1
00:00:04,420 --> 00:00:05,140
‫Cześć i witaj.

2
00:00:05,140 --> 00:00:10,030
‫W tym wykładzie przyjrzymy się jeszcze czystszej składni dla pełnych pętli, której

3
00:00:10,030 --> 00:00:13,810
‫używamy szczególnie w przypadku tablic lub typów kolekcji.

4
00:00:13,810 --> 00:00:15,520
‫Zanurzmy się i zobaczmy, jak to wygląda.

5
00:00:16,600 --> 00:00:23,590
‫Tak więc ten wzorzec iteracji po wszystkich aktorach w tablicy jest tak powszechny, że

6
00:00:23,590 --> 00:00:29,200
‫mamy własny typ thali specjalnie zaprojektowany do tego celu w C++.

7
00:00:29,800 --> 00:00:35,560
‫Więc podstawowy format tej pętli for nazywa się zakresem opartym na pętli for, działa w ten sposób.

8
00:00:35,560 --> 00:00:37,390
‫Więc zaczynamy od tego samego słowa kluczowego.

9
00:00:37,660 --> 00:00:44,200
‫Mamy kilka otwierających nawiasów, ale zamiast tych trzech instrukcji, tworzymy

10
00:00:44,320 --> 00:00:52,060
‫zmienną do przechowywania wskaźnika lub rzeczy, która znajduje się w tablicy, którą przeglądamy.

11
00:00:52,150 --> 00:00:56,800
‫Więc w naszym przypadku byłby to wskaźnik aktora, który możemy nazwać aktorem.

12
00:00:57,670 --> 00:01:03,250
‫Potem wstawiasz dwukropek, a potem tablicę, żeby to byli aktorzy.

13
00:01:03,670 --> 00:01:10,360
‫Więc sposób, w jaki to czyta, jest zasadniczo dla aktorów, gwiazda w aktorach.

14
00:01:10,660 --> 00:01:17,500
‫Zapętli się nad każdą gwiazdą aktora, która jest w tablicy t.

15
00:01:17,500 --> 00:01:23,260
‫Teraz działa to nie tylko z T erase, ale z różnymi typami kolekcji, aby

16
00:01:23,260 --> 00:01:28,990
‫nazywać je typami kolekcji, ponieważ są to typy zawierające wielokrotność określonego typu.

17
00:01:29,170 --> 00:01:36,250
‫Jest to więc bardzo przydatne, ponieważ teraz w każdej iteracji naszej pętli for mamy wskaźnik do innego aktora z tablicy

18
00:01:36,250 --> 00:01:42,160
‫i jest po prostu dużo czystszy, prostszy i łatwiejszy do odczytania niż powyższa pętla for.

19
00:01:42,910 --> 00:01:44,410
‫Więc nie zamierzam tutaj przedstawiać slajdu z terminem.

20
00:01:44,410 --> 00:01:50,830
‫Chcę tylko, abyś przekonwertował użycie tej trzy instrukcji pętli for na użycie zakresu opartego na pętli

21
00:01:50,830 --> 00:01:54,580
‫for i przetestowanie wyników dla wideo i spróbuj.

22
00:01:57,800 --> 00:01:58,070
‫Kaye.

23
00:01:58,100 --> 00:01:58,800
‫Witamy spowrotem.

24
00:01:58,850 --> 00:02:01,730
‫Więc zamierzam skopiować to ciało.

25
00:02:02,120 --> 00:02:03,820
‫A co będę musiał zmienić?

26
00:02:03,830 --> 00:02:11,270
‫Cóż, zamiast bezpośredniego dostępu do tablicy za pomocą indeksu, mamy teraz zmienną wskaźnika aktora.

27
00:02:11,270 --> 00:02:14,210
‫Więc możemy po prostu użyć aktora, zdobyć aktora, imię lub etykietę.

28
00:02:14,260 --> 00:02:16,160
‫To nazwisko aktora i to właśnie drukujemy teraz.

29
00:02:16,160 --> 00:02:17,750
‫Możemy pozbyć się starej pętli for.

30
00:02:18,440 --> 00:02:21,890
‫Nie potrzebujemy już tego i możemy iść dalej i skompilować.

31
00:02:22,130 --> 00:02:27,290
‫Gdy skończysz, chodźmy dalej i włącz odtwarzanie, chwyć gargulca i wejdź do środka.

32
00:02:27,290 --> 00:02:33,170
‫I rzeczywiście, jest to drukowanie posągu gargulca i sygnału dźwiękowego, kiedy oboje jesteśmy we wnęce.

33
00:02:33,350 --> 00:02:33,950
‫Świetna sprawa.

34
00:02:34,250 --> 00:02:35,510
‫Do zobaczenia na następnym wykładzie.