(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ)
(ละครเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ชื่อและเนื้อหา ของผู้คน สถานที่ และอื่นๆ ไม่มีจริง)
เจ้าจะเสี่ยงชีวิตตัวเองรึ
อะไรคือความจริงที่เจ้าต้องการเปิดเผย
ด้วยการยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองรึ
นั่นคือ…
ชื่อของกระหม่อม
เจ้าของคนใหม่แห่งตำหนักพระมเหสี
ฮยอนซอนจากตระกูลเย
สาวบริสุทธิ์ที่ถูกขานชื่อ ได้โปรดขึ้นมาด้วย
เจ้ากำลังทำอะไรอยู่
กล้าดียังไงถึงขึ้นมาบนนี้
ทำไมล่ะ
ชื่อของเจ้าคือฮยอนฮี
เอ๊ะ นั่นโซรังไม่ใช่รึ
นางเป็นนายหญิงของแอดัลดังไม่ใช่รึ
อ้อ จริงด้วย แม่นางโซรังนี่นา
- จริงด้วย - โอ้โฮ
ข้าเรียกชื่อเดียว
แต่มีคนขึ้นมาสองคน
ใครเป็นฮยอนซอนตัวจริงกันล่ะ
พูดออกมาให้ชัดเจน เจ้าจะยอมถอยงั้นรึ
เพคะ
ฮยอนซอนจากตระกูลเยมีค่าพอที่จะได้รับความรัก
จากฝ่าบาท
และนางก็เป็นคนที่มีความรัก ห่วงใย
และใส่ใจฝ่าบาทอย่างแท้จริงมากกว่าใครอื่น
การเลือกคนเข้าราชวงศ์เป็นการตัดสินใจ ของผู้อาวุโสในราชวงศ์มาจนถึงทุกวันนี้
ดังนั้นการแต่งงานการเมืองที่ปราศจากความรัก ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา
แต่การแต่งงานจะมีความสุขได้ยังไง ถ้าหากว่าพวกท่าน
ไม่ได้รักกัน
การทำให้ราชวงศ์สงบสุขได้ด้วย
คนที่ฝ่าบาททรงรักเป็นการดีที่สุด
สำหรับประชาชนของแคว้นนี้
กระหม่อมหวังว่าด้วยความเข้าใจ อันยิ่งใหญ่ของพระองค์
จะให้ความสำคัญอย่างมากกับเรื่องที่ว่า ความรักของทั้งคู่
เป็นความจริงใจหรือไม่
ดังนั้นคนที่ควร
ได้ครองคู่กับฝ่าบาทจึงควรเป็นเยฮยอนซอนเพคะ
กระหม่อมคือเยฮยอนซอนตัวจริง
ไม่ใช่นะ กระหม่อมต่างหาก
ข้ามาเพื่อเปิดโปงความจริง เพราะมีกลุ่มคน
ที่คดโกงได้ขโมยชื่อและสถานะของข้า เพื่อเข้าร่วมพิธีคัดเลือกนี้
นางเสียสติไปแล้ว
กระหม่อมคือคนที่ผ่าน
พิธีคัดเลือกทั้งสามรอบนะเพคะ
ชื่อจริงๆ ของนางคือฮยอนฮี
นางเป็นลูกของเมียน้อยของบิดาข้า
ทำไมท่านไม่พูดอะไรบ้างล่ะเจ้าคะ
ไหนเจ้าบอกว่าฮยอนซอนหนีตามทาสไปแล้วไง
แล้วนางไปยืนอยู่ตรงนั้นได้ยังไง
จู่ๆ นางก็อยากเป็นราชินีขึ้นมา เพราะรู้ว่า
ลูกสาวเราผ่านการคัดเลือกทั้งสามรอบ
ท่านเสนาเย ขึ้นมาบนนี้
เราต้องการให้เจ้าช่วยยืนยัน
ท่านรู้นะว่าต้องทำยังไง
ลูกสาวข้าคือฮยอนซอนตัวจริง
ถ้าความลับแตกว่าเรา
มาที่นี่โดยปกปิดชื่อจริงของนางไว้
ครอบครัวเราจะต้องพังพินาศเพราะ
ดูหมิ่นเบื้องสูงแน่
ท่านจะทำให้บ้านเราตายกันหมด
เพราะเด็กที่ทรยศท่านและหนีไปรึไง
ท่านเจ้าคะ
(พระราชวัง)
ท่านพ่อ
ท่านไม่สบายรึเจ้าคะ
ถึงได้ดูไม่แข็งแรงอย่างนี้
ข้าขออภัยด้วย
ข้ามัวแต่คิดถึงชีวิตตัวเอง
ท่านพ่อ บุตรชายของตระกูลต้นหลิว เป็นคนยังไงรึเจ้าคะ
คือข้าได้ยินมาว่าเขาหล่อมาก
ท่านพ่อ รีบบอกพวกเขาไปสิเจ้าคะ
ว่าข้าคือเยฮยอนซอนตัวจริง
ผู้หญิงคนนั้นเป็นจอมลวงโลก
ไม่ต้องห่วง
พ่อจะจัดการเอง
เด็กคนนี้…
คือบุตรสาวคนรองของข้า ฮยอนฮี
และเด็กคนนั้น
คือบุตรสาวคนโตชื่อฮยอนซอน
ท่านพ่อ…
ฮยอนซอน
บุตรสาวของข้า ฮยอนซอน
พ่อขอโทษ
ได้โปรดยกโทษให้พ่อหน้าโง่คนนี้ด้วย
ถ้าอย่างนั้น…
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะข้าขาดศีลธรรม
ข้าไม่สามารถจัดการเรื่องในครอบครัวได้
เรื่องนี้จึงเกิดขึ้น
โปรดลงโทษข้าเถิด
ไม่ใช่เพคะ เรื่องทั้งหมดนี่ เป็นแผนการของนายหญิงซอ
บนโลกนี้จะมีเยฮยอนซอนสองคนไม่ได้
ดังนั้นเมื่อเจ็ดปีก่อน หรือแม้กระทั่งเมื่อเดือนก่อน
นายหญิงซอนจึงสั่งฆ่ากระหม่อม
นอกจากนั้น
นางยังพยายามลักพาตัวฮวายุน หญิงสาวอีกคนจากรอบสาม
เพื่อจะได้ควบคุมกระบวนการคัดเลือกของแคว้นนี้
แต่ที่สำคัญที่สุดคือนางเป็นหนึ่งใน
ผู้สมรู้ร่วมคิดที่ได้ผลประโยชน์ ในช่วงที่มีคำสั่งห้ามแต่งงาน
โดยการลักพาตัวหญิงสาวและขายพวกนาง
ไม่จริง!
ผู้หญิงคนหนึ่งจะกล้าทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไงกัน
มัวทำอะไรกันอยู่!
รีบไปจับตัวคนร้ายสิ
ไม่ ไม่จริงนะเพคะ ไม่จริงเลย ทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องโกหก
ไม่จริงนะ ปล่อยข้าสิ!
- ท่านแม่ - ปล่อยข้านะ
ไม่จริงนะ ไม่จริง!
ไม่จริง ปล่อยข้านะ!
ไม่จริง!
ไม่จริงเลย!
ท่านพ่อ
พระพันปีทรงรู้แล้วว่าเจ้าเป็นใคร
ตอนที่เรียกชื่อเจ้า
ดังนั้นเจ้าก็สามารถ
ตอบคำถามนี้ได้
ข้าจะเลือกผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นราชินี
ข้าจะมองเพียงเจ้าตลอดไป
ข้าจะทำให้เจ้ามีแต่ความสุข
ข้าจะรักแต่เพียงเจ้าคนเดียว
เจ้าจะเป็นราชินีของข้าได้ไหม
แหม
ข้า…
คือว่าข้า…
ได้เพคะ
(พระราชวัง)
คำสั่งห้ามแต่งงานในแคว้นนี้
- ยกเลิกแล้ว - ยอดไปเลย!
ยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงานแล้ว
ดังนั้นโมซอลดานของเราก็สลายตัวได้
ไปพบคนรักของเราทุกคนกัน
และรักให้เต็มหัวใจ และมีความสุขตลอดไป
ท่านพ่อ ข้าแต่งงานได้แล้ว!
- ไปกันเถอะ - โดซ็อก
รีบไปหาเขาสิ
โดซ็อก
ไชโย!
ดูทางนั้นสิ
แฮยอง
ไปสิ
ตอนนั้นข้าไม่รู้
ความรู้สึกของตัวเอง
คนที่ข้าเฝ้าคิดถึงจริงๆ
คนที่ข้ารัก
คือท่าน
ตลอดเวลามานี่ ท่านหายไปไหนมา
ท่านพี่โดซ็อก
ตอนนี้คำสั่งห้ามแต่งงานถูกยกเลิกแล้ว
ท่านจะ
- แต่งงานกับข้าไหม - อะไรนะ
ว้าว
ท่านจะแต่งงานกับข้าไหม ไม่แต่งรึ
แหม คือว่า
ต้องแต่งอยู่แล้ว
ไชโย!
ซิยุล ข้ารักเจ้า แต่งงานกับข้าเถอะ!
นายท่านจงบิน รู้ไหมว่าข้ารอท่านมาเจ็ดปีแล้ว
กยังจิน ช่วยเห็นข้าอยู่ในสายตาด้วยเถอะ!
(เจ้าหมา ช่วยข้าขอแต่งงานที)
หา
แชวอน
นี่อะไร
ดูดีเลยนะ
(ข้ารักเจ้า ยองซอน แต่งงานกับข้าไหม)
(การขอแต่งงานด้วยเกี้ยวดอกไม้ ทันทีที่คำสั่งห้ามแต่งงานสิ้นสุด)
(มาลัยดอกไม้ในเกี้ยวดอกไม้ไม่เคยพลาด)
อะไร
(วิธีขอแต่งงานในสมัยโชซอน)
(มามีความสุขกันเพราะยุคแห่งการแต่งงาน)
ท่านบอกว่า
เราจะเริ่มมีอำนาจหลังแต่งงานเข้าราชวงศ์
ท่านยังมีวิธีอื่นไหม ในเมื่อ
พิธีคัดเลือกก็ลุล่วงไปแล้ว
ไม่ต้องห่วง
เพราะชีวิตของราชินีองค์ใหม่
ก็อยู่ได้ไม่นานหรอก
เข้าใจแล้ว
นี่นาซังจูหายตัวไป
นี่เป็นเรื่องดีรึเปล่า
ให้ตายสิ ใครกันเนี่ย
ไปอยู่ที่ไหนมา
ข้าพยายามปกป้องเจ้า แต่ไม่รู้เจ้าอยู่ที่ไหน
เจ้าอยากปกป้องข้ารึ
ได้ยินว่าเจ้าส่งคนมาฆ่าข้านี่
ตอนนี้ข้าจะสารภาพทุกเรื่อง
อย่างเช่นคำสั่งฆ่าที่เจ้าสั่ง
เมื่อเจ็ดปีก่อนเพื่อให้มีคำสั่งห้ามแต่งงาน
สิ่งที่เจ้าให้ข้าทำเพื่อยืดคำสั่งห้ามแต่งงานออกไป
สิ่งที่เจ้าให้ข้าทำกับหญิงสาว
ในแคว้นนี้ ช่วงที่มีคำสั่งห้ามแต่งงาน
กล้าดียังไง
ข้าจะกรีดเนื้อเจ้ายังไง
ให้เจ้าหุบปาก
ฆ่ามัน
ข้าปล่อยเจ้าออกมาเพื่อให้มาหาเจ้านาย
มาที่นี่เองสินะ
เขาใกล้ตายแล้วรึ
ไม่ว่าจะตายยังไง
เจ้าก็ยังมีงานต้องทำ
เจ้าไม่ควรต้องถูกฆ่า เพราะคนระดับสูงต้องการปิดปาก
ดังนั้น คราวนี้ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า
กล้าดียังไงทำสีหน้าแบบนั้นใส่ฝ่าบาท
ไม่เป็นไร
นอกจากนั้น
ข้าจะปล่อยเจ้าไปจากที่นี่
ดังนั้นจงไปกัด
เจ้านายของเจ้าเสีย
ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
ในที่สุดฝ่าบาท
ก็ได้ราชินีองค์ใหม่ของแคว้นนี้
แต่น่าเสียดาย
ข้า…
จะทำให้เจ้าสาวหมาดๆ กลายเป็นแม่หม้าย
เจ้าลักพาตัวผู้หญิงมากมาย
และทำให้พวกนางเสียเกียรติ
และทำให้พิธีคัดเลือกต้องหยุดชะงัก เพราะการฆาตกรรมที่เจ้าก่อ
ทำให้คนในแคว้นแต่งงานไม่ได้
และยังกระทำความผิดที่ประเมินไม่ได้
ฆ่ามัน!
ข้าจะไม่ยอมให้ชะตากรรมของแคว้นนี้
เป็นของเล่นในมือคนทรยศอีกเป็นอันขาด
คิดอะไรอยู่เพคะ
กำลังคิดว่าตอนนี้เรามีความสุขกันได้แล้ว
เจ้าคิดอะไร
ก็แค่ว่า…
การได้นั่งมองไฟอยู่ด้วยกันเงียบๆ
ทำให้วันเลวร้ายที่ผ่านมา รู้สึกเหมือนความฝันเลยเพคะ
ข้ามีเรื่องอยากถามฝ่าบาท
ทรงรู้ชื่อจริงของข้าตั้งแต่เมื่อไหร่เพคะ
ชินวอนบอกข้าก่อนหน้านี้
ข้ามีเหตุผลที่กลับมา
ข้าอยากคืนชื่อให้คนคนหนึ่ง
ที่ควรอยู่เคียงข้างพระองค์
แต่ทำไมเจ้าถึง
ไม่บอกชื่อข้าล่ะ
เพราะนั่นเป็นชื่อของข้า
ข้าคิดว่าจะดีที่สุดถ้าข้าต่อสู้ เพื่อเอาคืนมาด้วยตัวเอง
แต่ถึงยังไง ทั้งหมดนี่ก็เกิดขึ้นได้
เพราะพระพันปีหลวงเชื่อข้า
ข้าก็เชื่อในพระนาง
ข้ารู้ว่านางต้องเข้าข้างเจ้า
เมื่อทรงรู้ความจริงทั้งหมด
ข้าเรียกเจ้าว่าโซรังต่อไปได้ไหม
ได้สิเพคะ ข้าก็อยากให้เป็นแบบนั้น
ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าคนที่ดีเยี่ยมแบบนี้คือสามีของข้า
เจ้างดงามมาก
จริงรึเพคะ
ถ้าจะทรงโปรด มีที่หนึ่งที่ข้ารู้จัก
แต่ต้องออกไปด้านนอกนะเพคะ
แต่ข้าไม่อยากให้ฝ่าบาทลังเล
อ้อ…
ถ้าอย่างนั้น
เราก็ยังมี
เรื่องให้คุยกันมากมาย งั้นเราไปคุยกันต่อที่นั่นเถอะ
เพคะ
อยู่นี่กันเอง
ขันทีที่นำทางมาพาข้าหลงอยู่ได้ตั้งนาน
นึกว่าวันนี้จะไม่ได้เจอพวกเจ้าแล้ว
ว่าแต่พวกเจ้าทั้งสองทำอะไรกันอยู่
ดึกดื่นป่านนี้
เราคุยกันเสร็จแล้วก็กำลังจะแยกกันขอรับ
อ๋อ
ถ้าอย่างนั้น ราชินีก็มากับข้าเถอะ
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
อ้าว
ก็ตอนนี้พระนางไม่ใช่นางในอีกต่อไปแล้ว
พระนางเป็นว่าที่เจ้าสาวที่ต้องอยู่
ในตำหนักราชินีเป็นเวลา 40 วัน
งั้นระหว่างนั้นข้าก็เจอนางไม่ได้งั้นรึ
คนเขารอกันมาตั้งเจ็ดปี
ฝ่าบาทรอแค่ 40 วันก็ไม่ได้รึไง
- คือว่าข้า… - ไม่ต้องทรงเป็นห่วง
จนกว่าจะถึงวันอภิเษก ข้าจะดูแลเจ้าสาวของพระองค์เป็นอย่างดี
เอาละ ไปกันเถอะ
เรายังมีอะไรให้ทำอีกเยอะเลย ไปกันเถอะ
ใจลอยไปไหนกันเนี่ย ไปได้แล้ว
ที่จริง ข้าเรียกเจ้ามาเพราะมีเรื่องจะบอก
เพคะ
ข้าน่ะ…
ต้องขอโทษด้วยที่ก่อนหน้านี้ไม่เชื่อเจ้า
ทรงเรียกข้าไปคุยเมื่อวันก่อนพิธีคัดเลือกรอบสาม
เจ้าไม่กลัวรึ
เจ้ายอมเสี่ยงชีวิตเพื่อเปิดเผยความจริง
ไม่รู้รึไงว่ายากเย็นแค่ไหน
ที่จะรักษาชีวิตให้รอดในวังได้
ไม่หวั่นไหว แต่ยังอยู่บนหนทางของตัวเจ้าเอง
แต่ฝ่าบาทก็ไม่ได้หลงทางไปนี่เพคะ
ถึงแม้คนที่ทรงเชื่อใจจะหลอกลวงพระองค์
ก็ไม่ทรงหวั่นไหวไปจนถึงที่สุด และยังอยู่ในหนทางของพระองค์เอง
กระหม่อมไม่กลัว
ตอนนี้กระหม่อมเชื่อว่า ทรงเข้าใจในความจริงใจของกระหม่อม
ข้ายังไม่ได้ขอบคุณเจ้าเลย
เจ้าเป็นคนที่ช่วยลูกชายข้ามาจากความมืดมิด
แต่ข้าเอาแต่ต้อนเจ้าให้จนมุม และไม่เคยขอบคุณเจ้า
เจ้าเป็นคนที่ลูกชายข้ารักที่สุดในโลกใบนี้
ดังนั้นตอนนี้เจ้าก็คือคนที่มีค่าที่สุดสำหรับข้า
ฝ่าบาท
มานี่สิ ให้ข้ากอดเจ้าหน่อย
ลูกสะใภ้ของข้า
ลูกสะใภ้ข้า
ข้าหวังในตัวเจ้ามากนะ
เพราะเจ้าเคยอยู่ในวังมาก่อน
เจ้าจะปรับตัวได้เร็วกว่าคนที่เพิ่งจากบ้านมา
ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ เจ้าต้องตื่นตั้งแต่ยามเสือ
เพื่อฝึกมารยาท
กระหม่อม…
ยามกระต่ายเพคะ
เป็นเวลาที่กระหม่อมจะมีสมาธิที่สุดเพคะ
นั่นยังไม่ดีพอ
ยามเสือ
ยามเสือ…
ไปกันเถอะเพคะ
วอนซังกุงรึเจ้าคะ
ข้าคือวอนซังกุงซึ่งเข้าวังมาชั่วคราว
เพื่อดูแลการเรียนของพระองค์เพคะ
ไม่ได้มาที่นี่เสียนานเลยนะเจ้าคะ
พอข้าเห็นวอนซังกุงแล้ว
ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเรา
- ต้องมีสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง - เพคะ
วันรุ่งขึ้นหลังพระราชพิธี
จะต้องเสด็จไปทำความเคารพพระพันปี จากนั้น
เสด็จไปอารามบรรพชน
เพื่อทำความเคารพเหล่าบรรพชน
หลังจากนั้น ถึงจะทรงได้รับการยอมรับ ว่าเป็นสะใภ้อย่างเป็นทางการ
เวลาทำความเคารพผู้อาวุโสต้องโค้งต่ำ
แต่วิธีคำนับจะแตกต่างจากกัน
ระหว่างที่อารามกับในพิธีอภิเษกสมรส มาลองดูสิเพคะ
- ตอนนี้เลยรึ - เพคะ
- เสด็จมาตรงนี้ - ได้ๆ
แบบนี้
ต้องทรงมองตรงนี้ เครื่องประดับพระเศียรหนักมาก
พระศออาจหักได้
- จะทรงทำผิดพลาดหนักไม่ได้ - วอนซังกุง
ข้าว่าข้าปวดหัว
พระองค์จะทรงหลอกใครเพคะ
ทรงเคยใช้ข้ออ้างแบบนี้มาก่อน
ข้าไม่ได้ใช้เจ้านี่มาเจ็ดปีแล้ว
ชักจำไม่ค่อยได้แล้วเพคะ ทรงนั่งก่อน
ในฐานะผู้ดูแลตำหนักใน จะต้องทรงรู้จักตำแหน่งที่ถูกต้อง
พระสนมนางใน นางกำนัล หัวหน้าระดับห้า หัวหน้าระดับหก…
ทุกอย่างเขียนเอาไว้ในนี้หมดแล้ว
โปรดอ่านอย่างละเอียดและศึกษานะเพคะ
วอนซังกุง เรามา
ต่อกันหลังกินของว่างเถอะนะ
ได้สิเพคะ
ทำไมไม่ทรงเปลี่ยนไปเลยนะ
ข้าก็อยากพูดแบบนั้นเหมือนกัน
ออกไปข้างนอกก่อน
เรากำลังยุ่งเลย ทำไมต้องส่งนางกำนัลออกไปด้วย
เพราะข้ามีเรื่องอยากคุยกับวอนซังกุง
เลิกเรียกข้าว่าซังกุงเถอะ
ข้ากลัวจะต้องอยู่ที่นี่ไปตลอด
งั้นข้าเรียกซังกุงชั่วคราว
สวัสดี ซังกุงชั่วคราว
ทำไมต้องพูดเสียงต่ำแบบนั้น
ทำตัวเหมือนบุรุษ แต่เจ้าก็ใช้ความเป็นบุรุษไม่ได้
นี่ ซังกุงชั่วคราว
คิดว่าขันทีทุกคนใช้ความเป็นบุรุษไม่ได้รึไง
ก็… ก็ใช่น่ะสิ
งั้นก็หมายถึงขันทีทุกคนเลยรึเปล่าล่ะ
ถ้ายังไม่เคยเห็นจะรู้ได้ยังไง
ก็ไม่ใช่เรื่องที่ข้าจะตรวจสอบได้นี่
ถ้าเจ้าอยากเห็นให้รู้ๆ ไป
ไม่ ไม่เลย ไม่เป็นไร
ทำไม เดี๋ยวเจ้าก็เที่ยวเอาไปพูดอีก
สัญญาเลยว่าไม่พูด
งั้นก็เลิกเล่นตัวได้แล้ว
อดีตนางในถูกส่งกลับบ้าน
เพื่อที่จะได้ไปแต่งงาน ใช่ไหมล่ะ
งั้นข้าก็ไม่เห็นเหตุผลว่าจะมีอะไรขัดขวาง ความสัมพันธ์ของเราได้
งั้นทีนี้เจ้าจะ
แต่งงานกับข้าไหมล่ะ
วอนนยอ!
วอนซังกุงบอกว่าจะออกไปเอาอาหารว่าง
นี่โม่แป้งทำขนมเลยรึไงนะ
- วอนนยอ! - ขอร้องเถอะ
- วอนนยอ! - จริงๆ นะ
- วอนนยอ! - อย่าตามข้ามา ขอร้องละ
- วอนนยอ - ตายแล้ว
ถ้าจับตัวเจ้าไว้ได้ ข้าจะไม่ปล่อยไปอีกแล้วนะ
ท่าทางจะกำลังหวานชื่นกันอยู่สินะ
ทำไมต้องมาที่ภูเขานี้ด้วย
ข้าต้องเสียน้องสาวอายุ 17 ไป ก็เพราะพวกเจ้าลักพาตัว
ในที่สุดก็คุ้มค่าที่ต้องอดทนมาตลอดหลายปีนี้
ดูยาที่สั่งให้เยฮยอนโฮสิ
ทำให้เห็นว่ายาทำให้ร่างกายของเขาอ่อนแอ และต้องล้มป่วยเพราะยานั่น
แสดงให้เห็นว่า เขาไม่รู้เรื่องการกระทำผิดด้วย แต่ว่า
เพราะเขาจัดการเรื่องในครอบครัวได้ไม่ดี
ทำให้เกิดความวุ่นวายใหญ่หลวง จึงไม่สามารถเลี่ยงความผิดได้
เจ้าต้องไปสำนึกผิดที่ชนบท
ท่านแม่
แล้วพวกเราจะเป็นยังไงเจ้าคะ
เยฮยอนฮีที่หลอกลวงเบื้องสูง
จะถูกส่งไปเป็นทาสที่ทามนา
เพื่อทำงานที่นั่นไปตลอดชีวิต
ท่านแม่
ฮยอนฮี
ส่วนซออุนจองที่กระทำความผิดมากมาย
ทั้งลักพาตัวและสั่งฆ่า
รวมถึงวางแผนต่อต้านพิธีคัดเลือกราชินี
ฝ่าฝืนกฎราชวงศ์ จะต้องถูกแขวนคอ โดยไม่มีการปรานี
(ลานประหาร)
ทรงงดงามมากเพคะ
นับจากวันนี้ก็ทรงเป็นองค์ราชินีแล้ว
ท่านงามมาก
ข้าเชิญพวกเขามาเอง ถึงยังไงพวกเขาก็เป็นครอบครัวของพระองค์
ท่านพ่อ
ท่านรู้ทุกสิ่ง
นึกแล้วเชียว ท่านดีกับข้ามากตอนที่ข้าไปหาท่าน
ในสภาพขอทานเมื่อเจ็ดปีก่อน
มีคำกล่าวว่ายึดไว้ก่อน ซึ่งหมายความว่ายึดไว้ก่อนเผื่อจะดี
ท่านล้อเล่นแล้ว
งั้นยึดไว้ก่อนนี่ก็ออกมาดีนะ
ท่านน่าจะบอกข้าก่อนหน้านี้นะ
ชุดหนักรึเปล่าล่ะ
เจ้าค่ะ หนักมากเลย
หนักจนข้าคิดว่าจะเดินไม่ไหว
คือคนหลอกลวงอย่างข้าจะกลายเป็น แม่ของแผ่นดินได้ยังไง
ข้าไม่เห็นด้วยนะ
ไม่มีใครเคยเดินทางไปทั่วโชซอน มากเท่าพระองค์อีกแล้ว
พระองค์ได้พบเจอผู้คนมากมาย
ได้ช่วยแก้ปัญหาความรักของคนมาเยอะ
พระองค์คือคนที่ทำให้ผู้คนยิ้มได้
ในความคิดของข้า
คนที่ลงไปคลุกกับมูลสุนัข
ย่อมดีกว่าแม่นางที่เป็นไข่ในหินเป็นไหนๆ
มูล… สุนัขรึเจ้าคะ
พระองค์ไปทำอะไรมาล่ะ
เชื่อมสัมพันธ์รักของผู้คนเจ้าค่ะ
ก็ใช่น่ะสิ
พระองค์ทำให้การที่หัวใจสั่นไหวเพียงเล็กน้อย กลายเป็นรักที่ยิ่งใหญ่
ทำเช่นนั้นต่อไปนะพ่ะย่ะค่ะ
เหมือนที่ทรงทำให้ฝ่าบาทเชื่อในความรักอีกครั้ง
แบ่งปันความรักของพระองค์ให้คนที่โหยหา
ความรักเพราะคำสั่งห้ามแต่งงาน
ช่วยให้ฝ่าบาทวางนโยบายเพื่อประชาชน
ข้าก็คิดว่าฝ่าบาททรงทำได้นะเพคะ
เพราะแค่ตัวพระองค์เองก็ทำให้เกิดความสุขแล้ว
ทรงเปล่งประกายมาก
ตกลง
ลาคลอดรึ
มีข้ารับใช้ที่เคยล้ม
ในครัวหลวง ซึ่งนางกลับมาทำงาน
หลังคลอดได้เจ็ดวัน
การดูแลภาวะตกเลือดหลังคลอดเป็นสิ่งสำคัญมาก
พวกเขาจะกลับมาทำงาน หลังผ่านไปแค่เจ็ดวันได้ยังไง
ถ้าข้าคลอดแล้ว จะทรงสั่งให้ข้า
ทำหน้าที่
ราชินีหลังคลอดได้เจ็ดวันไหมเพคะ
สถานการณ์มันต่างกัน เจ้าเป็นแม่ของแผ่นดิน
ไม่ต่างกันหรอกเพคะ
ก่อนเข้าวังมา ข้าก็ไม่มีอะไรแตกต่างจากพวกเขา
เราเหมือนกัน แต่ราชินีได้พักถึง 70 วัน
แต่ข้ารับใช้ได้แค่เจ็ดวัน ซึ่งไม่เพียงพอเลย
ฝ่าบาทเพคะ เด็กที่คลอดหลังอุ้มท้องสิบเดือน เป็นสิ่งล้ำค่าของทุกคน
ได้โปรดดูแลประชาชนเหมือนที่ถนอมข้า
ให้ทำเหมือนที่ข้าอยากจะทำเพื่อเจ้า…
ไม่ว่าคนคนนั้นจะอยู่ในสถานะใด
การลาคลอดซึ่งเคยลาได้เพียงเจ็ดวัน
จะขยายออกไปถึง 100 วัน
หา 100 วันรึพ่ะย่ะค่ะ
และเมื่อภรรยาคลอดบุตร
สามีก็จะได้รับวันลา 30 วัน
ฝ่าบาท ผู้หญิงเป็นฝ่ายคลอดบุตรนะพ่ะย่ะค่ะ
เรื่องนี้จำเป็นจริงๆ งั้นรึ
จำเป็นสิ
ไม่อย่างนั้นใครจะดูแลมารดากับเด็กล่ะ
เนื่องจากการห้ามแต่งงานอันยาวนาน ทำให้ผู้คนต้องเป็นทุกข์
เด็กที่เกิดขึ้นมา
แคว้นจะต้องดูแลและถนอมพวกเขา
น้อมรับคำสั่ง
ท่านหัวหน้าราชเลขา สำหรับข้ารับใช้ที่ล้มป่วย
ส่งหมอแยกไป
ดูแลว่านางเป็นยังไงบ้าง
ที่จริงกระหม่อมเป็นห่วงเลยดูอาการนางแล้ว
ข้อมือนางใช้งานไม่ได้ และข้อเท้า
ก็ไม่แข็งแรง ต้องใช้เวลานานกว่าจะหาย
ราชินีของข้า ข้าต้องการแต่เพียงเจ้า
ทำไมจู่ๆ รับสั่งอย่างนี้เพคะ
เจ้าจะต้องเสี่ยงชีวิตหากต้องคลอดบุตร
ไม่ได้นะ ถ้าข้าต้องเสียเจ้าไป…
ใจเย็นๆ ก่อนเพคะ
ขอบพระทัยที่ทรงทะนุถนอมข้ามาก
แบบนี้ไม่ถูกต้องนะเพคะ
พระองค์ตัดสินใจเรื่องลูกๆ ในอนาคตเสียดิบดี
แต่ผลักไสข้าเนี่ยนะ
แต่โซรัง ถ้าหากเกิดอันตรายขึ้นกับเจ้า…
ข้าว่าไม่ควรทรงกังวลไปก่อนล่วงหน้า และหลีกเลี่ยงมันนะเพคะ
เราจะต้องก้าวผ่านทุกความยากลำบากไปได้
เพราะตอนนี้เราได้อยู่ด้วยกันแล้ว
โซรัง
ฝ่าบาท
ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ท่านคงเป็นทุกข์มาก
ข้าไม่บังอาจเข้าใจความรู้สึกที่สูญเสียลูกไป
แต่ข้าอยากร่วมรับความทุกข์ของท่าน
- พระมเหสี - ข้าขอให้อดีตพระชายา
ซึ่งถูกฆ่าอย่างไม่ยุติธรรมพ้นจากความผิด
จะมีการอวยยศหลังการสิ้นพระชนม์ให้พระนาง และจะสร้างสุสานใหม่ให้เหมาะกับฐานะ
ลูกสาวข้า…
ข้าหมายถึง เมื่อพระชายาจากไป
ผู้คนตำหนินางที่ทำให้เกิดคำสั่งห้ามแต่งงาน
และวิพากษ์วิจารณ์ด้วยข้อกล่าวหา ที่พูดถึงไม่ได้
ข้าไม่สามารถโต้แย้งคำประณามได้ทั้งหมด
แต่พระองค์แสดงความเห็นใจอย่างจริงใจเช่นนี้…
อย่าร้องไห้สิ
ไม่ต้องร้องแล้ว
พยายามยืดผ้าให้เรียบนะ
แหม
เอาไว้ตรงนั้นด้วย
ดีจังเลยนะ
ตอนนี้พระราชวังของเราเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ใช่แค่พระราชวัง
ราวกับทั้งแคว้นสดใสเหมือนกับพระมเหสี
และฝ่าบาทก็ทรงหมกมุ่น
อยู่กับงานตลอดเวลา
ฝ่าบาทรับสั่งให้มอบเงิน 100 นยาง
ให้แก่ผู้ยากไร้ซึ่งไม่สามารถแต่งงานได้
ให้ระบุตัวคนที่มีปัญหาในการเลี้ยงดูบุตร
และมอบข้าวของที่จำเป็นให้
ให้ลาคลอดได้ 100 วัน
มีการแต่งงานคั่งค้างจำนวนมาก
ผู้คนจึงหาคนงานได้ยาก
แล้วทำยังไงต่อ
ข้าขอพระบรมราชานุญาต
ให้รับคนมาทำป้ายระบุตัวตนเพิ่มพ่ะย่ะค่ะ
ได้ ข้าอนุญาต ต่อไป
งั้นทุกอย่างก็เรียบร้อยดี
- ใช่ - แต่ท่านเสนา
ทำไมสีหน้าท่านถึงเศร้าหมองนักล่ะ
เจ้าเข้าไปก่อนเถอะ
- เชิญท่านก่อน - ไม่เป็นไร เจ้าเข้าไปก่อนเถอะ
ไม่ เชิญท่านก่อนเลย
เจ้าเปลี่ยนไปเยอะนะ นับจากที่ข้าเจอเมื่อครั้งล่าสุด
รีบไปเถอะ
อย่าโกรธเลย ท่านไปก่อนเถอะ
พวกท่านทั้งสองทำอะไรกันอยู่
พระมเหสี ได้โปรดช่วยฮวายุนของข้าด้วย
พระมเหสี ได้โปรดช่วยชินวอนของข้าด้วย
ข้ามั่นใจว่ามีเรื่องที่พวกท่านทำได้นะ
ข้ามาที่นี่เพราะมีเรื่องจะขอร้องเพคะ
ราชินีของข้ามีเรื่องอะไรจะขอร้องรึ
ตอนนี้ยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงานแล้ว ทุกคนจึงสามารถแต่งงานได้
แต่ก็ยังมีบางคนที่แต่งงานไม่ได้
- อย่างนั้นรึ - งั้นนี่ก็หมายความว่า
นี่ไม่ใช่โลก
ที่ทุกคนจะสามารถรักและแต่งงานได้นะเพคะ
แล้วถ้าฝ่าบาททรงช่วยพวกเขาได้ล่ะเพคะ
คนคนนั้นเป็นใครกัน
แม่นางที่ไม่ผ่าน
พิธีคัดเลือกรอบสามไม่สามารถแต่งงานได้ เพราะถูกตีตราว่าเป็นสตรีของพระราชา
แค่เพราะคำสั่งห้ามแต่งงานถูกยกเลิกไป
พวกเขาก็ไม่สามารถรอดพ้นจากชีวิตอันโดดเดี่ยว
ฝ่าบาททรงอนุญาตแล้วรึเจ้าคะ
งั้นก็หมายความว่าข้าแต่งงานได้แล้วรึ
จับไก่ที!
แต่ว่าทำไมด้านนอกเสียงดังจัง
โอ้ มีแมวป่า
ไปแทะกรงไก่
เราจะทำยังไงกันดี
อยู่ที่นี่นะเจ้าคะ ข้าไปเอง
รีบจับเร็ว!
- ตายแล้ว - จับไก่ไว้สิ
โอ๊ย น่ากลัวจริงๆ
ข้าไม่ยักรู้ว่าคุณหนูของเราจะเก่งขนาดนี้
นี่ๆ
หัวหน้าชินวอนรึเจ้าคะ
ลมอะไรพัดมาที่นี่
อ้อ… คือว่า
ข้าว่าเราลุกขึ้นก่อนแล้วค่อยพูดเถอะนะ
อ้อ…
แต่ทำไมเจ้าถึงออกจากบ้านมาแบบอันตรายอย่างนี้
อ๋อ ไม่มีอะไรอันตรายหรอกเจ้าค่ะ ข้าแค่กำลังพยายามจับไก่
เจ้าจับพวกไก่อยู่รึ
อ้อ ข้าเอาเสื้อผ้ามาคืนเจ้า
เอามาช้าไปหน่อย เพราะข้าต้องเอากระโปรงไปซ่อมก่อน
- ขอโทษด้วย - อ๋อ กระโปรงเมื่อตอนนั้นเอง
ใช่ ท่านพ่อข้าโกรธมากเลย
ท่านพ่อบอกว่าข้าควรเอามาคืนเจ้าเอง
สักครู่นะ
- นี่เป็น… - อ้อ
นี่ แล้วก็นี่…
หมดแล้ว
พอเถอะเจ้าค่ะ น่าขายหน้าจัง
อย่าหัวเราะสิ
ไม่ต้องกลั้นหัวเราะด้วย
งั้นข้าไปก่อนนะ
วันนี้อากาศหนาว เข้าไปทานอะไรก่อนสิเจ้าคะ
อ้อ
งั้นเอาไก่ตัวนั้นไปทำซุปไก่สักชามน่าจะดี
ตัวนั้นไม่ได้เจ้าค่ะ ข้าผูกพันกับมัน
ข้าตั้งชื่อมันด้วยนะ
- ชื่ออะไร - ข้าวต้มไก่
หา
ฟังดูโหดร้ายไปหน่อยนะ
เข้าไปข้างในกันเถอะเจ้าค่ะ
ไปกันเถอะข้าวต้มไก่ มานี่
(ขอแสดงความยินดี นัดบอดสำหรับเหล่านางใน)
ข้ามีชื่อเสียงในละแวกบ้านว่าเล่นบอลเก่ง
อ๋อ หมายถึงตอนที่เจ้าทำงานอยู่แนวหน้า ในกองทัพใช่ไหม
ตอนอยู่ในกองทัพ ข้าเตะบอล…
เอาละ งั้นพอเรานับถึงสาม
ชี้ไปที่คนที่เจ้าสนใจดีไหม
- ได้ - ตกลง เอาแบบนั้นเลย
ถ้าอย่างนั้น เอาละ หนึ่ง สอง สาม!
ในโลกนี้
บางความสัมพันธ์ก็ไปไม่รอด ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหนก็ตาม
แต่บางความสัมพันธ์ก็ติดแน่นเป็นแม่เหล็ก แม้จะไม่ได้พยายามอะไร
เคล็ดลับของเรื่องนั้นอยู่ที่ความเข้ากันได้
หากพวกผู้หญิงเขียนวันและเวลาเกิดให้ข้า
ข้าจะเลือกชายที่เหมาะสมกับชีวิตของเจ้าที่สุดให้
นี่
(ปีวัว 5 เมษายน ยามกระต่าย)
ไหนดูสิ
สำหรับเจ้า ชายคนนั้นเหมาะสมที่สุด
ตอนนี้เจ้าอาจจะไม่รู้ แต่เมื่ออยู่ไป
เจ้าจะได้รู้ว่าเจ้าหมีนั่นเป็นคนจริงใจ
ขอบคุณ
สำหรับเจ้า คู่ที่ดีที่สุดคือเจ้านั่น
สำหรับเจ้า คู่ที่เหมาะที่สุดคือคนนี้
เอาละ
ให้ตายสิ…
จะช่วยจับคู่ให้ผู้คนไปทำไมกันนะ
ข้าเองก็ควรหาคู่เหมือนกัน
หรือในโชซอนนี่จะไม่มีคู่ของข้า
ต้องไปเกิดใหม่รึเปล่านะ
ไหนดูสิ…
ข้าไม่รู้เลยว่าเจ้าจะรวยขนาดนี้
ข้าก็ไม่รู้ว่าเจ้าจะเต็มไปด้วยความรักอย่างนี้
ท่านพ่อ!
ลูกๆ ข้า สนุกไหมล่ะ
- ดีไหมที่ได้มีพ่อ - ดีเจ้าค่ะ!
ดีกว่าอยู่ที่หมู่บ้านกงนยางเยอะเลยใช่ไหม
เจ้าค่ะ!
ตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว
เจ้าสาว คำนับสองครั้ง
ทีนี้ เจ้าบ่าวคำนับหนึ่งครั้ง
เรารอคอยมานานมากแล้ว ลูกข้า แม่มีความสุขเหลือเกิน
ในที่สุดนางก็ได้แต่งงานสักที
แหมๆ
- ในที่สุดลูกสาวข้าก็ได้แต่งงาน - ยินดีด้วย
ไชโย! ไชโย!
ไชโย!
นี่เป็นยุคแห่งการแต่งงาน
นี่เป็นเพราะพระราชินีที่ทรงกล้าหาญ
และมีศีลธรรมของเรา ซึ่งได้ยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงาน
ยุคแห่งการแต่งงาน
เป็นคำสมัยนิยมที่ข้าไม่เข้าใจเลย
มาทำอะไรดึกป่านนี้
ตอนนี้ยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงานแล้ว แต่ทำไมเรายังโสดกันอยู่ล่ะ
โลกนี้ช่างโหดร้ายกับเรา
เจ้าคิดว่าเมื่อยกเลิกคำสั่งห้ามแต่งงานแล้ว
จะมีผู้หญิงตกลงมาจากท้องฟ้ารึไง
- ใช่แล้ว - ถ้าต้องการหัวใจของใครสักคน
เจ้าก็ต้องพยายามให้มาก
ถ้ามัวแต่ชักช้าร่ำไรอย่างนี้ เจ้าก็จะเป็นซอโลไปจนแก่
และขึ้นสวรรค์โดยอมไข่มุกวิเศษไว้ในปาก
ดังนั้น เจ้าต้องออกไปข้างนอก และเปิดประตูหัวใจ
และหาโอกาสโดยมองไปรอบตัว
พวกเจ้าจะรู้ได้ยังไง ว่าความรักจะมาเมื่อไหร่และที่ไหน
ตอนนี้ข้ายังไม่มีใครที่ข้าชอบเลย
แล้วถ้ามีคำสั่งห้ามแต่งงานอีกครั้งล่ะ
ไม่ ไม่เอา
งั้นพวกเจ้าคบกันเองไหมล่ะ
ข้าบอกรายละเอียดให้ได้นะ
- อะไรนะ - ไม่เอา
ก่อนจะกลับมาบังคับใช้คำสั่งห้ามแต่งงาน ในแคว้นนี้อีกครั้ง
ก่อนจะถึงวันที่กลับมามีคำสั่งห้ามรักและแต่งงาน
ข้าขอประกาศต่อทั้งแคว้น
วันนี้และวันพรุ่งนี้ จงมีความรัก
มานี่สิเพคะ
แบบนั้นดูดีนะ
ให้เขาวาดรูปพระราชาจะเป็นความคิดที่ดีรึ
ไม่เป็นไรหรอกเพคะ นี่จะเป็นความทรงจำที่ดีด้วยนะ
แล้วเราก็ควรช่วยจิตรกรจองอย่างขันแข็ง
ในผลงานหน้าด้วยนะเพคะ เพราะตัวละครจะหน้าเหมือนเรา
ยิ้มหน่อย
- ช่วยเข้ามาใกล้หน่อย - ไม่เอาละ
วันนี้จะเสร็จไหมนี่
ข้าไม่คิดว่าเขาจะอยู่นิ่งๆ ยากขนาดนี้
เจ้าทำท่าแบบนี้ก็ได้
แล้วแบบนี้ล่ะ
ขอโทษด้วยคุณหนู แต่ข้าคิดว่า
ถ้าเราทำแบบนี้จะเสร็จเร็วกว่า
ข้าว่ากว่าจะเสร็จ เราก็คงชินนะเจ้าคะ
ไม่รู้สิ
ต่อไป
เห็นไหม
โอ้โฮ
อบอุ่นหัวใจมาก
หวังว่าเราไม่ได้มาช้าเกินไปนะขอรับ
เด็กๆ ไปกันเถอะ
มารวมกันหมดเลยดีไหม
แต่ว่าผลงานใหม่ของเจ้าจะมีชื่อว่าอะไร
ที่ต้องมีแม้แต่ฝ่าบาทอยู่ด้วย
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)
ข้าไม่รู้เลยว่าฮันยางจะใหญ่ขนาดนี้
กว้างใหญ่มากเลย
เจ้ารู้ไหม
เคยมีช่วงเวลา
ที่ชายหนุ่มและหญิงสาวแต่งงานกันไม่ได้ด้วยนะ
แต่มีบ้านเรือนและผู้คนมากมาย
ไม่ใช่แค่ที่นี่ แต่ทั้งโชซอนเลย
แต่ว่าเจ้ารู้จักข้าด้วยรึ
ดูจากชุดแล้ว เจ้าน่าจะเป็นคนในราชวงศ์
แล้วทำไมเจ้าพูดจาเป็นกันเองอย่างนี้ล่ะ
ก็เห็นชัดๆ ว่าข้าแก่กว่าเจ้า
ข้าไม่คิดอย่างนั้นนะ
เป็นเพื่อนกันดีกว่า
ท่านพ่อบอกว่าข้าเป็นเพื่อนกับผู้หญิงไม่ได้
นั่นจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องเศร้า
ข้าแค่จะบอกว่าเจ้าสวยมาก
ข้าชื่อมินอู เจ้าชื่ออะไร
ข้าชื่อรียุน
(ขอขอบคุณที่ให้การสนับสนุน คู่วิวาห์ต้องห้าม)
(เราจะรักคุณในวันนี้และวันพรุ่งนี้)
(คู่วิวาห์ต้องห้าม)