ความฝันของฉัน คือการเป็นนักเขียนนิทานเด็กค่ะ
ฉันอยากให้ผู้คนได้จินตนาการ
ว่าพวกเขาเป็นฮีโร่ ในการผจญภัยของตัวเอง
ด้วยการเป็นนักเขียนนิทาน
ตอนเป็นเด็ก ผู้คนชอบตั้งคำถาม
ว่าโตขึ้นอยากจะเป็นอะไร
แต่ยิ่งโตขึ้น คนก็ตั้งคำถามนี้น้อยลง
การทำตามความฝันตัวเอง มันยากสำหรับผู้ใหญ่อย่างเรา
โลกแห่งความเป็นจริง แยกเราและความฝันออกจากกัน
จนในที่สุด ความฝันก็กลายเป็นเรื่องไม่สำคัญ
สุดท้ายเราก็ลืมมันไป
โดยสิ้นเชิง
(เรื่องราวของพัทจวี)
แต่ก่อนที่ฉัน จะลืมความฝันของตัวเองไป...
ถ้าคุณสนใจ ทำไมไม่มาทำงานกับเราล่ะ
ในฐานะผู้ใหญ่ ฉันโชคดี
ที่มีคนมาถามเรื่องความฝันอีกครั้ง
ไม่มีคุณแล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ
เศร้าจัง
- ใช่ไหมล่ะ - จริงค่ะ
คุณฮเยจิน ดูแลตัวเองด้วยนะ
ผมต้องคิดถึงคุณแน่ๆ
โชคดีนะคะ คุณฮเยจิน
ลาก่อนครับ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ
- ลาก่อนค่ะ - ไว้เจอกันนะ
โชคดีค่ะ
- ไปหาอะไรกินกันเถอะ - ฉันหิวแล้ว
ผมรู้จักร้านอร่อย
แต่งงานกันนะ ซองจุน
หา อะไรนะ
ฉันเตรียมแหวนคู่มาแล้วด้วยนะ
วงนี้ของฉัน
เอามือนายมา
ฉันกำลังขอนายแต่งงานนะ
แต่แทนที่เราจะแต่งงานกันทันที...
เธอต้องการเวลาอีกปีใช่ไหม
ไว้ฉันมาเยี่ยมบ่อยๆ นะ
ฉันจะไปเยี่ยมบ่อยๆ เหมือนกัน
ทำให้เต็มที่เลยเข้าใจไหม
แน่นอน ฉันจะพยายามเต็มที่เลย
ฉันเลยมาอยู่ที่นี่ เพื่อที่จะฝันอีกครั้ง
ใช่ไหม
แล้วอันนี้เป็นไง
ตรงนี้ค่ะ
สวัสดีค่ะ ทุกคน
ฉันมาแล้วค่ะ
ตายจริง
- คุณฮเยจิน - ยินดีที่ได้พบค่ะ
- ยินดีต้อนรับนะคะ - ยินดีต้อนรับ
ดีจังเลยที่คุณมาจนได้
- ฉันไม่เด็กที่สุดแล้วสิเนี่ย - ตายจริง
ทำยังไงให้การเดินทางของชาดล น่าตื่นเต้นขึ้นดีนะ
แทนที่จะให้เขาแบกกล่องวิเศษไปมา
เราให้เขาขี่มันไปเลยดีไหมคะ
- เป็นกล่องวิเศษบินได้ - ฟังดูน่าสนุกนะคะ
แบบนั้นเรื่องจะมีไดนามิกมากขึ้น
เราจะได้เพิ่มขอบเขตการผจญภัย ลงไปด้วยได้
เป็นความคิดที่ดีเลย
ถ้ามีกล่องแบบนั้นจริงๆ ฉันจะรีบซื้อเลยล่ะ
ทำไมเราไม่เพิ่ม การร่ายคาถาลงไปด้วยล่ะ
ฉันชอบนะคะ
เราจะใช้คาถาแบบไหนดีนะ
พโยรงเหรอ
ใช่ เธอทำงานอยู่เหรอ
ที่นี่ดีมากๆ เลย
นักเขียนทุกคนเอ็นดูฉัน
แล้วฉันก็ชอบ การประชุมวางแผนเรื่องด้วย
แล้วนายล่ะ เป็นยังไงบ้าง
ฉันกำลังไปประชุมอีกแล้ว
มีบริษัทเสนองานมาเยอะ จนฉันรับไม่ไหวเลย
ดีจัง
(ความสุขขึ้นอยู่กับเรา)
(ความสำเร็จไม่มีที่สิ้นสุด ธันวาคม 2015)
คิมฮเยจิน เร็วเข้า รีบมา
โอ๊ย
ขอโทษทีนะ
ฉันหาน้ำมันงาไม่เจอ
กินกันเลยไหม
- ขอบคุณสำหรับอาหารครับ - ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
โอ้โฮ นั่นบิบิมบับใช่ไหม
ดูน่ากินจัง
ขอลองชิมหน่อยสิ
อร่อยจัง
ซองจุน
อะไรเหรอ
ฉันว่านายบ้าไปแล้วแหละ
ก็จริง
ฉันคิดถึงเธอมากจนบ้าไปแล้ว
เราจะไม่ได้เจอกันอีกตั้ง 11 เดือน
- ไม่นะ - ไม่นะ
(ชีวิตเป็นบทเรียนแห่งการถ่อมตน มกราคม 2016)
เลิกประชุมดึกขนาดนี้เลยเหรอ
ใช่
แล้วนายล่ะ จะไปทำงานหรือยัง
ใช่ แต่ข้างนอกหิมะตกหนัก รถคงติดน่าดูเลย
ที่นั่นหิมะตกหรือเปล่า
ฮัลโหล
ฮเยจิน
ฝันดีนะ
ฉันคิดถึงเธอจริงๆ
(ความรักจะมีหนทางของมัน มีนาคม 2016)
ทุกคนคงยุ่งกับการเขียนบทความอยู่
ดีใจจังที่ได้เห็นชื่อทุกคน
คิวที่ 140 ค่ะ
ค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน
ฉันพร้อมจะเอานี่ให้เขาแล้ว
(บัตรเครดิตแฮปปี้นิวไลฟ์)
ว่าไง ฮเยจิน
นายหลับอยู่เหรอ ฟังดูง่วงเชียว
เปล่าสักหน่อย
ทำไมไอล่ะ
นายเป็นหวัดอีกแล้วเหรอ
กินยาหรือยัง
อาการไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
เดี๋ยวก็หายแล้ว
มันอาจจะแย่ลงก็ได้
ฉันเดาได้เลยว่าตู้เย็นนาย คงว่างเปล่าแล้วนายก็กินน้อยไป
ถ้าทำกับข้าวไม่ไหวก็ซื้อมากินนะ
อย่าลืมกินผลไม้ด้วยล่ะ
ฉันน่าจะอยู่ที่นั่นคอยดูแลนาย
บอกว่าอาการไม่หนักไง
ยังไงนายก็ต้องกินยาแล้วนอนพักผ่อน
ได้ ไว้คุยกันนะ
ฮัลโหล
จริงเหรอ
อยู่ที่นี่เหรอ
เดี๋ยวฉันไปหา
คุณฮเยจิน จะไปไหนคะ
มีคนมาเยี่ยมน่ะค่ะ
เดี๋ยวกลับมานะคะ
ฮาริ
ตกใจแทบแย่
จริงๆ เลย
ไม่เรียนหนักไปหน่อยเหรอ
ไม่ต้องมาห้ามฉันเลย ฉันกำลังจะสอบชิงทุน
ฉันเคยห้ามเธอที่ไหน
ขอให้ได้ทุนนะ
ว่าแต่ทำไมมาถึงที่นี่
วันนี้เลิกเรียนเร็วเหรอ
อาจารย์ยกเลิกคาบ ฉันก็เลยมาหาเธอ
จริงเหรอ
แป๊บนะ
นี่ ฉันบอกว่าไม่ต้องโทรมาไง
ผมรักพี่นะครับ
ล้อกันเล่นหรือไงเนี่ย
ถ้าโทรมาอีกทีนายตายแน่
เด็กพวกนี้แปลกจริงๆ
พูดไม่ฟังเลย
ใครเหรอ
เด็กที่มหาวิทยาลัยที่ตามจีบฉันอยู่
อายุ 22 เอง
แค่ 22 เหรอ
เป็นนักเรียนปริญญาโท มันน่าสนุกแบบนี้นี่เอง
อยู่มหาวิทยาลัยคงสดชื่นน่าดูเลย
นี่ พอได้แล้ว ไปหาอะไรกินดีกว่า
เธอคือผู้หญิงของฉัน เธอคือผู้หญิงของฉัน
อย่าร้องนะ
เธอเป็นของฉันแล้ว
- ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร - หยุดร้องเถอะ
พอได้แล้ว
- เธอจะเห็นฉันเป็นผู้ชายคนหนึ่ง - ฉันบอกให้หยุดไง
ไปกันเถอะ
เธอไม่ไปยืดผมหน่อยเหรอ
หัวเริ่มฟูอีกแล้วนะ
อ๋อ ผมฉัน
มันเริ่มกลับมาฟู ตั้งแต่ฉันมาอยู่ที่นี่แล้วล่ะ
ปล่อยไว้อย่างนี้แหละ
อยู่ที่แบบนี้ ทำผมทรงนี้แหละเหมาะกว่า
ใช่ไหมล่ะ
เธอดูรักที่นี่มากเลยนะ
ทำไมเหรอ
เธอดูไม่เครียดเลย
น่าจะมาที่นี่ให้เร็วกว่านี้นะ
ถ้าไม่ใช่เพราะเดอะโมสต์
ฉันก็คงไม่ได้โอกาสนี้หรอก
หมายความว่าไง
ฉันเจอคุณอี เพราะต้องสัมภาษณ์เธอลงนิตยสาร
เธอเลยให้โอกาสฉันทำตามความฝันดู
ฉันคิดว่าฉันเจอที่ ที่เหมาะกับตัวเองแล้วล่ะ
ทำไมเหรอ
ฉันดีใจและภูมิใจในตัวเธอมาก
จริงด้วย
อะไรเหรอ
พี่หายตัวไปโดยไม่กล่าวคำลาเลยเหรอ
พี่ทำแบบนี้ได้ยังไง
แล้วทำไม...
ทำไมพี่ถึงไม่ฝากอะไรถึงฉันเลย
เพราะอย่างนั้นฉันเลยมาเองไง
พี่รู้ไหมว่าทุกคนเป็นห่วงแค่ไหน
พี่ย้ายไปอยู่ที่ไหน กินดีอยู่ดีหรือเปล่า
พี่โอเคจริงๆ เหรอ
พี่ไม่น่าทำแบบนี้เลย
ถ้าบ่อยไปเดี๋ยวคุณจีจะหึงเอานะ
คิดถึงฉันแค่ตอนเห็นหัวไชเท้าดองก็พอ
มันทำให้ฉันคิดถึงเขาจริงๆ ด้วย
หมายถึงอะไรเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก
อยู่ๆ ฉันก็คิดถึงนักข่าวจอมทึ่ม
อ๋อ ตาคนห้อง 2024 ใช่ไหม
ฉันหวังว่าเขาจะสบายดีนะ
คนนิสัยแบบนั้นนะ
ต่อให้ติดเกาะอยู่คนเดียว ก็ไม่เป็นอะไรหรอก
นั่นสิ
ขับรถดีๆ นะ
เดี๋ยวถึงแล้วโทรหานะ
(ซองจุน)
หมายเลขที่คุณเรียก ไม่สามารถติดต่อได้...
ปิดเครื่องเหรอ
เขาไม่เคยปิดเครื่องเลยนี่นา
แบตเตอรี่หมดหรือเปล่านะ
(ตารางรายสัปดาห์)
(โทรออก ซองจุน)
หมายเลขที่คุณเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...
อะไรเนี่ย
เขาป่วยอยู่ สงสัยกินยาแล้วหลับ
ทำไมโทรหาไม่ติดเลย
หลับอยู่เหรอ
อาการแย่ลงใช่ไหม
ทำไมไม่ตอบกลับมาเลยนะ
(ซองจุน)
เป็นอะไรกันแน่เนี่ย
หมายเลขที่คุณเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
ข้างนอกฝนตกล่ะ
ก็นั่นสิคะ
ทำท่าเหมือนจะตกทั้งวันเลย
คุณฮเยจิน
คุณฮเยจินคะ
คะ
เลอะหมดเลย
ทำไมดูเหม่อลอยจังเลยคะ
มีอะไรหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
หมายเลขที่คุณเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
โทรศัพท์พังหรือเปล่านะ
ไม่เคยติดต่อยากขนาดนี้เลย
เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่านะ
ไม่หรอก คงไม่มีอะไรหรอก
เขาคงยุ่งอยู่
คุณฮเยจิน
คะ
วันนี้เหม่อทั้งวันเลย
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
แวะไปที่ทีมวาดภาพประกอบทีได้ไหม
ฉันได้ยินว่าภาพประกอบพร้อมแล้ว
ได้ค่ะ
- เดี๋ยวมานะคะ - ค่ะ
นั่นจะไปไหนเหรอ
- คะ - ประตูอยู่ทางนี้นะ
อ๋อ เดี๋ยวมานะคะ
สงสัยจะติดต่อแฟนไม่ได้
ฉันเห็นเธอจ้องมือถือทั้งวันเลย
นั่นสิคะ ปกติเห็นคุยกันทุกวัน
รักทางไกลมันก็ยากแบบนี้แหละ
ยิ่งนานยิ่งแย่
โชคดีค่ะ คุณคิม
สวัสดีค่ะ
เกิดอะไรขึ้นนะ
หวังว่าคงไม่เกิดเรื่องแย่ๆ นะ
จะบ้าเหรอ จะเกิดอะไรขึ้นได้ล่ะ
อาการเขาแย่ลงหรือเปล่านะ
ถ้าเกิดเขาตัวร้อนเป็นไฟเลยล่ะ
ถ้าเขาหมดสติไป
แล้วไม่มีใครมาดูว่าเป็นยังไงล่ะ
หยุดมโนสักทีสิ คิมฮเยจิน
เขาแค่งานยุ่ง
หรือบางทีเขาอาจขับรถอยู่ แล้วฝนตกหนัก
ก็เลยคิดถึงอดีตอีกแล้ว
หยุดคิดในแง่ร้ายได้แล้ว คิมฮเยจิน
เขาเอาชนะเรื่องนั้นได้แล้ว
ติดแล้ว โทรติดแล้ว
ว่าไง ฮเยจิน
อะไรของนายเนี่ย
เป็นอะไรหรือเปล่า
ทำไมไม่รับโทรศัพท์เลย ทุกอย่างโอเคไหม
เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่สบายเหรอ
ไม่หรอก
แล้วทำไมไม่รับสายล่ะ
รู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงนายแค่ไหน
ฉันชอบเสื้อกันหนาวสีชมพูนะ ดูเข้ากับเธอดี
ใช่ ฉันเพิ่งซื้อมาเลย
อะไรนะ
นายรู้ได้ยังไง ว่าฉันใส่เสื้อกันหนาวสีชมพู
ฉันรับสายไม่ได้เพราะกำลังมาหาเธอไง
ซองจุน
เดี๋ยว ฝนตก
เดี๋ยวก็เปียกหรอก
ซองจุน
สบายดีไหม
ฉันเป็นห่วงนายมากเลย
น่าจะบอกฉันก่อนว่าจะมา
นายไม่รับสาย ใจฉันก็คิดไปเรื่อยเลย
ก็ฉันอยากมาเซอร์ไพรส์เธอนี่
ฉันคิดถึงนายที่สุดเลย
แค่คิดถึงเองเหรอ
ฉันแทบขาดใจตายเลยนะ
ไหนขอดูหน้าหน่อย
ค่อยหายใจได้หน่อย
ทำไมอยู่ๆ ถึงมาได้ล่ะ
ฉันกลัวจะตายเพราะไข้ใจ เลยต้องมาที่นี่
ดูสิ
เธอคงเขียนเยอะเลยสินะ
นี่ฉันจริงจังนะ
นายลางานมาเหรอ
เปล่า ฉันจะมาอยู่ที่นี่เลย
ฉันจัดการเรื่องบ้าน รถ งาน หมดแล้ว
อะไรนะ
ฉันคิดว่าจะทนไหว
แต่ฉันทนอยู่ไกลเธอเป็นปีไม่ได้หรอก
ฉันอยู่ห่างเธอไม่ได้
นี่
ฉันกะว่าจะทำตัวเป็นผู้ใหญ่และรอเธอ
แต่ฉันคงไม่เป็นผู้ใหญ่พอ
ฉันทำไม่ได้
ฉันจะอยู่ที่นี่กับเธอ จนกว่าโปรเจกต์เธอจะเสร็จ
แล้ว...
งานของนายล่ะ
ก็...
เธอคงต้องหาเลี้ยงฉันแล้วล่ะ
- ฉันเนี่ยนะ - ใช่
เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันคงต้องตัดงบตัวเองก่อน
ทำอะไรน่ะ
แป๊บนะ
ถ้าต้องเลี้ยงนายด้วย ฉันต้องคำนวณอะไรหน่อย
ฉันจะตัดค่าอะไรออกได้บ้าง
จริงจังเหรอเนี่ย
นี่ดูไม่ออกเลยเหรอว่าฉันล้อเล่น
เธอก็รู้ว่าฉันเก่งแค่ไหน
ฉันหาที่อยู่กับงานได้แล้ว
จริงเหรอ
ที่ไหนล่ะ
ที่รักจ๊ะ ฉันขอแนะนำให้รู้จัก
เขามาประจำตำแหน่งแทนฉัน บรรณาธิการใหญ่คนใหม่
สวัสดีครับ
ผมจีซองจุน เป็นบรรณาธิการใหญ่คนใหม่
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
หล่อมากเลย
ย้ายกลับมาอยู่ถาวรเลยเหรอคะ
ใช่ครับ กลับมาถาวรเลย
ยินดีต้อนรับกลับค่ะ
บรรณาธิการใหญ่จี
- ยินดีต้อนรับค่ะ - ยินดีต้อนรับครับ
เดี๋ยวนะครับ
แล้วบรรณาธิการใหญ่คิมรารา จะทำยังไงต่อล่ะครับ
ฉันเหรอ
เธอจะแต่งงาน
- อะไรนะ - อะไรนะ
จริงเหรอคะ
เขินจัง
แต่ก็จริงนะ
กับใคร เมื่อไหร่คะ
เอ่อ
รารา
พ่อโมสต์ของฉัน ดาริโอ้
จำดาริโอ้ได้ไหม
นายแบบชาวอิตาเลียนที่เราจ้าง มาถ่ายแบบครั้งที่แล้วใช่ไหม
ใช่
คนนั้นแหละ
เขาเด็กกว่าตั้ง 15 ปี
- ไม่จริงน่า - ไม่มีทาง
เขาคิดว่าป้าของฉัน เป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เขาเคยเจอ
เวียนหัวนะ
รารา
นางฟ้าของผม
ดวงอาทิตย์ของฉัน
ที่รัก
เดี๋ยวก่อน
ฉันว่าหลังฉันเคล็ด
ไม่นะ พี่ครับ
เมนูใหม่เหรอครับ ขอสองที่เลย
ค่ะ
นี่ครับ
เขาแถมสมุดบันทึกมาด้วย
เอาไปสิ
จริงเหรอ
น่ารักจัง
ขอบใจนะ
บรรณาธิการคิมทำทุกคนตกใจหมดเลย
นั่นสิ
น่าอิจฉาเธอจริงๆ
อิจฉาเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
แล้วเราล่ะ
แล้วเราจะ...
- จะทำไมเหรอ - ฉันกับนาย เราจะ...
ฉันกับเธอเหรอ
เราจะแต่งงานกันหรือเปล่า
ก็ต้องแต่งอยู่แล้วสิ
จริงเหรอ เมื่อไหร่
อือ...
- ปีนี้เหรอ - ปีนี้เลย
จุนอู
ฉันมีความสุขที่สุดเลย
จุนอู
ฉันมีความสุขกว่าอีก
จุนอู เราจะจัดงานแต่งที่ไหนดี
เธออยากจัดที่ไหนล่ะ
- หาที่ถูกๆ กันเถอะ - ไม่เอาน่า
ไม่ต้องมีช่างภาพด้วย
เปลืองเงินเปล่าๆ
พี่ครับ เรียนรู้ที่จะรักผมด้วยนะครับ
พี่ครับ รักนะ
อะไรเนี่ย
ผมโอเคครับ
จะไปหาพ่อแม่เหรอ
ค่ะ ฉันจะค้างคืนด้วย กลับมาพรุ่งนี้เช้า
วันนี้สำคัญกับฉันมากเลยค่ะ
มีอะไรเหรอ
วันนี้
ฉันต้องทำตามสัญญา ที่ให้ไว้กับตัวเองค่ะ
มาแล้ว
มาทำอะไรเนี่ย
มาได้ยังไงเนี่ยลูกแม่
หนูคิดถึงพ่อกับแม่จะแย่
แล้วก็อยากเจอยัยน้องสาวคนสวยด้วย
ปล่อยซะดีๆ ก่อนที่ฉันจะโมโห
น่ารักจริงๆ เลย
พ่อล่ะคะ วันนี้ปิดร้านเร็วด้วยนี่
พ่อไปอาบน้ำที่ซาวน่าน่ะ
โอ๊ย สดชื่นจริงๆ
กลับมาพอดีเลย
พ่อ หนูมาแล้ว
ผมไม่เคยไปซาวน่ามาก่อนเลย สดชื่นมากเลยครับ
ไว้ไปด้วยกันอีกนะครับคุณพ่อ
ได้สิ
นายมาทำอะไรที่นี่
อ้าว สวัสดี
สวัสดีเหรอ
ที่บอกว่ามีที่อยู่ ตอนรอเซ็นสัญญาบ้านแล้ว
คือบ้านพ่อแม่ฉันเหรอ
นี่
มีปัญหาอะไรกันเหรอ
เราบอกลูกเขยเองว่าไม่ให้บอกลูก
ทำไมล่ะคะ ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
ก็พี่ชอบบ่น ว่าเราทำให้พี่เขยลำบากใจไง
ฉันเคยบ่นที่ไหนล่ะ
- ก็บ่นตลอดนั่นแหละ - ก็บ่นตลอดนั่นแหละ
- ไม่เป็นไร - ไร้สาระน่า
ครอบครัวเดียวกัน ไม่ต้องให้ของขวัญอะไรหรอก
ใช่ เราครอบครัวเดียวกัน
ครอบครัวเดียวกันอะไรกัน เขายุ่งจะตาย ชวนเขามาอยู่ทำไม
มาก็ดีแล้ว จะได้ทานข้าวเย็นด้วยกัน
ยุ่งแค่ไหนก็ต้องกินข้าวนะรู้ไหม
ไม่ได้หรอกค่ะ เขามีธุระต้องทำ
ลองพุลโกกิสิ
อย่าลืมเคี้ยวนะจ๊ะ
ปล่อยให้เขากินเองได้ไหม
ลูกเขยมาถ่ายด้วยกันสิ มาเร็ว
นั่นสิ มาถ่ายด้วยกันดีกว่า
หยุดเรียกเขาว่าลูกเขยได้แล้ว
ยังไงก็น่าจะบอกฉันหน่อย
ฉันเป็นคนเชื่อฟังผู้ใหญ่น่ะ
- ขอบคุณครับ - อร่อยจัง
นี่ค่ะพ่อ
(สมุดบัญชี)
นี่อะไรเหรอ
หนูอยากเก็บเงินให้พ่อ ไปซื้อเครื่องพิมพ์ใหม่
แต่มันนานกว่าที่หนูคิด เพราะหนูเปลี่ยนงาน
รับไปสิคะ
อะไรกัน ไม่จำเป็นสักหน่อย
ถ้ามันพังก็แค่ซ่อมเท่านั้นแหละ
นั่นสิ
เรารับไว้ไม่ได้หรอก เราไม่เคยให้อะไรลูกเลย
เก็บไว้ใช้ตอนจำเป็นเถอะ
นั่นสิ เก็บไว้ใช้จัดงานแต่งงานเถอะ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ฮเยจินไม่อยากเสียเงินสักวอน ในงานแต่งงาน
ไม่ต้องมีอะไรเลยก็ได้ ฉันต้องการแค่เธอแค่นั้นล่ะ
รับไว้เถอะค่ะ
มันเป็นเป้าหมายของหนู
หนูจะดีใจมากเลยถ้าพ่อรับไว้
พ่อรับไปเถอะค่ะ
รับไว้เถอะค่ะ
ทำไม จะเอาอะไรเหรอ
เปล่า
เธอสวยจริงๆ คิมฮเยจิน
- ฉันช่วยนะ - ไม่เป็นไรหรอก
ฉันอยากช่วยนี่
อะไรกันเนี่ย
ความรู้สึกเหมือนเพิ่งแต่งงานเลย
นี่
ซองจุน
ไม่เห็นต้องไปส่งเลย
นายควรรีบไปทำงานนะ
ฉันส่งเธอแล้วค่อยไปก็ได้
นี่อะไรเหรอ
เราไม่มีปัญญาจ่ายค่าเทอมลูกด้วยซ้ำ
พ่อบอกว่าลูกต้องใช้เงินตอนแต่งงาน
พ่อก็เลยเก็บเงินมาตลอดสิบปี
ในที่สุดก็ได้ให้ลูกสักที
ขอบใจและขอโทษลูกด้วยนะ
พวกเรารักลูกนะ
(สมุดบัญชี)
เธอร้องไห้เหรอ
ร้องไห้ทำไม
จะเก็บเงินให้หนูทำไมเนี่ย
น่าจะเอาไปซื้อ เครื่องพิมพ์ใหม่ตั้งนานแล้ว
ฉันดีใจจริงๆ นะ ที่จะได้เป็นครอบครัวเดียวกับเธอ
โธ่เอ๊ย
ขี้แยจริงๆ
(เดอะโมสต์)
อรุณสวัสดิ์ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
(รองบรรณาธิการใหญ่ ชาจูยอง)
บก.จี บก.จีคะ
บก.จี
คุณเข้าห้องผิดอีกแล้วนะคะ
จริงด้วย เข้าผิดอีกแล้ว
ติดเป็นนิสัยไปแล้ว โทษทีนะครับ
รองบรรณาธิการใหญ่ชา
คือ เสื้อคลุม
มิน่าล่ะ คนเขาถึงเรียก ตาจุนจอมซุ่มซ่าม
อุ๊ยตาย
เก้าอี้เป็นอะไรเนี่ย
ล้อหลุดออกมาเลย คงต้องซ่อมแล้วล่ะ
มีค้อนไหม
ค้อนเหรอ
ไม่น่าจะมีนะ
รุ่นพี่พุงโฮ ขอยืมหน่อยนะคะ
จะเอาไปขัดให้เหรอ
- โอเคเลย - โอเค
- หมุนมาอีกทาง - ทำอะไรน่ะ
เอาเลยนะ
ฉันเป็นรองประธานนะ ให้เกียรติกันหน่อยสิ
ฉันเป็นลูกชายประธานบริษัทนะ
ตีแรงกว่านั้นหน่อย
- ใส่กันสุดแรงเลยนี่ - ได้แล้ว
- ขอบคุณมากนะคะ - ไม่เป็นไร
- ว่าแต่รุ่นพี่คะ - อะไรเหรอ
เท็นเคยอยู่ทีมเราจริงๆ เหรอคะ
จริงสิ
เขาเป็นคนแบบไหนเหรอคะ ในรูปเขาดูเท่มากเลย
เธอคิดว่าเจ้าบ้าชินฮยอกเท่
มาหัวเราะพร้อมกันหน่อยเป็นไง
แต่ฉันสงสัยจริงๆ นะ
ว่าตอนนี้เขาทำอะไรอยู่
นั่นสิ
ฉันก็สงสัยเหมือนกัน
เขาเงียบหายไปเลย
ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่อัปเดตอะไร ในโซเชียลมีเดียเลย
เจ้าบ้านั่นอยู่รอดทุกที่นั่นแหละ
ฉันเองก็คิดถึงเขา
กับหน้าเพี้ยนๆ ของเขานะ
มีประชุมในอีกสิบนาทีนะ
- ค่ะ - ครับ
ว่าไง
- นายเที่ยวคนเดียวเหรอ - ใช่
ไปที่ไหนมาบ้างแล้วล่ะ ฉันเพิ่งมาจากสวิตเซอร์แลนด์
เยี่ยมเลย ก็ไปเรื่อยๆ ไม่ได้วางแผนตายตัว
อ๋อ
หมวกนายสวยดีนะ
ขอบใจนะ เพื่อนฉันให้มาน่ะ
เป็นไง หล่อไหม
ค่ะ เหมือนปลอกนิ้วตอนเย็บผ้าเลย
ราคาเท่าไรครับ
หนึ่งหมื่นวอนครับ
- ได้ยินแล้วนี่ - คะ
เธอซื้อของขวัญให้ฉันไง
ขอบใจนะ จะดูแลอย่างดีเลย
- ขอให้ขายดีนะครับ - เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวนะ นี่นายคือเท็นใช่ไหม
ใช่
จริงเหรอ ฉันขอถ่ายรูป หรือขอลายเซ็นได้ไหม
ล้อเล่น ถ้าใช่ก็ดีสิ
- ไม่ตลกเลยนะ เพื่อน - นี่
ได้ผลทุกที
จะไปไหนต่อดีนะ
นักเขียนคิมเหรอ
นักเขียนคิม
นักเขียนคิมฮเยจินครับ
สวัสดีค่ะ
- ไม่ได้ยินที่ผมเรียกเหรอครับ - คะ
ฉันไม่รู้ว่าคุณเรียกฉันค่ะ
ภาพประกอบเสร็จแล้ว เราน่าจะเรียกประชุมกันอีก
คุณจะมาร่วมประชุม พร้อมนักเขียนคนอื่นไหมครับ
ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันบอกพวกเขาให้
ครับ ไว้เจอกันนะครับ นักเขียนคิม
ไว้เจอกันค่ะ
นักเขียนคิมเหรอ
- หมายเลข 180 มินฮาริ - ค่ะ
คุณอายุมากกว่าผู้สมัครคนอื่น
แต่ยังขาดประสบการณ์นะครับ
ค่ะ
คุณเคยทำงาน ที่โรงแรมอาราไม่ใช่เหรอครับ
คะ
ผมทำงานที่โรงแรมอาราจนถึงปีที่แล้ว
ผมเลยจำคุณได้
ใช่ไหมครับ
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
แล้วทำไมถึงไม่กรอก ลงในช่องประสบการณ์ล่ะครับ
ฉันไม่ได้ได้งานนั้นมา ด้วยความสามารถของตัวเองค่ะ
ในที่สุดก็เสร็จแล้ว
- เย่ - ในที่สุด
- ว้าว - ว้าว
เยี่ยมมากทุกคน
- ปีนี้หนักหนาจริงๆ - นั่นสิ
- เก่งมากทุกคน - เก่งมาก
- คุณฮเยจิน - ดีจัง
- ดูสิ - โอ้โฮ
- ขอบคุณที่ตั้งใจทำงานนะ - โอ้โฮ
ดีมากเลย
ดูสีสิ สวยมากเลยว่าไหม
ฉันชอบสีมากเลย
(เรื่องราวของผู้หญิงที่ซ่อนอยู่)
อีกแค่ไม่กี่วันเอง
ฉันไม่เคยรู้เลยว่ามีคน อยู่ตรงมุมด้วย
เธอเห็นด้วย
ผู้หญิงคนนั้นกำลังซ่อนอยู่
ซ่อนเหรอ
เธอดูเหมือนซ่อนอยู่จริงๆ
เหมือนการเจอเธอใน ตัวต่อซ่อนภาพนั่นแหละ
ตัวต่อซ่อนภาพเหรอ
ดูสิ ถ้าไม่ดูดีๆ ก็จะไม่เห็นเธอ
เหมือนภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวต่อ
เธอพูดถูก เหมือนตัวต่อซ่อนภาพจริงๆ ด้วย
(เรื่องราวของผู้หญิงที่ซ่อนอยู่)
(สมาคมนักเขียนชางจัก)
(นักเขียน: อีมีอึน คิมฮเยรัง คิมอีจิน ยูอิมซอน คิมฮเยจิน)
นี่กำลังลดมาตรฐานตัวเองกันอยู่เหรอ
เอาแล้ว
ผมอยากให้เริ่มทำใหม่หมด
จริงจังกันหน่อยนะครับ
กะแล้วเชียวว่าเขาต้องไม่ชอบ
ขอโทษค่ะ คุณจี
ออฟฟิศคุณไม่ใช่ทางนั้นค่ะ
เราแลกออฟฟิศกันไหมคะ
ไม่จำเป็นหรอก
ไปออฟฟิศตัวเองยังไม่ถูกเลย
เดี๋ยวก่อน ช่วยรับนี่ไปด้วยครับ
- นี่อะไรเนี่ย - อะไรเหรอ
- อะไรเหรอคะ - ขอบคุณ
- วางมาเลย - ครับ
อะไรเนี่ย
นี่ครับ
คือ...
- ผมกำลังจะแต่งงาน - อะไรนะ
เพิ่งเจอกันเมื่อคืนหรือเปล่า
แต่งงานเหรอ
ถ้าคุณมีเวลา ได้โปรดมาแสดงความยินดีกับเรา
(งานสมรส ซองจุนและฮเยจิน)
ฮเย...
แจ็กสัน...
ใช่ฮเยจินที่เรารู้จักหรือเปล่า
นี่ฮเยจิน คนเดียวกันกับที่เราคิดใช่ไหม
- ไปจีบกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย - อะไรนะ
- ไม่มีทาง - ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ
ฉันก็นึกว่าฮเยจินกับชินฮยอก...
อะไรเนี่ย
ทำไมไม่ทำการ์ดเชิญให้ดีกว่านี้นะ
ไม่โมสต์เลย
เมียจ๋า มาได้แล้ว
เรามีที่ต้องไปนะ
เราต้องไปไหนด้วยเหรอ
ไปหาที่ดีๆ เที่ยวกัน เป็นครั้งสุดท้ายเถอะ
แค่เราสองคน
ครั้งสุดท้ายเหรอ
พรุ่งนี้เธอก็จะแต่งงานแล้วนะ
มาฉลองกันหน่อย
แต่นแต๊น
ยินดีด้วยนะ เมียจ๋า
อ๋อ เรียกเธอแบบนั้นไม่ได้แล้วสินะ
ขอให้ชีวิตแต่งงานราบรื่น
ฉันเลือกทุกอย่างมาดีที่สุดเลยนะ
ขอบใจมากนะ ฮาริ เธอน่ารักที่สุดเลย
มีอีกอย่างที่ฉันอยากจะบอกเธอ
อะไรเหรอ
แต่นแต๊น
(ยินดีต้อนรับสู่โรงแรมคิว)
นี่เธอ
ยินดีด้วยนะ
ยินดีด้วยนะ ฮาริ
เยี่ยมไปเลย
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
- เย่ - เย่
แด่การแต่งงานของคิมฮเยจิน
แด่อาชีพผู้จัดการโรงแรม ที่สดใสของมินฮาริ
- ชน - ชน
หมดแก้วนะ
สวยจัง
ทำไมฮาริไปนานจังนะ
- แต่นแต๊น - อะไรเนี่ย
มีอีกนะ
แต่นแต๊น
ฉันอยากทำช่อดอกไม้กับมงกุฎดอกไม้ ให้เธอในงานแต่งงาน
ฉันก็เลยไปเรียนวิธีทำมา
ยังไม่สวยเท่าไร แต่ฉันตั้งใจทำให้เธอนะ
ฮาริ
เอาเวลาที่ไหนไปเรียนเนี่ย
ขอบใจนะ
นี่
วันนี้ห้ามร้องไห้เด็ดขาดเลยนะ
วันนี้ฉันก็จะไม่ร้อง
เข้าใจแล้ว
ไม่ร้องหรอก
สัญญานะว่าเธอจะมีความสุข
ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุขมากๆ
เข้าใจไหม
แน่นอน ฉันจะมีความสุข
ถึงเธอจะแต่งงานไปแล้ว
แต่เวลาฉันต้องการไหล่เธอมาซบ เธอก็ต้องอยู่ข้างฉัน เข้าใจไหม
ฮเยจินสวยที่สุดเลย
จะถ่ายแล้วนะ
หนึ่ง สอง สาม
อีกรูปหนึ่ง
หนึ่ง สอง สาม
ฮาริ มาถ่ายด้วยกันดีกว่า
เดี๋ยวนะ
- เร็วเข้า - เอาล่ะ
- หนึ่ง สอง สาม - หนึ่ง สอง สาม
ฉันประหม่ามากเลย
ไปกันไหม
อือ
ฮเยจิน กรรไกรตัดเล็บอยู่ไหนเหรอ
ดูในลิ้นชักที่สองสิ
เดี๋ยวนะ
ค่ะ คิมฮเยจิน จากสมาคมนักเขียนชางจักค่ะ
ค่ะ ศิลปินชเวยังไม่ส่งภาพมาเลย
ได้ค่ะ
ไม่เห็นมีเลย
นายหาดูดีๆ หรือยัง
ใช่
- ไม่มี - มันน่าจะอยู่ตรงนั้นนะ
ไม่อยู่สักหน่อย
เธอหาให้เจอ แล้วมาตัดเล็บให้ฉันหน่อยนะ
ได้สิ
จุ๊บๆ
อะไรเนี่ย
คิมฮเยจิน เธอเปลี่ยนไปนะ
ก่อนหน้านี้เธอ เป็นพวกบ้าจูบไม่ใช่เหรอ
วันนี้กำหนดส่งแล้ว
เดี๋ยวฉันชดใช้ให้ทีหลังนะ
แต่งงานแล้ว ฉันยังเหงาอยู่เลย
เหงาจริงๆ
เหงาสุดๆ ไปเลย
ฉันปิดคอมพิวเตอร์แล้ว
นี่ นายจะพาฉันไปไหน
นี่
ล้อกระเป๋าฉันพัง ฉันอยากเอาไปซ่อม
จะไปซ่อมที่ไหนได้บ้าง
คุณพักห้อง 701 ใช่ไหมคะ
ใช่แล้วล่ะ
ฉันสังเกตเห็นว่าล้อพัง ก็เลยส่งคนไปซ่อมให้แล้วค่ะ
จริงเหรอ
ขอบใจมากเลยนะ
ขอบใจมากจริงๆ
ไม่เป็นไรค่ะ
เที่ยวให้สนุกนะคะ
ค่ะ ขอบใจมาก
("เท็น" นิยายเรื่องล่าสุดของเท็น วางจำหน่ายแล้ว)
ตัวจริงหล่อกว่าตั้งเยอะ
(เท็น)
(แด่เพื่อนที่ดีที่สุดของผม แจ็กสัน)
ฉันขอถอนคำพูดที่เคยพูดไป
อะไรเหรอคะ
ฉันอยากยกเลิกที่ฉันเคยบอกว่า ฉันไม่เป็นเพื่อนกับเธอ
ฉันกลับไปคิดดู และพวกเราคือเพื่อนกันจริงๆ
เป็นเพื่อนที่ดีสุดๆ เลยด้วย ถูกไหม
แจ็กสัน บ้านเธออยู่ไหน
บอกมาสิ
ปล่อยนะ ฉันกลับบ้านเองได้
- อย่าผลักฉันสิ - ไม่ได้ผลักสักหน่อย
บอกว่าอย่าผลักไง
ฉันไม่ได้ผลัก
ยัยขี้เมา ไฟเขียวแล้ว
เดี๋ยวนะ นี่พี่เอาฉัน ไปเปรียบเทียบกับหมาเหรอ
โฮ่งๆ เหรอ
ใช่ ทำไมล่ะ
ฉันคิดว่าพี่พูดถึงน้องสาวจริงๆ
ใช่ น้องสาวฉันไง มันเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวฉันน่ะ
อย่าบอกนะว่าเธอคิดว่าโคโค่เป็นคน
เธอเข้าใจผิดแล้ว
เธอต้องสับสนแน่ๆ
ไอ้บ้าเอ๊ย
นี่พี่หลอกฉันนี่
มานี่เลยนะ
ฉันไม่เคยบอกว่าน้องฉันเป็นคนนี่
พี่อยากโดนคนที่ดูเหมือนหมากัดไหม
โคโค่ไม่เคยกัดใคร อย่ากัดฉันนะ
แจ็กสัน
คุณคิม
ชิมสักหน่อยไหม
คุณคิมกลับมาทำงานกับเราแล้วเหรอ
งั้นมั้ง
ไปเร็ว แจ็กสัน
เดี๋ยวก่อน
ฉันลืมโรยงา
ถึงไม่โรย ใครๆ ก็ดูออกว่าเรารักกัน
- เอาล่ะ - เยี่ยม
- รีบไปก่อนที่รถจะติดเถอะ - อือ
เสร็จแล้ว
- ช้าๆ นะ - เรียบร้อยแล้วใช่ไหม
- เดี๋ยวค่อยมาเก็บ - โอเค
- ไปกันเถอะ - ไปกันเลย
(ปิกนิกครบรอบหนึ่งปี)
อยู่ๆ ก็มีความคิดแวบเข้ามา
ว่าตัวเอกคงมีจริง แค่ในหนังหรือในละคร
หรือเปล่านะ
บางทีในชีวิตจริงก็เหมือนกัน
ที่คนเราจะถูกเลือกปฏิบัติ ในฐานะตัวเอกหรือตัวประกอบ
รีบไปกันเถอะ
- ยา ยา ยา - ยา ยา ยา
เพี้ยนสุดๆ
ไม่ได้เรื่องเลย
ขอเวลาหน่อย เดี๋ยวเธอก็ฟังว่าเพราะเอง
รีบไปกันเถอะ
ยา ยา ยา ตะลึง ตะลึง
ฉันรักเธอ
ร็อกแอนด์โรล
สันติภาพ
เป็นอะไรของนายเนี่ย
สนุกไหม
แต่ก็มีอยู่เรื่องหนึ่ง ที่ฉันตระหนักได้
บางทีฉันอาจจะเป็นคนที่รั้งตัวเองไว้
แล้วคิดว่าตัวเองเป็นตัวประกอบ
ลองเขียนมาสักหน้าสิ
อาจเป็นเรื่องทั่วไป แฟชั่น หรือความงามก็ได้
แล้วแต่คุณเลย
ฉันทำไม่ได้หรอกค่ะ
ฉันไม่มั่นใจ แล้วก็ไม่พร้อมที่จะเขียนด้วย
ลองดูหน่อยนะ ประมาณสองหน้าก็ได้
ไม่ได้หรอกค่ะ
ฉันทำไม่ได้จริงๆ
เพราะโลกแห่งความเป็นจริง ทำให้ฉันยอมแพ้อย่างง่ายดาย
หรือจริงๆ แล้ว เป็นฉันเอง ที่ปิดสปอตไลต์ของตัวเอง
ใครๆ ก็บอกว่าชีวิตไม่ใช่เทพนิยาย
น่ารักมากเลย
แต่บางครั้ง เราก็ควรฝัน ถึงโลกที่มีแต่ในนิยาย
เหมือนเด็กๆ หรือคนโง่บ้าง
- กินกันเถอะ - กินกันเถอะ
อะไรเหรอ
ทำไม
ฟันกรามของฉัน
ฉันว่าฟันฉันเพิ่งแตก
หยุดล้อเล่นได้แล้ว
อันนี้อร่อยนะ ลองดูสิ
ชิมดู
เป็นไง
อร่อยมาก
- อร่อยใช่ไหม - อร่อยมาก
ถ้าเราไม่ปิดสปอตไลต์ของตัวเราเอง
ถ้าเราไม่ยอมแพ้ต่อความฝัน
เราอาจจะสร้างนิยายของเราเองก็ได้
อย่างเช่น
"ครอบครัวของตลตลฉลองที่เขากลับมา
หน้าบ้านของซุกฮีมีกล่องจดหมายสีแดง
และตอนที่ยังเด็กนัก ซุกฮี..."
นี่
คุณอาจได้ลงเอยกับรักแรก ถึงแม้เขาจะว่ากันว่า
เรื่องแบบนั้น ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตจริง
หรือเดินตามความฝัน ของตัวเองในวัยเด็กที่ถูกลืมไป
ปาฏิหาริย์แบบนั้น ก็อาจเกิดขึ้นได้สักวัน
มือ
อ้าว ข้ามได้แล้ว
ไปกันเถอะ
ยอนอู
รีบกลับบ้านกันเถอะ แม่รออยู่
(ดั่งเหล่าฮีโร่ในภาพของวันนี้ ผู้เป็นเงาที่งดงามในมุมนอกสายตา)
คำบรรยายโดย: ชลธิชา ไทยแท้