(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ชื่อและเนื้อหา ของผู้คน เหตุการณ์ และอื่นๆ ไม่มีอยู่จริง)
เจ้าคะ พระพันปีหลวงเรียกพบข้ารึ
ทำไมล่ะเจ้าคะ ข้าคิดไม่ถึงเลย
เจ้าสงสัยคำสั่งพระองค์รึ
เปล่าเจ้าค่ะ ข้าขอโทษด้วย
พระราชาออกนอกวังไป
เพราะเจ้าอย่างนั้นรึ
อย่าทำแบบนี้เลยเพคะ
อย่าทำแบบนี้เพราะความปรารถนาสิเพคะ…
ความปรารถนารึ ไม่ใช่สักหน่อย
ถ้าอย่างนั้นมันคืออะไรเพคะ
มันคือ…
ฝ่าบาทมีความรู้สึกให้ข้าจริงๆ รึเพคะ
ทั้งๆ ที่ผ่านมา พระองค์เห็นข้า
เป็นพระชายาผู้ล่วงลับมาโดยตลอด
ไม่ใช่นะ
- ตอนนี้… - ข้าไม่ต้องการเพคะ หากพระองค์ไม่จริงใจ
เงยหน้าขึ้น
ทำไมทรงมองกระหม่อมแบบนั้นล่ะเพคะ
ไม่เป็นไรหรอก
ข้าแค่อยากรู้ว่าเจ้าเป็นอุปสรรค หรือหนทางสำเร็จกันแน่
อย่างที่เจ้ารู้ วังหลวงจะทำการคัดตัวเร็วๆ นี้
ตราบใดที่ข้ายังรับผิดชอบกิจการตำหนักใน
ขั้นตอนทั้งหมดจะมีปัญหาไม่ได้เด็ดขาด
แต่เจ้าอาจทำให้ทุกอย่างสั่นคลอน
หากหัวใจของพระราชาหยุดที่เจ้า
เจ้าจะเป็นอุปสรรคต่อการคัดตัว
แต่หากเจ้าทำหัวใจพระองค์หวั่นไหวได้
เรื่องราวก็ตรงกันข้าม
ว่าไงล่ะ เจ้าจะเป็นหนทางสำเร็จของข้าไหม
หมายความว่าอย่างไรเพคะ ที่กระหม่อมต้องทำฝ่าบาทหวั่นไหว
กระหม่อมไม่มีทางรู้ได้เลยว่า พระองค์รู้สึกอย่างไร
แต่กระหม่อมไม่อยากเป็นทั้งอุปสรรค หรือหนทางสำเร็จ
ถ้าอย่างนั้นเจ้ามีเหตุผล…
ที่ต้องอยู่ในวังหลวงด้วยรึ
ข้าต้องตัดสินใจ…
ว่าข้าต้องทำยังไง
เดี๋ยวก็เป็นหวัดเอาหรอก
ท่านมาทำอะไรที่นี่
ข้ากำลังรออยู่
รอข้ารึ
รอให้ดาวขึ้นฟ้า
อ๋อ
ตอนเจ้าถูกลักพาตัวนอกวัง ข้าตัดสินใจว่าจะซื่อสัตย์ต่อเจ้า
แต่ข้าคงทำไม่ได้
เจ้าไม่ต้องพูดอะไรหรอก
กลับไปที่ห้องของเจ้ากันเถอะ
หวังว่าข้าจะไม่ทำให้เจ้าอึดอัดนะ
ไม่ต้องกังวล
ฉะนั้น…
ข้าจะซ่อนความรู้สึกไว้เป็นอย่างดี
ข้าจะข่มความรู้สึกไว้ไม่ให้แสดงออกมา
ข้าจะทำยังไงกับท่านดี จริงๆ เลยสิ
เจ้าบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า
ไม่เจ้าค่ะ
มายืนทำอะไรตรงนี้
ในเมื่อแฮยองกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว
เรามาฉลองที่แอดัลดังกันดีไหม
ข้าจะแสดงทักษะการเต้น ที่ทำเอาคณะเต้นรำร้องไห้ให้ดู
แกงๆ
รู้กาลเทศะหน่อยสิ!
งั้นเรามาคุยเรื่องหนังสือกันเถอะ…
ไปดื่มกันดีกว่า
- พาเจ้าหน้าที่มาด้วย - เอ่อ… ได้
ไปเถอะ ทางนี้
แฮยอง
- แฮยอง! - เจ้าคะ
ปฏิบัติกับชอนซ็อกดีๆ หน่อย
- ทำไมล่ะเจ้าคะ - แค่ทำดีกับเขาก็พอ
ใครซื้อไปขอรับ
โธ่ จะให้ข้าบอกข้อมูลลูกค้าง่ายๆ เลยรึ
ธุรกิจเครื่องประดับของข้าเสียหายพออยู่แล้ว
เพราะคำสั่งห้ามแต่งงาน
งั้นข้าจะซื้อหนึ่งอัน
แหม รับเป็นชิ้นไหนดีล่ะ ท่านจะซื้อไปฝากคนรักรึ
แค่เพื่อนน่ะขอรับ
อุเหม่ ท่านจะซื้อแหวนไปให้เพื่อนทำไม
ไม่ใช่ถูกๆ เลยนะ
ดูสิ วงนี้…
นี่เป็นแหวนที่จะเปลี่ยนเพื่อนให้เป็นเจ้าสาว
ความแวววับนี้จะทำสาวๆ หน้ามืดตามัว
นางจะอยากแต่งงาน ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจไว้
นี่ เข้ามาดูใกล้ๆ สิ ข้าจะให้ท่านดู
ดูสิ ไม่แพงมากหรอก
เอาละ ไหนดูซิ…
คนที่ซื้อต่างหูไปคือ…
(ซออุนจอง)
เจ้าสาวคำนับสองครั้ง
เจ้าสาวที่แท้จริงของข้าอยู่ที่ไหน
เข้าไปยึดหลักฐานไว้ซะ
ขอรับ
ทุกคนหยุดเดี๋ยวนี้!
ตายจริง เกิดอะไรขึ้นงั้นรึ
เราจะสอบสวนนายหญิงซอขอรับ
ข้ารึ
ข้าไปทำอะไรให้ศาลหลวงสงสัย
ทั้งๆ ที่ข้าอยู่บ้านทั้งวันเจ้าคะ
ใช่แล้ว นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่
- ค้นให้ทั่ว - ขอรับ
ทำอะไรกันน่ะ
ลูกสาวของพวกเขาขึ้นชื่อเรื่องความฟุ้งเฟ้อ
แต่นางกลับไม่มีเครื่องประดับสักชิ้น…
(ดินปืน)
น่าขันดีนะ
ที่หัวใจของผู้หญิงคนหนึ่ง
หวั่นไหวได้ง่ายๆ ด้วยหินก้อนเดียว
- ข้าไม่รู้ว่าท่านพูดเรื่องอะไรขอรับ - แหม อย่าเฉไฉเลย
พวกเขาคงเคยเห็นแต่ของปลอมล่ะสิ
คิดว่าไง นี่ของแท้เลยนะ
ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบหรอก
ต่อให้มีคำสั่งห้ามแต่งงานหรือไม่
เรามาพนันกันดีไหม ว่าเจ้านี่จะกุมใจสาวนางได้รึเปล่า
ข้าไม่ต้องการหากพระองค์ไม่จริงใจเพคะ
งั้นเจ้าเกลียดข้ารึยังไงกัน
พระองค์สับสนคิดว่าข้าเป็นพระชายาผู้ล่วงลับ
ไม่จริงสักหน่อย ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว
พระองค์มีใจให้ข้าจริงรึเพคะ
โธ่
ฝ่าบาท มีเรื่องกวนใจรึพ่ะย่ะค่ะ
เปล่า
ไม่มีอะไรทั้งนั้น
เอาละ พวกเจ้าออกไปได้
เจ้าน่ะ
เจ้าที่อยู่หลังสุด อยู่ก่อน
ชิมอาหารให้ข้าได้ไหม
คนชิมอาหารชิมไปแล้วไม่ใช้รึเพคะ
อ๋อ เนื้อจานนั้นดูเหมือนจะมียาพิษนะ
ทำซะไม่น่ากินเลย
นึกว่ากำลังเคี้ยวกระดาษ เป็นแพะรึไง
ข้านึกเรื่องมาเล่าให้ฟังไม่ออกเลยเพคะ
อ๋อ งั้นไม่ต้องก็ได้
วันนั้นเจ้าบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า
ตอนนี้เจ้าอาจรู้สึกสบายดี แต่เจ้าไม่มีทางรู้
ว่าในอนาคตมันจะเจ็บขนาดไหน
- ฉะนั้น… - ข้าไม่เป็นไรเพคะ
งั้นรึ งั้นก็พักผ่อนเถอะ
- เพคะ - เปล่า ข้าหมายถึง…
พักผ่อนพรุ่งนี้เถอะ
นอนลงเถอะเพคะ
อ๋อ ได้
ได้
แปลกจริง เมื่อก่อนข้าต้องให้นางกล่อมถึงจะหลับ
แต่ตอนนี้ข้านอนไม่หลับเพราะนาง
นอนได้แล้วเพคะ
แต่เจ้าไม่เล่าเรื่องตลกให้ข้าฟังนี่นา
หนึ่ง
สอง
สาม
โธ่ แล้วทำมาเป็นเข้มแข็ง
ทำไมนางสวยขนาดนี้นะ
ตอนหลับนางสวยแบบนี้มาตลอดเลยรึ
เดี๋ยวนะ นางบอกว่านางไม่ต้องการ หากข้าไม่จริงใจ
นั่นหมายความว่านางจริงใจแล้วงั้นรึ
ถ้าอย่างนั้น…
โซรังก็มีใจให้ข้าแล้วงั้นรึ
พระองค์อยากอยู่กับนางนานๆ และปันใจให้
ฝ่าบาท!
- ตื่นแล้วรึ… - ชู่! เงียบไว้
ฝ่าบาท เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น…
ถึงได้ดูเปล่งปลั่งเยี่ยงนี้พ่ะย่ะค่ะ
- งั้นรึ - ฝ่าบาท!
หมายความว่าก่อนหน้านี้ข้าดูแย่มากรึ
เมื่อสองสามเดือนก่อน ขอบพระเนตรทรง…
แม้กระหม่อมจะไม่มีสิ่งที่ควรมีแล้ว
กระหม่อมก็ไม่เคยใจเต้นกับชาย แต่วันนี้
แม้แต่ผู้ชายยังตกหลุมรักพระองค์ได้พ่ะย่ะค่ะ
ทำไงดีล่ะ แบบนี้นางในคงอ่อนระทวยกันเป็นแถว
ฝ่าบาท
แต่ว่า…
มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่แยแสอะไรเลย
ใครรึพ่ะย่ะค่ะ
เรียกท่านหัวหน้าราชเลขามาที
คนคนนั้นคือหัวหน้าราชเลขารึพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาท อีกไม่นานกระหม่อมจะรายงาน เรื่องการซุ่มโจมตีของโจรลักพาตัวพ่ะย่ะค่ะ
เอกสารที่ตำรวจหลวงยึดมา…
เกิดอะไรขึ้นรึพ่ะย่ะค่ะ
หยุดเลย ข้ารู้แล้ว
อะไรทำให้พระองค์เปลี่ยนไปได้ขนาดนี้…
ข้าเปล่งปลั่งมาโดยตลอดอยู่แล้ว
ข้าไปนอนคิดมาทั้งคืน
ข้าคิดว่า…
มันคือ…
ความรัก
ฝ่าบาททรงบอกว่าไม่แน่ใจไม่ใช่รึพ่ะย่ะค่ะ
สิ่งที่ท่านพูดคงจริง
เมื่อไหร่ก็ตามที่นางหายไป
ใจข้าเป็นทุกข์
สุดยอด
สุดยอด!
เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญแล้วพ่ะย่ะค่ะ
แต่ว่า…
ข้ายังมีเรื่องหนักใจอยู่
ข้าไม่ได้รู้สึกกับใครมานานแล้ว
ข้าไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร…
ทำอะไรพ่ะย่ะค่ะ
ข้าหมายถึง…
สา…
สาร… ภาพ
- สารรูปรึพ่ะย่ะค่ะ - สารภาพ!
- อ๋อ สารภาพ! - สารภาพ
หากข้าบอกความรู้สึกกับนาง
นางอาจปฏิเสธและบอกว่า "พระองค์ไม่จริงใจ" แล้วข้าต้องทำอย่างไรล่ะ
หากนางปฏิเสธข้าอีกครั้ง
ข้าจะเจ็บปวดมาก
น่ารักจริงๆ เลยพ่ะย่ะค่ะ
แต่นี่เป็นการสารภาพจากฝ่าบาท
ผู้หญิงที่ไหนจะปฏิเสธลงพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมั่นใจว่าโซรังก็จะยอมรับพ่ะย่ะค่ะ
แต่ก็เถอะ หากเป็นผู้หญิงธรรมดาข้าคงไม่กังวล
แต่ท่านก็รู้ว่าโซรังไม่มีตรงไหนธรรมดาเลย
ข้าว่าเราต้องวางแผนอย่างรอบคอบ
ใครวางแผนได้ดีที่สุดกันล่ะพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมีแผนเต็มไปหมด
มีอะไรเข้าตาท่านรึเปล่า
ท่านเป็นอะไรไหม
ตายแล้ว
หา ข้าต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
ของนางรับใช้น่ะ แต่ข้าเก็บมาให้ส่วนหนึ่ง
กินคนเดียวนะ
ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลย
เจ้าต้องกินของดีๆ ในวังนะ
ฝ่ายขันทีกำลังรวบรวมรายชื่อนางในที่ออกจากวัง
อ๋อ งั้นรึ
ถ้าเจ้าต้องการ ข้าช่วยใส่ชื่อเจ้าได้
แต่ข้างนอกวังยังอันตรายอยู่เลยนะ
ข้าเกือบตายหลายรอบแล้ว
งั้นข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเอง
- ว่าไงนะ - ในฐานะเพื่อน
ข้าทำงานมานานแล้ว พักหน่อยก็ดี
ท่านต้องตามจับคนชั่วนะ
โจรลักพาตัวจากคดีพระชายาปลอมด้วย
ข้าจะสืบสวนต่อไปโดยไม่ให้เจ้าเป็นอันตราย
แล้วเจ้าล่ะ ทำไมถึงอยากอยู่ในวัง
ก่อนหน้านี้ เจ้าบอกว่าเจ้าเป็นห่วงฝ่าบาท
ข้าไม่อยากเป็นตัวแทนของคนตาย
ว่าไงนะ
เจ้าตัดสินใจได้รึยังล่ะ
กระหม่อมตัดสินใจแล้วเพคะว่าอยากอยู่ที่ไหน
แล้วที่ไหนกันล่ะ
- ข้ากำลังไป - มานี่!
ออกมา
สถานการณ์เลวร้ายมากขอรับ
องค์กรของเราอาจตกอยู่ในอันตราย
ตำแหน่งท่านช่วยอะไรเราไม่ได้แล้วรึขอรับ
ตอนนี้ใครรับผิดชอบการสืบสวน
แหม
เดี๋ยวนี้ฝ่าบาทเปล่งปลั่งตั้งแต่หัวถึงเท้าเลยนะ
ข้าแทบจะลืมตาไม่ขึ้นแล้ว เจ้าว่าไหม
- ง่ายๆ แค่นั้นเลยสินะเจ้าคะ - ว่าไงนะ
ก่อนหน้านี้พระองค์เป็นแบบนั้นไม่ใช่รึเจ้าคะ
อับเฉาราวชายเจ็บปวด
มานี่เดี๋ยวสิ
วังอนยางรึเพคะ
อืม เรื่องราวช่วงนี้ทำข้าอิดโรย ข้าอยากฟื้นจากความเหนื่อยล้า
ข้าต้องไปด้วยรึเพคะ
ถ้านางในรับใช้ไม่ไปด้วย จะให้ข้าปูที่นอนเองรึไง
นางในคนอื่นก็มีนี่เพคะ
อ๋อ ก็…
ยิ่งอยู่ต่างถิ่น ข้ายิ่งนอนไม่หลับ
เพคะ งั้นข้าก็ควรไปด้วย
เข้าใจแล้วเพคะ
รู้สึกกังวลแปลกๆ แฮะ
นางไม่ได้ฝืนใจไปใช่ไหม
เดี๋ยวนะ แบบนี้แผนสารภาพข้าจะพังรึปล่า
หนังสือไม่คืบหน้าเลย
ท่านจิตรกรจองเอาแต่สนใจแฮยอง จนไม่เป็นอันเขียนหนังสือ
เพื่อเห็นแก่โมซอลดาน เราควรช่วยเขา
หรือกำจัดนางไปเลยดีล่ะ
ดูเขาเข้าสิ แบบนี้คงยากจะพามาเจอกันแล้ว
แบบนี้เราจะชุบชีวิตให้โมซอลดานได้ยังไง
โธ่ ท่านจิตรกรจอง
ท่านจิตรกรจอง
เศร้าขนาดนั้นเลย ท่านเจ็บปวดมากเลยรึ
เจ้าไม่เคยแอบชอบใครรึไงกัน
ทุกลมหายใจของข้ากลายเป็นถอนหายใจ
การมีชีวิตช่างน่าเบื่อเหมือนคนป่วย
ข้าลบล้างทุกอย่างและยอมแพ้ความรู้สึกตัวเอง
แต่ข้าลืมนางไม่ได้ ข้าจึงไปหานาง
เพื่อผิดหวังและท้อแท้ใจอีกครั้ง
ทำไมข้ายอมปล่อยนางไปไม่ได้นะ
น่าสงสารซะจริงๆ
ท่านจิตรกรจอง…
ทั้งหมดเป็นความผิดของอีชินวอนเจ้าค่ะ
ทำไมล่ะ ข้านึกว่าเจ้าชอบเขา ในฐานะว่าที่ลูกเขยซะอีก
ไม่เจ้าค่ะ ข้าต้องกำจัดเขาก่อน
เหตุผลอะไรทำให้นางมีชีวิตอยู่มาจนป่านนี้
เพราะเขาคอยปกป้องนาง…
เจ้าอยากต่อต้านหัวหน้าศาลหลวงงั้นรึ
ท่านถูกปลดจาหน้าที่สืบสวน
และตอนนี้ท่านกังวลกะอีแค่หัวหน้าศาลหลวงงั้นรึ
ระวังคำพูดด้วย
ตอนนี้ที่ซ่อนของโจรลักพาตัวแตกแตนไปหมด พวกเขาถูกจับกันระนาว
ท่านจะนั่งดูอยู่เฉยๆ งั้นรึเจ้าคะ
พระราชาจะไปพักที่วังชั่วคราวเร็วๆ นี้
อีชินวอนก็ไปด้วยเช่นกัน
เราใช้โอกาสนี้จัดการเลยดีไหม
ท่านจะยิงธนูเข้าวังที่มีพระราชาอยู่ด้วยรึเจ้าคะ
จะใช้คนนอกไปทำไม
ธนูต้องยิงจากที่ไกลๆ
แต่คนเราก็ถูกฆ่าในระยะประชิดได้ ด้วยเข็มอาบยาพิษ
ตราบใดที่เรามีคนที่เข้าใกล้เขาได้
(ดอกไม้ บทกวี นาง)
แค่นี้ก็จบ
ดอกไม้ บทกวี บทเพลง และจดหมาย
มันไม่เลี่ยนไปหน่อยรึ
ฝ่าบาททรงไม่เข้าใจผู้หญิงเลยจริงๆ
ไม่มีหญิงสาวคนไหนไม่ชอบดอกไม้หรอกพ่ะย่ะค่ะ
ข้าโน้มน้าวนางด้วยคำพูดดีไหม
พระองค์อยากคุยกับโซรังรึพ่ะย่ะค่ะ
มั่นใจพอไหมพ่ะย่ะค่ะ
ดอกไม้อะไรดีนะ
ดอกไม้น่ะ…
นี่คือรายชื่อนางในที่จะออกจากวัง ตามที่พระองค์ทรงขอพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเพิ่มรายชื่อนางใน ที่อยากออกจากวังไป แต่…
(จางฮเยริน ยางอึนชาน)
(เยโซรัง)
ทำไมมีโซรังอยู่ในรายชื่อด้วยล่ะ
ฝ่าบาท
โอ้
ทำอะไรของเจ้า
- ข้ากำลังเก็บของเพคะ - เจ้าเก็บของทำไม
เรากำลังจะไปอนยางกันไม่ใช่รึเพคะ
ทำไมพระองค์ดูอารมณ์ไม่ดีแบบนี้ล่ะเพคะ
ข้าบอกว่าเจ้าเป็นผู้หญิงของพระราชา แต่นี่อะไร
เจ้าอยากออกจากวังงั้นรึ
ถ้างั้นพระองค์อยากให้ข้าอยู่ ทั้งๆ ที่ข้าไม่อยากอยู่รึเพคะ
- ไม่อยากอยู่รึ - ไม่ว่าใจข้าจะอยู่ที่ไหน
พระองค์จะพอใจก็ต่อเมื่อ ตัวข้าอยู่กับพระองค์รึเพคะ
งั้นที่ผ่านมาเจ้าถูกบีบบังคับให้อยู่มาตลอดรึ
ไม่ใช่แบบนั้นเพคะ แต่…
ตอนนี้ข้าอยากไปแล้วเพคะ
ทำไมล่ะ
ไม่ได้ ไม่ว่าด้วยเหตุผลออะไรเจ้าก็ไปไม่ได้
ได้โปรด…
ให้เวลาข้าเถอะ
ฝ่าบาทต้องการเวลาอะไรเพคะ
นางอยากจากไปงั้นรึ
นางจะออกจากวังรึ
- องค์ชาย - องค์ชาย
องค์ชาย รอกระหม่อมด้วยเพคะ
องค์ชาย ระวังด้วยพ่ะย่ะค่ะ
องค์ชาย อย่าวิ่งสิเพคะ เดี๋ยวจะหกล้มเอานะเพคะ
- องค์ชาย เดี๋ยววล้มนะเพคะ! - องค์ชาย
ข้าวางแผนว่าจะสารภาพที่นี่
- ฝ่าบาท - ฝ่าบาท
เราจะจัดการเอง ออกมาเถอะพ่ะย่ะค่ะ
อย่าทำเองเลยเพคะ
ไม่เป็นไร เข้าจะจัดการเอง
ฝ่าบาท
ฝ่าบาท!
ดอกไม้พวกนี้เป็นอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
อย่าเลย!
ไม่ต้องใช้แล้วล่ะ นางอยากไปจากข้า
ข้าจะบังคับให้นางอยู่เคียงข้างข้าได้อย่างไร
นั่นเป็นเพราะนางยังไม่รู้ ถึงความรู้สึกจริงๆ ของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
พระองค์มาที่นี่เพื่อแสดงให้นางเห็น ไม่ใช่รึพ่ะย่ะค่ะ
ฝ่าบาททรงรู้ถึงเหตุผลที่แท้จริง ที่โซรังอยากไปจากวังไหมพ่ะย่ะค่ะ
เหตุผลที่แท้จริงรึ
อาจเป็นเพราะนางอึดอัดพ่ะย่ะค่ะ
อาจมีคนคอยกลั่นแกล้งนาง
หรืองานในวังไม่เหมาะกับนาง
อาจไม่ใช่เพราะฝ่าบาทก็ได้พ่ะย่ะค่ะ
ท่านหัวหน้าขันที เผื่อไว้ก่อน
ปลูกดอกไม้พวกนี้กลับให้หมดเลยนะ
ทั้งหมดเลยรึพ่ะย่ะค่ะ
โอ้โห!
ออกมาข้างนอกรู้สึกดีกว่าไหม
อืม โอ้โห สวยจัง
ข้าได้เห็นสิ่งสวยงามเยอะแยะไปหมด
รายชื่อนางในที่จะออกจากวังคงถูกแก้ไขแล้ว
แต่ทำไมเจ้าถึงจะไปจากวังล่ะ
ก็…
ท่านก็รู้ว่าข้าไม่เหมาะกับที่นี่
ช่างขมขื่นจริงๆ
- ข้าก็ลาออกจากตำแหน่งแล้วเหมือนกัน - ว่าไงนะ
การออกประพาสครั้งนี้คงเป็นงานสุดท้ายของข้า
ชีวิตในวังของข้าก็จบลงเหมือนกัน
ท่านทำงานหนักมามาก
ข้าขอบใจมากนะ
และขอโทษด้วย ในฐานะเพื่อน
เจ้าร้องไห้อยู่รึ
เปล่าเพคะ
หัวหน้าอีชินวอนบอกว่าเขาลาออกจากตำแหน่ง
เขาคงบอกพระองค์ไปแล้ว
เจ้าจะไปเพราะชินวอนรึ
เปล่าเพคะ หัวหน้าอีทำให้ข้า…
รู้สึกผิดตลอด
ถ้าอย่างนั้นเป็นเพราะข้ารึ
ข้าทำให้ชีวิตเจ้าลำบากรึเปล่า
ไม่จริงเลยเพคะ
- ถ้าอย่างนั้นทำไมล่ะ - การที่ข้ารู้สึกอยู่ฝ่ายเดียว
ทำให้ข้าลำบากเพคะ
มันยากมากที่จะอยู่เคียงข้างฝ่าบาท เมื่อความรู้สึกของพระองค์ไม่จริงใจ
เจ้าคิดว่าข้าพาเจ้ามาที่นี่ทำไมล่ะ
จำได้ไหมว่าข้าเป็นยังไงก่อนที่จะได้เจอกับเจ้า
เจ้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นตัวแทนของใคร
สำหรับข้า ไม่มีใครเหมือนเจ้า
ข้าโซรังเจ้า
หมายความว่ายังไงเพคะ
สำหรับข้า "โซรัง" แปลว่า…
ข้ารักเจ้ามาก
นี่คือความรู้สึกจากใจจริงของข้า
อย่าจากข้าไปเลย
หยุดร้องไห้แล้วรึ
- โอ๊ย! - ตายๆ
- เสร็จแล้วเจ้าค่ะ - หลังข้า
- สวยจัง - โอ๊ย
- ซ่อนเร็ว! - ไปซ่อนกันเถอะ
เป็นไงบ้าง ที่จริง…
ข้าอยากจะสารภาพที่นี่
ข้าเคยวิ่งเล่นที่นี่ตอนยังเด็ก
มันช่าง…
สวยงามมากเพคะ
เจ้าจะเป็นคนรักของข้าไหม
ว่าไง
จะไม่รับไว้หน่อยรึ
เรา… เราจะอยู่ที่นี่กันทั้งคืน
ดอกไม้สวยมากเพคะ
เจ้าสวยกว่า
ตอนนี้ข้าเรียกเจ้าว่าคนรักได้แล้วใช่ไหม
ทีนี้เจ้ารู้ความรู้สึกของข้ารึยัง
เถอะน่า
ขอร้องล่ะ…
โอ้โห
ห้ามให้คนนอกเข้ามาในวังชั่วคราวเป็นอันขาด
ช่วงเวลากำลังโกลาหล ดูแลความปลอดภัยให้ดี
- ขอรับ - ขอรับ
ชอนซ็อก
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
อ๋อ ไม่มีอะไรขอรับ
หัวหน้าจะลาออกจริงๆ รึขอรับ
ทำไมล่ะ
ชอนซ็อก
ข้าไปได้เพราะมีเจ้าอยู่ที่นี่
เจ้าทำงานได้ดีมาก
ข้าเองก็จะทำการสืบสวนของข้า มีอะไรก็เรียกหาข้าได้เสมอ
ว่าแต่ เจ้าไม่เจอหลักฐานอะไรเลยใช่ไหม
ที่บ้านท่านเสนาเยฮยอนโฮน่ะ
ขอรับ ลิ้นชักว่างเปล่าทั้งหมดเลย
พวกเขาดูเหมือนถูกเตือนล่วงหน้ารึเปล่า
ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น แต่ก็ไม่เชิงขอรับ…
เจ้าคิดว่าคนของเราได้รับสินบนรึเปล่า
ข้าเองก็คิดอย่างนั้นขอรับ
นั่งสบายดีไหม
เพคะ ข้าดูฝ่าบาทเข้านอนจากตรงนี้ได้
แต่เจ้าชิงหลับก่อนตลอด
- ตอนไหนเพคะ - ตาเจ้าบวมและแดงมาก
ถ้าเจ้าเหนื่อย ก็นอนลงตรงนี้เถอะ
ไม่เป็นไรเพคะ
มาเถอะ มานอนตรงนี้
ข้าไม่เป็นไรเพคะ
- นี่ - โอ้
อยู่แบบนี้เถอะ
เอาละ
ฝ่าบาทตกหลุมรักข้าตอนไหนเพคะ
อ๋อ ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ครั้งสองครั้งสินะ
ทำไมเจ้าโผงผางขนาดนี้
นางช่างสะสวยจริงๆ
ใครงั้นรึ ข้าไงล่ะ
อ๋อ ตอนนั้นไงล่ะ
ตอนเราหัวชนกันแล้วตกน้ำ
เพคะ
ตอนเจ้าล้มเพราะถูกหมูป่าไล่
จริงรึเพคะ
ไม่ใช่อยู่แล้ว เจ้าคิดว่าไงล่ะ
ตอนที่เจ้าหลับ
ตอนกลางวันเจ้าเอาแต่พูดมาก ข้าเลยไม่ได้มองหน้าเจ้าชัดๆ
แต่ตอนกลางคืน ข้ามีเวลามอง และตกหลุมรักเจ้า
น่าทึ่งนะเพคะ
ข้าตกหลุมรักตอนฝ่าบาทหลับเหมือนกัน
อย่าตกหลุมรักอีกนะเพคะ…
เจ้าก็ระวังไว้เถอะ ข้าเองก็มีเสน่ห์เหมือนกัน
ชอนซ็อก
ตอนข้าไปหาพ่อค้าเครื่องประดับที่แดจ็อดกล
ข้าดันซื้อแหวนมา
ไม่รู้จะได้ให้นางเมื่อไหร่ งี่เง่าจริงๆ
ท่านน่าจะให้นางไปแต่แรกนะขอรับ
ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
- ว่าไงนะ - งานของเราเสี่ยงอันตรายขอรับ
ใครจะไปรู้ว่าเราจะตายที่ไหน เมื่อไหร่
เรามาพนันกันดีไหม ว่าเจ้านี่จะกุมใจสาวนางได้รึเปล่า
ข้าอยากพนันว่าท่านจะถูกจับเมื่อไหร่มากกว่า
ถ้าอย่างนั้น…
นางจะปลอดภัยรึเปล่านะ
ผู้หญิงที่ถูกพากลับไปหลังโดนลักพาตัว
คือสาวสวยที่แอดัลดัง
ถ้าต้องเลือก ท่านจะเลือกช่วยใครล่ะ
ระหว่างแม่สาวคนนั้น
กับหัวหน้าอีชินวอน
ชอนซ็อก!
- ชอนซ็อก - ข้าไม่เป็นไรขอรับ
ข้าดีใจที่ท่านปลอดภัย
อย่านะ ชอนซ็อก!
ท่านหัวหน้า
ข้าซาบซึ้งน้ำใจครอบครัวท่านมาตลอด
พ่อแม่ของท่าน
รับเด็กกำพร้าอย่างข้ามาเลี้ยง และดูแลเหมือนลูกแท้ๆ
และท่านปฏิบัติกับข้าเหมือนน้องชายแท้ๆ
ข้าได้มีครอบครัวในโลกอันเปล่าเปลี่ยวนี้
และเรียนรู้ความหมายของความรัก
ข้าอยากมีความรักด้วยตัวเองข้า…
ข้าเสียใจขอรับ
ข้าเอง…
ที่ควรมอบมันให้นางแต่แรก…
ชอนซ็อก เจ้าเอาไปมอบให้นางเองเถอะ
ท่านพี่
ว่าไง ชอนซ็อก
รีบไปเถอะขอรับ
ไปจับคนชั่วที่ทำเรื่องแบบนี้
ไม่อย่างนั้นฝ่าบาทอาจเป็นอันตรายได้
รีบไปเถอะขอรับ!
รอข้าก่อนนะ ข้าจะรีบกลับมา
แฮยอง
ชาติหน้า…
ได้โปรดรับรักข้าด้วยเถอะนะ
ไม่สิ
ชาติหน้าข้าจะเกิดใหม่เป็นตัวข้า
และรักเจ้าอย่างที่ใจหวัง
ฝ่าบาท!
ข้าน่าจะบอกนางว่านางทำใจข้าหวั่นไหว
ข้าน่าจะบอกว่านางน่ารักขนาดไหน
ข้าน่าจะบอกว่านางสวยขนาดไหน
ชินวอน
อีชินวอน
ระวังตัวด้วยนะขอรับ
พวกมันอาจโจมตีอีก
- ค้นหาให้ทั่ว - พ่ะย่ะค่ะ
- ชินวอน - กระผมขอออภัยด้วย
กระผมปกป้องฝ่าบาทไปจนถึงที่สุดไม่ได้
เจ้าไม่ซื่อสัตย์เลยหากเจ้าจากข้าไป ในฐานะผู้อยู้ใต้บัญชา
แต่มันคือการทรยศ หากเจ้าจากข้าไปในฐานะเพื่อน
มีชีวิตอยู่เพื่อข้าเถอะ
ได้โปรดอย่ายกโทษให้ข้า ที่ข้าไม่ซื่อสัตย์และทรยศพระองค์
ฝ่าบาท
พระองค์ทำให้ผีเสื้อโบยบิน…
ด้วยดาบหรือดอกไม้ไม่ได้ขอรับ
มีเพียงสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิที่ทำให้มันโบยบินได้
ข้าเป็นสวนดอกไม้ให้ผีเสื้อไม่ได้
ได้โปรดเป็นสายลม แห่งฤดูใบไม้ผลิให้ผีเสื้อตัวนั้น…
ให้กับโซรัง…
รับนางไว้ในอ้อมกอดพระองค์เถอะขอรับ
ชินวอน อีชินวอน!
ตื่นสิ ชินวอน!
ชินวอน ตื่นเถอะ!
เจ้าเด็กโง่
ชอนซ็อก
ชอนซ็อก…
เป็นไปได้ยังไงเจ้าคะ
ทำไม…
เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไงเจ้าคะ
ชินวอน
เป็นอะไรไหม
ข้า…
นึกว่าท่านจะเป็นอะไรไปซะแล้ว
ข้าใจหายใจคว่ำ…
อย่าเป็นห่วงข้าเลย
- ชินวอน - โซรัง
มันอันตรายเกินไปที่จะอยู่กับข้า
ข้า…
ข้าคิดว่าข้าไม่มีความสามารถพอที่จะปกป้องใคร
ข้าเสียเจ้าไปไม่ได้
ฉะนั้นเราแยกกันอยู่จะดีกว่า
เรา…
เลิกเป็นเพื่อนกันเถอะ
ข้าขอโทษ
ชินวอน…
เกิดอะไรขึ้นกับแขนท่านรึ
ดูแลตัวเองด้วยนะขอรับ
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
เจอตัวชินวอนรึยัง
ข้าขอให้พระองค์เลิกตามหาข้าขอรับ
ไม่ว่าเจ้าจะทำฝ่าบาทหวั่นไหวแค่ไหน
ราชินีของแคว้นก็ต้องเป็นคนอื่น
ไม่ต้องกังวล ไม่ว่ายังไง ข้าก็จะทำให้เจ้าเป็นราชินีของข้า
ฝ่าบาทรู้ชื่อของข้าไหมเพคะ
หยุดแค่นี้เถอะเพคะ
นางรู้รึเปล่านะว่าข้าเป็นว่าที่สามีของนาง
ข้าต้องตรวจสอบ
ข้าไม่คิดว่าความรักครั้งนี้จะจบลงอย่างเป็นสุข
เจ้าปกปิดไว้ทำไม
เรื่องที่เจ้าคือเยฮยอนซอนน่ะ
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)