Itu dia.
Puan Kim Hye-joo.
Betulkah puan bunuh seseorang 20 tahun lalu?
- Sila beritahu! - Sila jawab.
- Betulkah? - Puan terlibat dalam kematian seseorang?
Kim Jae-eun.
Ya?
Awak bunuh dia. Pembunuh.
Berambus! Berani awak datang ke sini?
Berambus! Berambus sekarang!
Anak saya mati sebab awak.
Pembunuh!
MIMPI NGERI
BERSIH, JUJUR DAN CEKAP NAM JOONG-DO
Aduhai.
- Helo. - Hai, Puan Kim.
- Pesanlah apa saja. - Okey.
- Terima kasih, puan. - Terima kasih.
Kami nak bungkus enam cawan americano panas.
Okey, enam cawan americano.
Boleh tukar satu daripadanya kepada minuman bukan kopi?
Suami saya tak minum kopi.
Sekarang, Tuan Nam minum.
Yakah?
Jadi tak perlu tukar.
Tak. Tolong tukar satu daripadanya kepada teh.
- Lima cawan kopi dan secawan teh. - Baiklah.
Pagi tadi, kami
lawat pemilik kedai minyak. Puan kenal, bukan?
Sudah tentu puan kenal.
Kami lawat dia sekejap sebab rang undang-undang.
Tuan Nam akan ke pejabat daerah
selepas dengar aduan di pejabat Sinyang-gu.
Baiklah.
Oh, ya.
Tentu puan alami kesukaran.
Apa?
Ya.
Tentang itu…
Kamu dah bantu di pengebumian anak saya, tapi tak sempat ucap terima kasih.
Terima kasih.
Bukan, puan. Maksud saya, kejadian di Youngsan dulu.
Kes bunuh diri.
Ya.
Terima kasih sebab buat keputusan penting begitu.
Setiausaha Senior Kim Bit-na
luangkan tengah hari semalam menulis kenyataan bagi pihak puan.
Dia benar-benar menulis dengan sepenuh jiwa.
Ya, terima kasih.
Tunggu. Tengah hari semalam?
Ya.
Tengah hari semalam.
Mari dedahkan sebelum Ahli Dewan Kang yang dedahkan.
Puan Kim dah beri kebenaran, bukan?
Akibatnya agak besar.
Dia dah jangkakannya dan setuju.
Kami cuma tunggu masa yang sesuai.
Tolong tulis kenyataan.
Saya takkan dedahkan cerita awak
sehingga awak beri kebenaran.
Kami akan buat yang terbaik.
Ya, kami akan bekerja keras.
Terima kasih.
Sayang.
- Helo, tuan. - Helo.
Katanya awak di sini.
Saya ambil minuman.
Biar saya tolong.
Awak keluar beli akhbar?
Ya.
- Sayang. - Ya?
Mereka baru beritahu saya sesuatu.
Berkenaan keputusan untuk dedahkan kes Youngsan esok.
Awak dah buat keputusan tengah hari semalam
sebelum tanya saya malam semalam?
Betulkah?
Ya, betul.
Awak berdua pergi dulu.
- Saya nak berbual sekejap. - Okey.
Terima kasih, puan.
Tuan, ini teh tuan.
Terima kasih.
Selamat tinggal.
Saya akan berterus terang.
Betul.
Saya dah putuskan siang semalam.
Macam yang saya cakap semalam,
Ahli Dewan Kang berjanji untuk tutup mulut,
tapi tunggu masa saja untuk Puan Jin atau ibunya dedahkan.
Walaupun awak tak bersalah,
awak tetap akan kena tempiasnya.
Jadi saya fikir lebih baik kita dedahkan dulu sebelum mereka.
Kami cuma buat persediaan awal. Itu saja.
"Itu saja"?
Tergamak awak cakap begitu.
Awak patut tanya saya dulu.
Kita dah bincang.
Betul, tapi itu selepas awak dah buat keputusan.
Jika awak dah buat keputusan,
kenapa minta kebenaran saya?
Bagaimana jika saya tak izinkan?
Awak akan tetap akan teruskan?
Tak.
Saya boleh teruskan jika mahu,
tapi saya tanya awak sebab saya hormat awak.
Saya tahu awak akan beri kebenaran.
Saya tak tahu nak cakap apa.
Tahukah awak betapa sukarnya bagi saya
untuk buat keputusan semalam?
Saya minta maaf.
Saya bersalah.
Saya tak tahu bila mereka akan bertindak, jadi saya nak bersedia.
Saya terlalu gopoh.
Saya minta maaf.
Helo, tuan.
- Helo. - Helo.
- Helo, tuan. - Helo, tuan.
Tuan nampak lebih berseri selepas berjanji temu.
Begitu ketara?
Jadual saya padat hari ini, mari mulakan mesyuarat.
- Ya, tuan. - Ya, tuan.
Tuan nak minum teh?
Tolong sediakan kopi.
Apa?
Apa, Soon-hong?
Dia sebut tentang Encik Park?
Ya.
Encik Park dari Yangcheon-ri, Youngsan, pandai buat kerja.
Bagaimana dia boleh kenal Encik Park?
Manalah saya tahu?
Apa kita patut buat?
Saya akan uruskan hal ini,
jadi awak diam saja dulu.
Diam saja takkan selesai masalah.
Bagaimana jika kita dapat masalah besar?
Jika hal ini tersebar,
saya yang akan dapat masalah paling besar, bukan awak.
Pilihan raya dah dekat.
Saya pun akan dapat masalah besar.
Saya sangka awak boleh selesaikan masalah ini,
tapi awak cakap dia kenal Encik Park pula.
Jadi kita patut jumpa dan fikir penyelesaian masalah ini.
Bagaimana awak nak tutup mulut Ahli Dewan Nam itu?
Awak tak tahu apa-apa, jadi diam sajalah!
Awak tahu tak
isteri Nam Joong-do orang yang bunuh Seung-ho dulu?
Soon-hong.
Apa yang…
Isteri Nam Joong-do
ialah wanita yang menyebabkan kematian Seung-ho dulu.
Maksud awak,
Kim Jae-eun?
CETAK GAMBAR
Helo, pak cik Ji-hoon?
Saya mak Ji…
Ya.
Apa khabar?
Mak juga sihat?
Bukan apa,
saya nak hantar kiriman dan nak pastikan alamat ini betul.
PEJABAT POS JICHEONG-DONG
Dia ke ibu pejabat di Seoul?
Ya.
Puan ada janji untuk berjumpa?
Tak, saya singgah sekejap saja.
Kami dah isi borang.
Sebentar, ya?
Terima kasih.
Saya akan tunjuk kemudahan kami di sini.
Silakan.
Helo, saya berminat untuk belajar main golf.
Begitu.
Biar saya yang tunjukkan mereka.
- Ikut sini. - Mari.
Ayuh.
Sistem kami membolehkan pukulan terus diawasi.
Awak berdua juga boleh berlatih dengan suasana
yang sama macam padang golf sebenar.
Kami ada banyak slot, jadi awak berdua boleh main
bila-bila masa saja.
Helo, Ki-young.
Helo, Hye-joo.
Awak sihat?
Saya dalam perjalanan ke Seoul.
Boleh
kita jumpa sekejap?
Sekarang?
Baiklah.
Saya nak ke pejabat daerah.
Awak jumpa Encik Choi di sana?
Ya.
Jika jumpa di sini, takut Ahli Dewan Kang nampak.
Betul juga.
Begini.
Sebenarnya,
ada perkara yang saya agak risau tentang Encik Choi.
Kenapa?
Dia memang buat perkara yang betul
dengan serahkan bukti spekulasi tanah kepada kita.
Tapi boleh dikatakan juga dia khianati isteri dan keluarga mentuanya.
Yalah, apabila Puan Jin dapat tahu hal ini,
tentu dia akan rasa dikhianati.
Melihat yang En. Choi nak perkara ini dirahsiakan,
saya tak rasa dia nak bercerai.
Jika perkara begini berlaku antara saya dan suami saya,
saya akan rasa gelisah walaupun itu tindakan yang betul.
Tiada rahsia yang boleh disimpan selamanya.
Pasti boleh.
Apa?
Maksud saya, rahsia yang disimpan selamanya.
Tentu ada.
Ya.
Kita memang akan simpan rahsia Encik Choi tak kira apa pun.
Ya.
- Saya pergi dulu. - Ya.
Selamat jalan.
Maaf.
Tentang Seung-ho…
Boleh awak minta maaf?
Walaupun awak tak buat salah,
awak faham perasaan kehilangan anak atau ahli keluarga.
Saya rasa kata-kata saya waktu itu
tentu dah lukakan perasaan awak.
Saya minta maaf.
Seung-hee amat bermakna bagi saya,
saya terlalu ikutkan perasaan.
Sebenarnya, saya putuskan untuk tolong suami awak
demi Seung-hee juga.
Saya nak dia
lihat sikap sebenar ibunya.
Saya percaya itu yang terbaik baginya.
Sebab itu saya bertindak sendiri.
Bukankah dia akan kecewa jika dia dapat tahu nanti?
Mungkin betul.
Tapi saya tiada pilihan.
Saya juga letih,
tapi dia lebih letih daripada saya.
Saya nak dia bebas
daripada genggaman ibu mentua saya
dan cari kebahagiaannya sendiri.
Sebab itu saya ambil risiko.
Apabila semua ini selesai,
tentu dia akan berubah juga.
Walau bagaimana dia berubah pun,
tentu lebih baik daripada sekarang.
Saya percayakan awak.
Semua akan berjalan lancar, Ki-young.
Terima kasih.
Tunggu.
Kenapa tiada agensi harta tanah?
Saya perlu tanya arah.
Hati-hati memandu.
- Okey. - Ya.
Kenapa?
Tiba-tiba, saya teringat
kisah dulu.
Dulu, saya betul-betul menyukai awak.
Sebenarnya, dulu saya juga suka awak.
Tapi
kenapa tolak saya?
Sebab Seung-hee.
Dia amat menyukai awak.
Ya.
Betul.
Tunggu.
Kenapa dia di sini?
Apa dia buat di sini?
Kim Jae-eun.
Ya.
Terima kasih sebab tolong suami saya
dedahkan kes spekulasi tanah di Youngsan.
Tentu tak mudah bagi awak juga.
Hei!
- Mak. - Hei!
Kamu yang beritahu Nam Joong-do tentang Encik Park?
Tergamak kamu tikam belakang mak begini?
Selepas apa yang mak dah buat?
Awak.
Kim Jae-eun.
- Mak, jangan begini. - Hei!
Awak sangka awak boleh sembunyi daripada saya selamanya
selepas bunuh anak saya?
Perempuan tak guna!
Jangan begini, mak.
Sampai hati kamu sebelahkan perempuan itu dan khianati mak?
Bukan begitu, mak.
Apa maksud kamu? Mak dah dengar semuanya!
Hye-joo, masuk dulu. Cepat.
Kamu teruja dapat bekerjasama dengan pembunuh anak mak
untuk memperdaya mak?
Saya dah cakap, bukan begitu!
Saya
tak akan
biarkan saja kamu berdua.
Hye-joo, maaf. Saya pergi dulu.
Di mana?
Mak, saya dah balik.
Mak…
Apa? Mak keluar?
- Mak, di mana… - Seung-hee.
Cepat bercerai…
Helo?
Mak.
Mak!
Mak.
Hei.
Kembalikan telefon saya.
Soo-bin.
Kenapa tergesa-gesa?
Kita dah lama tak jumpa.
Tolonglah. Kembalikan telefon saya.
Baiklah.
Tapi awak bawa duit?
Kembalikan telefon saya dulu.
Okey.
Nah. Ambillah.
Terima kasih.
Ada perkara penting dalam telefon itu?
Awak boleh beli telefon baru saja jika ada sejuta won.
Saya lebih suka telefon ini.
HANTAR
1,000,000 WON DIHANTAR
Saya dah hantar.
1,000,000 WON DITERIMA
Terima kasih.
Oh, ya.
Saya jumpa mak Ji-hoon.
Mak Ji-hoon?
Bagaimana?
Saya…
BAIKI TELEFON
BUKA KUNCI TELEFON, BAIK PULIH DATA TELEFON
Soo-bin, mak cik mak Ji-hoon.
Telefonlah jika dah baca.
SEKAT
TINGGALKAN RUANG SEMBANG
Ada nombor tak dikenali telefon.
Saya jawab sebab sangka itu awak.
Rupanya, itu mak Ji-hoon.
Oh, ya.
Katanya, awak tinggal di rumahnya.
Kenapa tinggal di sana?
Kamu berdua serapat itu?
Mak tak cakap yang saya hamil, bukan?
Ingat mak gila?
Itu bukan untuk dibanggakan.
Keluarganya kaya.
Bapanya ahli dewan.
Sebab itu saya ke sana.
Saya sangka boleh kikis harta mereka.
Jadi?
Awak berjaya kikis?
Tak.
Mereka tiada duit.
Betul, bukan?
Apa pun, dia nampak agak sedih
awak menghilang tanpa cakap apa-apa
selepas dia jaga awak kerana simpati.
Jangan risau.
Saya tak cakap yang kita berhubung.
Tapi dia juga tak nampak berminat.
Betulkah mak cik
cakap begitu?
Ya.
Suaminya ahli dewan, jadi jelaslah.
Kenapa dia layan awak baik-baik?
Dia cuma guna awak untuk jaga nama baik suaminya.
Pilihan raya dah dekat.
Oh, ya. Nah.
Dia minta saya beri kepada awak.
Ini barang yang awak tinggal.
Tunggu.
Soo-bin tinggalkan ini di rumah kami.
Jika awak jumpa dia, boleh beri kepada dia?
Dia mungkin perlukannya sebab selalu guna.
Baiklah.
Terima kasih.
Katanya, dia harap awak tak kembali untuk ambil barang ini.
Nampaknya, dia tak nak jumpa awak lagi.
NOMBOR TELEFON SUAMI
Nombor yang anda dail tidak…
CHOI KI-YOUNG (YOUNGSAN)
Dia tak jawab.
CHOI KI-YOUNG (YOUNGSAN)
Mari pergi.
Ya, tuan.
HYE-JOO
Itu Encik Choi?
Apa? Bukan.
HYE-JOO
Helo, sayang.
Awak jumpa Puan Lee Yoo-sin?
Bila?
Baru saja.
Dia tahu saya isteri awak
dan dia juga tahu awak jumpa Ki-young.
Saya telefon sebab
ini mungkin akan timbulkan masalah.
Baiklah.
Tentu awak sangat terkejut.
Saya okey.
Saya akan uruskan hal ini.
Jangan risau.
Awak percaya saya?
Ya.
Awak di mana?
Jadi awak balik rumah awal.
Jika dia datang lagi, hubungi saya.
Okey.
Sayang, selain itu,
tentang tadi…
Saya minta maaf.
Awak baliklah sekarang.
Ya.
Lee Yoo-sin dah tahu semuanya.
Tak apa.
Proses boleh dipercepatkan.
Terima kasih.
Ini untuk awak.
Saya tak nak.
Awak minumlah.
Kenapa?
Awak takut saya letak dadah?
Hei.
Saya tak sejahat itu.
Tak apa. Minumlah.
Minum.
Hei.
Ya?
Mari berpisah.
Okey.
KLINIK WANITA DAON
DERMATOLOGI CHOONG YOO-NA
Aduhai.
Helo.
KLINIK PSIKIATRI AHN
Saya tak cam awak di klinik tempoh hari
sebab dah lama tak jumpa.
Cik Kim Soo-bin.
Tentu awak sangat risau hari itu.
Gadis itu alami sakit perut yang teruk.
Maaf.
Macam yang saya minta hari itu,
tolong rahsiakan
yang saya datang ke klinik.
Ya, sudah tentu.
Terima kasih.
Helo.
Begini…
Ada cara lebih cepat untuk saya jual restoran saya?
Saya benar-benar hargainya.
Okey.
Ya.
Dia dah gugurkan kandungan?
Apa pun,
lebih baik berhati-hati.
Hei, Ye-eun.
Boleh bantu saya?
Hei, saya pernah lihat wanita itu dalam TV.
Ibu bapa saya selalu mengata dia.
Hei.
Apa yang ibu bapa kamu cakap tentang saya?
Katanya, puan tak buat kerja dan jaga periuk nasi sendiri.
Baru-baru ini, saya dan kakak bergaduh sebab makanan
dan jatuhkan mangkuk nasi kami.
Sejak itu,
mak hidangkan makan di dalam dulang berasingan.
Jadi puan juga janganlah bergaduh dan guna dulang makanan saja.
Okey.
Saya minta maaf.
Kami pergi dulu.
Ayuh, cepat.
Ikut cikgu.
BILIK MESYUARAT JAWATANKUASA PERUNDANGAN DAN KEHAKIMAN
Enggan patuhi undang-undang?
Apa yang kamu buat?
- Tuan! - Awak fikir ini jawatankuasa apa?
- Saya setuju! - Tuan!
- Saya nak cakap! - Perhatian!
- Tuan! - Perhatian!
Saya harap semua ahli jawatankuasa
angkat tangan dan minta peluang untuk bercakap
sebelum meneruskan hujah.
Sila beri kerjasama sepanjang persidangan.
Tuan.
Saya cuma amat terkedu.
- Terkedu? Kenapa cakap begitu? - Tunggu!
- Diam! - Cukup!
- Saya ingin - Aduhai.
mohon kepada kamu semua.
Sila beri kerjasama ketika mesyuarat.
Lee Soo-min, diamlah!
Awak tak hormat saya?
Ahli Dewan Kang.
Minta maaf kepada dia.
Saya minta maaf.
Biar betul?
Tuan,
kami membangkang.
Ahli Dewan Kang.
Jika ada soalan tentang rang undang-undang,
bincang dengan kami dan tanyalah.
Berhenti cari gaduh dengan Parti Daehan.
"Cari gaduh"?
Aduhai.
Kamu gagal yakinkan kami,
jadi kamu patut akui saja salah kamu.
Aduhai.
Awak anggap itu cari gaduh pula.
Aduhai.
- Lebih baik cakap dengan anjing saya. - Betul.
Tuan nak kata saya anjing?
Ahli Dewan Kang yang saya hormati,
ini parlimen.
Bahasa yang tuan gunakan ketika minum di bar
tak layak digunakan di parlimen ini.
Sepatutnya, tuan lebih tahu.
Sila minta maaf kepadanya.
Saya minta maaf.
Bagaimana saya boleh tolong?
Saya nak dapatkan kad baharu.
Baiklah.
Anda perlukan resit?
BAKI: 1.3 JUTA WON
Baki 1.3 juta won?
Saya perlukan dua juta won.
Beritahu nombor akaun.
TRANSAKSI 2,500,000 WON
2,500,000 WON, BANK NARA
SEBELUM
Apa semua ini?
Kenapa saya perlu bayar sedangkan awak yang langgar kereta saya?
Tak nak bayar?
Jika begitu, nak saya telefon wartawan?
Beritahu yang encik langgan pelacur?
Baiklah.
- Beri nombor akaun. - Begitulah.
- Kim Soo-bin. - Apa?
Biar dia bayar ke akaun awak.
- Akaun saya? - Ya.
- Minum! - Minumlah!
Hei, hati-hati.
Sayangnya, dah tumpah.
Soo-bin, berikan kad bank awak.
- Kad bank saya? - Ya.
Saya nak keluarkan duit tadi.
Dia sangat gigih.
PUSAT PERUBATAN JEONGSUN
PANGGILAN TIDAK DIJAWAB TUAN NAM JOONG-DO
Mak!
Mak. Mak okey?
Dah buat imbasan CT?
Bukankah kontusi otak bahaya?
Doktor cakap apa? Perlu bedah?
Tak. Nasib baik kecederaannya tak teruk.
Dia cuma perlu dirawat beberapa hari dan berehat saja.
Dia akan sedar nanti, jangan terlalu risau.
Nasib baiklah.
Saya tak faham.
Dia tak boleh memandu.
Kenapa ke Seoul sendirian?
Jika sesuatu berlaku kepadanya,
saya tak boleh hidup.
Ayah dan Seung-ho dah tiada,
mak saja keluarga yang saya ada.
Jangan menangis.
Mak akan baik-baik saja.
Jangan menangis.
Kita sudah semak semua item dalam agenda.
Terima kasih kepada semua.
Persidangan tamat.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Terima kasih.
- Terima kasih. - Mari pergi.
Tuan, kereta tuan di depan.
- Ahli Dewan Nam. - Okey.
Boleh kita berbincang sambil minum teh atau makan nanti?
Boleh.
Oh, ya.
Berkenaan pindaan Akta Jenayah yang tuan nak usulkan…
- Ya. - Saya juga tandatangan usul itu,
tapi saya rasa tak mudah untuk jawatankuasa beri kelulusan.
Ada rancangan, bukan?
Ya, kami sedang bersedia.
Jadi tuan akan sebut dalam persidangan akan datang?
Mungkin begitulah.
- Kita akan terus berhubung… - Hyeong-tae.
Ya, tuan.
Siasat apa pindaan baharu yang Ahli Dewan Nam nak usulkan.
Baik, tuan.
Saya tak faham dengan Ahli Dewan Kang.
Kenapa?
Jika tuan nak usulkan dalam persidangan akan datang,
tuan sepatutnya kawal diri sewaktu persidangan tadi.
Itu memang lebih baik.
Apa pun, saya cuba bercakap dengan selembut mungkin.
Melihat Choi Ki-young yang masih belum hubungi saya semula…
CHOI KI-YOUNG (YOUNGSAN)
Panjang umur.
Helo, Encik Choi.
Helo, tuan.
Kita patut jumpa hari ini,
tapi maaf sebab tak telefon dulu.
Ada sesuatu berlaku.
Saya dengar ibu mentua awak dan isteri saya berjumpa hari ini.
Ya.
Sebab itu saya telefon.
Saya rasa perlu pertimbangkan semula
tentang serahkan bukti.
Boleh saya tanya kenapa awak berubah hati?
Ibu mentua saya kemalangan selepas jumpa Hye-joo.
Jangan beritahu Hye-joo…
Jangan beritahu isteri tuan.
Tentu dia dah cukup terkejut hari ini.
Saya faham.
Semoga ibu mentua awak cepat sembuh.
Saya akan telefon semula.
Okey, terima kasih.
Jika begini, dia takkan serahkan kepada kita.
Sekejap, tuan.
Wartawan Gil Na-hui.
Maaf sebab telefon lewat malam. Apa khabar?
Saya nak minta bantuan awak.
Bukankah awak ada wartawan di Balai Polis Sinyang?
Ada kemalangan kereta di Jicheong-dong hari ini.
Saya nak tahu mangsa dirawat di hospital mana?
Awak telefon Puan Kim?
Ya.
Katanya, jangan risaukan kerja dan jaga mak baik-baik.
Baiklah.
Nasib baiklah awak boleh sampai cepat tadi.
Tentu awak terus ke sini dari ibu pejabat, bukan?
Terima kasih.
Sama-sama.
Encik Choi berubah fikiran tentang serahkan bukti.
Jadi bagaimana?
Mak Seung-hee dah tahu saya siapa.
Mari tampil dalam TV.
TV?
Mari beritahu kisah awak dulu.
Biar betul?
Saya tak boleh buat.
Kita tiada masa.
Jika nak dedahkan kisah awak, TV adalah cara yang paling berkesan.
Tapi apa saja yang saya cakap akan kedengaran hambar
jika awak tiada di sisi saya.
Saya cuma orang ketiga.
Memandangkan dulu tiada siasatan,
tiada bukti yang awak tak berbohong.
Orang awam takkan percaya kita
melainkan awak juga tampil.
Saya akan berada di sisi awak.
Jadi jangan takut.
Maaf, sayang.
Saya tak boleh buat begitu.
- Sayang… - Saya tak boleh!
Saya terlalu takut.
Saya takut jika kejadian itu didedahkan, entah apa akan berlaku.
Awak nak saya sendiri dedahkan kejadian itu dalam TV?
Sayang.
Saya benar-benar tak boleh buat.
Boleh awak keluarkan siaran akhbar saja?
Saya dah cakap,
kita perlu tunjukkan kejujuran kita sebab kita tiada bukti kukuh.
Untuk itu, awak perlu tampil.
Jangan cakap
awak dah buat keputusan sebelum tanya saya lagi.
- Betulkah? - Hye-joo.
Semalam, awak tak cakap perlu tampil dalam TV!
Keadaan tiba-tiba berubah hari ini.
Saya tak rancang ini.
Jangan bergaduh.
Yoon-seo.
Kenapa mak dan ayah asyik bergaduh kebelakangan ini?
Yoon-seo, kami tak bergaduh.
Sayang.
Tampillah dalam TV.
Apa yang berlaku dulu
bukan salah mak.
Jadi tampil dalam TV
dan beritahu dengan yakin.
Kemudian, ayah akan pastikan
rang undang-undang diluluskan.
Betul, ayah?
Ayah akan buat begitu, bukan?
Jika ia lulus,
kes mak takkan terjejas, bukan?
Tapi jika mak beranikan diri dan tampil dalam TV
dan jika ayah usulkan rang undang-undang melalui parlimen,
itu akan membantu orang yang alami situasi sama
macam mak kelak.
Saya faham apa yang mak risaukan.
Tapi…
pengorbanan perlu dilakukan demi kebaikan.
Mak.
Memang mak ada ayah, tapi mak juga ada saya.
Jadi mak,
bertabahlah.
Saya sayang mak.
Katanya, dia harap awak tak kembali untuk ambil barang ini.
Nampaknya, dia tak nak jumpa awak lagi.
- Mak. - Ya?
Kenapa begitu baik terhadap menantu mak sekarang?
Dulu mak selalu kutuk dia. Saya cemburu.
Bukan sebab mak suka dia.
Mak layan dia baik-baik sebab hamilkan cucu mak.
Mak tak mahu dia keguguran lagi.
Mak nak timang cucu.
BILIK TIDUR
DEPOSIT 5 JUTA WON SEWA BULANAN 250,000 WON
PEMBANTU KHIDMAT PELANGGAN 2.3 JUTA WON SEBULAN
JURUJUAL SAMBILAN 3 JUTA WON SEBULAN
PENGURUS PENGHANTARAN KOSMETIK 2 JUTA WON SEBULAN
Helo.
Ada apa awak ke sini?
Ibu mentua awak tak apa-apa?
Ya.
Nasib baiklah.
Saya risau dia masih tak sedar.
Maksud saya…
Dia dapat tahu yang awak akan serah bukti kepada kami,
tapi dia belum buat apa-apa.
Saya fikir dia masih tak sedar.
Saya berterus terang saja.
Awak nak pertimbangkan semula
untuk serahkan bukti kepada kami?
Adakah sebab awak tak nak isteri awak terkejut
memandangkan maknya cedera?
Bagaimana jika saya beritahu dia
yang awak berniat untuk berikan bukti?
Tentu itu amat mengejutkan.
Saya akan menunggu panggilan awak.
Saya tak begitu penyabar,
jadi tak boleh tunggu lama.
Yalah.
Kenapa budak itu terjun ke Sungai Han ketika mabuk?
Betul.
Pernah kamu bayang hadiri pengebumian
anak kawan sebaya kita?
- Tak pernah. - Tentu mereka amat sedih.
Apa awak buat?
Apa awak sedang buat?
Aduhai, apa saya buat?
Saya nampak semuanya.
Cik, dia raba cik, bukan?
Saya raba siapa?
Jangan merepek.
Awak tak apa-apa?
Lelaki ini sentuh awak tanpa kerelaan awak, bukan?
Betul?
Adakah Ji-hoon hamilkan awak tanpa kerelaan awak?
Saya boleh jaga diri.
Apa?
Hei.
Jika sentuh saya lagi,
saya akan bunuh awak.
Beri masa saya
untuk fikir tentang tampil dalam TV.
Okey, baiklah.
Tapi tolong faham jika saya tetap tak nak buat.
Okey.
Sayang.
Tentang tampil dalam TV,
saya betul-betul belum
buat keputusan sebelum tanya awak.
Okey.
Saya cuba percaya.
ALBUM
PADAM
Kita baru saja bercakap dengan Ahli Dewan Lee Chi-hwan.
Bagi bahagian dua,
kita bersama Pengerusi Woo Jin-seok dan Ahli Dewan Nam Joong-do
daripada Parti Daehan.
Helo.
- Helo. - Helo.
Tinggal enam bulan saja lagi sebelum pilihan raya.
Baru-baru ini, Ahli Dewan Ko Ji-seop keluar parti
selepas isterinya terlibat dalam kes langgar lari.
Orang ramai fikir jika ahli parti tuan dan puan
menjaga urusan keluarga mereka.
Ada yang risau parti akan berpecah belah
sedangkan pilihan raya dah dekat.
Pengerusi Woo,
apa pendapat puan?
Parti kami tak berniat
untuk membela Ahli Dewan Ko atas apa yang berlaku.
Sebab itu, selepas dia keluar parti,
saya juga minta dia letak jawatan.
Berkenaan pengurusan hal ehwal dalaman,
ketua penasihat yang baru ditangkap mencari khidmat seksual
bekerja di bawah ahli dewan Parti Rakyat Patriotik.
Tapi Parti Rakyat Patriotik
dan ahli dewan kepada penasihat ini
mengabaikan kes ini
dan belum ambil apa-apa tindakan.
Ya.
Jadi dalam pilihan raya kali ini…
Biar saya baca komen yang dihantar sekarang.
Ada yang tulis,
"Bukankah Ahli Dewan Nam Joong-do bersikap hipokrit?"
Saya tahu ini agak kekok, tapi boleh tuan beri ulasan?
Ya.
Saya nak minta maaf sekali lagi
atas semua kejadian buruk…
yang berlaku dalam keluarga saya.
Ia takkan berulang lagi.
Demi reformasi politik negara kita,
kami akan mulakan dengan melihat dalam parti kami
dengan tak beri belas kasihan kerana menipu dan bersikap hipokrit.
Ini harapan Parti Daehan bagi pilihan raya kali ini.
Ya.
Penggal puan berakhir selepas pilihan raya tahun depan tamat, bukan?
Ya, Mei tahun depan.
Selamat jalan.
Kamu datang bersama hari ini.
NAM JI-HOON
SUAMI
TAMAN PERINGATAN POOREUN EUNHA
Helo.
Ada apa?
Sayang.
Jangan terkejut, dengar dulu.
Kenapa? Ada apa?
Apa?
Apa awak cakap?
Ji-hoon…
lakukan amang seksual.
Jadi saya akan buat sidang media nanti.
Sayang, tunggu…
Sayang, sebentar. Apa maksud awak?
Ji-hoon buat apa terhadap siapa?
Saya…
mangsa amang seksual.
TROLLEY
Anak tuan membebankan semasa dia hidup.
Kini, dia jadi alat politik?
- Sampai hati awak buat begini! - Sekarang awak melampaui batas.
Suruh dia keluar daripada parti!
Nak saya tulis di Internet?
Dia permainkan kita.
Mak cik tak percaya saya, bukan?
Langgar janji lagi dan segalanya berakhir.
- Ji-hoon bukan alat? - Dah gila?
Nam Joong-do tak guna!
Siapa menang sokongan awam itulah yang bercakap benar.
Terjemahan sari kata oleh Kamelia Narisya