(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ชื่อและเนื้อหา ของผู้คน สถานที่ และอื่นๆ ไม่มีจริง)
ขอให้ปลอดภัยนะ
ท่านหัวหน้าขันที ท่านรู้ไหมขอรับ
รู้อะไรรึขอรับ
นี่คือ…
รายชื่อล่าสุดของนางในที่จะออกจากวังขอรับ
(วอนนยอ)
ชินวอน…
เกิดอะไรขึ้นกับท่านกันนะ
โอ้ ฝ่าบาท
ทำไมมาที่นี่ล่ะเพคะ
ข้าได้ยินว่า…
วันนี้เจ้าหยุดงาน
งั้นพระองค์ก็น่าจะปล่อย
ให้ข้าพักผ่อนสิเพคะ
เจ้าคงลำบากน่าดูเลยนะ
ชินวอนเป็นเสาหลักของเจ้าในวัง
คือ…
ข้าเองก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน
ข้ารู้ว่าเจ้ารู้สึกยังไง
ชินวอน…
เป็นคนสำคัญของพวกเรา
ฝ่าบาท
ถ้าลำบากก็พึ่งพาข้าได้เสมอ
ยังไงซะ ข้าก็เป็นคนรักของเจ้า
(ตอน 9)
เกิดอะไรขึ้น ท่านจะไปจากวังรึ
ปล่อยมือข้าก่อนเถอะเจ้าค่ะ
เดี๋ยวจะมีคนมาเห็นเข้า
ท่านตกลงใจแบบนั้นจริงรึ
ทำไมขอรับ ท่านอยู่ในวังมาตั้งหลายปี
ยังไงข้าก็ต้องไปตามหาพวกเขาเจ้าค่ะ
สามีกับลูกชายข้าอยู่นอกวัง
ท่านขาดการติดต่อกับพวกเขาไปแล้วไม่ใช่รึ ท่านจะตามหายังไง
เมื่อความปรารถนาเปลี่ยนเป็นความแค้น
มันก็แข็งราวกับหินเจ้าค่ะ
เพราะแบบนั้น…
ข้าจึงมีหินอยู่ในนี้
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป
มันคงหนักจนข้าอยู่ไม่ไหวเจ้าค่ะ
ถ้าท่านตามหาพวกเขาไม่เจอล่ะ
การพยายามตามหาพวกเขา
เป็นสิ่งที่ข้าควรทำเพื่อปลอบประโลมหัวใจ
ที่เก็บกดมานานหลายปีเจ้าค่ะ
ท่านอยู่ที่นี่ไม่ได้รึ
ท่านต้องดูแลฝ่าบาทนะขอรับ
หากอยากไป…
ก็รอจนกว่าพระองค์จะแต่งงานเถอะ
ได้ไหม
เอ้านี่
กินเข้าไปสามช้อนเต็มๆ นะ
ท่านทำไมไม่บอกข้า ทั้งๆ ที่รู้ล่ะเจ้าคะ
บอกอะไร เรื่องที่ชอนซ็อกอายุสั้นรึ
ท่านรู้อยู่แล้วนี่เจ้าคะ
ท่านทำให้ข้ารู้สึกแย่…
ข้าจะบอกได้ยังไง ในเมื่อมันไม่ใช่ชะตาของเจ้า
เจ้าจะรับรักชอนซ็อกถ้าข้าขออย่างนั้นรึ
แต่ว่า…
พรหมลิขิตและดวงชะตา…
เป็นสิ่งที่มนุษย์ต่อต้านไม่ได้
ท่านก็เอาแต่พร่ำเพ้อถึงดวงชะตา
ดวงชะตาของข้าคือการต้องเกือบตาย เพราะถูกลักพาตัวรึเจ้าคะ
โซรังเองก็เกือบตายเช่นกัน
ตอนนี้นางอยู่บนเส้นทางที่ชะตาลิขิต
ไม่มีใครบอกว่าเส้นทางนั้นเป็นทางตรง
ต่อให้เท้าพองและเลือดออก
มันก็เป็นเส้นทางที่เจ้าต้องเดิน
การที่เจ้าหลงทางและระหกระเหิน ก็เป็นชะตาลิขิตเช่นกัน
โอ๊ย
แฮยอง
เจ้าจะไม่มีทางรู้ว่า ถนนนั้นโรยด้วยดอกไม้หรือหินกรวด
จนกว่าเจ้าจะลงไปเดิน
ไม่ใช่ที่นี่สิเพคะ ฝ่าบาท
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ เราเป็นคนรักกันนะ
มันไม่ถูกต้องเพคะ
ทำไมถึงอยากทำที่นี่ ทั้งที่พระองค์มีห้องสวยๆ ล่ะเพคะ
เพราะเจ้าไม่อยู่ที่นั่นไง
ถ้าอย่างนั้น ทรงอยากให้ข้าทำงาน แม้แต่ในห้องของข้าเองรึเพคะ
ทำงานรึ
นี่เจ้าจะบอกมันเป็นงานสำหรับเจ้ารึ
ฝ่าบาทรู้ไหมเพคะ
ว่าการส่งฝ่าบาทเข้านอนมันยากขนาดไหน
ข้าว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์พูดแบบนั้นหรอก
ในเมื่อเจ้าสลบไปก่อนข้าตลอด
ข้าไม่ได้…
ข้าไม่ได้สลบนะเพคะ ข้า…
แค่เผลอหลับเป็นครั้งคราวเท่านั้นเอง
ถ้าอย่างนั้น…
วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าเอง
- ทำอะไรเพคะ - ส่งเจ้าเข้านอน
นอนลงเลย
โธ่ จริงๆ เลย
ถ้าอย่างนั้น…
สัญญากับข้าก่อนนะเพคะ
ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จะเกิดอะไรขึ้นรึ
ข้านอนในห้องนี้กับวอนซังกุง
ในที่แบบนี้…
ไม่ควรเกิด…
เรื่องฉาวขึ้นนะเพคะ
ข… ข้าน่ะ…
เจ้าไม่รู้รึว่าข้าใสซื่อ
และไร้เดียงสาขนาดไหน
เจ็ดปีที่ผ่านมา ข้าได้…
นอนลง
วันนี้
ข้าจะส่งเจ้าเข้านอนเอง หลับตาลงซะ
น่าอึดอัดนะเพคะ
ถ้าอย่างนั้นก็หลับตาลงเร็วๆ สิ
ฝ่าบาท ขอประทานอภัยด้วยพ่ะย่ะค่ะ…
ถ้าอยากได้รับการให้อภัย ก็กลับมาทีหลังเถอะ
นอนเถอะ
เด็กๆ กลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
พวกเรา ชเวซอนฮยอก
กระผม จีฮวาลได้กลับมา จากภารกิจที่พระองค์ทรงรับสั่งแล้วพ่ะย่ะค่ะ
งั้นรึ
พวกเจ้าหาชินวอนเจอไหม
พวกเจ้าเจอตัว…
อีชินวอนไหม
- ไม่นะ - กำจัดทุกอย่างทิ้งไปจะดีกว่า
- ลิ้นชักว่างเปล่าทั้งหมดขอรับ - มันดูเหมือน
พวกเขาได้รับคำเตือนล่วงหน้าไหม
เจ้าคิดว่าคนของเราถูกซื้อไปรึเปล่า
อยู่ใกล้ขนาดนั้นแท้ๆ
เจ้าทำพลาดได้ยังไง!
มีคนมารับแทนเขาขอรับ
ข้าไม่มีคำแก้ตัวขอรับ
อีชินวอน…
จะมีชีวิตอยู่ไม่ได้
ต่อให้เจ้าต้องตามเขาไปจนสุดขอบโลก
เจ้าก็ต้องกำจัดอีชินวอนให้ได้
ขอรับ
เรา…
หาเขาไม่เจอพ่ะย่ะค่ะ
เขาไม่ได้กลับไปที่บ้านพ่ะย่ะค่ะ
เราหาเขาไม่เจอเลยสักที่พ่ะย่ะค่ะ
หาตัวเขาให้เจอ ไม่ว่ายังไง จากนั้น…
ให้เราพาเขากลับวังรึพ่ะย่ะค่ะ
เปล่า
ดูก่อนว่าเขาปลอดภัยดีไหม
ซังจู
เขาจะกลับแล้ว
ไปส่งเขาหน่อยสิ
นายหญิง! ข้า…
ข้าสัญญาว่าครั้งนี้จะทำให้สำเร็จขอรับ!
เราไม่ควรปล่อยให้เขารอด
ยังไงหมอนั่นก็ไม่กล้าพอ…
ที่จะฆ่าใครอยู่แล้ว
ข้าได้ยินข่าวแล้วเจ้าค่ะ
ท่านไม่สามารถ…
หากินจากการขายหญิงสาวได้อีกต่อไป
แล้วท่านคิดจะทำอย่างไรต่อเจ้าคะ
ถึงเวลาแล้ว
ที่เจ้าจะลุกขึ้นเต้น
และร่าเริง
สิ่งที่เจ้าพยายามไขว่คว้า
จะกลายเป็นจริง
หากเราลักพาตัวผู้หญิงมาขายไม่ได้
ก็หมายความว่า…
คำสั่งห้ามแต่งงาน…
ไม่จำเป็นอีกต่อไป
ถ้าอย่างนั้น…
ฝ่าบาท
พิธีอภิเษกสมรสจะรอช้าอีกไม่ได้แล้วนะพ่ะย่ะค่ะ
โปรดเลือกพระมเหสีในเร็ววัน
และเติมเต็มตำแหน่งราชินีเถอะพ่ะย่ะค่ะ
แน่อยู่แล้ว
พิธีอภิเษกน่ะ
ไม่ควรถูกยื้อไว้นานกว่านี้
เหล่าเสนาแสดงออกแบบนี้
ทั้งที่ที่ผ่านมาพวกเขาเอาแต่แก้ตัว
แม้เราจะต้องทำการคัดเลือกตัว
ข้าก็กังวลเรื่องโซรัง
การให้คนอื่นเป็นพระมเหสีแทนโซรัง…
มันไม่ควรเกิดขึ้นเลย
มีวิธีอยู่นะพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ต้อง…
ต้อง…
ต้องอะไร
ต้องทำเลย
เฮ้ย
หากโซรังตั้งครรภ์พระโอรส
ของแคว้นนี้
ก็อาจเป็นไปได้พ่ะย่ะค่ะ
โซรังเป็นราชินีได้พ่ะย่ะค่ะ
จะให้นางตั้งครรภ์ ข้าก็ต้อง…
ข้าทำไม่ได้หรอก
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วเกินไป
เร็วอย่างไรพ่ะย่ะค่ะ พระองค์ทรงเป็นคนรักของนาง
ยังไงข้าก็ทำไม่ได้
ข้าต้องการเวลาเพื่อเรียนรู้นางมากกว่านี้
นี่อาจเป็นเพราะ…
พระองค์ไม่มีความรู้สึก ที่จริงใจต่อนางรึเปล่าพ่ะย่ะค่ะ
หมายความว่ายังไง ข้าจริงใจกับนางนะ
ถ้าอย่างนั้น…
กระหม่อมจัดการให้ได้นะพ่ะย่ะค่ะ
จัดการอะไร
จัดการโอกาสให้พระองค์ได้รู้จักนาง
และสนิทสนมกันมากขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
ตลาดชั่วโมงเดียวนัมซานกลรึเพคะ
ใช่
เจ้าเคยไปรึเปล่า
เคยอยู่แล้วเพคะ มันคือตลาด
ที่เปิดแค่ชั่วโมงเดียว
ถึงได้ชื่อแบบนั้นไงเพคะ
อืม
ข้าอยากใช้เวลาสังเกตชีวิตสามัญชน
เจ้าคิดว่ายังไง
ไปด้วยกันเถอะ
เราไปเดินดูของด้วยกันได้
หรือซื้อของกระจุกกระจิก
ฝ่าบาท
นั่นไม่ใช่ที่พักผ่อนหย่อนใจนะเพคะ
ที่นั่น…
เป็นโอกาสทอง
เราน่าจะหาเงินกันนะเพคะ
หมายถึง…
เจ้าจะเข้าไปวุ่นด้วยงั้นรึ
ที่นั่นมีคนเยอะแยะไปหมด
เราควรเอาเสื่อไปปูเพคะ
โธ่เอ๊ย…
ข้าเป็นพระราชา ข้าไม่จำเป็นต้องหาเงิน
หรือหาเพิ่มหรอก
ฝ่าบาท
พระองค์ทรงยังไม่รู้จัก ความสุขเวลาได้เงินสินะเพคะ
ถ้างั้น…
เจ้าอยากขายอะไรล่ะ
เอาละ ข้าจะให้สาวรับใช้ เอาสมบัติราชวงศ์ที่ล้ำค่าที่สุดไปด้วย
พระองค์ไม่มีความรู้ด้านการตลาดเลยนะเพคะ
จะหาเงิน…
ก็ต้องเอาของแพงๆ ไปขายสิ
เราต้องการแค่ด้ายเพคะ
ด้ายรึ
นี่เงื่อนประดับรึ ทำให้ข้าอันนึงสิเจ้าคะ
- ข้าด้วย - ข้าด้วย
เลือกสีกันได้เลยเจ้าค่ะ
เงื่อนประดับรึ
- ข้าอยากได้อันนี้ - ของข้าอันนี้
นี่เจ้าค่ะ
อันละสิบสตางค์เจ้าค่ะ
สิบสตางค์รึ
ขอบคุณเจ้าค่ะ
โซรัง
ด้ายหนึ่งม้วนราคาไม่ถึงสิบสตางค์
เงื่อนประดับพวกนี้จะราคาสิบสตางค์ได้ยังไง
เขาเรียกว่า
ทำธุรกิจเจ้าค่ะ เถ้าแก่อี
แบบนี้ไม่เรียกว่า… ต้มตุ๋นรึ
เหมือนต้มตุ๋นเลยนะ
เดิมทีแล้ว
ข้าก็เป็นนักต้มตุ๋นจริงๆ นั่นแหละ
ดูสีได้เลยขอรับ
ถ้าได้เงื่อนประดับ ข้าจะได้แต่งงานใช่ไหม
อีกไม่นานจะมีการคัดตัวแล้ว
พอคำสั่งห้ามแต่งงานสิ้นสุด
ข้าจะหาสามีให้
เลือกสีได้เลยเจ้าค่ะ ทุกคน
อ๋อ ราคาสิบสตางค์
ค่อยๆ ดูนะเจ้าคะ
เถ้าแก่อี
ถ้ามีมือก็อย่าเกียจคร้าน
ช่วยทำสินค้าด้วยสิเจ้าคะ
อ๋อ ได้
นี่เจ้าค่ะ ลองดูสีก่อนนะ
อันนี้เข้ากับท่านแน่ๆ
แต่ว่า…
มันเป็น…
แบบนี้…
แบบนี้
แบบ… มือข้าใช้ไม่ได้เลย
เอาทิ้งไปจะดีกว่า
ปล่อยไว้แบบนั้นแหละเจ้าค่ะ
อันนั้นของเรา
เจ้าอยากเก็บไว้ให้เรารึ
ข้าชอบอันนั้นมากกว่าเจ้าค่ะ
เจ้าเคยทำธุรกิจแบบนี้มาก่อนรึ
คล้ายๆ ด้ายพวกนี้แหละเจ้าค่ะ
ข้าเคยผูกด้ายระหว่างผู้คน
แต่ก็นะ
ข้าผูกเงื่อนที่เหมาะสมให้พวกเขาไม่ได้
ตอนนี้
ฝ่าบาทน่ะ
ต้องยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงานเพคะ
ผูกเงื่อนระหว่างหนุ่มสาวเหล่านี้
เท่านั้นเองเพคะ
นี่เจ้าค่ะ
เอาละ น่าเสียดายจัง
แต่วันนี้วัสดุเราหมดแล้วล่ะเจ้าค่ะ
ร้านจะปิดแล้ว
เอาละ
- ไปกันเถอะ - อืม
ฝ่าบาทบอกว่าอยากเดินเล่นนี่เพคะ
ไม่เป็นไรหรอก เจ้าพูดถูก
หาเงินน่ะสนุกกว่าเยอะ
เราควร…
ผูกเงื่อนของเราด้วยนะเพคะ
(งานศิลปะฝีมือ)
เถ้าแก่ ดูนี่สิ
เจ้าอยากซื้องั้นรึ ทำไมถึงเอาเงิน
ที่หามาอย่างยากลำบากมาใช้ที่นี่ล่ะ
ขอสองอันเจ้าค่ะ
ทั้งหมดสี่สตางค์ขอรับ
ดูน่าอร่อยนะ
นี่ จับไม่ได้ล่ะสิ
จับไม่ได้ใช่ไหม จับเร็วๆ สิ
โง่จริงๆ
จับเร็วเข้าสิ
ยืดได้ด้วย
จับไปตัดแขนขาซะ!
คือเขา…
เป็นคนโกรธง่ายน่ะเจ้าค่ะ
เราให้อนุญาตให้คนอย่างเขา
วาดรูปพระราชาได้ด้วยรึ
ที่นี่ไม่มีใครรู้หรอกเพคะ
ว่าพระองค์เป็นกษัตริย์
ยิ้มเถอะเพคะ
โอ้โห
สวยมากเลยเพคะ
- ส่งเงื่อนประดับให้ข้าเถอะเพคะ - เจ้าหมายถึง
เงื่อนพิลึกกึกกือนั่นรึ หน้าตามันประหลาดนะ
ไม่สวยก็ไม่เห็นเป็นไรเลยเพคะ
เถ้าแก่อี
เป็นคนทำเองนี่นา
สวยจัง
นี่ พวกเจ้าน่ะ
เอาเงื่อนมาผูกอีกแล้วรึ
- ผิดกฎหมายด้วยรึ - การแต่งงานเป็นเรื่องต้องห้ามเพคะ
ฉะนั้นของพวกนี้
ก็ถูกห้ามไปด้วย
ของแบบนี้ก็เข้มงวดด้วยรึ
ข้า…
ข้าจะหนีไปทำไม ข้าเป็นพระราชานะ
งั้นข้าไปคนเดียวนะเพคะ
ข้าบอกให้หยุด ทำไมไม่ฟังล่ะ
รอข้าด้วย
ทำไมมองข้าแบบนั้นล่ะเพคะ
ตัวเจ้าหอมมาก
ทำไมวันนี้ถึง…
ติดข้าหนึบเลยล่ะเพคะ
ข้ารึ เมื่อไหร่
โซรัง
ข้าคิดว่าวันนี้…
ข้าจะปลดชุดคลุม
ตอนนี้เลยรึเพคะ
ทำไมล่ะ
เจ้าไม่อยากให้ข้าทำรึ
เปล่าเพคะ…
ไม่ใช่แบบนั้น
แล้ว…
จะเกิดอะไรขึ้นกับข้าเพคะ
ข้าจะ…
กลายเป็นนางสนมรึเพคะ
ข้าเชื่อสนิทใจตอนเจ้าบอกว่าจะออกจากวัง
เจ้านี่ไร้การศึกษาอย่างที่ข้าคิดจริงๆ
ตอนนี้จะกลับคำงั้นรึ
ไม่ว่าเจ้า
จะทำฝ่าบาทหวั่นไหวแค่ไหน
พิธีคัดตัวก็จะดำเนินต่อไป
และราชินีก็จะเป็นคนอื่น
ข้าจะให้เจ้าเป็นนางสนม
คนที่พระราชาโปรดปราน
ไม่ว่าใครจะเป็นแม่ก็ตาม
ข้าอยากเห็นองค์ชายน้อย
กระหม่อม…
ไม่อยากทำแบบนั้นเพคะ
- เจ้าว่ายังไงนะ - กระหม่อมไม่อยาก…
ต้องกลายเป็น…
นางสนมของพระราชาเพคะ
และกระหม่อมไม่อยาก…
ให้กำเนิดองค์ชายเพคะ
ถ้าอย่างนั้น
ข้าอยากให้เจ้าสัญญาอีกครั้ง
สัญญากับข้า
ว่าเจ้าจะไม่มีวัน
เป็นอุปสรรคต่อพิธีคัดตัว
กระหม่อม
จะไม่รับตำแหน่งใดๆ ทั้งนั้นเพคะ
ไม่ต้องกังวล
ไม่ว่ายังไง ข้าจะให้เจ้าเป็นราชินีของข้า
ฝ่าบาท…
รู้จักชื่อข้าไหมเพคะ
ข้า…
ไม่รู้จักชื่อนั้นเพคะ
แม้แต่ชื่อ “โซรัง”
ข้าก็ได้มาตอนเร่ร่อน
ข้าไม่มีชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้
และไม่รู้หัวนอนปลายเท้าตัวเอง
แล้วข้าจะเป็นพระมเหสีได้อย่างไรเพคะ
ทำไมเจ้าถึงไม่คิดหาทาง
ที่จะอยู่เคียงข้างข้า ทั้งที่เจ้าเป็นคนรักของข้าล่ะ
เจ้าบอกว่าเจ้าจะไม่ทิ้งข้าไปไหน
ข้าไม่เคยคิด
จะรับตำแหน่งใหญ่โตเพคะ
เจ้ารักข้า
แต่ไม่อยากเป็นภรรยาของข้างั้นรึ
ฝ่าบาท
สำหรับเรา…
แค่นี้ก็พอแล้วเพคะ
มันไม่พอสำหรับข้า
ข้าจะเก็บกลั้นความรู้สึกไว้ไม่ได้
พระองค์คิดว่าข้าทำได้รึเพคะ
เรามา…
คิดดีๆ ก่อนเถอะเพคะ ฝ่าบาท
โอ้
ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ
ข้า…
วาดนิยายมาให้
เจ้าลองดูหน่อยได้ไหม
อะไรรึเจ้าคะ
ข้าให้เจ้าดูตรงนี้ไม่ได้
เราขอตัวน่ะขอรับ
แหม
อ๋อ
ดอกรักจะผลิบานรึเปล่านะ
กาลครั้งหนึ่ง
มีเจ้าทึ่มคนหนึ่ง
เจ้าคะ
เขาไม่เคยจับมือหญิงใด
หรือแม้แต่เดินเฉียดผู้หญิงมาก่อน
แต่เขาก็เป็นแค่ซอโลทั่วไป
ที่เต็มไปด้วยความรัก
เขาชอบผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง
ซอโลซื่อบื้อคนนั้น
จะบอกให้นางรู้ได้ไหมนะ
ว่าเขาชอบนาง
เมื่อนางตกอยู่ในอันตราย
เขาก็ได้รู้
ว่าเขาอยู่โดยไม่มีนางไม่ได้
เมื่อไม่นานมานี้ เพื่อนของเขาได้จากไปแสนไกล
เขาเป็นศัตรูหัวใจที่ชอบพอสาวนางคนเดียวกัน
การได้เห็นเพื่อนจากไปโดยที่ช่วยอะไรไม่ได้
ชายคนนั้นจุกไปทั้งอก
ในที่สุด ชายซื่อบื้อก็ได้รู้บางอย่าง
ต่อให้มีคำสั่งห้ามแต่งงาน
เขาก็ไม่ควรซ่อนความรู้สึกตัวเอง
หากเขาซ่อนความรู้สึกตามที่แคว้นบงการ
เขาอาจเสียนางไปตลอดกาล
ดังนั้น
หนุ่มซื่อบื้อคนนี้จึงอยากสารภาพความรู้สึกของเขา
แม่นางแฮยอง
เมื่อคำสั่งห้ามแต่งงานสิ้นสุดลง
เจ้าจะแต่งงานกับข้าไหม
ท่านพี่โดซ็อก
ท่านอยู่ต่อไม่ได้รึเจ้าคะ
ข้าตัดสินใจหลังจากคิดมาถี่ถ้วนแล้ว
ไม่มีหัวหน้าอีชินวอน
แล้วท่านยังมาจากไปอีก
ข้าจะพึ่งพาใครในวังนี้ได้ล่ะเจ้าคะ
พระราชาเป็นคนรักของเจ้า
จะมีอะไรน่ายินดีไปกว่านี้อีก
ข้าไม่แน่ใจเจ้าค่ะ
ข้ารู้สึกว่า…
ความรักครั้งนี้
จะไม่จบลงด้วยความสุข
ทำไมเจ้าคิดแบบนั้นล่ะ
เจ้าไม่รู้จักพลังแห่งรัก
เจ้าคิดว่าข้าจะออกไปตามหาสามี
ทั้งที่อายุปูนนี้ทำไมกันล่ะ
ความรักไม่ใช่สิ่งที่
เจ้าจะต่อต้านได้
ไม่รู้ว่าใจข้าเจ็บปวด
เพราะมัวแต่อาลัยอาวรณ์กันแบบนี้
หรือเพราะข้าเสียใจที่ต้องไปกันแน่
ข้าแยกไม่ออกเลย
ข้าจะเอายังไงเรื่องของเราดี
ฝ่าบาทเสด็จแล้ว
ฝ่าบาท
ทำไมพระองค์
มาถึงที่นี่ล่ะเพคะ
เพราะเรื่องที่ขอให้กระหม่อมทำก่อนหน้านี้รึเพคะ
เปล่าหรอก
ข้ามาเพื่อบอกลา
ขอบคุณสำหรับหลายปีที่ผ่านมา
สำหรับข้า
ท่านเป็นเหมือนแม่
เป็นเพราะท่าน
ข้าจึงไม่เคยต้องเหงาในวังแห่งนี้
ข้าขอ…
กอดท่านได้ไหม
ฝ่าบาท
ลาก่อนขอรับ วอนซังกุง
ฝ่าบาท ซอนฮยอกกับฮวาลกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับชินวอนงั้นรึ
เจ้าเป็นใคร
เขาขอให้ฝ่าบาท
เลิกตามหาเขาพ่ะย่ะค่ะ
ทำไมมาถึงที่นี่ล่ะขอรับ
ดื่มกันหน่อยไหมขอรับ
ท่านหาที่นี่เจอได้ยังไง
พ่อหมอขวานมีญาณวิเศษจริงๆ
“เจ้าจะเจอหัวหน้าอี หากท่านไปทางนี้”
เขาบอกมาอย่างนั้นขอรับ
อย่าเรียกข้าว่าหัวหน้าอีกเลยขอรับ
- ข้าทิ้งยศมาแล้ว - ถ้าอย่างนั้น…
ท่านพี่
อย่าเล่นตลกหน่อยเลยขอรับ ข้าไม่ได้แก่กว่าท่าน
ท่านเกิดปีเสือไม่ใช่รึขอรับ ข้าอ่อนกว่าสองปี
ถ้าท่านอ่อนกว่าข้าสองปี
ท่านก็อายุเท่าชอนซ็อก
พูดเป็นกันเองกับข้าเถอะขอรับ ท่านพี่
เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่า
ข้า…
สารภาพความรู้สึกของตัวเอง
กับแม่นางแฮยอง
ท่านพี่โดซ็อก
ข้า…
ยังไม่รู้จักความหมาย
ของความรักเลยเจ้าค่ะ
ท่านบอกข้าแบบนี้
ทำให้ข้ารู้สึกแปลกๆ และอึดอัด
มันทำให้ข้าไม่สบายใจด้วยเจ้าค่ะ
ว่าแต่ ท่านพี่
หากพยายาม ข้าจะลืมทุกอย่างได้ไหม
ความรู้สึกของเจ้า
ก็เหมือนมือซ้ายของข้า
มันอยู่บนตัวข้ามาตลอด
แต่ข้าขยับมันตามที่ใจต้องการไม่ได้
จะฝึกก็ไม่ได้
หมายความว่าท่านใช้การแขนนั้น ไม่ได้แล้วรึขอรับ
โอกาสมีน้อยมาก แต่ว่า…
หากความหวังมีน้อยนิด
ข้าว่าไม่มีเลยจะดีกว่า
แล้วท่านจะทำยังไงต่อไปขอรับ
แขนข้าไม่ได้เจ็บ
ใจข้าต่างหากที่เจ็บ
นั่นคงเป็นเพราะว่า
ท่านยังมีความหวังอยู่
หากท่านยอมแพ้โดยสิ้นเชิง มันคงไม่เจ็บปวดหรอกขอรับ
หากการอยู่บนภูเขาช่วยรักษาใจได้
ข้าก็อยากอยู่ที่นี่ตลอดไปเหมือนกัน
ฝ่าบาท ทรงมีเวลาไหมพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมีบางอย่างอยากให้ดูพ่ะย่ะค่ะ
นั่นอะไรรึ
ตอนนี้พระองค์กับนางคบหากันแล้ว
กระหม่อมเตรียมของขวัญเล็กๆ ไว้ให้พ่ะย่ะค่ะ
ทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้นในนี้
จะถูกเก็บเป็นความลับพ่ะย่ะค่ะ
แต่นี่มันอยู่กลางที่แจ้งเลยไม่ใช่รึ
ที่แจ้งยังไงพ่ะย่ะค่ะ
ข้างในนั้นอยู่สบายมาก
กระหม่อมลองถามหลายคนแล้ว
เพราะโซรังเคยเร่ร่อนไปทั่วมาก่อน
นางอาจชอบนอนข้างนอกก็ได้พ่ะย่ะค่ะ
แต่เรื่องนี้กับเรื่องนั้น…
- มันไม่เหมือนกัน - จริงรึพ่ะย่ะค่ะ
ได้โปรดมีศรัทธากับ…
นักวางแผนผู้เก่งกาจคนนี้เถอะ
ฝ่าบาท
คงจะแวะมาสินะ
โซรัง
เอาละ พวกเจ้าออกไปได้
ทำไมไม่พักผ่อนให้เยอะกว่านี้ล่ะ
อุ๊ย
ฝ่าบาท
เอาดอกไม้มาให้ข้าตั้งแต่เมื่อไหร่เพคะ
คือ…
ข้าไม่อยากปลุกเจ้าน่ะ
คิดถึงข้าแล้วรึเจ้าคะ
ใช่…
พระองค์ทำช่อดอกไม้เองเลยรึเพคะ
พอแล้ว หยุดเถอะ
ทำไมล่ะเพคะ
ข้าทำแบบนี้กับคนรักไม่ได้รึเพคะ
เดี๋ยวก่อน…
ข้ามีหลายเรื่องต้องจัดการ เจอกันคืนนี้นะ
มีใครอยู่รึเปล่า
- มาตรงนี้เลย - ทางนี้
ฝ่าบาทรักษาสัญญาและส่งท่านมาจริงๆ
ข้าเกรงว่า…
เราจะจัดนัดบอดกลุ่ม
แบบนี้ไม่ได้เจ้าค่ะ
- ทำไมล่ะขอรับ - ท่านก็รู้ดี
- ท่านไม่ชอบสภาพพวกเรารึ - เจ้าค่ะ
- อย่าใจร้ายสิขอรับ จริงรึ - เจ้าค่ะ
ท่านนี่ตรงไปตรงมามาก ข้าเห็นด้วย
เอาละ
หากจะไปนัดบอดด้วยสภาพนี้
ท่านคงโดนสาดน้ำใส่หรือโดนฝ่ามืออรหันต์
หมายความว่า…
มันผิดที่หน้าเรารึ
แต่ว่า
ข้าอยู่ที่นี่แล้ว
จนถึงเมื่อวาน
ข้าเป็นซังกุงที่เก่งที่สุดในโชซอน
ข้าเก่งเรื่องการล้างสิ่งสกปรก และทำให้ทุกอย่างเปล่งประกาย
นายหญิง!
แต่ว่า
ข้ามีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง
มีอะไรรึขอรับ
ข้ากำลังตามหาผู้ชายคนหนึ่ง
เขาชื่อฮวางดงชิก
เราแยกกันเมื่อ 25 ปีที่แล้ว
เขาเป็นสามีของข้า
ไม่เป็นไร
ทุกอย่างไม่เป็นไรเมื่อลูกกลับมา
กระผมเก็บ
ของทุกอย่างจากวังไว้ที่นี่หมดเลยขอรับ
นายน้อย
ท่านพยายามหนักและไม่เคยว่างเลย เพื่อให้ได้ตำแหน่งนั้นมา
ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้กับคนดีๆ อย่างท่าน…
หนังสือพวกนี้ดูจะสำคัญ
กระผมเลยเก็บไว้ตรงนี้ขอรับ
ตายแล้ว
ทำไมฝ่าบาททำท่าทางแบบนั้นนะ
เอ๊ะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ว่าข้าเอาหนังสือนี่ให้ฝ่าบาท
ข้านี่ไม่รู้จักโตจริงๆ
(คู่รักเปี่ยมตัณหา)
(รักข้าที)
ท่าน…
ท่านคงจะงานยุ่งมาก นายน้อย กระผมคิดว่าท่านบริสุทธิ์ซะอีก
- ไม่ใช่แบบนั้น - แหม ข้านี่ขี้ลืมจริงๆ
ลืมให้อาหารหมาซะได้
เดี๋ยวก่อน ไม่ใช่แบบนั้นนะ
ดูเหมือนไม่ใช่ของข้าเลย
(จากอีจองฮัก)
ทำไมวันนี้ฝ่าบาทอยากให้ข้าทำงานที่นี่นะ
นี่มันอะไรกันเพคะ
เรามา…
กินเนื้อกันข้างนอก
และนั่งรอบกองไฟเถอะ
เราจะได้ซึมซับบรรยากาศข้างนอก
และดื่มเหล้ากันสักหน่อยด้วย
ฝ่าบาทอยากดื่มข้างนอกรึเพคะ
เราไปดื่ม…
ข้างในนั้นก็ได้
งั้นมาดื่มกันก่อนเถอะเพคะ
ทำไมมีที่นอนในนี้ด้วยล่ะเพคะ
ถ้าเจ้าเกิดง่วงขึ้นมาตอนดื่ม
เจ้าก็นั่งหรือนอนตรงนั้นได้
งั้นรึ
ความคิดยอดเยี่ยมเลยเพคะ
ทำไมข้าคิดไม่ถึงเลยนะ
ถ้าอย่างนั้นเรา…
เริ่มกันเลยดีไหมเพคะ
เริ่มเลยไหมล่ะ
ตอนนั้นพระองค์คงตกใจมาก
ตอนข้าเอาหนังสือภาพมาให้น่ะเพคะ
ทำไมมาพูดเรื่องนั้นตอนนี้ล่ะ
ตอนข้าทำความสะอาดห้องบรรทม
ข้าเจอหนังสือเพคะ
ลองคิดดูอีกที…
ข้านี่ทำตัวเป็นเด็กจริงๆ
ทำไมข้าถึงคิด
เอาหนังสือแบบนั้นให้พระราชาผู้ยิ่งใหญ่กันนะ
ตอนนี้เจ้าโตขึ้นแล้วรึยังไง
แต่ข้าแปลกใจเรื่องอื่นมากกว่า
ตอนนั้นเจ้าสวยมาก
หมายถึง…
ตอนข้าหมุนแบบนี้รึเพคะ
ข้าบอกเจ้ารึยัง
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนี้จะเป็นความลับ
ไม่ว่าเจ้าจะดื่ม
และส่งเสียงดัง เต้นรำ หรือแม้แต่…
ทำเรื่องน่าอาย
ในเมื่อพระองค์บอกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในนี้
จะถูกเก็บเป็นความลับ
อย่าเลย
ไม่ได้รึเพคะ
หยุดเลย เจ้าน่ะ…
หัดถูกปฏิเสธซะบ้าง
แต่ข้าทนไม่ไหวแล้วเพคะ
เจ้าเป็นคนบอกให้ข้าทนเองนะ
ข้าว่าข้าทำไม่ได้เพคะ
(จากอีจองฮัก)
นางรู้อย่างนั้นรึ
ว่าข้าเป็นว่าที่สามีของนาง
ท่านชื่ออีชินวอนรึเจ้าคะ
ลูกชายคนโตของตระกูลต้นหลิว
ก่อนมีคำสั่งห้ามแต่งงาน เจ้าทำอะไรล่ะ
ข้าเป็นขอทาน
เยฮยอนซอน
เจ้ารู้ว่าเป็นข้า
แต่แสร้งทำเป็นไม่รู้อย่างนั้นรึ
ท่านพ่อ
ท่านพ่อ!
- เกิดอะไรขึ้นรึ - หัวหน้าอี
อยู่ๆ เขาก็เป็นไข้
ร้องโอดโอยไม่หยุดเลยเจ้าค่ะ
พ่อหมอ ท่านเป็นอะไรไหมขอรับ
เขาแก่แล้ว
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นขอรับ
ข้าว่า…
ท่านควรเรียกครอบครัวเขามาขอรับ
ถ้าอย่างนั้น
เราต้องเรียกท่านพี่โซรังมาเจ้าค่ะ
อยู่ที่นี่เอง
ข้าหาตัวตั้งนานเจ้าค่ะ
มีเรื่องอะไรรึ
ท่านได้รับจดหมายจากนอกวังเจ้าค่ะ
(โซรัง ท่านพ่อป่วยหนักมาก รีบมาเถอะ)
ทำไมเจ้าตื่นแล้วล่ะ
ก่อนหน้านี้
ข้าคุยกับหัวหน้าราชเลขา
ถ้าปัญหาคือการที่ เจ้าไม่มีชื่อและยศศักดิ์ เจ้าคิดยังไง
หากได้รับอุปถัมป์จากครอบครัวสูงศักดิ์ล่ะ
ข้าคิดมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว
อย่าปฏิเสธข้าเลย
ฝ่าบาท
ข้าคิดว่า
ข้าต้องกลับบ้านเพคะ
ข้าต้องตรวจสอบดูหน่อย
มาทำอะไรถึงที่นี่ขอรับ
บอกนายหญิงทีว่า…
อดีตว่าที่ลูกเขยของนางมาหา
กล้าดียังไงถึงมาที่นี่
เอาอาวุธออกจากห้องเก็บของให้หมด
ข้าจะใช้กำลังหากจำเป็น
อ๋อ
เตรียมน้ำดอกหยาดหิมะมาให้เขาที
อาจอึกทึกครึกโครมกันได้
ให้เขาหลับไปจะดีกว่า
ขอรับ นายหญิง
มาหาข้ารึเจ้าคะ
ท่านเกือบได้เป็นแม่ยายของข้า
ข้าจะมาเยี่ยมก็ไม่แปลกนี่ขอรับ
ท่านคิดว่า
ข้ายังอยากได้ท่าน
มาเป็นสามีของฮยอนซอนอยู่รึ
ท่านยังเรียกลูกสาวคนที่สอง
ว่า “ฮยอนซอน” อยู่รึขอรับ
ระวังคำพูดด้วยเจ้าค่ะ!
เยฮยอนซอนตัวจริงเป็นคนอื่นไม่ใช่รึขอรับ
ท่านกล้าดียังไงมาพูดจาไร้สาระ
โดยไม่มีมูล
ข้าเคยเห็นหัวหน้าศาลหลวงมาก่อน
ท่านคิดว่าข้าจะมาที่นี่โดยไม่มีหลักฐานรึขอรับ
(เยฮยอนซอน)
ไร้สาระสิ้นดี
กลุ่มคนของท่าน
สมรู้ร่วมคิดกับโจรลักพาตัว
เพื่อทำเรื่องทรยศแบบนี้ใช่ไหม
ทรยศรึ
กบฏของแคว้นนี้
คือคนอื่นต่างหากเจ้าค่ะ
นังหน้าด้านที่หลอกลวงกษัตริย์แห่งโชซอน
โซรังยังไงล่ะ
หากข้าพูดออกไป
นางจะถูกสั่งประหารทันที
อย่าพูดจาบ้าบิ่นสิขอรับ
ท่านไม่รู้หรอกรึ
นางน่ะ
ไม่มีญาณวิเศษอะไรทั้งนั้น
ไปถามนางเองเถอะเจ้าค่ะ
นางได้พลังศักดิ์สิทธิ์มาเมื่อไหร่กัน
ท่านไม่รู้รึเจ้าคะ
ทุกอย่างที่ออกจากปากนางเป็นเรื่องโกหก
หากท่านอยากให้นางตาย
ก็ไปบอกทุกคนเถอะเจ้าค่ะ
นังโซรังคนนั้น
คือเยฮยอนซอนตัวจริง
เขาพูดอะไรเจ้าคะ เขาขู่ท่านแม่รึเปล่า
ข้ากะแล้วเชียว
ข้าจะน่าจะรายงานให้รู้แล้วรู้รอด
ว่านังนั่นเป็นพวกต้มตุ๋น
ทำแบบนั้นกระบวนการสอบสวนจะเป็นเรื่องเอา
นางอาจบอกชื่อเราไป
ท่านแม่จะปล่อยเขาไปรึเจ้าคะ
แขนเขาใช้การไม่ได้แล้ว
ชีพจรเขาจะยังเต้นอยู่อีกรึ
ถึงข้าจะไม่อยู่
พระองค์ก็ต้องกินข้าว
และหลับให้เต็มอิ่มนะเพคะ
พวกเขาจะคุ้มกันเจ้า
ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลยเพคะ
ข้าจะสบายใจก็ต่อเมื่อทำแบบนี้
ถ้าอย่างนั้น ขอบคุณมากนะเจ้าคะ
เดี๋ยวข้ากลับมานะเพคะ
ท่านพ่อ ทำไมถึงซีดเซียวแบบนี้ล่ะ
ผอมกะหร่องอย่างกับลูกพลับแห้ง
พระมเหสี
มาทำอะไรในที่พักต่ำต้อยของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
ได้โปรดกลับวังไปเถอะพ่ะย่ะค่ะ
ท่านพ่อเป็นอะไรไปน่ะ
เขาพูดจาเพ้อเจ้อมาสองสามวันแล้วเจ้าค่ะ
พระมเหสี
พระองค์ไม่ควรออกมาข้างนอกตอนนี้พ่ะย่ะค่ะ
จริงๆ เลย
เป็นเพราะพิษไข้ขอรับ
อาการจะทรุดลงอีก
เขาต้องฟื้นจากไข้โดยสมบูรณ์
ท่านมีสมุนไพรเพียงพอไหมเจ้าคะ
ยังไม่เห็นรึขอรับ
ว่าแต่…
ใครจ่ายเงินซื้อสมุนไพรพวกนี้กันล่ะ
คือว่า…
คือ…
แสดงว่า…
ชินวอนมาที่นี่สินะ
เขาเป็นยังไงบ้าง
เอ้านี่ ท่านพ่อ
ดื่มเลย
ฝ่าบาท
ดูเหมือนข้าคงต้องอยู่ต่ออีกสักพัก
หมอบอกว่าพ่อหมอขวาน
อยู่ในสภาพที่แย่มาก
เขาวินิจฉัยหาสาเหตุไม่เจอ
แต่จะดีที่สุดหากท่านพ่อได้พักผ่อน
ข้าจะกลับไปเจอพระองค์ เมื่อเขารู้สึกดีขึ้นแล้วเพคะ
ได้โปรดอย่าเป็นกังวล
และดูแลสุขภาพด้วยนะเพคะ
ชินวอน
แขนของท่าน…
เกิดเรื่องขึ้นนิดหน่อยน่ะ
ท่านน่าจะบอกข้าสิ
ไม่ใช่เพราะเจ้าหรอก
เจ้าเป็นยังไงบ้าง
ข้า…
กลายเป็น…
ผู้หญิงของฝ่าบาทแล้ว
งั้นรึ
ถ้าอย่างนั้นเจ้าคงได้ยศ
ทำไมข้าไม่ได้ข่าวเลย
เราตัดสินใจ
เก็บทุกอย่างเป็นความลับน่ะ
ว่าไงนะ
ท่านก็รู้
ข้าไม่เหมาะจะเป็นนางสนม
โซรัง
เจ้าซ่อนตัวทำไม
ทำไมถึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ล่ะ
เจ้าคือเยฮยอนซอน
ข้า…
ตามหาเจ้ามาเจ็ดปี
ข้า…
ใช้เวลาตลอดเจ็ดปี
เพื่อลืมตัวตนของตัวเอง
ไม่อย่างนั้น
ข้าคงรู้สึกแค้นและเหนื่อยมาก
ทำไมข้าถึง…
ถูกพรากทุกอย่างไปหมด
หากข้าใช้ชีวิตด้วยความคิดแบบนั้น
มันคงเลวร้ายมาก
แม้ว่า…
ท่านจะเสียเจ้าสาวไป
ข้า…
เสียทุกอย่างของข้าไป
ครอบครัว
ชื่อ
และตัวตนของข้า
ข้าไม่ใช่เยฮยอนซอน
ฉะนั้นข้าไม่รู้จักท่านหรอก
เยฮยอนซอน
ตายไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
ต่อให้เจ้าคิดแบบนั้น
ข้าก็ไม่อยากเชื่อเลยว่าทุกอย่างเป็นเรื่องโกหก
ข้าได้ยินมาหมดแล้ว
เจ้าไม่มีญาณวิเศษ
เรื่องนั้นก็โกหกด้วยรึ
เจ้ามีความเชื่อมโยงอะไร
กับพระชายาที่ล่วงลับจริงไหม
เจ้า…
พูดอะไรออกมา
ทั้งหมดนั่น…
เป็นเรื่องโกหกรึ
เรื่องไหนเป็นจริง เรื่องไหนโกหก
ฝ่าบาท
โซรัง…
จะกลับไปที่วังหลวงอีกไม่ได้
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
เราคัดเลือกหญิงสาว ที่เลิศที่สุดในโชซอนที่นี่เพคะ
พวกเขาจะยอม
ให้พิธีคัดตัวเป็นไปตามที่เราต้องการไหม
ลูกสาวของเสนาเย เยฮยอนซอน
นางมีโอกาสสูงที่จะได้รับคัดเลือก ให้เป็นราชินีเจ้าค่ะ
เสด็จแม่ไม่รู้ได้อย่างไร
ว่าทุกคนถูกติดสินบนยกเว้นท่าน
หากข้าคิดถูกล่ะ
เราต้องนำหน้าพวกเขาหนึ่งก้าว และป้องกันเหตุไม่คาดคิด
ข้าเอาแต่หนีมาตลอด
แต่ข้าทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
ข้าคือเยฮยอนซอนตัวจริง
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)