Seung-hee.
SNU law student na ang kakambal mo ngayon.
Ano'ng gagawin mo?
Pakiusap.
Tama nang kinukumpara ako ng mama namin kay Seung-ho.
Nagtataka lang ako,
pero sa'n mag-a-apply si Ki-young?
Si Ki-young?
Mag-a-apply lang siya sa mga eskuwelahan sa Seoul, tama?
Oo.
Sa Seoul pa rin pala siya papasok.
Bakit ang lungkot mo bigla?
Interesado ka ba sa kaniya?
Hindi.
Malabo 'yon.
Walang may gusto sa kaniya sa klase.
Tama, Jae-eun?
Oo, tama.
Nakapagtataka naman.
Magkatabi kayo, hindi ba?
-Oo. -'Di ba siya maginoo at mabait?
-Hindi ako gano'n ka… -Ni hindi sila nag-uusap.
Buweno,
mag-a-apply ka rin sa Cheongju Campus ng Gyeongji University, tama?
Jae-eun.
Matatapos na 'ko, kaya hintayin mo 'ko.
Ki-young.
Jae-eun.
Gusto kita.
Gusto kita, Kim Jae-eun.
Alam mo 'yon, tama?
Pasensiya ka na.
Hanggang kaklase lang
ang turing ko sa 'yo.
Pasensiya ka na.
Jae-eun.
Ibig kong sabihin, Hye-joo.
Hi.
EPISODE 8: ANG TAMANG GAWAIN
Dito ka ba nakatira?
Hindi.
Gusto kong makipagkita sa ibang lugar.
Alam kong alam mo kung bakit.
Tama.
Tama lang 'yon.
Alam kong huli na, pero binabati kita sa kasal mo.
Bagay kayong dalawa.
Salamat.
Sinilip ko ang phone ni Seung-hee para sa numero mo.
Pakiusap, 'wag mong sabihin sa kaniya na nagkita tayo.
Sige. 'Di ko sasabihin.
Hye-joo.
Tungkol kay Seung-ho…
Puwede ka bang humingi ng tawad sa kanila?
Akala ko ikaw si Hye-joo.
Ano'ng nakain mo? Nagba-vacuum ka?
Nariyan ka na rin, isunod mo 'yong mga kuwarto.
-Ayoko. -Hindi mo…
Hoy.
Matapos ng ginawa niya para sa 'yo, parang ito lang, ayaw mo?
Nahihirapan siya nitong mga nakaraang araw.
-'Di mo dapat siya tinatraydor. -Ano?
Ikaw na ro'n sa master bedroom.
Natapos ko na ang kuwarto ni Yoon-seo.
Hindi ako makapaniwala sa babaeng 'yon.
Sinabi niyang 'wag pumasok nang walang permiso.
AWTOMATIKONG PAGLIPAT
100,000 WON SA SINYANG-GU WOMEN AND YOUTH SHELTER
60,000 WON SA COUNSELING CENTER SA MGA BIKTIMA NG SEXUAL VIOLENCE
80,000 WON SA SUNFLOWER CHILDREN'S SHELTER
200,000 WON SA SUICIDE LOSS SURVIVORS SUPPORT CENTER
'Di ko kailanman naisip na may nangyaring gano'n sa Youngsan.
Naiisip ko pa lang ang pinagdaanan niya, nasasaktan na 'ko.
Buweno, tingin ko, 'di nila kaya na manahimik habang-buhay.
Kaya gumawa dapat tayo ng unang hakbang bago pa may mangyari.
Pero nag-aalala ako…
tungkol sa kaso ni Ji Seung-kyu.
Kapag iniugnay nila ang dalawang kaso, magiging magulo ang lahat.
Alam mo kung ano ang maganda sa internet?
Tapunan mo sila ng buto,
pagkakaguluhan agad nila 'yon.
Tungkol kay Seung-ho…
Puwede ka bang humingi ng tawad sa kanila?
Hindi ko alam…
kung sino ang nagsasabi ng totoo sa inyo ni Seung-hee.
Balita ko, 'di raw ang-imbestiga ang pulis dahil sa pagkamatay ni Seung-ho.
Kaya naman,
gusto kitang tanungin nang harapan.
Gusto kong malaman
kung ano talaga ang nangyari.
Pero alam ko na
base sa hitsura mo.
'Di ka…
nagsinungaling.
Pero, Hye-joo.
Puwede bang humingi ka na lang ng tawad sa kanila?
-Pero, Ki-young-- -Wala ka ngang ginawang mali,
pero nauunawaan mo ang pighati ng mawalan ng kapamilya.
Hindi ba?
Magulo ang utak ng biyenan ko,
kaya palaging balisa si Seung-hee.
Tingin ko, ang tanging bagay na makapagpapagaan ng sitwasyon nila
ay ang paghingi mo ng kapatawaran.
Kaya naman…
humihingi ako ng pabor sa 'yo.
Puwede ka bang
humingi ng tawad sa kanila?
Kapit kang mabuti.
Puwede kang maupo rito.
Salamat.
Maraming salamat.
Hindi ka naman sa malayo, tama?
Hindi, bababa ako sa Jicheong Elementary.
Gano'n ba?
Ma, ang lakas ng ulan sa labas.
-Naku, oo nga. -Itong babaan ay
-Ang lakas talaga ng ulan. -ang Korean District Heating Corporation.
Ang susunod na babaan ay…
Itong babaan ay ang Korean District Heating…
Pambihira, Soo-bin.
Ms. Kim.
Hawakan mo 'to.
Pambihira.
Ayos lang po.
Ang lakas ng ulan.
Ba't nasa labas ka pa nang gabing-gabi?
Pumasok na tayo sa loob.
Umuulan kasi.
Ano 'yon?
Malakas ang ulan.
Pero kung biglang umulan sa gabi,
pumupunta ako para i-check minsan.
Kasi mas gusto kong i-check nang personal.
Sabi mo, pumupunta ka para i-check ang studio kapag umuulan sa gabi.
Umuulan pero wala ka sa bahay,
kaya naisip ko na baka nasa studio ka.
Pumunta ako para makasiguro, pero patay ang mga ilaw.
Kaya pumasok ako sa loob at tiningnan ang dehumidifier.
-Ikaw-- -Alam kong sinabi n'yo
na 'wag pumasok sa lugar mo nang walang permiso
pero lagi akong pasaway
at sinasaktan ang damdamin mo.
Naiilang akong tumawag at magtanong.
Kaya pumunta ako nang 'di nagsasabi sa 'yo.
Pasensiya na.
Hindi na mauulit.
Huwag mo nang gawin 'to.
Huwag mo nang gawin 'to ulit.
Mangako kang hindi na.
Opo.
Hindi na mauulit.
Magpapaalam na ako--
Ayokong may masaktan
nang dahil sa 'kin.
Mag-ingat ka, Soo-bin.
Kayo…
ng sanggol mo, okay?
Tumigil ang puso ng fetus.
Nakunan ka.
'Wag ka nang magpapaulan nang dahil sa 'kin.
Okay?
Ang pag-amyenda sa Criminal Act na nagpapahintulot
na ituloy ang imbestigasyon kahit namatay na ang suspek sa sex crime
at hindi na maaaring usigin?
Naisip mong may isyung panghukom doon, tama?
Oo.
Ang pagtuloy sa imbestigasyon na walang parurusahan
ay kontra sa pundasyon ng sistema ng criminal justice.
Pero ang aspetong panghukom ng isang bagay
ay mauunawaan lang ng mga tao na gaya natin na nag-aral ng batas.
Ibang usapan ang sentimyento ng publiko.
Walang kinalaman ang sentimyento ng publiko sa batas.
Pero alam kong alam mo 'yon.
No'ng panahon ko bilang husgado,
maraming mga bitima ng sexual violence ang nakaranas ng paninisi
matapos na ang mga salarin
ay nagpatiwakal.
Gano'n man, ang batas ay batas.
At 'di lang basta mahirap
na ipasa itong pagbabago.
Magiging imposible 'to.
Kahit pa manalo ka sa mga tao,
ang maiiwan na lang ay kontrobersiya.
Tinatanggap ko ang kontrobersiya.
Ang kontrobersiyang 'yon ang pupukaw sa interes ng mga tao
at gawing posible ang imposible.
Nang iminungkahi mong tumakbo ako na list member walong taon ang lumipas,
sinabi mong 'di ko kayang mag-isa sa politika
at kakailanganin ko ang suporta ng publiko at ng partido.
Bubuuin ko ang opinyon ng publiko.
Nakikiusap ako na pangunahan mo ang partido bilang chairwoman
sa pagsuporta nitong pag-amyenda.
Mukhang naging abala ang mga bagay sa 'yo
dahil sa nangyari kay Ji-hoon.
Mas nahirapan doon si Hye-joo.
Pero buti na lang,
bumubuti-buti na siya.
Alam mo, wala ka man lang ipinagbago
mula no'ng magkakilala tayo.
Gagawin ko ang makakaya ko
kasama si Attorney Nam Joong-do.
LALAKI, NAGTANGKANG MAGPAKAMATAY MATAPOS PATAYIN ANG PAMILYA
TODONG PARUSAHAN ANG FILICIDE
'Di ko makakalimutan na ginawa mo lahat
para mailabas ang kuwento ko matapos kong maghain ng constitutional appeal.
Maraming salamat para ro'n.
Wala 'yon.
Isa pa, nabalewala naman ang apela mo sa huli.
Wala tayong nabago. Patawad.
'Wag mong sabihin 'yan.
Alam kong mahirap na pakikibaka 'yon.
Pero habang ipinaglalaban ko 'yon,
napagtanto ko na maraming tao akong kakampi
at natulungan ako nitong magpatuloy.
Nagsisisi ka ba na nagbitiw ka bilang reporter
para pumasok sa Pambansang Kapulungan?
Oo naman.
Permanenteng posisyon 'yon,
pero ang posisyon ko ngayon ay pansamantala.
Puwede akong sisantehin ni Assemblyman Nam anumang oras.
Kung masisante ka, bibigyan kita ng trabaho rito.
Kung gano'n,
pag-iisipan ko.
Naging reporter ako…
na gustong baguhin ang mundong 'to.
'Tapos nakilala ko si Assemblyman Nam no'ng baguhan ako.
Pagkatapos,
nakilala ko siya nang husto dahil sa kaso ni Chae-eun.
Naisip kong puwede kong itaya ang buhay ko sa kaniya.
Kaya nang niyaya niya 'ko na samahan siya sa Assembly
pito at kalahating taon ang nakararaan,
nagbitiw ako nang walang alinlangan.
Kaya sana maging maganda ang halalan
at magpapatuloy kami.
Alam mo…
-Mr. Jang. -Ang pagtaya ng buhay ko sa kaniya
ang pinakamagandang pagpipiliang mayro'n ako,
at gagawin ko 'yong pinakamagandang pasya ng buhay ko.
Buweno,
may sasabihin ka sa 'kin ngayon.
Ano nga 'yon?
Pakiusap sabihin mo sa 'kin.
Tungkol ba 'to kay Assemblyman Nam?
Hindi.
Hindi naman mahalaga.
Sige.
Pumasok ka.
Pumasok ka at magtsinelas.
Ito lang ang bathtub namin.
Gagabihin ang asawa ko, kaya 'wag mo siyang alalahanin.
Magpainit ka.
'Wag kang mahiya at 'wag kang magmadali.
Yoon-seo.
Hindi ka pa natutulog.
Hindi, pero matutulog na rin ako.
Ano'ng mayro'n?
Ano'ng ginagawa mo, Ma?
Kailan ka pa lumaki nang ganito?
-Gumagawa ka ba ng takdang-aralin? -Opo.
Ma.
Narinig mo na ba 'yong Trolley Dilemma?
-Ang Trolley Dilemma? -Oo.
Ganito kasi.
Ito ang trolley.
At nasira ang mga preno,
kaya kapag nagpatuloy ito,
-papatay ito ng limang tao. -Okay.
Pero kung ililihis mo,
magpapalit ito ng direksiyon at papatay lang ng isa.
Ano'ng gagawin mo?
Hindi ako sigurado.
Ang hirap ng tanong na 'to.
Hindi, 'di naman gano'n kahirap.
-Ano? -Makinig ka.
Lima laban sa isa.
Kaya dapat ilihis mo.
Pero tinanong ako ni Da-som
kung ano ang gagawin ko kung ang isang taong 'yon
ay taong mahal ko.
Kung ikaw 'yon o si Papa…
Ano'ng gagawin mo?
Hindi ko alam. Tatakbo na lang ako.
Kung 'di ako gagawa ng pasya, may ibang taong gagawa n'on.
Ba't mo inilagay ang business card ni Papa ro'n?
Basta lang.
Dahil ba mahal mo siya?
Oo.
-Ma. -Ano 'yon?
Dito ka na lang matulog.
Tingin mo?
Magtatabi ba tayo gaya ng dati?
Oo, gusto ko 'yon.
IKA-100 ARAW NI YOON-SEO
Walang dayaan, ha?
Itigil mo 'yan. Lumayo ka.
Papa!
Pasa.
Itigil mo 'yan.
-Ano ba, pandaraya 'yan. -Akin na 'yan.
Dito.
Sige. Okay.
Ako na.
Subukan mong agawin.
-Ikaw naman. -Sandali lang.
ANG PAMBANSANG KAPULUNGAN
Walang dayaan, okay?
-Soo-bin. -Ano 'yon?
Gising ka na.
Ayos ka lang ba?
Opo.
Magandang umaga.
Magandang umaga rin sa 'yo.
Kasi,
may gagawin ako bago pumasok sa trabaho.
Gusto mo bang pumunta sa studio mamaya?
Kumain tayo ng masarap sa tanghalian.
Kasi…
may kikitain akong kaibigan sa tanghalian.
Gano'n ba?
Hindi lalaki.
Ano?
Hindi lalaki ang kikitain ko.
Sige.
Ingat ka at magsaya. Tutuloy na 'ko.
Ang totoo, pupunta ako.
Dadaan ako bago ang tanghalian.
Wala rin naman akong ibang gagawin.
Ano'ng oras ako dapat pumunta?
Maupo kayo.
Pambihira.
Ms. Kim.
Ang aga mong pumunta para sa paglabas ko,
binayaran mo ang bayarin ko sa ospital.
Pa'no 'ko mababayaran ang kabutihan mo?
'Wag n'yo nang isipin 'yon.
Magpahinga kayo para mabilis kayong gumaling.
Gagawin ko.
Uy, Soo-bin.
Pasensiya na, mala-late ako.
Nandiyan na 'ko sa loob ng 15 minuto.
Nandiyan ka na?
Pumasok ka na. Okay.
KIM SOO-BIN
MGA PABORITO
MAHAL KO KAYO, MAMA AT PAPA. NAGMAMAHAL, NAM JI-HOON
Kainis.
Hello?
Uy, Yoo-sin.
Ba't ang aga mong tumawag?
Gano'n ba?
Yoo-sin.
Hindi rin ako natutuwa
na pinupuna ako ni Nam Joong-do
pero 'di magtatagal
makakalimutan din 'yon ng lahat.
May pupuntahan ako,
kaya ibababa ko na 'to. Bye.
Naku naman.
Ano'ng akala niya sa 'kin, matandang walang ginagawa?
At bakit 'di mo na uli ako tinawagan?
Ano'ng ginagawa ng mga kaibigan mo?
Pasensiya na, sir.
'Yong patay niyang anak.
Ano?
Imbestigahan mo siya.
Kung bumili siya ng shabu, malamang may itinatago pa siya.
Nakakainis.
Ma, puwede bang ibenta n'yo na lang ang lupang 'yon?
Ano ako, baliw?
Hoy, ikaw.
Nakausap mo ba si Assemblyman Nam o hindi?
Hindi, 'di ba?
Ba't 'di mo magawa ang pinapagawa sa 'yo?
-Ano'ng problema mo? -Ma!
'Wag kayong ganiyan sa kaniya.
Late na siya sa trabaho. Tara na.
Sinasadya mo 'to, tama?
-Seung-hee. -Pasensiya na.
Masama ang mood niya matapos makipag-usap kay Tito Soon-hong.
Ako na ang humihingi ng tawad. Pasensiya ka na.
Seung-hee,
nahuhumaling ang nanay mo sa lupa niya ngayon.
'Wag na muna nating guluhin si Jae-eun sa ngayon.
Damay rito ang asawa niya.
Si Seung-ho ang lahat-lahat kay Ma.
Kung malantad sa maling paraan ang kaso ni Seung-ho,
masisira ang reputasyon niya.
Kaya 'di niya siya maidemanda sa maling paratang.
-Pero-- -Makinig ka.
Lalo siyang maii-stress, bukod sa issue niya sa lupa.
Kaya sa ngayon,
kahit hanggang sa maayos ni Tito Soon-hong ang issue sa lupa,
'wag muna nating guluhin si Jae-eun tungkol kay Seung-ho, puwede?
Alam mo kung anong klase ng tao ang asawa niya.
Sige.
Mabuti.
Tutuloy na 'ko.
Ba't n'yo pinagsisikapan ang mga litratong 'yan?
Hindi ba 'yan para sa record lang?
Isa 'yan sa mga rason,
pero naniniwala ako na ang sirang estado ng mga libro
ang nagpapakita kung gaano sila kamahal at pinahahalagahan ng mga may-ari.
Kung 'di gano'n,
malamang itinapon na lang sila ng mga may-ari
sa halip na ipaayos sila.
Kaya gumagawa ako ng record ng mga emosyong 'yon
sa pagkuha nitong mga litrato,
at ibinibigay ko sila sa mga may-ari kasama ng mga libro.
Kaya sinisikap kong kumuha ng mga magagandang litrato.
Gano'n ba?
Puwede n'yo ba 'kong kunan?
Ano?
Puwede n'yo ba 'kong kunan ng litrato?
Sige.
Kukunan kita. Tumayo ka riyan.
Magaling. Diyan mismo.
Okay. Heto na.
-Isa, dalawa-- -Sandali.
Ngingiti ba 'ko?
Ikaw ang bahala.
Sige.
Heto na. Tingin ka rito.
Sige.
Isa, dalawa, tatlo.
KUMOKOPYA NG 32 FILES SA "BOOK CONSERVATION PHOTOS"
JI-HOON
-Uy, Soo-bin? -Ano 'yon?
May naitabi ka bang litrato ni Ji-hoon?
-Litrato ni Ji-hoon? -Oo.
Oo nga pala, kasama silang nawalan ng phone mo.
Wala akong naitabi.
Bakit n'yo tinatanong?
Wala kasi akong maraming litrato niya.
Nagbabaka-sakali ako na mayro'n ka.
Siya nga pala,
kilala rin ba ng kikitain mo si Ji-hoon?
Hindi.
Hindi?
Kung makita mo ang ibang kaibigan niya,
puwede mo ba silang tanungin
kung mayro'n silang mga litrato niya?
Opo, gagawin ko 'yon.
Salamat.
Ms. Kim.
Ano 'yon?
Bakit 'di kayo nagtanong?
Tungkol saan?
Kung itutuloy ko
ang pagbubuntis o hindi.
Ayos lang ba kung magtanong ako?
Ano'ng gusto n'yong gawin ko?
Ako ang mama ni Ji-hoon,
kaya magsisinungaling ako kung ayokong makita ang sanggol.
Gano'n man,
naniniwala akong bawat isa ay may kuwento at sitwasyon
at sa huli, pinipili nila ang makabubuti sa kanila.
Anuman ang gawin mo riyan,
sana piliin mo ang makabubuti para sa 'yo.
Totoo 'yon.
Kailangan ko nang umalis.
Paalam.
Sige.
Soo-bin.
INA-UPLOAD ANG LITRATO PARA I-PRINT
MAGLAGAY NG LITRATO
YOON-SEO
JI-HOON
Pero nauunawaan mo ang pighati ng mawalan ng kapamilya.
Hindi ba?
Kaya naman humihingi ako ng pabor.
Puwede ka bang…
humingi ng tawad sa kanila?
-'Wag mo 'kong hawakan. -Eh di 'wag, nakakainis ka.
-Alam mo… -Ano 'yon?
Kung…
At ito ay malaking "kung."
Hindi bale na nga lang.
Ano ba kasi 'yon?
Tapusin mo ang sasabihin mo.
Kung…
nakikiapid ang papa mo
at nahuli mo,
sasabihin mo ba 'yon sa mama mo?
Sa mama ko?
Sasabihin lang?
Ano?
'Di niya lang 'to basta niloko sa pakikiapid.
Sinira niya ang tiwala ng buo niyang pamilya.
Kaya sasabihin ko kay Mama,
at sasabihin ko sa buong mundo at ipapahiya siya.
Pero ayos lang sa 'yo na alam ng lahat
na nagloko ang papa mo?
Ba't ako mag-aalala? Wala akong ginawang mali.
Gagawin ko lahat para ipahiya siya sa lahat.
E, ano naman kung papa ko siya?
Kadiri.
Nakakadiri ang mga manloloko.
Ano'ng klaseng mukha 'yan?
Tungkol ba sa 'yo 'to?
Oo, may ibang babae ang papa ko.
Guys, oras na para sa klase.
-Hello, ako si Nam Joong-do. -Hello.
Ako si Park Yeong-su.
Ikinagagalak kong makilala ka.
-Mag-usap tayo habang papasok. -Sige.
Patay na ang fetus, pero nasa sinapupunan mo pa rin,
kaya kailangan mo ng opera.
Kung makaranas ka ng lagnat o sakit ng tiyan matapos uminom ng gamot,
bumalik ka rito agad.
Aalis na 'ko.
-Sige, paalam. -Paalam.
Kumain kang mabuti.
-Salamat. -…nagpatiwakal siya,
at kumalat sa media.
Tama ka. Huli nang nalaman ni Ms. Cho ang pagkalat ng video.
-Siya 'yon. -…nag-iwan ng sulat sa mesa niya,
at nagtangkang magpatiwakal.
Guwapong lalaki si Nam Joong-do.
Ipinakita talaga niya ang video.
Napakawalang kuwentang tao.
Sa totoo lang, pareho lang sila ng babae.
Hindi ko dapat sasabihin 'to,
pero ang mga babaeng pumapatol sa mga gano'ng lalaki ay--
-Ano'ng pinagsasasabi mo? -Ano 'yon?
Biktima ang babae.
'Di mo dapat siya pagsalitaan ng gano'n.
Oo nga.
HIndi ko dapat sinabi 'yon.
Umuwi ka na.
Nagpatiwakal siya at patay na, tama?
Kaya paanong kumalat pa ang video?
DAON WOMEN'S CLINIC
Ms. Kim Soo-bin.
Mama.
Ma.
Ma…
Ma, ayos ka lang?
-Ma! -Pambihira.
Tinakot mo 'ko. Ano'ng problema?
Ano ba 'yon?
Sandali.
Ano'ng mga 'to?
Panggabi lang ang gamot na 'to.
Ininom mo ba 'to ngayon?
Sabi ng doktor, panggabi lang 'to.
Wala akong ininom ngayon.
"Ngayon?"
Kung gano'n, iniinom n'yo 'to kahit umaga?
-Ma. -'Wag kang sumigaw!
Pambihira.
Kung nag-aalala ka, gawan mo ng paraan.
Inabandona mo ang ina mong may-sakit at nangibang bansa,
at ngayon, nagpapanggap kang nag-aalala ka?
-Ma. -Ayokong marinig. Lumabas ka.
KO SEONG-CHANG (KAESKUWELA SA YOUNGSAN)
Patawad. 'Di puwedeng magbigay ng personal na impormasyon ang bayaw ko.
Pasensiya na, pero ipagpaumanhin mo ako.
Hindi ako gutom.
Sige.
Hye-joo, ayos ka lang? May masakit ba sa 'yo?
Akin na ang basahan.
Diyan ka lang. Masusugatan ka.
-Ayos lang, ako na. -Akin na 'yan.
Ano'ng problema?
May nangyayari ba?
Yeo-jin.
No'ng nakatira pa 'ko sa Youngsan,
namatay ang kapatid ng kaibigan ko.
Minolestiya niya 'ko kaya nagpunta ako sa pulis.
At nang gabing 'yon,
nagpatiwakal siya.
Yeo-jin.
Hindi ko naisip na hahantong siya sa gano'n.
Ayos lang.
Wala kang dapat sabihin.
Wala kang dapat sabihin, Hye-joo.
Pambihira.
Ba't 'di mo sinabi sa 'kin agad?
Pa'no mo naitago nang matagal
nang walang sinasabihan?
Napakahirap siguro n'on.
Sa huli, wala ring naresolba.
Sinabi ni Joong-do na
siya ang bahala sa lahat
at wala dapat akong gawin kahit ano.
Pero…
baka mas mabuti para sa lahat kung humingi ako ng tawad sa nanay niya.
Hindi, Hye-joo.
Kilalang tao ang asawa mo.
Kung hihingi ka ng tawad, gagamitin nila 'yon para takutin ka.
Pero…
Ang nanay niya at ang kaibigan ko
ay nawalan ng anak at kapatid.
Matapos mawala ni Ji-hoon, nauunawaan ko ang pighati nila,
at lalo lang akong nahihirapan.
Gano'n ba?
Alam ko ang pakiramdam na mawalan ka ng anak.
Nauunawaan ko.
Pero, Hye-joo.
Hindi ka dapat humingi ng tawad.
Hindi ka dapat humingi ng tawad sa ganitong bagay.
Nagsisisi ka sa nangyari. Iyon lang.
Aksidente 'yon.
Hindi mo kasalanan.
Palaging mahirap para sa mga naiwan.
Balita ko, sinubukang sundan ng mill lady ang apo niya.
Nabigla siya sa pagkalat ng video ng apo niya.
Sinong nagsabi sa 'yo?
Ano?
Tungkol sa mill lady.
Binanggit ni Joong-do sa TV nitong hapon.
Sa TV?
LOLA NAGTANGKA MAGPAKAMATAY SA KUMALAT NA VIDEO
TODAY'S ISSUE 24
KINAPANAYAM NI REPORTER PARK YEONG-SU SI ASSEMBLYMAN NAM JOONG-DO
MGA KOMENTO
TARANTADO PA RIN SIYA KAHIT PATAY NA
BASTA TARANTADO, PALAGING TARANTADO
NAGBIGAY ULI NG HUSTISYA SI JOONG-DO
ITO ANG RESTAURANT NG MGA MAGULANG NIYA
KAINAN NI SEUNG-KYU
'DI BA NILA ALAM NA SIRA-ULO ANG ANAK NILA?
MAMATAY NA SILANG LAHAT
NAGHIHINALA RIN AKO SA APO
Hoy.
Bakit gising ka pa? Gabi na.
Ba't ayaw mong magsalita? Tinatakot mo 'ko.
May ginawa ba 'kong mali?
-Honey. -Ano 'yon?
Tungkol sa paglabas mo sa TV nitong hapon…
Nakita mo pala 'yon?
Oo.
Kailangan mo bang banggitin
ang mill lady sa TV?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Tingnan mo 'to.
Minumura ng lahat ang mga magulang ng med student.
Ano'ng mayro'n?
Nang ibalita ang tangkang pagpapatiwakal ng nanay niya,
nakatanggap ng masasakit na komento ang pamilya.
At ngayong binanggit mo ang mill lady sa TV kanina,
nangyayari na naman.
Gumawa ng seryosong krimen ang med student na 'yon, pero
nagtangka ang nanay niya matapos mabasa ang mga panlalait sa anak niya.
Sa pagdagsa ng mga masasakit na salita…
Nag-aalala ako, honey.
Ginawa ko 'yon para sa mill lady at apo niya.
Sinisiraan din siya at ang apo niya ng ibang tao.
Sabi nila, pera ang habol niya at palabas lang 'to para sa pag-areglo.
Kapag nalaman niya…
Huwag mo nang alalahanin 'yon.
Alam na niya.
Pa'no niya nalaman?
Pumunta ako ng ospital at humingi ng permiso para ibahagi ang kuwento niya,
at sinabi kung ano dapat ang asahan.
Gamitin mo 'ko hangga't gusto mo.
Wala akong pakialam sa sasabihin ng iba tungol sa 'kin
basta't malaman ng mundo ang sinapit ni Sol.
Pero nag-aalala ako sa mga magulang ng med student
tuwing nababanggit ang apo niya.
Bakit nakikisimpatiya ka sa salarin?
Hindi ako nakikisimpatiya!
Kung gano'n, ano ang tawag mo rito?
Hindi, ako…
Oo na, nakikisimpatiya ako.
Pero hindi sa salarin. Sa nanay niya.
Kriminal ang med student na 'yon,
pero pa'no naman ang pamilya niya?
Nandito pa rin sila, namumuuhay sa pighati.
Kung may mangyaring masama, pa'no pa sila mabubuhay?
-Hye-joo. -Honey.
Natatakot ako na baka may trahedya na namang mangyari.
Kaya sana tama na ang paggamit sa media
para palakihin pa ang issue na 'to.
Honey.
Tama na.
Itigil mo na 'to.
Nagmamakaawa ako.
Patawad.
Pero lalaki lang 'to.
Hanggang sa malaman ng buong bansa.
Honey.
Gagawa ako ng pagbabago
na magtutuloy sa imbestigasyon kahit mamatay pa ang kriminal.
Kakailanganin ko ang mga galit na komento na 'yon sa hinaharap.
Iyon ang sentimyento ng publiko na tutulong na pumasa itong pagbabago.
Susubukan kong pigilan ang mga pasakit na gawa ng pagpapatiwakal ng mga kriminal.
'Di ba 'yon din ang gusto mo?
Kung iba lang sana ang batas,
ikaw at ang pamilyang 'yon ay 'di na sana nabuhay sa pighati ng sampung taon.
Kaya sana suportahan mo 'ko sa binabalak ko.
Ang suporta mo ang pinakamahalaga sa akin.
Kailangan ko ng suporta ng mahal kong asawa.
Matulog ka na.
Mag-usap ulit tayo sa susunod.
'Di maiiwasan ang collateral damage
para sa higit na nakabubuti.
Ms. Kim.
Gising ka na pala.
Ayos ka lang ba?
Opo.
Mag-almusal ka na. 'Di ka naghapunan kagabi.
'Di mo na 'ko kailangang ipaghain ng pagkain mula ngayon.
Okay.
Pero si Yeo-jin ang naghain ngayon.
Mamaya mo na lang siya pasalamatan.
Sige.
Paalam, kung gano'n.
Sandali, Ms. Kim.
Ano 'yon?
Wala po.
Sige na, kumain ka na.
Ms. Kim Soo-bin.
Pa'no…
'di mo puwedeng sabihin kay Ms. Kim
ang tungkol dito.
Okay?
Ngayon, hindi bukas?
Kung gano'n, puwede ka bang pumunta ng bandang alas-tres?
May tinatapos lang ako ngayon.
Sige, salamat.
ANG PACKAGE MO MULA PRINT PHOTO AY NAIHATID NA
LOLA NI JI-HOON
Ba't 'di ko naisip na padalhan siya ng mga litrato?
Soo-bin, dadalaw ako sandali.
Tulog ba siya?
Naalala ko, bumili ako ng malalaking sobre.
Tama, ang sobre.
Sa drawer na nasa study.
Tama.
Naroon ang ink pad.
Wala rito.
ASSEMBLYMAN NAM JOONG-DO
PAMBANSANG KAPULUNGAN ASSEMBLYMAN NAM JOONG-DO
'Di mahanap ng mga pulis
ang phone na ginagamit ni Ji-hoon.
SOO-BIN
'Wag mong sabihing gusto mong makipaghiwalay.
Gusto mo bang mamatay?
Namatay si Ji-hoon…
dahil sa batang 'yon.
Papatayin ko…
PAPATAYIN KO…
TROLLEY
Kung balak mong itago, dapat mas naging maingat ka.
Pagkakamali lang 'yon.
Magsama-sama tayong mga biktima at gumawa ng pagbabago.
Gumawa ka ng meeting kasama si Nam Joong-do.
Paano mo 'ko nagawang traydurin?
Paano nakalusot sa 'yo 'to?
Walang umaayon sa plano!
Kaya mo maniwala sa kaniya?
Yeo-jin, pakiusap ilihim mo 'to.
Naging mapagbigay ako sa abot ng makakaya ko.
Lahat ng gawin ng politiko ay naghahatid ng mensahe.
Ikaw ang may kasalanan anuman ang mangyari.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Syarmeyn Bacayo