(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ชื่อและเนื้อหาของผู้คน สถานที่ และอื่นๆ ไม่มีอยู่จริง)
(กยองฮอรู)
ฝ่าบาท
เป็นอะไรไหมขอรับ
เอ่อ…
แมลง
ชิ่ว!
เอ่อ... ดึกแล้ว เข้าที่พักเถอะ
ขอรับ
จริงๆ เลย!
ข้าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
(ตอน 2)
พ่อ แฮยอง
ท่านพี่
ท่านพี่ ดีจังที่กลับมาอย่างปลอดภัย
ข้านึกว่าท่านจะถูกโบย
ถูกทรมาน และถูกตีตราบนหน้าข้อหาต้มตุ๋น
คุกอะไรกัน นางมาจากวังหลวง
- เอ๊ะ - พ่อ
ถ้าท่านรู้ก็น่าจะบอกข้าแต่แรกสิ
ข้าบอกแล้วไงว่าอย่าต้มตุ๋นใครในเมืองหลวง
ข้าไม่เข้าใจเลย เรื่องต้มตุ๋นมันกลายเป็น...
กลายเป็น...
ไม่นะ...
ต่อจากนี้ไป เจ้าจะมาทำงานในวังหลวง
ว่าไงนะ ทำไมล่ะเจ้าคะ
เจ้าบอกเองไม่ใช่รึว่า
หากพระชายามีอะไรอยากบอก เจ้าจะสื่อสารให้
ต่อจากนี้ไป ข้าจะได้เป็นนางรับใช้
ทำไมล่ะเจ้าคะ ท่านหลอกพวกเขาว่าเป็นนางรับใช้รึ
สภาพแบบนี้น่ะรึ
ท่านได้เจอพระราชาที่วังไหมเจ้าคะ
เป็นไง เขาหล่อไหมเจ้าคะ
แฮยอง พระราชาน่ะ
เขาเป็นบ้า เขาเสียสติไปแล้ว
เอ๊ะ พระราชาในนิยาย
หล่อกันทั้งนั้นเลยนะเจ้าคะ
เขาอยากให้ข้าเป็นร่างทรงพระชายา ที่ตายไปเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว
คราวนี้ข้าก็ต้องทำตัวเหมือนนางตลอดเวลา
ขณะที่รับใช้เขาในวัง
ทำไงดีล่ะ หากทำอะไรผิด เขาฆ่าข้าแน่
ข้าจะไปรู้จักนางที่ตายไปเมื่อเจ็ดปีที่แล้วได้ยังไง
ข้าจะ... โอ๊ย ปวดหัว
น่าสงสารจริงๆ
เขาคงขาดความรัก จึงได้คิดถึงคนที่ตายไปแล้ว
แล้วข้าจะทำยังไงดี แสดงเป็นคนตายไปตลอดชีวิตรึ
ทำให้เขาลืม ต่อให้ต้องหลอกเขาก็ตาม
เป็นไปได้ด้วยรึ นางฝังอยู่ในใจเขาแล้ว
ฝังลึกทีเดียว
- ขุดนางออกมาแล้วฝังดินซะเลย - ข้ารึ
ทั่วโชซอนไม่มีใครโกหกเก่งไปกว่าเจ้าแล้ว
เจ้าเป็นจอมลวงโลกที่เก่งที่สุดในโชซอน
ผู้ชาย
หน้าตาหล่อเหลาเชียว
มีอะไรให้ช่วยไหมขอรับ
ไม่มีหรอก
ข้าทำงานกับโซรังที่แอดัลดัง
ข้าคือพ่อหมอขวาน
ญาณวิเศษข้าแม่นมาก
หากใครบางคน
ดูเหมือนมีความลับในใจ เก็บความลับนั้นไว้เถอะ
- ขอรับ - ไม่อย่างนั้น
นางจะกลัวความลับถูกเปิดเผย
และบินหนีไปเหมือนผีเสื้อ
อย่ามองข้าแบบนั้นสิ
มาแอดัลดังบ่อยๆ สิ ข้าจะได้เจริญหูเจริญตา
เดี๋ยวข้าชงชาต้นหลิวต้อนรับ
- ปล่อยข้านะ! - ท่านพี่!
- ไม่ต้องห่วง เมียข้า - ไม่นะ
ไม่นะ!
- โอ้ - เมียข้า!
ข้าไม่กลัวที่ต้องเข้าคุก
ถูกพรากจากสามี
ก็เหมือนตกนรกทั้งเป็น
ได้โปรดส่งข้าไปที่เดียวกับเขาเถอะเจ้าค่ะ
ใครเป็นสามีเจ้า นี่ไม่รู้เรื่องคำสั่งห้ามแต่งงานรึไง
วิวาห์ลับอะไรกัน เอาตัวพวกเขาไป
ไม่นะ!
- เมียข้า ปล่อยข้านะ! - ท่านพี่!
เมียข้า!
เจ้าต้องทำให้ดี
ทำอะไร หลอกพระราชารึ
คำสั่งห้ามแต่งงานจะได้จบลงสักที
คำสั่งห้ามแต่งงานขึ้นอยู่กับคำลวงของข้างั้นรึ
ท่านก็คงเคยทำเรื่องแบบนั้นเช่นกัน
หยุดก่อน
ผลไม้สดๆ จ้า
ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าคิดจะทำอะไร ถึงต้องเลี่ยงคน...
ข้าไม่จำเป็นต้องหลบใคร
ขอร้องล่ะ
ข้ามีหน้าที่ปกป้องเจ้า
แต่ข้าเป็นหัวหน้าระดับหก
หากเจ้าบอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้น...
เร็วเข้า
ทำอะไรของเจ้าน่ะ
หยุดถามแล้ววิ่งเถอะเจ้าค่ะ ไม่งั้นข้าจะไปคนเดียว
เดี๋ยว
นำไปเลย
เป็นไปไม่ได้
จะมีคำสั่งห้ามแต่งงานรึ
หากเป็นเรื่องจริง
ฮยอนฮีของข้าก็เลยช่วงสาวสะพรั่งกันพอดี
เหลวไหลจริงเจ้าค่ะ
หมอดูบอกว่า
คำสั่งจะยืดเยื้อถึงเจ็ดปี
เป็นโสดนานขนาดนั้น เราคงต้องขุดศพสามี
ขึ้นมาจากสุสานกันพอดี
หากต้องถึงกับอ้อนวอนให้คนตายกลับมา
เล่นงานคนเป็นคงไม่ยากนัก
จะใช้ข้าวต้มยาพิษรึเจ้าคะ
เหมือนแม่ของฮยอนซอนรึเจ้าคะ
ไม่ล่ะ วิธีนั้นต้องรอนานไป
หากมีอะไรบดบังดวงอาทิตย์
เจ้าก็ต้องกำจัดมัน
ดอกไม้ถึงจะผลิบาน
ห้ามทิ้งร่องรอยไว้เด็ดขาด
ข้าจะบอกพ่อนางว่านางหนีไปกับขี้ข้า
คิดซะว่าช่วยให้น้องสาวเจ้าได้คู่ครองเถอะ
หาร่างนางไม่เจอรึ บ้าจริง
ข้ามั่นใจว่านางตายแล้วขอรับ
แบบนั้นไม่มีใครรอดไปได้แน่
ไปเถอะ
ไปที่วังน่าจะดีกว่า
ข้าจู้จี้ให้เขาแต่งงานไม่ได้
แต่จะให้นั่งดูเฉยๆ
ข้าก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
น่าหงุดหงิดจริงๆ
กระหม่อมถึงได้มาที่นี่ไงล่ะเจ้าคะ
รายชื่อหญิงสาวที่คู่ควร
กับตำหนักพระราชินีที่พระองค์ขอเพคะ
กระหม่อมพบปะหญิงสาว
ที่คุณสมบัติเหมาะแก่การเป็นราชินีอยู่เรื่อยๆ
แล้วเพิ่มลงในรายชื่อเพคะ
(ฮวังซอบิน อายุ 21 ปี)
(โชยุนฮยอน อายุ 20 ปี)
ถ้างั้นก็เลือกจากตรงนี้แล้วกัน
หากกังวลมากไป ริ้วรอยจะขึ้นเอานะเพคะ
หญิงสาวเหล่านี้คู่ควร
ที่จะเป็นราชินีแน่นอน
กระหม่อมจะให้พวกนางเตรียมตัวเพคะ
แย่จริง…
ซุ่มซ่ามแบบนี้ถึงได้ล้มไงล่ะ!
- ความรุนแรงไม่ดีนะเจ้าคะ - งั้นให้ข้าหักขาเจ้าดีไหม
หากมีใครรู้ถึงตัวตนของเจ้า
เราก็ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ กันพอดี
ตามข้ามาเงียบๆ เหมือนคนตายเลยนะ
ขยับนิดหน่อยก็ตายได้แล้ว
นายหญิง
พวกเขาทำอะไรรึเจ้าคะ
ทำไมกฎเยอะแบบนี้ล่ะเจ้าคะ
กล้าดียังไงถึงถอนหายใจ
เจ้าต้องฝึกหายใจเงียบๆ ต่อหน้าฝ่าบาท
งั้นข้าไม่ควรหายใจเหมือนคนตายรึเจ้าคะ
นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ จะให้ข้าทำยังไง
หยุดต่อปากต่อคำได้แล้ว
แหม ข้าอยากเป็นนางในมากมั้ง
เมื่อก่อนข้าก็เคยอยากเป็นนะ
ต่อจากนี้ไป ชื่อของเจ้าคือซุนอา
สิ่งที่เจ้าเคยทำมาก่อน...
เจ้าค่ะ
ลุกขึ้น ก้มหน้า โค้ง...
และถอยออกมา…
อย่าล้มสิ
ต้องโดนฟาดสักหน่อยแล้ว
ไม่ได้นะเจ้าคะ
เจ้าต้องโดนสักที
คุกเข่ารึเปล่า
ข้าทำไม่ได้
มานี่เลย
ห้ามกระดกก้น…
นี่คือกฎ 101 ข้อที่เจ้าต้องทำตาม
เข้าใจไหม
เอ่อ... เจ้าค่ะ
เลือด... เลือดข้าไหล
ได้เวลาฝ่าบาทเสวยมื้อค่ำแล้ว
ยืนข้างพระองค์เหมือนเงา
ทำได้ไหม
ข้าต้องเจอฝ่าบาทตอนนี้รึเจ้าคะ
โอ้โห
กินดูไม่อร่อยเลย
เป็นแพะรึไง
ทุกคนออกไปให้หมด
เพคะ
เจ้า
ยกเว้นเจ้า
เสียงท้องใครร้อง
คือว่า…
ข้าควบคุมมันไม่ได้น่ะเพคะ
ตกใจหมดเลย!
อย่าเถียง
ยังไม่ได้บทเรียนอีกรึ
ฝ่าบาท ข้ามาเพื่อกำจัดผีเพคะ
หากพระองค์ไม่เสวยให้อิ่ม ร่างกายและจิตใจจะอ่อนแอ
ก็ยิ่งยากจะเอาชนะผีได้
ข้าได้ยินมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
คือว่า...
พระชายาบอกมาน่ะเพคะ
โธ่เอ๊ย ปากนะปาก!
พระชายารึ
เจ้าถูกสิงอีกแล้วรึ
เปล่าเพคะ ข้าได้ยินเสียงนางบางครั้ง
นางพูดอะไรอีก
นางบอกว่าฝ่าบาทควรเสวยให้อร่อยเพคะ
พระองค์ทำนางไม่อยากอาหาร
นางพูดแบบนั้นรึเปล่านะ
เอ่อ…
ไปเถอะเพคะ พระชายา
กล้าดียังไงมาไล่นาง
ว่าไงนะเพคะ
มีอะไร
ให้เรากินด้วยกันรึเพคะ
ไม่ได้เพคะ!
ทำไมล่ะ
ทรงหิวรึเจ้าคะ
นางบอกว่าหิวรึ
คนตายไม่หิวหรอกเพคะ
คนเป็นต่างหากที่หิว
พระชายาบอกว่าข้าควรกินพร้อมพระองค์ แต่นางรับใช้ทำแบบนั้นไม่ได้
เสร็จแล้วบอกข้านะเพคะ ไปกันเถอะ พระชายา
เดี๋ยวก่อน
มากินด้วยกันเถอะ
เพคะ
มากินด้วยกันเถอะ
ขอข้าวหน่อย
ไม่เสวยรึเพคะ
กินก็ได้
น่ากินจัง
อร่อยเนอะ
อร่อย
พระชายา อาหารอร่อยมากเพคะ
ไปพักผ่อนได้แล้วเพคะ
ข้ารู้สึกเหมือน
ได้กินพร้อมพระชายาจริงๆ
อิ่มมาก
คนเราต้องกินให้อิ่ม
หากข้าทำให้เขากินเยอะๆ และนอนดีๆ
พวกเขาจะบอกกันว่าผีถูกกำจัดไปแล้ว
ฝ่าบาทเสวยหมดรึเปล่า
นี่เป็นวันแรก เจ้าไปได้
จริงรึเจ้าคะ
ไปกันเถอะ
หัวหน้าผู้สูงศักดิ์
มาติดอยู่กับนักต้มตุ๋นอย่างข้าได้ยังไงนะ
ถ้าเขารู้เข้าว่าข้าหลอกลวง
ข้าจะถูกจับรึเปล่านะ
โธ่เอ๊ย
ข้าต้องตีสนิทกับเขาก่อน
นายท่าน
อากาศดีนะเจ้าคะ
มาดื่มกันดีไหมเจ้าคะ
เจ้าไปเอามาจากไหน
ครัวหลวงจะเอามักกอลลีไปทิ้ง
ข้าเลยไปหยิบมาเจ้าค่ะ
ยังเก็บได้อีกเจ็ดวันเลยนะ
มีเวลาไปทำแบบนั้นด้วยรึ
ตอนนี้ข้าปฏิบัติหน้าที่อยู่
เดี๋ยวเจ้าค่ะ
หน้าที่ของท่านคืออยู่กับข้าไม่ใช่รึเจ้าคะ
ถือไว้ก่อนนะเจ้าคะ
นี่
แต่นแต๊น!
ไข่
นี่เรียกว่าจอกภักดี
เต็มไปด้วยความภักดีต่อฝ่าบาทเจ้าค่ะ
- ดื่มเถอะเจ้าค่ะ - ข้าไม่ดื่ม
คราวนี้
ใครก็ตามที่รินเหล้าลงจอก
และทำหกลงไปในชามก่อน
จะต้องดื่มให้หมดเจ้าค่ะ
ชาวบ้านทำกันแบบนี้รึ
ข้าเร่ร่อนไปทั่วทั้งแคว้น
ทักษะการดื่มของข้ามีแต่จะเพิ่มขึ้น
เอ้านี่
ข้าชนะแล้ว!
หากท่านให้พรข้าหนึ่งข้อ
ข้าจะดื่มครึ่งชาม
เรียกกันว่ากุหลาบดำเจ้าค่ะ
ไม่เป็นไร ผู้หญิงจะทำแบบนั้นได้ยังไง
ความปรารถนาของข้า
หากท่านดื่มหมด
เราเป็นเพื่อนกันนะ
ข้าหมายถึง
เราควรเลิกถือยศกัน
ข้ารู้ว่าเราเป็นชายกับหญิง
ยศถาบรรดาศักดิ์และอายุต่างกัน
ถ้าเรามัวแต่พูดเป็นทางการกัน เมื่อไหร่จะสนิทกันล่ะ
ท่านนี่ใจกว้างเหมือนกันนะ ข้านึกว่าท่านเป็นพวกเฉิ่มซะอีก
เฉพาะตอนเราอยู่ตามลำพังเท่านั้น
ต่อให้เราไม่ถือยศกัน
เจ้าก็น่าจะเรียกข้าว่าท่านพี่ไม่ใช่รึ
แบบนั้นน่าอายจะตาย
งั้นเจ้าจะเรียกข้าด้วยชื่อรึ
ถ้าข้าอยากเรียกน่ะนะ
ดังนั้น…
ต่อให้ท่านเป็นหัวหน้าตำรวจ
ท่านก็จะไม่จับเพื่อนใช่ไหม
เจ้าไปทำอะไรผิดมารึเปล่า
ต่อให้ข้าทำผิด
การปิดบังก็ถือว่าซื่อสัตย์ต่อเพื่อน
เพราะแบบนั้นเจ้าถึงอยากเป็นเพื่อนกันรึ
ท่านไม่อยากเป็นรึ งั้นเป็นคนแปลกหน้าดีไหม
ไม่เอา
ไหนๆ เราก็เป็นเพื่อนกันแล้ว ข้าถามอะไรหน่อยได้ไหม
เจ้าเกือบได้แต่งงานมาก่อนรึเปล่า
ข้าหมายถึง…
เจ้าไม่มีคนรักรึ เห็นเร่ร่อนมานาน
แบบนี้นี่เอง
ข้าก็มีบ้าง
ผู้ชายต่อแถวกันจีบข้า
แต่ถ้าแต่งงาน ท่านก็จับข้าน่ะสิ
แล้วเจ้าทำอะไรก่อนมีคำสั่งห้ามแต่งงานล่ะ
ข้าเป็นขอทาน
- อะไรนะ - ข้าไม่รู้
บ้านเกิดหรือสถานะตัวเอง
ข้าถูกครอบครัวทิ้ง
จากนั้นข้าก็พบพ่อหมอขวาน
ที่ข้างถนน และได้ฝึกดูดวงคู่ครอง
อย่างนี้เอง
มิน่า เจ้าถึงได้ดูผอมกะหร่อง
ไอ้หมอนี่
ช่างเถอะ มันเป็นอดีตอันเจ็บปวด อย่าถามข้าเรื่องนั้นอีกเลย
ช่วยเก็บเรื่องขอทานเป็นความลับด้วยนะ
เดี๋ยวก่อน มันน่าเคืองเหมือนกันนะที่เขาเชื่อ
ว่าแต่ ทำไมท่านถามข้าเรื่องแต่งงานล่ะ
ที่จริง ข้าเกือบได้แต่งงานมาก่อน
กับลูกสาวคนโตของเยฮยอนโฮ เสนาธุรการ
ไปเจอ ไม่ไปเจอ
ไปเจอ
- ไม่ไปเจอ - ไม่ลืมอะไรใช่ไหม
เปล่า
นายน้อย
พวกเราไปก่อนนะขอรับ
เดี๋ยวก่อน!
รอเดี๋ยว
สวัสดีขอรับ
เข้าไปกันเถอะ
ทำไมล่ะ
ไปเอามาเถอะน่า
ข้าแค่ขอดูเอง
- นั่นนางรึ - คุณหนู
นั่นรองเท้าดอกไม้ของพี่สาวนะเจ้าคะ
- อย่าโลภสิเจ้าคะ - เด็กนี่นา
ใครโลภ ข้ารึ
แหม! คิดว่าข้าจะขโมยหรือเอาไปทิ้งรึไง
บอกแล้วไง
ข้าแค่อยากดูเฉยๆ!
น่ารำคาญจริง ไปเอามาเลย!
ทำกับสาวใช้แบบนั้น รู้เลยว่าเป็นคนยังไง
กลิ่นดอกท้อมาจากไหนกันนะ
นั่นนางรึ
เจ้าดวงจันทร์
ข้าจะได้แต่งงานจริงรึ
(หนังสือสมรส)
ลูกชายคนโต
ของตระกูลต้นหลิว อีชินวอน
ท่านจะเป็นสามีข้าจริงรึเจ้าคะ
ทำยังไงดีล่ะ
ถ้าข้าแต่งงาน ก็ไม่ได้อยู่กับท่านพ่อแล้ว
เจ้าจะได้อยู่กับสามี
แทนพ่อของเจ้าไงล่ะ
ข้าจะเป็นลูกสะใภ้ที่ดี
และเข้ากับพวกเขาได้ไหมนะ
ข้าจะปกป้องเจ้าเอง
- เจ้าจะได้ไม่ลำบาก - เดี๋ยวนะ
หลังงานแต่ง จะเป็นคืนเข้าหอเลยรึเปล่านะ
เรื่องนั้นข้าจะ...
ได้ยินมาว่าเจ้าบ่าวหล่อมาก
แหม
ข่าวกระจายไปทั่วเลยสิเนี่ย
หวังว่าสามีของข้า
จะเป็นคนที่ข้าเคารพรัก
ไปได้ตลอดชีวิต
ข้าสัญญา
ว่าจะเป็นสามีแบบนั้นให้เจ้า
ซูฮยาง
คุณหนูฮยอนฮี
อยากเห็นรองเท้าดอกไม้ที่คุณหนูเพิ่งได้มาเจ้าค่ะ
แล้ว...
ข้าจะได้คืนมารึเปล่าล่ะ
ถ้าไปมือเปล่า ข้าต้องซวยแน่เจ้าค่ะ
รอเดี๋ยวนะ
นี่ แบบนี้ดีกว่า
เอาไปให้คุณหนูดู
ที่จริง บอกนางว่าเอาไปได้เลย
คุณหนู
เจ้ายังไม่ได้กินอะไรใช่ไหม
มานี่สิ
กินนี่ซะ
อะไรน่ะ
งั้นท่านก็จะยังไม่เคยเจอว่าที่เจ้าสาวรึ
แต่ในพิธีแต่งงาน...
ลูกสาวคนโต
ของเสนาบดีธุรการทั่วไป
ท่านเสนาบดีฮยอนโฮ
เยฮยอนซอน
ลูกชายคนโต
ของมุขมนตรี
ท่านเสนาบดีจองฮัก อีชินวอน
เจ้าสาวคำนับสองครั้ง
ข้าแค่อยากดูเฉยๆ
อะไรกัน เจ้าสาวถูกสลับตัวรึ
เจ้าเป็นเจ้าสาวของข้าจริงรึ
เขาพูดอะไรน่ะ
เจ้าสาวตัวจริงของข้าอยู่ไหน
คือว่า…
เจ้าสาวตัวจริงของข้าอยู่ไหน
ตายจริง!
ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!
ตายจริง!
นับจากวันนี้ จะมีการประกาศ พระราชกฤษฎีกาห้ามสมรส
หมายความว่าอย่างไรขอรับ
จากนี้ไป หญิงอายุ 13 ถึง 18 ปี
จะแต่งงานไม่ได้
พิธีแต่งงานของท่านถูกยกเลิกรึ
ในพิธี เจ้าสาวของข้าหายไป กลายเป็นน้องสาวของนางแทน
หลังจากนั้น ข้าก็เดินทางไปทั่ว
เพื่อตามหาเจ้าสาว
ข้าบอกพ่อแม่ว่าไปฝึกศิลปะการต่อสู้
ข้าไม่ได้โกหกซะทีเดียว ทุกครั้งที่วอกแวก ข้าจะจับดาบ
ข้าอยากเป็นนักสืบ
จะได้หาเจ้าสาวให้เจอ
ท่านจำหน้านางได้ไหม
ข้าไม่แน่ใจ
จำไม่ได้ล่ะสิ
ข้าลืมหน้าตานาง
แต่ข้าจำกลิ่นของนางได้
กลิ่นของดอกท้ออ่อนๆ
นี่ กลิ่นนั่นธรรมดาจะตายไป
ผู้หญิงทุกคนมีน้ำหอมกลิ่นนั้น
ท่านหานางจากกลิ่นไม่เจอหรอก
นั่นสิ จมูกข้าไม่ได้ดีเหมือนหมา
นั่นสิ ท่านเป็นคนฉลาด
อย่าพึ่งวิธีงี่เง่าแบบนั้นเลย
ท่านเป็นนักสืบนะ
ข้าว่าท่านลืมนางไปจะดีที่สุด
ดูพระราชาสิ รักแท้เจ็ดปี
ทั่วแคว้นก่นด่ากันหมดแล้ว
หากข้าลืมนาง
ข้าจะเจอรักครั้งใหม่รึเปล่า
งั้นท่านก็คงต้องจับกุมตัวเองแล้วล่ะ
เริ่มหนาวแล้ว เข้าที่พักกันเถอะ
เยฮยอนซอน
เจ้าสาวของข้าที่หายตัวไปชื่อเยฮยอนซอน
เจ้าบังเอิญรู้จักชื่อนั้นบ้างไหม
ไม่เลย
หากใครบางคน
ดูเหมือนมีความลับในใจ เก็บความลับนั้นไว้เถอะ
ไม่อย่างนั้น
นางจะกลัวความลับถูกเปิดเผย
และบินหนีไปเหมือนผีเสื้อ
ข้าเริ่มเมาแล้ว ไปนอนดีกว่า
เมื่อสิบวันก่อนที่โรงเตี๊ยมยางฮวาจิน
ชายที่อ้างตัวว่าฆ่าพระชายา
ปรากฏตัวขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
เรากำลังติดตามเรื่องอยู่
โรงเตี๊ยม…
เราวาดรูปเขาตามคำบอกเล่าของพยาน
และส่งต่อไปยังบัลลังก์พิพากษา
เรากำลังสุ่มตรวจโรงเตี๊ยมทั้งหมดในฮันยาง
และตรวจสอบ
ลักษณะและชื่อของแขกพ่ะย่ะค่ะ
ถ้างั้น...
พวกเขาจะจับหมอนั่นได้ไหม
บาปแห่งการหมิ่นประมาทพระชายา
ต่อให้ตายไปแล้วก็ไม่ได้รับการให้อภัย
ข้ากลัวอนาคตของโชซอน
จะสั่นคลอนเพราะผู้หญิงคนเดียว
มากกว่าการแก้แค้นของมัจจุราช
เจ้าคิดว่าทำแบบนี้
คือความภักดีรึ
ไม่ว่ายังไง ท่านก็ต้องเปิดเผย
ว่านางไม่ได้ฆ่าตัวตาย
และท่านต้อง...
จับตัวคนที่อยู่เบื้องหลังมาให้ได้
มีใครอยู่ตรงนั้นรึเปล่า
ตื่นอีกแล้ว ไปกันเถอะ
เดี๋ยวข้าเข้าไปเองเจ้าค่ะ
คราวนี้จะทำยังไงให้เขาหลับดีนะ
ตายจริง
ทำไมไม่นอนอีกแล้วล่ะเพคะ
อ๋อ...
พระชายาอยู่ที่นี่รึเปล่า
เปล่าเพคะ
นั่นเสียงอะไรรึเพคะ
เจ้าก็ได้ยินเสียงนั้นรึ
พ่อ เรียกข้ารึเจ้าคะ
ได้ยินด้วยรึ
ข้าได้ยินจากเขาลูกนั้น
มีแต่สัตว์เท่านั้นที่ได้ยินเสียงนี้
- เจ้าเป็นสัตว์รึไง - งั้นท่านไม่ได้เรียกข้ารึ
นี่คือ...
เสียงจากผีรึเปล่า
ในวังหลวงมีวิญญาณชั่วร้ายอยู่
เราไปดูกันไหมเพคะ
ว่าเสียงมาจากไหน
ออกกำลังกาย
ทำให้นอนหลับสนิทเพคะ
เจ้ามาเดินนำหน้าเถอะ
ฝ่าบาท แบบนั้นถือเป็นการดูหมิ่นเพคะ
ไม่นานนี้ข้าได้เรียนรู้กฎ...
งั้นก็มายืนข้างๆ ข้า
แบบนั้นก็เป็นการดูหมิ่นเพคะ
กลัวรึเพคะ
เปล่าสักหน่อย
ใช่ เจ้าพูดถูก
พระองค์กลัวกบรึเพคะ
ดูให้ข้ารึยังขอรับ
ฝ่าบาทสั่งให้ทหารนายอื่นออกไปเวลาอยู่กับโซรัง
เผื่อนางถูกสิงอีกขอรับ
- ไปกันเถอะเพคะ - อยู่ข้างข้าไว้นะ
- เจ้าทำเสียงนั่นรึเปล่า - เปล่านะเพคะ
ใครทำเสียงนั่นให้ฝ่าบาทกลัวกันนะ
เสียงอะไรน่ะ
โซรังอยู่ตรงนั้นรึเปล่า
เพคะ
ใช่พระชายาไหม
ไม่ใช่เพคะ
พรายน้ำเพคะ
คงมีสัตว์ป่าจมน้ำตาย
เจ้านำทางพวกมันไปสวรรค์ได้ไหม
แค่ผีกระจอกน่ะเพคะ
ไม่มีชีวิตไหนจากไปอย่างไร้เรื่องราว
ในเมื่อเจ้าอยู่ที่นี่ในฐานะหมอผี
ก็ส่งพรายน้ำไปสวรรค์เถอะ
งั้นข้าก็ต้องกำจัดต้นตอเสียงด้วยน่ะสิ
ทำได้ไหม
เพคะ
ออกกำลังกายแค่นี้ยังไม่พอ
แค่นี้ไม่ทำให้เขาง่วงเลย
ฝ่าบาท สาเหตุที่พระองค์ได้ยินเสียงนี้
เป็นเพราะร่างกายและจิตใจอ่อนแอ
ดูก็รู้แล้วล่ะเพคะ
ฝ่าบาทคงไม่ได้ออกกำลังกายเลย
สิ่งสำคัญของผู้ชาย...
คือร่างกายเพคะ
แบบนั้นคือดูดีรึ
กล้ามเนื้อมีไว้อวดเท่านั้นแหละ ชายชาตรีต้องแข็งแกร่งจากภายใน
- เอาชนะเขาได้ไหมเพคะ - คิดว่าข้าจะแพ้รึ
หัวหน้าอีเป็นทหารนะเพคะ
ดูจะต่อสู้เก่งด้วย
ข้าเคยชนะมาแล้ว
- เมื่อก่อนนะ - เขาอาจจงใจแพ้
- ไม่รู้จักการสู้อย่างภักดีรึเพคะ - สู้อย่างภักดีรึ
ชินวอน
วันนี้เรามาประลองกันหน่อยดีไหม
ทำไมจู่ๆ อยากประลองดึกดื่นล่ะขอรับ
เจ้าเคยอ่อนข้อให้ข้าตอนเราสู้กันรึเปล่า
ไม่เลยขอรับ ฝ่าบาท
- เจ้าอ่อนข้อสินะ - มันผ่านมานานแล้วขอรับ
งั้นรึ
ข้อมือต้องอยู่สูงขึ้นอีกหน่อยขอรับ
เจ้าจะอ่อนข้อให้ข้ารึเปล่า
งั้นจะให้กระหม่อมชนะรึขอรับ
ตายจริง
นี่
- ทำให้ถูกสิ - เจ็บนะขอรับ ฝ่าบาท
เจ้าเห็นข้าเป็นเพื่อน
หรือเป็นพระราชา
กระหม่อมเพียงแต่ให้เกียรติขอรับ
- ว่าไงนะ - เพื่อไม่ให้แสดงฝีมือที่ขาดการฝึกฝน
ขาดการฝึกฝนรึ
ได้ดูคนสู้กันนี่สนุกที่สุดในโลกเลย
- ไม่นะ - ชินวอน...
สนุกจัง มีมักกอลลีไหมนะ
ถ้าได้มักกอลลี
คงจะเหมาะเลย
ขออภัยเจ้าค่ะ
ทำไมนางดีใจขนาดนั้นที่ทำให้เราสู้กัน
ฝ่าบาท!
ฝ่าบาท
เป็นอะไรไหมขอรับ
เฮ้ย!
ไม่เป็นไร
เป็นแบบนี้ต่อไปนะ
- ขอรับ - เจ้าจะเห็นข้าเป็นเพื่อน
หรือพระราชา
อย่าอ่อนข้อเลย คราวหน้าข้าไม่แพ้แน่
ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว ไปกันเถอะ
เพคะ
ข้าได้รู้มาอย่างหนึ่ง
ข้าขาดการฝึกฝนไปนิดหน่อย
ได้ขัดเกลาฝีมือสักหน่อย ข้าต้องชนะแน่
คราวหน้าอาจแพ้น่วมได้นะเพคะ
น่วมรึ ดูพูดจาเข้า...
หัวหน้าอีชินวอน
ดูต่างจากพระองค์มาก
ตอนเขาจับดาบไม้น่ะ
ช่างดูเร่าร้อน... ว้าย
เขาแค่แกว่งดาบไปมาแบบนี้
มันช่างดู...
ใคร เขาน่ะรึ
ชินวอนน่ะรึ
เจ้าไม่รู้ความหมายที่แท้จริงของคำว่าเร่าร้อน
ตาของเจ้า…
ไร้รสนิยมไปหน่อย
หากพระองค์ฝึกหนัก ต้องทำได้แน่เพคะ
ทำไม
คราวนี้ก็รู้แล้วใช่ไหม
ว่าเร่าร้อนมันเป็นยังไง
เจ้าหัวเราะรึ
บังอาจหัวเราะพระราชารึ
งั้นข้าก็ควรทำหน้าที่นางรับใช้
มานี่เถอะเพคะ
ข้ามีสิทธิ์เข้าหาฝ่าบาทนะเพคะ
เข้าหาอะไร ทำไม เจ้าจะทำอะไรน่ะ
อะไร... ออกไปเลยนะ เจ้าจะถอดกางเกงข้าออกรึ
นั่นเป็นงานของนางรับใช้ไม่ใช่รึเพคะ
หากไม่ทำ ข้าถูกตัดคอแน่
คอของข้ามีค่านะเพคะ
ยังนอนไม่หลับอีกรึเนี่ย
เจ็ดปีที่ผ่านมา...
เจ้าเดินทางไปทั่วแคว้นเลยงั้นรึ
ข้าเกิดมาชีพจรลงเท้าเพคะ
เมื่อก่อนเจ้าทำอะไรล่ะ
ข้าได้เจอ
กับคนหลากหลายประเภท
โลกนี้มีคนประหลาดอยู่เต็มไปหมดเพคะ
งั้นรึ
งั้นเล่าเรื่องสนุกๆ ให้ข้าฟังหน่อย
ถ้าไม่สนุก ข้าจะจับเจ้าไปทรมาน
งั้นก็...
จะเล่าแล้วนะเพคะ
นานมาแล้ว ชายหนุ่มคนหนึ่งถูกพระเจ้าลงโทษ
เขาถูกดาบปักไว้ที่อก
มนุษย์จะถูกดาบปักอกได้ยังไง
เขาไม่ใช่มนุษย์เพคะ
เขาเป็นก็อบลิน
มีแต่เจ้าสาวก็อบลินเท่านั้น
ที่จะถอนดาบออกได้
แต่ปัญหาคือ...
มีคำสั่งห้ามแต่งงานออกมา
ทั้งคู่ต้องแต่งงาน ถึงจะถอนดาบออกได้
แม้แต่ก็อบลินก็ยังต้องเป็นโสดในแคว้นนี้
มีเรื่องอื่นไหม
ทำไมเพคะ ไม่ชอบรึ อยากฟังเรื่องอื่นรึ
นานมาแล้ว
มีโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งที่มีแต่ผีเข้าพักได้
เจ้าของโรงเตี๊ยม
เป็นคนโหดร้าย
นางอยู่มานาน แต่ยังอายุน้อย
นางชอบใช้เงินฟุ่มเฟือย
เจ้าของโรงเตี๊ยมยุ่งอยู่กับการใช้เงิน
ลูกจ้างก็เอาแต่ห้ามนาง
วางปืนลงเถอะขอรับ
ทำไมนางถึงร่ำรวยล่ะ
คิดว่ายังไงล่ะเพคะ
เพราะความแค้นของผีที่เป็นโสดจนตาย
เพราะคำสั่งห้ามแต่งงานมันรุนแรงมากไงเพคะ
ทำไมจบเหมือนกันทุกเรื่องเลย
เมื่อฝ่าบาทยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงาน
ความแค้นของพวกผีจะหายไป
และทุกคนได้อยู่อย่างมีความสุข นั่นคือคติสอนใจเพคะ
ข้ามีอีกหลายเรื่อง
แต่สุดโต่งทุกเรื่อง
เป็นยังไงเพคะ อยากฟังอีกไหม
อีกนิดเดียวก็กล่อมให้เขาหลับได้แล้ว
เล่าเลยนะเพคะ
นานมาแล้ว
มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งเต็มไปด้วยผู้หญิงจอมบงการ
ในหมู่บ้านนั้น พวกนางอยากให้เหล่าลูกชายสอบผ่าน
และบังคับให้ลูกๆ
เรียนรู้ทุกอย่างตั้งแต่ยังเด็ก
นี่อะไร
ทำไมเจ้าอยู่ที่นี่ล่ะ
ข้าอยากรู้ว่าฝ่าบาทหลับสบายดีไหมเพคะ
แล้วทำไมสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ
เจ้าคงต่อสู้กับวิญญาณร้ายมาแน่ๆ
ข้าโต้รุ่งไม่ค่อยเก่งน่ะเพคะ
ยังไงก็เถอะ
ข้ารู้สึกดีมาก
ฝันแปลกๆ
แต่ก็หลับสบายดี
ข้าดีใจที่พระองค์หลับสบายเพคะ
ถ้าเจ้าเหนื่อยก็ไปพักผ่อนเถอะ
ได้รึเพคะ
เพคะ
ไม่เป็นไรเพคะ
เจ้าถูกสิงอีกแล้วรึ
ในวังยังมีผีอยู่เต็มไปหมดเลยเพคะ
แปลกคนจริงๆ
ดูเหมือนเขาจะหลับสบายดี
ดีแล้วล่ะ
อะไรน่ะ
ในวังมีหญิงสติไม่ดีด้วยรึ
ยัยคนนี้
มีนางในเข้ามาใหม่รึ
เปล่าเจ้าค่ะ
นางในที่ออกมาจากห้องบรรทมฝ่าบาทเป็นใคร
นางเป็นนางในชื่อซุนอาเพคะ
นางอยู่มานานแล้ว
อยู่มานานแล้วรึ
นางในมีสามกะและสลับตารางกันตลอดเวลา
ท่านไม่ได้รู้จักทุกคนหรอกเจ้าค่ะ
คงไม่ใช่ว่าฝ่าบาทพาคนใหม่เข้ามาหรอกนะ
ไม่ใช่แน่นอนเจ้าค่ะ
ท่านเองก็รู้จักฝ่าบาทดี
ก็ได้ ท่านไปเถอะ
ข้าได้ยินว่าเจ้าออกงานเร็ว
ทำไมเดินแบบนั้นล่ะ
บอกแล้วไงว่าจะถูกตัดคอถ้าไม่ทำตามกฎ
ข้าคุกเข่าอยู่ทั้งคืนเลยเจ้าค่ะ
ข้าคุมขาตัวเองไม่ได้แล้ว
ตายแล้ว
ให้นางไปพักผ่อนเถอะขอรับ
ขึ้นหลังข้าสิ
ลุกได้แล้ว
ตื่นสิ!
อย่าปลุกคนง่วงสิเจ้าคะ
ข้าบอกแล้วไงว่าให้รักษาอากัปกิริยาตลอดเวลา
ซุ่มซ่ามแค่ไหนกัน
ถึงได้มีคนถามว่าเจ้าเป็นใคร
เพราะว่าข้าไม่ได้นอนทั้งคืนเจ้าค่ะ
ชีวิตในวังไม่เหมาะกับข้าเลย ข้าน่าจะไปซะ
คนโง่อย่างเจ้าต้องถูกตีสักหน่อย
วอนซังกุง
คือว่า...
ท่านเองก็มาเปลี่ยนนิสัยที่นี่ไม่ใช่รึเจ้าคะ
ข้าคิดอยู่ตลอดเลย
ตอนนี้ท่านเคร่งครัดและน่ากลัวเหมือนเสือ
แต่ท่านไม่ได้เป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรก
เห็นแวบเดียวข้าก็รู้แล้ว
ตอนที่ท่านยังสาว
ท่านคงทำชายหลั่งน้ำตามานักต่อนัก
สมัยนั้นท่านคงสวยราวกับดอกไม้
เจ้า...
มองคนเก่งนะ
ข้าสวยมากสมัยสาวๆ
ความรักหลั่งไหลเข้ามา
ราวกับโชคชะตา
มีลูกกับข้าเถอะ
ผู้คนมักพูดถึงกฎ
แต่รักไม่มีกฎ
ท่านอยากให้ข้าเข้าวังรึ
ตอนนี้วังหลวง
ต้องการพี่เลี้ยงด่วน
พวกเขาต้องการคนที่เก่งที่สุดในโชซอน
ท่านน่ะเก่งที่สุดแล้ว
ข้าได้ยินมาว่าเมื่อเข้าวังไปแล้วจะออกมาไม่ได้
สามีข้า…
ลูกแม่…
ข้าคิดถึงพวกเขาเหลือเกิน
อยากรู้ว่าลูกชายข้าโตขนาดไหนแล้ว
พูดง่ายๆ ก็คือ
ในบรรดานางกำนัลวังหลวงที่แต่งงานไม่ได้
วอนซังกุงรู้ดีถึงลีลาหรรษา
ระหว่างชายและหญิง
ใช่ไหมเจ้าคะ
ลีลาหรรษาหมายถึงอะไร
หรือว่า…
พูดจาบัดสีบัดเถลิงแบบนั้นได้ยังไง
ถึงเวลา...
ที่เราจะเรียนรู้จากความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ของท่านแล้วเจ้าค่ะ
สาวบริสุทธิ์
หว่านเสน่ห์พระราชา ปรนเปรอ และอุ้มท้องโอรสของพระองค์
จากนี้ไป สาวๆ ในวัง
จะต้องเป็นฝ่ายรุก...
ใครเจ้าคะ
ตกใจหมดเลย
สนุกสนานอะไรกันอยู่
เรากำลังพูดเรื่องลีลาหรรษา
ที่ชายหญิงเล่นกันตอนกลางคืนอยู่เจ้าค่ะ
ลีลาหรรษารึ
หมายถึงกิจกรรมเข้าจังหวะน่ะรึ
ปากเนี่ยนะ หุบไว้ซะบ้าง
มีเรื่องอะไรรึเจ้าคะ
ท่านบอกว่าจะเอาของ
มาแขวนที่ห้องโซรังไม่ใช่รึ
ข้าตอกเก่งมาก
ตอกอะไรเจ้าคะ
ตะปู
ตรงนั้นเจ้าค่ะ
ข้าแข็งแรงกว่าที่เห็นนะ
ทำไมอากาศร้อนแบบนี้นะ
ข้าไปก่อนล่ะ
เสร็จแล้วรึเจ้าคะ
ทำไมเหงื่อท่วมแบบนั้นล่ะเจ้าคะ
อย่างกับเป็นคนตอกตะปูเอง
เปล่า ไม่มีอะไร
ข้านี่แหละเก่งที่สุดในโชซอน
ปรมาจารย์สื่อรัก
ถ้าเขามีเจ้านั่นล่ะก็...
ว่าไงนะเจ้าคะ
มีอะไรเจ้าคะ
ไม่รู้หรอก เขาไม่มีอะไรล่ะ
วันนี้พระอาทิตย์ตกอีกแล้ว
พระชายา
จายอน
แค่เรียกชื่อเจ้าก็แทบขาดใจตายแล้ว
ทำไมเอาแต่เรียกหาข้าตลอดเลยนะ
คงสนุกกับการรบกวนข้ามาก
เฮ้อ
พระราชาไร้สมรรถภาพงั้นรึ
ทำไมข้าต้องมาเกิดในแคว้นที่ราชาไร้สมรรถภาพ
และอยู่แบบไร้น้ำยาไปทั้งชีวิตด้วย
บ้าเอ๊ย!
จดหมายมุ่งร้ายพวกนี้ทำเขาอารมณ์เสีย
ถ้าไม่ชอบข่าวลือพวกนี้
ก็ทำสาวท้องสักทีสิ
ทำตัวเป็นนักบวชไปได้
นางในสวยๆ ก็มีตั้งเยอะแยะ
หรือว่า…
เจ้าหนูของเขาใช้การไม่ได้จริงๆ
โซรัง
อะไรน่ะ ทำไมมองข้าด้วยหน้าอนาถแบบนั้น
เพคะ
ตอนนี้ร่างกายเจ้า
ว่างอยู่รึเปล่า
ร่างกายข้ารึเพคะ
เพื่อพิสูจน์ว่าพระราชาไม่ได้ไร้น้ำยารึ
หมายความว่าข้าก็เป็นนางในเหมือนกันรึ
เพราะแบบนี้เขาถึงเรียกหาข้าด่วน...
เพื่อปรนเปรอเขารึ
ข้าหมายถึงให้เข้าสิง
เพคะ
ใช่ว่าจะทำเมื่อไหร่ก็ได้นะเพคะ
หากพระองค์เรียกหานางบ่อยไป
พระชายาจะไม่ได้พักผ่อนอย่างสงบสุขเพคะ
พระองค์คิดถึงนางมากรึเพคะ
ข้ารู้สึกเหมือนจะร้องไห้
พระองค์ไม่ควรร้องไห้นะเพคะ
ทำยังไงดีล่ะ ข้าไม่ควรหลอกเขาไปเรื่อยๆ
ต่อจากนี้จะเรียกนางมาอีกบ่อยๆ ไม่ได้นะเพคะ
องค์ชาย
ทรงสบายดีไหมเพคะ
นั่นเจ้าจริงๆ รึ
ทำไมถึงเรียกข้ามาล่ะเพคะ
ก็แค่…
คืนนี้ข้าอยากฝันถึงเจ้า
ท่านตัดสินใจ...
ส่งข้าขึ้นสวรรค์แล้ว
ข้าควรแยกจากเจ้าได้แล้ว
แต่ข้าไม่คิดว่าตัวเองทำได้
ท่านต้อง...
แข็งแกร่งกว่านี้เพคะ องค์ชาย
ท่านต้องฝึกหนัก
และกินให้อิ่ม
แบบนั้น...
ข้าถึงจะจากไปอย่างสงบสุขได้
นอกจากเจ้าแล้ว
ข้าคงให้ใครมาอยู่เคียงข้างข้าไม่ได้
ท่านได้...
พานางรับใช้คนนี้เข้ามาแล้ว
ข้าพานางมาเพื่อเป็นเงาของเจ้า
ถ้าอย่างนั้น...
วันหนึ่งท่านจะต้องลืมทุกอย่าง
รวมถึงเงานี้ด้วย
สัญญาได้ไหมเพคะ
ว่าท่าน...
จะลืมข้า
- ข้าไม่อยากลืม - ลืมข้าเถอะเพคะ
อย่าทิ้งอะไรไว้เบื้องหลัง
ลบทุกอย่างออกไป
เดี๋ยวสิ พระชายา
อีกเดี๋ยวเดียว ขอร้องล่ะ
ได้โปรด
มันเร็วเกินไป
ข้าต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดรึ
อยู่ในฐานะเงา...
ของผู้หญิงที่เขาลืมไม่ได้
อยู่แบบนี้ตลอดไปรึ
มือเจ้าคล้ายนางมาก
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
ลงมาเถอะ แม่หญิง
เขารู้รึเปล่านะว่าข้าคือเยฮยอนซอน
ข้าเจอคนที่เป็นต้นเหตุเสียงนั่นแล้วเพคะ
ข้าทำได้แล้วเพคะ!
- ไปฝึกทางทหารดีไหมพ่ะย่ะค่ะ - นี่ก็เจ็ดปีแล้วนะ
- ยิง! - ตกใจหมด
ถึงกับปลอมตัวนางเป็นชายเพื่อพามาด้วยเลยรึ
ไปสืบมาว่าเป็นนางรับใช้ประเภทไหน
ที่นี่มีหมูป่าจริงๆ ด้วยรึเพคะ
ไม่ต้องห่วงเพคะ
ข้าจะปกป้องฝ่าบาทเอง
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)