 00:06:50,493
นี่เป็นไพ่ตายที่เราต้องการตอนนี้

80
00:06:51,285 --> 00:06:53,663
คงดีเลยถ้าเราได้ตัวเท็นมา

81
00:06:53,996 --> 00:06:55,748
ฉันว่านักเขียนคนนั้นคงไม่ตกลงหรอก

82
00:06:56,499 --> 00:06:59,418
เราไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ผมจะติดต่อไปที่สำนักพิมพ์

83
00:06:59,502 --> 00:07:02,505
ระหว่างนี้ ลองหาตัวเลือก
ที่น่าจะเป็นไปได้อื่นๆ ด้วย

84
00:07:03,756 --> 00:07:07,885
ติดต่อทุกคนที่พวกคุณรู้จัก
เราต้องการรายการรายชื่อสำรอง

85
00:07:08,094 --> 00:07:09,887
- ค่ะ
- ได้ค่ะ

86
00:07:14,559 --> 00:07:15,726
เท็นเหรอ

87
00:07:18,271 --> 00:07:19,689
เราไม่รู้ข้อมูลส่วนตัวอะไรเลย

88
00:07:20,231 --> 00:07:22,358
เราไม่รู้แม้กระทั่งว่าเท็น
เป็นคนเกาหลี

89
00:07:23,693 --> 00:07:26,279
งั้นที่ผ่านมาคุณติดต่อเท็น
ยังไงครับ

90
00:07:26,946 --> 00:07:29,991
เราส่งต้นฉบับกันทางอีเมล
แล้วเราก็แปลและตีพิมพ์ครับ

91
00:07:30,199 --> 00:07:32,201
ที่เรามีก็แค่ที่อยู่อีเมลเท่านั้น

92
00:07:32,285 --> 00:07:34,412
ซึ่งผมให้ไม่ได้ครับ

93
00:07:37,957 --> 00:07:41,794
อย่างน้อยช่วยแจ้งความต้องการของผม
ไปให้นักเขียนหน่อยได้ไหมครับ

94
00:07:41,961 --> 00:07:43,588
ได้ครับ ผมแจ้งไปทางอีเมลได้

95
00:07:44,547 --> 00:07:47,008
แต่อย่าคาดหวังมากนะครับ
ไม่แน่ใจว่าจะตอบกลับหรือเปล่า

96
00:07:47,467 --> 00:07:50,386
ถึงอย่างนั้นก็ช่วยแจ้งด้วยนะครับ

97
00:07:52,221 --> 00:07:54,891
และถ้าได้คำตอบกลับมา
รบกวนแจ้งผมด้วยนะครับ

98
00:07:55,433 --> 00:07:56,350
ครับ

99
00:08:03,608 --> 00:08:04,484
ฮเยจิน

100
00:08:06,027 --> 00:08:07,778
- ไปเจอฝ่ายศิลป์มาเหรอ
- อือ

101
00:08:08,404 --> 00:08:10,531
สำนักพิมพ์ว่ายังไงบ้าง

102
00:08:11,616 --> 00:08:14,660
โชคยังไม่เข้าข้างเรา
ตอนนี้ทำได้แค่รอ

103
00:08:22,418 --> 00:08:23,294
เธอทำอะไรน่ะ

104
00:08:24,212 --> 00:08:25,671
นายบอกว่าฉันเป็นพลังของนาย

105
00:08:25,838 --> 00:08:26,839
งั้นมองฉันสิ

106
00:08:26,964 --> 00:08:29,091
สัก 100 วินาทีดีไหม
เอาเลย มองได้ตามใจเลย

107
00:08:33,304 --> 00:08:34,472
อย่ากังวลเกินไปเลย

108
00:08:35,181 --> 00:08:36,474
เดี๋ยวเราก็หาทางออกได้

109
00:08:41,771 --> 00:08:46,192
เราจะตีพิมพ์ฉบับครบรอบ 20 ปีได้ไหม

110
00:08:46,651 --> 00:08:47,568
ต้องได้สิ

111
00:08:47,735 --> 00:08:49,654
มันมีบทความพิเศษในฉบับนั้นด้วยนะ

112
00:08:51,405 --> 00:08:52,281
ของฉันไง

113
00:09:01,165 --> 00:09:01,999
สู้ๆ

114
00:09:12,593 --> 00:09:13,469
ฮันซอล

115
00:09:14,345 --> 00:09:16,180
เธอหลบหน้าฉันทำไม

116
00:09:16,973 --> 00:09:17,974
ฉันหลบตอนไหนกัน

117
00:09:18,516 --> 00:09:20,685
เธอไม่รับสายฉันตลอดวันหยุดเลย

118
00:09:21,477 --> 00:09:22,645
เดี๋ยวนี้เธอทำตัวแปลกๆ

119
00:09:23,062 --> 00:09:27,483
ฉันว่าเราควรคิด
เรื่องที่เราคบกันอยู่นี่ใหม่

120
00:09:31,112 --> 00:09:31,946
อะไรนะ

121
00:09:33,114 --> 00:09:34,740
เราควรคิดใหม่
เรื่องความสัมพันธ์ของเรา

122
00:09:38,244 --> 00:09:39,787
เดี๋ยว ฮันซอล

123
00:09:40,454 --> 00:09:41,372
ฮันซอล

124
00:09:48,838 --> 00:09:52,550
ฮเยจิน เธอจะกลับมากิน
มื้อเย็นที่บ้านไหม

125
00:09:54,802 --> 00:09:56,679
เธอเลิกดึกเหรอ

126
00:09:58,431 --> 00:09:59,307
เข้าใจแล้ว

127
00:09:59,932 --> 00:10:01,058
ได้

128
00:10:09,567 --> 00:10:10,985
ได้ยินว่าลาออกจากงานโรงแรมแล้ว

129
00:10:13,237 --> 00:10:14,113
ค่ะ

130
00:10:14,530 --> 00:10:17,283
ทำไมแกไม่บอกพ่อ

131
00:10:17,575 --> 00:10:18,492
แกเบื่องานเหรอ

132
00:10:20,244 --> 00:10:21,829
แกจะให้พ่อ

133
00:10:22,830 --> 00:10:24,165
ช่วยหางานใหม่ให้ไหม

134
00:10:26,959 --> 00:10:27,793
ไม่ค่ะ

135
00:10:28,961 --> 00:10:32,965
หนูก็แค่ มีเรื่องที่อยากลองหาคำตอบ

136
00:10:34,884 --> 00:10:37,094
หนูอยากรู้ว่าหนูจะไปได้ไกลแค่ไหน
ด้วยตัวของตัวเอง

137
00:10:37,720 --> 00:10:42,683
และหนูอยากรู้ขีดจำกัด
ที่หนูสามารถทำได้

138
00:10:51,317 --> 00:10:52,151
สวัสดีครับ

139
00:10:53,152 --> 00:10:53,986
ว่าไง

140
00:10:56,030 --> 00:10:58,115
ไม่ ฉันจะกลับไปกินมื้อเย็นที่บ้าน

141
00:10:59,158 --> 00:11:01,911
ฉันแวะมาเจอฮาริ

142
00:11:02,912 --> 00:11:04,038
ฉันอยากคุยกับลูก

143
00:11:04,914 --> 00:11:07,708
ได้ แล้วเจอกันที่บ้าน

144
00:11:12,421 --> 00:11:17,093
พ่ออยู่ตรงนี้เพื่อช่วยแกเสมอ
โทรหาพ่อถ้ามีปัญหาอะไรนะ

145
00:11:18,969 --> 00:11:20,388
คงไม่ทำแบบนั้นแล้วล่ะค่ะ

146
00:11:21,639 --> 00:11:25,434
ถ้าหนูรู้สึกอ่อนแอ
และโทรขอความช่วยเหลือ

147
00:11:25,851 --> 00:11:28,020
พ่อช่วยปฏิเสธหนูด้วยนะคะ

148
00:11:29,522 --> 00:11:31,190
แบบนั้นพ่อจะช่วยหนูได้จริงๆ

149
00:11:43,661 --> 00:11:44,537
โอ๊ย

150
00:11:45,996 --> 00:11:48,874
ฉันทำเป็นพูดว่าจัดการทุกอย่างได้
แล้วนี่มันอะไรกัน

151
00:11:50,751 --> 00:11:51,627
ไม่สิๆ

152
00:11:52,378 --> 00:11:54,338
นี่ยังไม่ใช่จุดจบของฉันสักหน่อย

153
00:11:55,506 --> 00:11:58,634
ใช่แล้ว ฉันทำได้

154
00:11:59,176 --> 00:12:01,470
ฉันทำได้ๆ

155
00:12:06,350 --> 00:12:07,685
เขาพูดกับใครน่ะ

156
00:12:18,863 --> 00:12:20,823
ทำไมไม่ได้สักคนเลยล่ะ

157
00:12:21,740 --> 00:12:25,411
เราจะมีเด็กใหม่
มาเป็นรองประธานบริษัทเร็วๆ นี้

158
00:12:26,370 --> 00:12:27,746
พูดเรื่องอะไรเหรอคะ

159
00:12:29,206 --> 00:12:35,379
มีข่าวลือว่าลูกชายของท่านประธาน
จะมาเป็นรองประธานอาทิตย์หน้า

160
00:12:35,880 --> 00:12:37,840
อะไรนะ ลูกคนรวยอีกคนเหรอ

161
00:12:38,591 --> 00:12:40,509
เคยเป็นแบบนี้มาก่อนแล้วไม่ใช่เหรอ

162
00:12:40,634 --> 00:12:42,720
ทำไมต้องเป็นลูกคนรวยตลอดเลย

163
00:12:42,928 --> 00:12:43,804
นั่นน่ะสิ

164
00:12:43,888 --> 00:12:46,974
เดี๋ยวก่อน แสดงว่าเขาเป็นหลาน
ของบรรณาธิการใหญ่สิ

165
00:12:47,558 --> 00:12:50,227
คิดว่าเขาจะช่วยพูดกับพ่อเขา
ให้ช่วยนิตยสารเราไหม

166
00:12:51,353 --> 00:12:55,524
ถ้าอยากขึ้นอันดับหนึ่ง
ทำไมเราไม่จ้างนางแบบมาสักหน่อย

167
00:12:56,150 --> 00:12:59,403
เราจะได้ตีพิมพ์
ภาพเซ็กซี่กระชากอารมณ์

168
00:12:59,653 --> 00:13:01,322
รับรองขายหมดเร็วแน่ๆ

169
00:13:02,072 --> 00:13:03,616
นั่นไม่ใช่วิถีของโมสต์

170
00:13:04,241 --> 00:13:05,743
อย่าได้ลดมาตรฐานของเราเลย

171
00:13:05,868 --> 00:13:06,744
ขอโทษครับ

172
00:13:07,161 --> 00:13:08,078
นี่ครับ

173
00:13:09,872 --> 00:13:11,123
เขาจะมาสัปดาห์หน้าเหรอ

174
00:13:11,749 --> 00:13:13,959
ใกล้หมดเวลาที่จะอ่อยเขาแล้วสิ

175
00:13:14,627 --> 00:13:16,253
เขาคือคนไหนกันนะ

176
00:13:19,673 --> 00:13:21,050
รุ่นพี่พุงโฮพุงพลุ้ยเหรอ

177
00:13:24,094 --> 00:13:25,221
ไม่มีทาง

178
00:13:26,138 --> 00:13:27,973
แล้วรุ่นพี่ชินฮยอกล่ะ

179
00:13:35,773 --> 00:13:37,983
งั้นลองรุ่นพี่ชินฮยอกก่อนแล้วกัน

180
00:13:41,779 --> 00:13:44,823
รุ่นพี่คะ จะกลับบ้านแล้วเหรอคะ

181
00:13:44,907 --> 00:13:46,450
ไม่ได้กลับเข้าไปทำงานแหงล่ะ

182
00:13:47,201 --> 00:13:49,620
ถ้าไม่ติดธุระอะไร ไปทานมื้อเย็น...

183
00:13:49,870 --> 00:13:51,497
เอ๊ะ ฮันซอล

184
00:13:53,249 --> 00:13:54,291
ขนจมูกเธอแพลมออกมาแน่ะ

185
00:13:54,625 --> 00:13:55,501
อะไรนะ

186
00:13:55,834 --> 00:13:58,337
ดีที่ไม่มีคนอื่นเห็นนะเนี่ย

187
00:13:59,088 --> 00:14:01,340
เธอต้องรู้สึกขอบคุณฉันแน่ๆ

188
00:14:01,674 --> 00:14:03,467
เล็มขนนั่น แล้วเลี้ยงฉันครั้งหน้านะ

189
00:14:06,887 --> 00:14:08,389
อะไรกัน

190
00:14:08,806 --> 00:14:11,684
ตัวเองมีเคราน่าเกลียดแบบนั้น
ยังมีหน้ามาว่าขนจมูกฉันอีก

191
00:14:12,017 --> 00:14:13,727
ให้ตายสิ น่าโมโหชะมัด

192
00:14:14,436 --> 00:14:16,772
ฉันต้องทำแบบนี้ต่อจริงๆ เหรอ

193
00:14:18,649 --> 00:14:19,817
ใช่ ฉันควรพยายามต่อ

194
00:14:21,735 --> 00:14:24,280
นี่มันน่าโมโหชะมัด

195
00:14:24,989 --> 00:14:26,448
{\an8}มีข่าวอะไรจากเท็นบ้างไหมครับ

196
00:14:27,116 --> 00:14:29,618
{\an8}เท็นน่าจะไปเที่ยวครับ
ยังไม่ได้เปิดอ่านอีเมลเลย

197
00:14:29,869 --> 00:14:31,704
คุณถอดใจไปตอนนี้น่าจะดีกว่า

198
00:14:32,162 --> 00:14:33,956
ถ้าคุณมีข่าวอะไร
ช่วยแจ้งผมด้วยนะครับ

199
00:14:34,623 --> 00:14:35,499
ครับ

200
00:14:48,929 --> 00:14:49,847
รุ่นพี่ชาคะ

201
00:14:50,014 --> 00:14:52,975
ขอโทษค่ะ ฉันต้องเลื่อนการจัดส่ง

202
00:14:53,517 --> 00:14:55,352
ที่ฉันแจ้งเอาไว้ว่าจะส่งวันนี้

203
00:14:56,770 --> 00:15:00,983
ฝ่ายศิลป์ถามเรื่องการวางหน้ากระดาษ
สำหรับบทสัมภาษณ์หลักค่ะ

204
00:15:01,150 --> 00:15:02,151
ให้ฉันบอกว่าอะไรดีคะ

205
00:15:02,276 --> 00:15:03,986
ฝ่ายโฆษณาก็มาจี้ฉันเหมือนกันค่ะ

206
00:15:04,194 --> 00:15:07,197
พวกเขาอยากรู้ว่าเราจะสัมภาษณ์ใคร
พวกเขาถึงจะเริ่มโฆษณาได้

207
00:15:07,364 --> 00:15:08,240
ให้ฉันทำยังไงดีคะ

208
00:15:08,616 --> 00:15:10,200
พวกเราเองก็ยังไม่รู้เลย

209
00:15:10,284 --> 00:15:12,202
และตอนนี้ก็ต้องมารับมือกับ
แผนกอื่นๆ อีก

210
00:15:17,166 --> 00:15:18,584
ทำได้ดีมากทุกคน

211
00:15:19,126 --> 00:15:20,294
มืดแล้ว กลับบ้านเถอะ

212
00:15:21,045 --> 00:15:21,921
อะไรนะคะ

213
00:15:25,007 --> 00:15:27,051
แต่ฝ่ายศิลป์กับฝ่ายโฆษณา

214
00:15:27,134 --> 00:15:29,553
ตามจี้เราเรื่องกำหนดการใหญ่เลย

215
00:15:29,637 --> 00:15:32,014
ผมจะคุยกับทั้งสองทีมเอง

216
00:15:32,514 --> 00:15:33,849
ทุกคนกลับบ้านได้แล้ว

217
00:15:34,600 --> 00:15:36,310
เรามีประชุมกันพรุ่งนี้เช้า

218
00:15:39,146 --> 00:15:40,064
แต่รองบก.จีคะ

219
00:15:42,149 --> 00:15:43,108
รองบก.จี

220
00:15:46,445 --> 00:15:48,238
เขาคิดอะไรอยู่กันนะ

221
00:15:48,864 --> 00:15:51,367
เขารู้ว่านั่งอยู่อย่างนี้
ก็ไม่มีประโยชน์อะไรน่ะสิ

222
00:15:51,659 --> 00:15:56,372
ถ้าเดอะโมสต์เกาหลีโดนปิด
เขาจะเป็นยังไง

223
00:15:56,956 --> 00:15:58,791
เขาจะกลับไปนิวยอร์กเหรอ

224
00:15:59,124 --> 00:16:01,126
วงการนี้มันโหดร้ายเกินไป

225
00:16:01,710 --> 00:16:04,755
ถ้าเขาทำพลาดที่นี่
ทางนั้นไม่ยอมรับเขากลับไปหรอก

226
00:16:05,339 --> 00:16:07,591
แต่ยังไงเขาก็น่าจะกลับอเมริกา
อยู่ดีไม่ใช่เหรอ

227
00:16:07,967 --> 00:16:10,427
ไม่มีเหตุผลอะไรให้เขาอยู่ที่นี่

228
00:16:24,525 --> 00:16:25,401
แจ็กสัน

229
00:16:26,485 --> 00:16:27,569
คุณคิม

230
00:16:28,696 --> 00:16:29,989
จำคำที่ฉันชอบพูดได้ไหม

231
00:16:30,489 --> 00:16:31,782
"ไม่มีอะไรจบ จนกว่ามันจะจบ"

232
00:16:33,283 --> 00:16:36,203
มันยังไม่จบ อย่ากังวลมากนักเลย

233
00:16:36,954 --> 00:16:38,247
ฉันจะไม่กังวลค่ะ

234
00:16:40,249 --> 00:16:41,125
เจอกันพรุ่งนี้

235
00:17:00,978 --> 00:17:01,979
อะไร อะไรเหรอ

236
00:17:05,733 --> 00:17:06,567
เพื่อนฉัน

237
00:17:08,736 --> 00:17:09,945
อยากหาคู่นัดเดตให้ฉัน

238
00:17:11,739 --> 00:17:13,157
- แล้วยังไง
- แล้ว

239
00:17:15,451 --> 00:17:16,368
ฉันควรตกลงไหม

240
00:17:18,787 --> 00:17:19,621
ก็ไปสิ

241
00:17:29,006 --> 00:17:30,007
ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย

242
00:17:31,341 --> 00:17:32,342
ฉันควรไป

243
00:17:33,469 --> 00:17:36,305
นัดบอดนี่ไหม

244
00:17:37,264 --> 00:17:38,849
ก็บอกว่า ไปสิ

245
00:17:52,738 --> 00:17:53,572
ไงครับพี่

246
00:17:55,449 --> 00:17:56,450
ผมจะ...

247
00:17:58,327 --> 00:17:59,244
ไปนัดเดตนั่นนะ

248
00:18:06,043 --> 00:18:06,919
ไปนะ

249
00:18:36,073 --> 00:18:37,741
ตามสบาย ไปเจอคนใหม่เถอะ

250
00:18:44,665 --> 00:18:46,667
{\an8}(รุ่นพี่ชินฮยอก)

251
00:18:49,086 --> 00:18:51,171
เดี๋ยว นายทำอะไรน่ะ มันสกปรกนะ

252
00:18:52,506 --> 00:18:53,382
ไม่สกปรกสักหน่อย

253
00:18:54,800 --> 00:18:56,009
ของเธอเองนี่

254
00:18:56,593 --> 00:18:57,594
จุนอู

255
00:18:58,345 --> 00:18:59,388
ทำไมปวดล่ะ

256
00:18:59,471 --> 00:19:00,848
เธอไม่สบายเหรอ

257
00:19:00,931 --> 00:19:01,807
ไหนฉันดูซิ

258
00:19:03,392 --> 00:19:05,477
ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร
ก็เลยเหมายามาหมดเลย

259
00:19:05,561 --> 00:19:07,855
อันนี้สำหรับไมเกรน อันนี้แก้หวัด

260
00:19:09,606 --> 00:19:10,649
จุนอู

261
00:19:33,088 --> 00:19:33,922
จุนอู

262
00:19:35,174 --> 00:19:36,008
จุนอู

263
00:19:36,842 --> 00:19:37,718
จุนอู

264
00:19:38,552 --> 00:19:41,638
อะไรน่ะ จอดด้วยครับ จอดรถทีครับ

265
00:19:41,722 --> 00:19:43,223
นี่ไม่ใช่รถแท็กซี่นะ

266
00:19:43,307 --> 00:19:44,558
ไปลงป้ายหน้านู่น

267
00:19:44,850 --> 00:19:47,269
แต่ในหนัง คนขับรถจอดทุกครั้งนี่

268
00:19:47,936 --> 00:19:48,979
ให้ตายสิ

269
00:19:49,897 --> 00:19:50,814
ฮันซอล

270
00:19:51,023 --> 00:19:51,899
จุนอู

271
00:19:52,524 --> 00:19:54,318
เจอฉันที่ป้ายหน้า

272
00:19:55,360 --> 00:19:56,486
จุนอู

273
00:20:05,204 --> 00:20:06,079
ฮันซอล

274
00:20:08,165 --> 00:20:09,416
จุนอู อย่าไปนะ

275
00:20:09,583 --> 00:20:10,792
ฉันว่าต้องมีเส้นเคล็ดบ้างล่ะ

276
00:20:11,460 --> 00:20:13,170
อย่าไปเดตนั่นเลย

277
00:20:13,587 --> 00:20:15,547
อย่าไปเจอคนอื่นเลย

278
00:20:18,717 --> 00:20:19,968
ได้ ฉันจะไม่ไป

279
00:20:20,177 --> 00:20:21,553
ฉันจะไม่ไปเจอผู้หญิงอื่น

280
00:20:21,887 --> 00:20:23,597
ต่อไปฉันจะมีแค่นายคนเดียว

281
00:20:23,805 --> 00:20:24,973
ฉันชอบนายมากเลย

282
00:20:26,183 --> 00:20:28,227
ฉันก็เหมือนกัน ฉันชอบเธอมากๆ

283
00:20:29,394 --> 00:20:30,312
งั้น จูบฉันสิ

284
00:20:31,438 --> 00:20:32,272
ได้สิ

285
00:20:33,106 --> 00:20:33,982
อีก

286
00:20:34,358 --> 00:20:35,192
ได้

287
00:20:36,610 --> 00:20:39,488
เลิกจูบแบบเด็กๆ ได้แล้ว

288
00:21:09,226 --> 00:21:11,520
อ๋อ คนบ้าจูบนี่เอง สวัสดี

289
00:21:11,853 --> 00:21:13,605
หยุดแหย่ฉันได้แล้ว

290
00:21:14,106 --> 00:21:15,065
นายอยู่ไหน

291
00:21:15,232 --> 00:21:17,067
ยังทำงานอยู่เหรอ

292
00:21:17,401 --> 00:21:19,403
เปล่า ฉันอยู่ริมแม่น้ำ
ออกกำลังกายอยู่

293
00:21:20,404 --> 00:21:22,239
ได้ ถึงบ้านแล้วฉันจะโทรหาเธอ

294
00:21:22,739 --> 00:21:23,615
บาย

295
00:21:39,881 --> 00:21:42,009
จีซองจุน มาเล่นกัน

296
00:21:43,510 --> 00:21:44,845
มาเร็ว ซองจุน

297
00:21:46,221 --> 00:21:47,222
ฮเยจิน

298
00:21:47,306 --> 00:21:50,058
ใครทำได้สิบคะแนนก่อนชนะ
คนแพ้เลี้ยงน้ำ เอาด้วยไหม

299
00:21:54,604 --> 00:21:55,480
เริ่ม

300
00:22:08,285 --> 00:22:09,494
มาสิ เข้ามาแย่งเร็ว

301
00:22:28,472 --> 00:22:29,598
ไม่เลวนี่

302
00:22:32,476 --> 00:22:34,144
สวัสดีครับ บรรณาธิการใหญ่คิม

303
00:22:38,690 --> 00:22:39,691
- นี่
- แย่งล่ะ

304
00:22:43,236 --> 00:22:45,238
อะไร นายโกงนี่

305
00:22:48,075 --> 00:22:48,992
เธอโอเคไหม

306
00:22:49,409 --> 00:22:51,203
- โยนมันลงไปเลย
- หยุดก่อน

307
00:23:01,421 --> 00:23:02,422
ไปบ้านฉันกัน

308
00:23:06,760 --> 00:23:08,512
- นี่
- ขอบคุณ

309
00:23:12,557 --> 00:23:13,433
เดี๋ยวก่อนนะ

310
00:23:19,940 --> 00:23:20,816
ทำอะไรน่ะ

311
00:23:21,358 --> 00:23:22,275
ขอมือนายหน่อย

312
00:23:22,526 --> 00:23:24,444
มือฉันเหรอ ทำไม

313
00:23:24,945 --> 00:23:25,987
ฉันจะตัดเล็บให้

314
00:23:26,363 --> 00:23:27,280
นี่ไง

315
00:23:28,865 --> 00:23:31,618
สงสัยฉันจะไม่ได้ตัดมาสักพักแล้ว

316
00:23:33,286 --> 00:23:34,788
ไม่เป็นไร ไว้ฉันกลับไปตัดที่บ้าน

317
00:23:35,539 --> 00:23:37,332
ฉันอยากทำให้นายนี่

318
00:23:37,749 --> 00:23:38,583
เอามือมาสิ

319
00:23:43,213 --> 00:23:44,798
ช่วงนี้นาย

320
00:23:46,424 --> 00:23:48,593
ไม่มีแม้แต่เวลาจะตัดเล็บ

321
00:23:50,595 --> 00:23:52,097
งั้นฉันจะทำให้เอง

322
00:24:03,525 --> 00:24:06,403
ฉันไม่สงสัยเลย

323
00:24:07,654 --> 00:24:09,447
ว่านายทำดีที่สุดแล้ว

324
00:24:10,407 --> 00:24:13,076
สิ่งที่เกิดขึ้น
มันอยู่เหนือการควบคุมของนาย

325
00:24:13,577 --> 00:24:15,662
ดังนั้นอย่าโทษตัวเองเลยนะ

326
00:24:22,210 --> 00:24:24,754
ฉันเคยคิดว่าฉันทำสิ่งที่ถูกต้องลงไป

327
00:24:27,382 --> 00:24:28,675
แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจมากขึ้นแล้ว

328
00:24:29,926 --> 00:24:32,637
การตัดสินใจของฉัน
อาจไม่ใช่การตัดสินใจที่ดีที่สุด

329
00:24:35,765 --> 00:24:38,852
ฉันมาเสียใจทีหลัง รู้สึกแย่

330
00:24:44,774 --> 00:24:48,528
รู้สึกเสียใจก็ไม่เป็นไร
แต่อย่าโทษตัวเอง

331
00:24:50,739 --> 00:24:55,785
นายทำทุกอย่างที่ทำได้แล้วจริงๆ

332
00:25:01,833 --> 00:25:06,504
จะยังไงเราก็ต้อง
ทำให้อะไรๆ จบลงด้วยดี ถูกไหม

333
00:25:10,675 --> 00:25:12,135
ไหน ขอดูเล็บหน่อย

334
00:25:15,305 --> 00:25:16,223
เยี่ยม

335
00:25:19,267 --> 00:25:20,977
มือนายสวยจังเลย

336
00:25:25,106 --> 00:25:26,024
ขอฉันดูอีกที

337
00:25:34,157 --> 00:25:38,286
เราจะยกเลิกบทสัมภาษณ์หลัก

338
00:25:38,828 --> 00:25:40,205
- อะไรนะ
- ยกเลิกเหรอ

339
00:25:40,288 --> 00:25:41,498
- ไม่มีทาง
- แต่รองบก.จีคะ

340
00:25:41,790 --> 00:25:42,707
รองบก.จี

341
00:25:42,791 --> 00:25:46,253
งั้นเราจะตีพิมพ์ฉบับครบรอบ 20 ปี
แบบไม่มีบทสัมภาษณ์หลักเหรอครับ

342
00:25:46,503 --> 00:25:48,171
มันส่งผลต่อยอดขายของเราแน่ๆ

343
00:25:48,505 --> 00:25:51,758
แต่เราไม่จำเป็นต้องมีบทสัมภาษณ์
เพื่อตีพิมพ์งานฉบับที่ดี

344
00:25:54,427 --> 00:25:57,097
ทำหัวข้อที่พวกคุณรับผิดชอบ
อยู่ต่อไป

345
00:25:57,555 --> 00:26:01,101
และคิดหัวข้อหรือเนื้อหาพิเศษ

346
00:26:01,351 --> 00:26:02,644
ที่พวกคุณอยากเขียนมาตลอด

347
00:26:03,186 --> 00:26:08,692
คงดีกว่าถ้าเราจะตีพิมพ์
สิ่งที่เราสนุกกับมัน

348
00:26:09,276 --> 00:26:11,987
ฉันชอบความคิดนี้นะคะ
แต่มันไม่เสี่ยงเกินไปเหรอ

349
00:26:12,988 --> 00:26:15,824
ถ้าเราไม่ได้อันดับหนึ่ง
มันคือจุดจบของเดอะโมสต์เกาหลีนะครับ

350
00:26:21,413 --> 00:26:23,748
เท็นยังไม่ตอบกลับมาเหรอครับ

351
00:26:24,582 --> 00:26:26,251
จริงด้วย แล้วเรื่องเท็นเป็นยังไงคะ

352
00:26:26,334 --> 00:26:27,294
ไม่มีข่าวอะไรเลยเหรอคะ

353
00:26:27,711 --> 00:26:29,921
เพื่อนร่วมทีมที่น่ารักทุกคน

354
00:26:30,297 --> 00:26:32,716
พวกเธอดูกังวลและสิ้นหวังจังนะ

355
00:26:32,841 --> 00:26:34,926
นี่ไม่ใช่วิถีโมสต์เลย

356
00:26:35,593 --> 00:26:38,763
ฉันเห็นด้วยกับความคิดของคุณจี

357
00:26:39,556 --> 00:26:42,434
กังวลให้น้อย สนุกให้มาก โอเคนะ

358
00:26:42,517 --> 00:26:44,477
ฉวยโอกาสนี้แหละ

359
00:26:45,103 --> 00:26:46,730
นี่อาจเป็นฉบับสุดท้ายของเรา

360
00:26:46,938 --> 00:26:51,067
ก็น่าจะทำมันออกมาให้เป็นวิถีโมสต์
มากที่สุดที่เคยเป็นมา ไม่ใช่เหรอ

361
00:26:51,568 --> 00:26:54,070
อย่ากังวลว่าจะไม่ได้ไปต่อ

362
00:26:54,863 --> 00:26:58,742
ใครจะไปรู้ อาจจะมี
ปาฏิหาริย์เล็กๆ เกิดขึ้นก็ได้

363
00:26:59,534 --> 00:27:00,493
โชคดีนะทุกคน

364
00:27:12,505 --> 00:27:13,590
เธอคิดว่ายังไง

365
00:27:14,299 --> 00:27:15,967
เธอชอบสิ่งที่ตัวเองเขียนหรือเปล่า

366
00:27:17,510 --> 00:27:18,511
มันก็ไม่แย่นะคะ

367
00:27:19,512 --> 00:27:20,388
งั้นก็เขียนใหม่

368
00:27:20,847 --> 00:27:21,723
ได้ค่ะ

369
00:27:26,144 --> 00:27:27,062
อันนี้เป็นไง

370
00:27:27,228 --> 00:27:28,772
- นั่นมัน...
- แย่มาก

371
00:27:28,855 --> 00:27:30,398
ตกใจหมดเลย

372
00:27:30,857 --> 00:27:31,900
ส่งของครับ

373
00:27:32,692 --> 00:27:33,860
ส่งของเหรอ

374
00:27:34,235 --> 00:27:35,236
เราสั่งของพวกนี้ด้วยเหรอ

375
00:27:35,653 --> 00:27:36,613
ฉันสั่งเหรอ

376
00:27:36,863 --> 00:27:38,073
ฉันว่าคุณมาส่งผิดที่แล้วล่ะ

377
00:27:38,865 --> 00:27:39,908
ผมสั่งเอง

378
00:27:40,784 --> 00:27:41,618
มากินกันเถอะ

379
00:27:41,743 --> 00:27:43,912
- เย่
- เย่

380
00:27:44,454 --> 00:27:45,872
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณครับ

381
00:27:45,955 --> 00:27:46,956
อันนี้อร่อยจัง

382
00:27:47,999 --> 00:27:49,000
เคี้ยวระวังด้วย

383
00:27:49,292 --> 00:27:50,168
ช้าๆ หน่อย

384
00:27:50,460 --> 00:27:51,878
อร่อยจัง

385
00:27:52,379 --> 00:27:54,297
มันจะประเจิดประเจ้อเกินไปแล้ว

386
00:27:54,798 --> 00:27:56,049
ไปตีเขาทำไม

387
00:27:56,508 --> 00:27:57,467
- จะทำไมล่ะ
- เป็นอะไรไหม

388
00:27:57,759 --> 00:27:59,344
อย่าตีจุนอูของฉันนะ

389
00:28:02,055 --> 00:28:03,473
อย่าตีซอลของผมสิ

390
00:28:07,268 --> 00:28:09,437
รูปนั้นดูแตกๆ นะ

391
00:28:09,896 --> 00:28:10,939
- จริงด้วย
- นั่นสิ

392
00:28:11,481 --> 00:28:13,566
อึนยอง ดูอันด้านล่างนั่นสิ

393
00:28:13,650 --> 00:28:14,818
คำบรรยายใต้ภาพมันหายไป

394
00:28:14,943 --> 00:28:16,945
อันถัดไปควรมีการปรับสี

395
00:28:17,654 --> 00:28:20,156
- นั่นรูปที่โดนตัดมาไม่ใช่เหรอ
- นั่นสิ

396
00:28:20,240 --> 00:28:21,950
ตรวจอันนั้นด้วย

397
00:28:23,701 --> 00:28:25,620
ตัวอีหายไป

398
00:28:25,829 --> 00:28:27,122
- ฮเยจิน
- คะ

399
00:28:32,335 --> 00:28:33,461
เธอชอบแบบร่างอันนี้ไหม

400
00:28:35,296 --> 00:28:37,715
ฉันว่ามันดีนะคะ

401
00:28:38,049 --> 00:28:39,509
ฉันชอบที่เธอแก้นะ

402
00:28:40,051 --> 00:28:44,556
ถึงจะดูไม่ใช่บทความมืออาชีพ
แต่ก็ดูสดใหม่และมีเอกลักษณ์

403
00:28:45,390 --> 00:28:46,808
เธอเก่งขึ้นมาก ฮเยจิน

404
00:28:47,684 --> 00:28:49,185
แก้ไขนิดหน่อยแล้วเราจะตีพิมพ์มันกัน

405
00:28:49,269 --> 00:28:50,145
จริงเหรอคะ

406
00:28:51,104 --> 00:28:53,523
เธอเริ่มจะดูเหมือน
นักข่าวตัวจริงแล้ว

407
00:28:55,316 --> 00:28:57,110
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

408
00:29:11,875 --> 00:29:12,751
ทำได้ดีมาก

409
00:29:13,376 --> 00:29:15,003
เราส่งไปตีพิมพ์ได้แล้ว

410
00:29:15,545 --> 00:29:18,423
{\an8}รอบนี้มีหัวข้อสนุกๆ
หลายเรื่องเลยค่ะ

411
00:29:18,673 --> 00:29:20,717
ทุกคนตื่นเต้นที่จะได้เขียน
เรื่องที่พวกเขาอยากเขียน

412
00:29:23,094 --> 00:29:23,970
นั่นสิครับ

413
00:29:24,429 --> 00:29:26,222
เราน่าจะทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว

414
00:29:27,056 --> 00:29:28,808
มันเป็นวิถีแบบโมสต์มากเลย

415
00:29:30,852 --> 00:29:31,728
งั้นฉันขอตัวนะคะ

416
00:29:32,729 --> 00:29:33,646
คุณชา

417
00:29:34,856 --> 00:29:35,732
คะ

418
00:29:42,405 --> 00:29:43,448
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ

419
00:29:43,907 --> 00:29:44,991
และผมขอโทษ

420
00:29:48,369 --> 00:29:50,288
มันยังไม่จบค่ะรองบก.จี

421
00:29:51,456 --> 00:29:53,291
เราอาจได้ที่หนึ่งก็ได้

422
00:30:01,549 --> 00:30:03,051
{\an8}(เดอะโมสต์เกาหลี ฉบับเดือนธันวาคม)

423
00:30:10,225 --> 00:30:11,935
นี่คือต้นฉบับสุดท้ายค่ะ

424
00:30:17,023 --> 00:30:20,360
พอส่งมันไปตีพิมพ์
ก็คงจบลงในที่สุดแล้วนะ

425
00:30:21,236 --> 00:30:24,739
นี่เป็นจุดจบของเดอะโมสต์จริงๆ เหรอ

426
00:30:25,615 --> 00:30:28,159
เราจะไม่ได้ไปต่อแล้วจริงๆ เหรอ

427
00:30:30,453 --> 00:30:33,039
พวกเธอพูดเรื่องอะไร
ชีวิตมีแต่เรื่องให้ประหลาดใจนะ

428
00:30:33,748 --> 00:30:36,334
ใครจะรู้ เราอาจชนะนิวลุคก็ได้

429
00:30:36,543 --> 00:30:40,338
เราไม่รู้หรอกจนกว่าผลจะออกมา

430
00:30:42,423 --> 00:30:44,801
ผมจะเอาไปให้โรงพิมพ์เอง

431
00:30:47,053 --> 00:30:48,638
คุณจะไปเองเหรอคะ

432
00:30:50,598 --> 00:30:51,474
ครับ

433
00:30:51,766 --> 00:30:55,979
พวกคุณทำงานมาหนักแล้ว
เราควรไปฉลองมื้อเย็นทั้งทีมกัน

434
00:30:56,354 --> 00:30:57,856
- อะไรนะ
- เลี้ยงทีมเหรอ

435
00:31:02,235 --> 00:31:05,280
มีอะไรเหรอ

436
00:31:05,905 --> 00:31:07,198
คือมันก็

437
00:31:07,365 --> 00:31:13,997
แปลกๆ อยู่
ที่คุณชวนไปเลี้ยงทีมแบบนี้

438
00:31:14,706 --> 00:31:15,623
เหรอครับ

439
00:31:18,793 --> 00:31:20,670
ส่งต้นฉบับแล้วผมจะตามไปนะ

440
00:31:20,753 --> 00:31:21,963
เลือกร้านแล้วโทรบอกผมด้วย

441
00:31:22,380 --> 00:31:24,299
คืนนี้ผมจะเลี้ยงเอง

442
00:31:28,052 --> 00:31:28,928
ไว้เจอกัน

443
00:31:29,762 --> 00:31:30,638
แล้วเจอกันครับ

444
00:31:36,519 --> 00:31:38,646
ทำหน้าเศร้ากันทำไม

445
00:31:38,897 --> 00:31:39,939
ร่าเริงหน่อย มาเลือกร้านกัน

446
00:31:40,106 --> 00:31:43,318
คุณจีจะเลี้ยงคืนนี้
ถล่มบัตรเครดิตเขากัน

447
00:31:43,735 --> 00:31:45,737
ใช่ ไปกินอะไรแพงๆ กัน

448
00:31:46,321 --> 00:31:47,530
- สเต๊ก
- ล็อบสเตอร์

449
00:31:47,614 --> 00:31:48,865
ไปกินไก่กัน

450
00:31:48,948 --> 00:31:50,825
ไม่เอาไก่แล้ว ฉันกินมาทั้งชีวิตแล้ว

451
00:31:50,909 --> 00:31:52,201
ล็อบสเตอร์ กินล็อบสเตอร์กัน

452
00:31:52,285 --> 00:31:53,161
- ซูชิ
- ปูยักษ์

453
00:31:53,244 --> 00:31:55,246
- ล็อบสเตอร์
- ไม่ กินไก่กันเถอะ

454
00:31:59,375 --> 00:32:01,127
ผมว่าเราตีพิมพ์ได้แล้ว

455
00:32:01,210 --> 00:32:04,088
แต่ฝ่ายโฆษณาอาจจะตรวจ
ครั้งสุดท้ายอีกที

456
00:32:04,339 --> 00:32:05,840
(เดอะโมสต์เกาหลี ฉบับเดือนธันวาคม)

457
00:32:06,716 --> 00:32:09,052
ทำไมคุณมาเองล่ะครับ

458
00:32:09,802 --> 00:32:14,432
ช่วยดูแลฉบับของเดือนนี้
เป็นพิเศษด้วยนะครับ

459
00:32:47,090 --> 00:32:48,049
อย่าสิ

460
00:32:57,517 --> 00:32:58,518
เยี่ยม

461
00:33:13,908 --> 00:33:15,076
เอาเลย ชินฮยอก

462
00:33:16,577 --> 00:33:17,704
ปาอีก ชินฮยอก

463
00:33:18,037 --> 00:33:19,539
พอได้แล้ว

464
00:33:19,872 --> 00:33:21,082
ทำเสียอารมณ์หมด

465
00:33:57,410 --> 00:34:01,414
ตายจริง เขามาแล้ว รองบก.จีมาแล้ว

466
00:34:01,956 --> 00:34:03,916
คุณน่าจะมาร้องเพลงด้วยนะคะ

467
00:34:04,250 --> 00:34:05,668
เอาเลยรองบก.จี

468
00:34:05,793 --> 00:34:11,090
- เอาเลยรองบก.จี
- รองบก.จี

469
00:34:11,174 --> 00:34:12,133
ไม่ คือผม...

470
00:34:32,820 --> 00:34:35,490
ตลกชะมัด ปิดทีเถอะ

471
00:34:41,037 --> 00:34:42,538
เขาเป็นคนร้องเพลงแท้ๆ

472
00:34:43,331 --> 00:34:45,166
แต่ทำไมฉันดันรู้สึกอายแทน

473
00:35:11,651 --> 00:35:13,236
เท่จังเลย

474
00:35:32,296 --> 00:35:33,714
มาเลย

475
00:35:56,362 --> 00:35:57,196
อะไรกัน

476
00:35:57,655 --> 00:35:58,948
เขาจะกลับเข้าออฟฟิศอีกเหรอ

477
00:36:14,005 --> 00:36:17,425
ให้ตาย เหนื่อยจังเลย

478
00:36:17,842 --> 00:36:19,051
เหนื่อยจะตายแล้ว

479
00:36:20,595 --> 00:36:22,597
จุนอู ขอปลาสเตอร์ยาหน่อยสิ

480
00:36:23,097 --> 00:36:23,931
ปลาสเตอร์ยานะครับ

481
00:36:25,808 --> 00:36:26,726
นี่ครับ

482
00:36:28,477 --> 00:36:30,730
ฉันเหนื่อยกับงานเดือนชนเดือนจริงๆ

483
00:36:31,606 --> 00:36:33,274
เงินกับความรุ่งเรืองมันไปอยู่ที่ไหน

484
00:36:33,399 --> 00:36:35,318
คุณเลือกได้นะครับ

485
00:36:35,526 --> 00:36:37,486
ถ้าเกลียดมันนักก็ลาออก

486
00:36:38,029 --> 00:36:39,906
ฉันบอกว่าฉันเหนื่อย ไม่ใช่เกลียด

487
00:36:40,656 --> 00:36:41,574
พวกเธอก็รู้จักฉันดี

488
00:36:41,991 --> 00:36:46,078
เมื่อติดกับแล้วฉันจะลุยไปข้างหน้า

489
00:36:46,287 --> 00:36:48,372
- ใช่ค่ะ พวกเรารู้
- นั่นแหละคุณล่ะ

490
00:36:50,333 --> 00:36:54,420
ฉันเห็นนิตยสารเดอะโมสต์ครั้งแรก
ตอนฉันเรียนมัธยมปลาย

491
00:36:55,087 --> 00:36:56,923
มันเปิดโลกกว้างให้ฉัน

492
00:36:57,715 --> 00:36:58,883
ฉันติดกับ

493
00:36:59,717 --> 00:37:02,470
จากนั้นฉันก็ไม่เคย
มองไปข้างหลังอีกเลย

494
00:37:03,387 --> 00:37:06,349
ฉันเลือกเรียนแฟชั่น
และเป็นผู้ช่วยด้านแฟชั่น

495
00:37:06,849 --> 00:37:09,018
ฉันอยากร่วมงานกับเดอะโมสต์มาก

496
00:37:09,101 --> 00:37:11,687
ฉันเลยโกหกพ่อแม่
เรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศ

497
00:37:11,771 --> 00:37:13,147
แล้วมาเป็นผู้ช่วยที่นี่แทน

498
00:37:13,231 --> 00:37:15,900
พ่อฉันรู้เรื่องเข้าและโกนหัวฉัน

499
00:37:16,150 --> 00:37:17,568
- จริงเหรอ
- ฉันจำได้

500
00:37:17,652 --> 00:37:18,986
น่าจะไปเป็นแม่ชีซะเลย

501
00:37:19,070 --> 00:37:20,446
ตอนนั้นเธอต้องใส่หมวกด้วย

502
00:37:20,655 --> 00:37:23,824
ผมชอบเวลาที่ทุกคนถามว่าผมทำงานอะไร

503
00:37:24,533 --> 00:37:26,077
"คุณทำงานที่ไหนเหรอ"

504
00:37:26,160 --> 00:37:27,078
- เดอะโมสต์
- เดอะโมสต์

505
00:37:27,161 --> 00:37:28,162
เดอะโมสต์

506
00:37:28,496 --> 00:37:30,373
พวกคุณไม่ชอบเวลาพูดแบบนั้นเหรอ

507
00:37:30,456 --> 00:37:32,500
ผมรู้สึกภูมิใจมาก

508
00:37:32,583 --> 00:37:33,626
ใช่เลยๆ

509
00:37:34,168 --> 00:37:35,670
ทุกๆ เส้นตาย

510
00:37:36,087 --> 00:37:40,132
ฉันบอกตัวเองว่าฉันต้องเป็นบ้าแน่ๆ
ถ้าต้องทำแบบนี้อีกทีเดือนหน้า

511
00:37:40,466 --> 00:37:42,301
แต่ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้

512
00:37:43,135 --> 00:37:46,013
ความบ้ามันทำเราติดใจพิกล

513
00:37:46,430 --> 00:37:48,516
เราผ่านนรกทุกๆ เดือน

514
00:37:48,599 --> 00:37:52,645
แต่หลังจากนั้น
มันก็ทำเรามีความสุขไม่ใช่เหรอ

515
00:37:55,398 --> 00:37:56,274
หรือฉันเป็นคนเดียว

516
00:37:57,024 --> 00:37:58,192
ผมว่าทุกคนรับรู้ความรู้สึกนั้น

517
00:37:58,276 --> 00:37:59,151
เป็นพวกบ้างาน

518
00:38:00,403 --> 00:38:02,446
ที่จริงผมจะบอกว่า คุณมีปัญหาแล้วล่ะ

519
00:38:02,613 --> 00:38:03,698
มานี่เลย

520
00:38:04,615 --> 00:38:07,076
มันติดเป็นนิสัย คุณต้องยอมรับนะ

521
00:38:07,368 --> 00:38:08,703
ตลกดีนะ

522
00:38:08,786 --> 00:38:10,746
ผมคงต้องเห็นด้วยแหละ

523
00:38:11,205 --> 00:38:13,708
อย่าบังอาจมาล้อฉันนะ

524
00:38:25,303 --> 00:38:28,055
โอ้มายโมสต์

525
00:38:28,723 --> 00:38:31,267
แนวทางของโมสต์ที่สุดอยู่ที่ไหน

526
00:38:31,434 --> 00:38:34,645
ฉันจะหาโมสต์ของฉันได้ที่ไหน

527
00:38:34,729 --> 00:38:35,604
ที่นี่

528
00:38:35,896 --> 00:38:40,776
คุณคิม ผมได้ยินมาว่ารองประธาน
คนใหม่เป็นหลานของคุณ

529
00:38:41,027 --> 00:38:41,902
ใช่

530
00:38:42,153 --> 00:38:44,697
คุณบอกให้เขาช่วยเราไม่ได้เหรอ

531
00:38:45,031 --> 00:38:47,283
ช่วยพวกเราด้วยนะคะ

532
00:38:49,410 --> 00:38:51,537
แหม ที่รัก

533
00:38:52,079 --> 00:38:54,707
ฉันเป็นบรรณาธิการกินเงินเดือนนะ

534
00:38:54,832 --> 00:38:56,500
ไม่จ้ะ ไม่

535
00:38:56,667 --> 00:39:01,213
- ได้โปรดเถอะ
- ช่วยพวกเราด้วย

536
00:39:01,422 --> 00:39:02,590
แจ็กสันไปไหนแล้ว

537
00:39:02,840 --> 00:39:04,717
ฉันว่าคุณควรช่วยพวกเรา

538
00:39:05,176 --> 00:39:06,677
ใคร ทุกคนเหรอ

539
00:39:06,927 --> 00:39:07,845
ใช่

540
00:39:09,138 --> 00:39:10,306
โทรศัพท์ฉันไปไหน

541
00:39:11,974 --> 00:39:13,351
นายมาทำอะไรที่นี่

542
00:39:24,236 --> 00:39:25,237
เปล่า

543
00:39:27,782 --> 00:39:29,742
ฉันแค่ง่วงกะทันหันน่ะ

544
00:39:32,119 --> 00:39:33,454
ฉันจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว

545
00:39:35,164 --> 00:39:36,707
นายต้องเหนื่อยมากแน่ๆ

546
00:39:37,875 --> 00:39:39,043
งั้นเหรอ

547
00:39:46,717 --> 00:39:48,469
ขอฉันนอนตรงนี้ได้ไหม

548
00:39:49,053 --> 00:39:51,222
อือ นอนสักนิดเถอะ

549
00:40:06,195 --> 00:40:09,740
มันคือการแบกรับความรับผิดชอบ
ต่อลูกทีมทั้งหมดด้วย

550
00:40:10,574 --> 00:40:13,911
แม้นิตยสารกำลังมีความเสี่ยง
แต่ฉันก็ต้องรับผิดชอบทีมไว้ด้วย

551
00:40:14,662 --> 00:40:16,038
ฉันเลยต้องเอาจริงแบบนี้ไง

552
00:40:16,914 --> 00:40:19,542
{\an8}(เดอะโมสต์เกาหลี:
ผลการดำเนินงานเดือนล่าสุด)

553
00:40:29,135 --> 00:40:30,344
เขาเป็นลมไปที่สนามบิน

554
00:40:30,928 --> 00:40:32,471
ทำไมเขาต้องทำงานหนักขนาดนี้ด้วย

555
00:40:33,055 --> 00:40:34,557
ร่างกายคงรับความเครียด
ไม่ไหวแล้วแน่ๆ

556
00:40:47,153 --> 00:40:48,154
น่าสงสารจริงๆ

557
00:40:50,906 --> 00:40:52,199
นายนี่น่าสงสารจริงๆ

558
00:41:01,584 --> 00:41:02,918
นายทำดีแล้ว

559
00:41:06,005 --> 00:41:07,548
อย่าโทษตัวเองเลย

560
00:41:09,633 --> 00:41:12,803
นาย ทำได้ดีมาก

561
00:42:05,231 --> 00:42:08,150
เดี๋ยวนะ นี่เธอไม่ได้นอนเลยเหรอ

562
00:42:11,862 --> 00:42:14,490
มีงานมากมายให้เลือกนะ

563
00:42:14,823 --> 00:42:16,909
แต่ฉันหาที่ทำได้ไม่ได้เลย

564
00:42:18,160 --> 00:42:19,662
นี่มันห่วยแตกจริงๆ

565
00:42:21,664 --> 00:42:22,623
ช่างมันเถอะ

566
00:42:23,749 --> 00:42:25,376
ฉันจะไปนอนแล้ว ฮเยจิน

567
00:42:32,800 --> 00:42:33,926
รายชื่อตำแหน่งงั้นเหรอ

568
00:42:36,971 --> 00:42:38,097
(งานโรงแรม)

569
00:42:38,180 --> 00:42:39,598
เธอเจออันหนึ่งแล้วนี่

570
00:42:44,853 --> 00:42:46,814
- สวัสดีค่ะ คุณคิม
- แจ็กสัน

571
00:42:47,356 --> 00:42:49,900
นี่มันบ้าสุดๆ เลย ให้ตายสิ

572
00:42:51,235 --> 00:42:52,653
ไม่รู้จะเริ่มอธิบายยังไงดี

573
00:42:52,778 --> 00:42:54,738
อะไรคะ เกิดอะไรขึ้น

574
00:42:54,822 --> 00:42:57,575
ฉันบอกเธอทางโทรศัพท์ไม่ได้
ฉันต้องบอกเธอต่อหน้า

575
00:42:57,866 --> 00:42:59,368
อีกครึ่งชั่วโมงฉันจะไปถึงนะ

576
00:42:59,451 --> 00:43:01,412
เตรียมตัวให้ดี เข้าใจไหม

577
00:43:01,745 --> 00:43:03,205
หา นักข่าวจอมทึ่ม...

578
00:43:05,040 --> 00:43:07,626
อะไรเนี่ย เรื่องอะไรกัน

579
00:43:11,213 --> 00:43:12,464
อะไรกัน เกิดอะไรขึ้น

580
00:43:12,590 --> 00:43:14,049
ขึ้นรถเร็ว ไม่มีเวลาแล้ว

581
00:43:14,258 --> 00:43:15,926
บอกฉันสิว่าเกิดอะไรขึ้น

582
00:43:16,010 --> 00:43:17,344
ไม่มีเวลาแล้ว

583
00:43:17,428 --> 00:43:19,346
- แจ็กสัน ขึ้นรถ
- แต่...

584
00:43:26,186 --> 00:43:28,689
ฉันจะบอกเธอยังไงดี

585
00:43:29,148 --> 00:43:30,357
แจ็กสัน อย่าตกใจล่ะ

586
00:43:31,191 --> 00:43:34,653
พี่ทำฉันกลัวแล้วนะ เกิดอะไรขึ้น

587
00:43:34,737 --> 00:43:37,114
ฉันจริงจังที่สุดเลยนะ

588
00:43:37,406 --> 00:43:39,450
สัญญากับฉันนะ ว่าเธอจะไม่บอกใคร

589
00:43:40,326 --> 00:43:42,911
ไม่อย่างนั้นฉันบอกเธอไม่ได้
เข้าใจไหม

590
00:43:46,915 --> 00:43:49,627
ฉันสัญญาว่าจะไม่บอกใคร
มันเกิดเรื่องอะไรกัน

591
00:43:50,169 --> 00:43:53,422
แจ็กสัน ความจริงแล้ว

592
00:44:01,430 --> 00:44:02,431
ฉันเบื่อมาก

593
00:44:02,931 --> 00:44:03,807
อะไรนะ

594
00:44:06,560 --> 00:44:08,312
ก็แบบ ต้นฉบับสุดท้ายเสร็จแล้ว

595
00:44:08,395 --> 00:44:12,316
และฉันก็ไม่มีใครให้เล่นด้วย
ทำเอาฉันรู้สึกน่าสมเพชเลย

596
00:44:12,524 --> 00:44:14,401
เพราะอย่างนั้นวันนี้ไปสนุกกันเถอะ

597
00:44:14,777 --> 00:44:15,903
ล้อกันเล่นหรือไง

598
00:44:16,070 --> 00:44:17,738
ฉันกังวลแทบบ้า

599
00:44:18,364 --> 00:44:19,698
ฉันหลงกลอีกแล้วเหรอเนี่ย

600
00:44:20,199 --> 00:44:21,033
จอดรถเดี๋ยวนี้

601
00:44:21,283 --> 00:44:23,869
เออ ฉันมีเรื่องความเป็นความตายจะบอก

602
00:44:25,079 --> 00:44:26,080
เรื่องอะไร

603
00:44:26,872 --> 00:44:28,165
ฉันหิวจะตายแล้ว

604
00:44:30,042 --> 00:44:32,503
เพราะงั้น ไปหาอะไรกินกัน

605
00:44:33,003 --> 00:44:34,838
ไปกัน

606
00:44:41,804 --> 00:44:43,722
แจ็กสันๆ

607
00:44:43,931 --> 00:44:45,349
พวกเขาเพิ่งเติมเนื้อหมัก

608
00:44:45,432 --> 00:44:47,976
นี่มันเนื้อวัวเกาหลี แจ็กสัน

609
00:44:48,185 --> 00:44:49,144
เร็วเข้า มาเร็ว

610
00:44:51,105 --> 00:44:52,815
เขาเป็นอะไรของเขาน่ะ

611
00:44:53,148 --> 00:44:54,233
นี่ ดูฉันนะ

612
00:44:54,483 --> 00:44:55,943
ฉันชักดาบออกมา

613
00:44:59,321 --> 00:45:00,531
เธอเห็นไหม เห็นหรือเปล่า

614
00:45:00,697 --> 00:45:01,532
เห็นแล้ว

615
00:45:01,615 --> 00:45:02,491
ขอโทษครับ

616
00:45:05,035 --> 00:45:06,745
มีหัวไชเท้าดองไหมครับ

617
00:45:07,246 --> 00:45:08,163
อะไรนะคะ

618
00:45:08,330 --> 00:45:10,833
ไชเท้าดองเหมาะที่สุดสำหรับ
กินปิดท้าย คุณรู้ไหม

619
00:45:11,583 --> 00:45:14,044
ค่ะ แล้วฉันจะเอามาให้นะคะ

620
00:45:16,630 --> 00:45:19,133
ใครมันมาขอหัวไชเท้าดอง
ในร้านบุฟเฟต์กัน

621
00:45:21,343 --> 00:45:23,220
- ขอบคุณครับ
- ขอบคุณค่ะ

622
00:45:23,429 --> 00:45:26,974
หัวไชเท้าดองที่ดีที่สุด
คืออันที่เธอป้อนให้ฉัน

623
00:45:27,057 --> 00:45:28,642
พี่ก็มีมือนี่

624
00:45:34,648 --> 00:45:37,818
ให้ตายสิ พี่เป็นอะไรน่ะ

625
00:45:45,284 --> 00:45:46,285
อร่อย

626
00:45:46,368 --> 00:45:47,870
พี่นี่เหลือเชื่อจริงๆ

627
00:45:50,497 --> 00:45:51,748
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ

628
00:45:51,874 --> 00:45:53,625
เรากินข้าวกันแล้ว ไปต่อกันเถอะ

629
00:45:53,750 --> 00:45:57,087
อะไรอีกล่ะ ฉันยังกลับบ้านไม่ได้เหรอ

630
00:45:57,337 --> 00:45:58,630
เธอนี่จอมทรยศจริงๆ

631
00:45:59,214 --> 00:46:02,134
พอมีแฟนแล้ว
ก็ไม่มีเวลาให้ฉันเลยเหรอ

632
00:46:02,801 --> 00:46:04,261
วันนี้เป็นวันพิเศษนะ

633
00:46:04,511 --> 00:46:06,180
ฉันรู้ พี่เบื่อเป็นพิเศษ

634
00:46:06,346 --> 00:46:10,142
โป๊ะเชะ วันนี้เราถึงต้อง
ไปสนุกกันยังไงล่ะ

635
00:46:10,642 --> 00:46:15,481
เตรียมใจไว้นะ มันจะโคตรน่าตื่นเต้น
เหมือนนั่งรถไฟเหาะตีลังกา

636
00:46:15,898 --> 00:46:16,773
ไปกัน

637
00:46:17,024 --> 00:46:20,027
นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว
ฉันไม่นั่งรถไฟเหาะตีลังกานะ

638
00:46:20,110 --> 00:46:21,487
แต่มันสนุกมากนะ

639
00:46:21,612 --> 00:46:23,906
ชูมือขึ้นสิ

640
00:46:24,656 --> 00:46:27,367
ชูมือขึ้น

641
00:46:33,624 --> 00:46:36,126
ไปเลย

642
00:46:37,503 --> 00:46:38,587
เอาสิ แจ็กสัน

643
00:46:44,635 --> 00:46:45,677
ดูสิ แจ็กสัน

644
00:46:46,970 --> 00:46:48,430
โคตรสนุกเลย

645
00:46:49,306 --> 00:46:51,141
อีกรอบไหม แจ็กสัน

646
00:46:52,518 --> 00:46:53,352
แจ็กสัน

647
00:46:57,981 --> 00:46:59,066
ขาฉันอ่อนไปหมดแล้ว

648
00:46:59,316 --> 00:47:02,653
โธ่เอ๊ย มีแต่เด็กเท่านั้นแหละ
ที่กลัวรถไฟเหาะตีลังกา

649
00:47:03,695 --> 00:47:06,031
ฉันบอกพี่แล้วว่าฉันนั่งไม่ได้

650
00:47:07,032 --> 00:47:08,992
ลืมความกลัวไปซะ แล้วสนุกกับมันสิ

651
00:47:09,368 --> 00:47:11,119
ฉันรับรองว่ามันสนุกแน่ๆ

652
00:47:12,829 --> 00:47:14,540
อะไร นั่นอะไรน่ะ

653
00:47:15,040 --> 00:47:15,958
ดูน่าสนุกโคตรๆ

654
00:47:18,210 --> 00:47:21,547
ให้ตาย ทำตัวเป็นเด็กน้อย
ในร้านขนมหวานไปได้

655
00:47:34,226 --> 00:47:37,980
นี่สนุกสุดๆ เลย สนุกไหม แจ็กสัน

656
00:47:40,190 --> 00:47:41,275
สวัสดี

657
00:47:52,452 --> 00:47:53,954
น่ารักจัง

658
00:47:59,042 --> 00:48:01,211
เธอโดนหลอกทุกครั้งได้ยังไงเนี่ย

659
00:48:01,420 --> 00:48:04,047
ช่วยหยุดทำให้ฉันกลัวตลอดเวลา
สักทีได้ไหมล่ะ

660
00:48:05,799 --> 00:48:06,800
ปัดโธ่

661
00:48:08,302 --> 00:48:09,720
อันนั้นก็ดูน่าสนุกนะ

662
00:48:13,890 --> 00:48:14,975
ฉันเอาคืนแน่

663
00:48:32,659 --> 00:48:35,370
ตายแล้ว เขาสลบไปแล้ว

664
00:48:36,705 --> 00:48:38,790
คุณคิม

665
00:48:39,124 --> 00:48:40,542
ไม่นะ ฉันจะทำยังไงดี

666
00:48:41,084 --> 00:48:42,127
แจ็กสัน

667
00:48:45,839 --> 00:48:48,050
เธอคิดว่าฉันเป็นลมจริงๆ เหรอ

668
00:48:48,425 --> 00:48:51,219
เธอคิดว่าฉันเป็นใคร เธอเหรอ

669
00:48:52,095 --> 00:48:54,681
ให้ตายสิ โคตรฮา

670
00:48:59,227 --> 00:49:00,646
ทำไมมีแต่ฉันที่หลงกลนะ

671
00:49:06,443 --> 00:49:07,277
สนุกใช่ไหมล่ะ

672
00:49:07,444 --> 00:49:09,196
ฉันอยากให้ทุกวันเป็นเหมือนวันนี้

673
00:49:09,946 --> 00:49:12,908
วันนี้พี่ดูคึกกว่าปกตินะ

674
00:49:13,241 --> 00:49:15,827
ฉันบอกแล้วว่าวันนี้เป็นวันพิเศษ

675
00:49:16,203 --> 00:49:17,162
มันพิเศษยังไงล่ะ

676
00:49:20,540 --> 00:49:21,625
พรุ่งนี้เธอก็จะรู้เอง

677
00:49:22,000 --> 00:49:24,336
อะไร พี่หมายความว่ายังไง

678
00:49:24,628 --> 00:49:26,338
เอ๊ะ นั่นอะไรน่ะ

679
00:49:33,804 --> 00:49:34,680
เอาล่ะ

680
00:49:35,764 --> 00:49:37,391
เป็นยังไง ฉันดูดีหรือเปล่า

681
00:49:38,183 --> 00:49:40,102
ฉันว่าพี่ดูเหมือนปลอกนิ้ว

682
00:49:41,061 --> 00:49:41,978
เท่าไรครับ

683
00:49:42,145 --> 00:49:42,979
หนึ่งหมื่นวอนครับ

684
00:49:43,146 --> 00:49:45,023
- เธอได้ยินแล้วนี่
- อะไรนะ

685
00:49:45,273 --> 00:49:46,900
มันคือของขวัญที่เธอจะให้ฉัน

686
00:49:47,025 --> 00:49:48,485
ขอบคุณนะ ฉันจะเก็บรักษาเป็นอย่างดี

687
00:49:48,652 --> 00:49:50,362
- สายันต์สวัสดิ์
- เดี๋ยว แต่...

688
00:49:58,620 --> 00:49:59,579
นี่ค่ะ

689
00:49:59,663 --> 00:50:00,580
ขอบคุณครับ

690
00:50:00,664 --> 00:50:01,748
ขอให้โชคดีนะคะ

691
00:50:04,376 --> 00:50:05,961
วันนี้บ้าบอสุดๆ

692
00:50:06,878 --> 00:50:08,797
รู้สึกผ่านไปอย่างเลือนราง

693
00:50:09,423 --> 00:50:11,800
พูดมาตามตรงน่า
วันนี้สนุกเป็นพิเศษเลยไม่ใช่หรือไง

694
00:50:11,883 --> 00:50:12,718
จริงไหม

695
00:50:12,926 --> 00:50:16,346
ค่ะ วันนี้สนุกเป็นพิเศษเลย

696
00:50:18,682 --> 00:50:21,810
จริงสิ แจ็กสัน ฉันขอยกเลิก
เรื่องที่ฉันเคยพูดไปก่อนหน้านี้

697
00:50:22,644 --> 00:50:23,478
อะไรเหรอ

698
00:50:23,603 --> 00:50:26,982
ฉันอยากยกเลิกที่ฉันเคยบอกว่า
ฉันไม่เป็นเพื่อนกับเธอ

699
00:50:27,566 --> 00:50:30,193
ฉันกลับไปคิดดู
และพวกเราคือเพื่อนกันจริงๆ

700
00:50:30,569 --> 00:50:33,488
เป็นเพื่อนที่ดีสุดๆ เลยด้วย ถูกไหม

701
00:50:36,158 --> 00:50:41,955
ค่ะ พี่พูดถูก
เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันสุดๆ จริงๆ

702
00:50:42,748 --> 00:50:46,585
แย่จริง ฉันน่าจะได้เป็น
เพื่อนร่วมห้องเธอ

703
00:50:46,668 --> 00:50:49,463
ฉันจะได้เป็นรักแรกของเธอ

704
00:50:49,713 --> 00:50:50,547
อะไรนะ

705
00:50:50,964 --> 00:50:52,674
ล้อเล่นน่ะ ลืมมันไปซะ

706
00:50:52,758 --> 00:50:55,343
แค่เรื่องอำกันระหว่างเพื่อนน่ะ

707
00:50:57,721 --> 00:51:02,559
ฉันน่าจะจูบเธอไปซะ
ตอนที่สารภาพรักกับเธอวันนั้น

708
00:51:03,185 --> 00:51:05,395
อะไรนะ พี่กำลัง...

709
00:51:05,937 --> 00:51:09,107
ล้อเล่นน่ะ ลืมมันไปซะ
แค่เรื่องอำกันเล่น

710
00:51:09,191 --> 00:51:10,692
เราเป็นแค่เพื่อนกัน ถูกไหม

711
00:51:11,443 --> 00:51:13,528
เลิกเล่นบ้าๆ แล้วกลับบ้านได้แล้ว

712
00:51:16,156 --> 00:51:18,658
ได้ ฉันจะไปจริงๆ แล้ว

713
00:51:20,160 --> 00:51:21,036
เจอกันพรุ่งนี้

714
00:51:23,580 --> 00:51:24,581
ดูแลตัวเองนะ แจ็กสัน

715
00:51:25,540 --> 00:51:26,416
อะไรน่ะ

716
00:51:26,958 --> 00:51:29,795
พี่พูดเหมือนเราจะไม่ได้เจอกันอีก

717
00:51:31,046 --> 00:51:31,922
ไปล่ะ

718
00:51:35,509 --> 00:51:36,343
แจ็กสัน

719
00:51:36,551 --> 00:51:37,427
คะ

720
00:51:38,595 --> 00:51:39,805
ฉันเคยบอกเธอหรือเปล่า

721
00:51:41,223 --> 00:51:42,891
ว่าฉันชอบเธอจริงๆ

722
00:51:43,892 --> 00:51:46,603
ไม่ใช่แบบผู้ชายชอบผู้หญิงหรอกนะ

723
00:51:48,271 --> 00:51:51,900
ฉันชอบเธอในฐานะคนคนหนึ่ง แจ็กสัน

724
00:51:53,777 --> 00:51:56,738
คิมฮเยจิน ฉันชอบเธอในแบบที่เธอเป็น

725
00:52:01,493 --> 00:52:03,453
อยู่ดีๆ ก็พูดอะไรน่ะ

726
00:52:05,205 --> 00:52:06,081
ขอบคุณนะ

727
00:52:07,415 --> 00:52:08,750
ที่ผ่านมาฉันสนุกมาก

728
00:52:10,293 --> 00:52:11,586
ก็เพราะเธอ

729
00:52:17,676 --> 00:52:20,053
ไปแล้วนะ บาย

730
00:52:24,140 --> 00:52:24,975
บาย

731
00:53:08,810 --> 00:53:10,896
(พิธีรับตำแหน่งรองประธาน
ของจินซองแม็กกาซีน)

732
00:53:13,481 --> 00:53:16,192
ทดสอบไมโครโฟน หนึ่ง สอง หนึ่ง

733
00:53:16,443 --> 00:53:19,487
{\an8}(พิธีรับตำแหน่งรองประธาน
ของจินซองแม็กกาซีน)

734
00:53:20,989 --> 00:53:22,198
สวัสดีครับ โรงพิมพ์ครับ

735
00:53:23,074 --> 00:53:24,284
อ๋อ เดอะโมสต์เกาหลีเหรอครับ

736
00:53:24,993 --> 00:53:27,329
ครับ เราจะเริ่มเข้าเล่มวันนี้ครับ

737
00:53:30,373 --> 00:53:31,374
อะไรนะครับ

738
00:53:38,048 --> 00:53:39,507
ในที่สุดก็ถึงวันชี้ชะตา

739
00:53:47,766 --> 00:53:48,642
สวัสดีครับ

740
00:53:49,726 --> 00:53:52,020
คุณหมายความว่ายังไง
มีคนบอกให้คุณหยุดพิมพ์เหรอครับ

741
00:53:53,146 --> 00:53:54,397
ใครบอกให้คุณหยุด

742
00:53:54,481 --> 00:53:58,902
มีคนจากเดอะโมสต์เพิ่งโทร
มาบอกให้ผมหยุดงานเข้าเล่มครับ

743
00:53:59,778 --> 00:54:01,196
ดูแล้วไม่ใช่โทรมาอำกันเล่นด้วย

744
00:54:01,863 --> 00:54:02,864
มีเรื่องอะไรกันครับ

745
00:54:04,950 --> 00:54:06,660
ผมจะหาสาเหตุแล้วโทรหาคุณทีหลัง

746
00:54:09,496 --> 00:54:11,206
{\an8}(คุณจี
ฉันจะให้สัมภาษณ์กับเดอะโมสต์)

747
00:54:18,004 --> 00:54:20,090
{\an8}(จากเท็น)

748
00:54:22,384 --> 00:54:23,259
เท็นเหรอ

749
00:54:23,843 --> 00:54:26,012
(ความทรงจำ)

750
00:54:26,179 --> 00:54:27,514
{\an8}ยอดไปเลย

751
00:54:28,098 --> 00:54:29,975
หนังสือนี่สนุกมาก

752
00:54:30,809 --> 00:54:34,646
พวกเราต้องร่วมพิธีรับตำแหน่ง
รองประธานใหม่ด้วยเหรอ

753
00:54:34,896 --> 00:54:36,940
ทำไมพนักงานทุกคนต้องเข้าร่วมด้วย

754
00:54:37,399 --> 00:54:39,150
พวกเขาก็แค่อยากอวดลูกคนรวย

755
00:54:39,567 --> 00:54:41,736
ไปเพราะเห็นแก่บรรณาธิการใหญ่เถอะ

756
00:54:42,404 --> 00:54:43,863
แล้วไปดูว่าเด็กคนนี้เป็นยังไง

757
00:54:46,324 --> 00:54:47,200
จะว่าไป

758
00:54:47,409 --> 00:54:50,704
คิมพุงโฮกับคิมชินฮยอกไปไหน

759
00:54:51,204 --> 00:54:53,540
รุ่นพี่พุงโฮคงไปแอบหลับที่ไหนสักที่

760
00:55:06,219 --> 00:55:09,514
กำลังลง ชั้นเจ็ด ประตูกำลังปิด

761
00:55:20,316 --> 00:55:21,192
อึนยอง

762
00:55:23,069 --> 00:55:24,654
เธออยู่ที่ทำงานนะ ไม่ใช่ห้องสมุด

763
00:55:25,864 --> 00:55:29,075
มันสนุกจนฉันวางไม่ลงเลยค่ะ

764
00:55:29,868 --> 00:55:30,827
มันยอดมาก

765
00:55:34,456 --> 00:55:37,333
นักข่าวคิมกับคุณพุงโฮไปไหนล่ะ

766
00:55:37,917 --> 00:55:40,253
เดี๋ยวเธอก็รู้เองแหละ

767
00:55:40,628 --> 00:55:43,965
เราจะเริ่มพิธีรับตำแหน่ง

768
00:55:44,049 --> 00:55:47,510
ของรองประธานบริษัท
จินซองแม็กกาซีนคนใหม่

769
00:55:55,643 --> 00:55:56,811
ไม่จริงน่า

770
00:55:56,895 --> 00:55:59,773
ท่านรองประธานมีอะไร
อยากจะกล่าวกับทุกคนเล็กน้อย

771
00:56:03,943 --> 00:56:05,153
แต่ นั่นมัน...

772
00:56:05,445 --> 00:56:06,738
- นั่นมัน...
- รุ่นพี่คะ

773
00:56:08,114 --> 00:56:09,074
นั่นมัน...

774
00:56:10,200 --> 00:56:11,076
ไม่น่าเชื่อ

775
00:56:27,801 --> 00:56:28,718
สวัสดีครับทุกคน

776
00:56:29,052 --> 00:56:33,890
ผมคิมพุงโฮ รองประธานคนใหม่
ของจินซองแม็กกาซีน

777
00:56:36,810 --> 00:56:38,520
รุ่นพี่พุงโฮขึ้นไปทำอะไรบนนั้นน่ะ

778
00:56:38,978 --> 00:56:41,314
นั่นแหละที่ฉันจะว่า
เขาขึ้นไปทำอะไรบนนั้น

779
00:56:41,564 --> 00:56:42,440
อะไรกัน

780
00:56:45,777 --> 00:56:49,906
วันนี้เขาดูสมเป็นโมสต์มาก

781
00:57:08,925 --> 00:57:09,801
ยินดีที่ได้พบครับ

782
00:57:10,051 --> 00:57:12,011
ผมจีซองจุน จากเดอะโมสต์เกาหลีครับ

783
00:57:26,359 --> 00:57:28,820
ยินดีที่ได้พบครับ ผมเท็นครับ

784
00:57:51,426 --> 00:57:53,428
คำบรรยายโดย: มนทิรา พิศาลเสนา

