1
00:00:04,390 --> 00:00:05,200
‫สวัสดีและยินดีต้อนรับ.

2
00:00:05,200 --> 00:00:13,870
‫ในการบรรยายนี้ เราจะพิจารณาไวยากรณ์ที่ชัดเจนยิ่งขึ้นสำหรับลูป ซึ่งเราใช้โดยเฉพาะเมื่อจัดการกับอาร์เรย์หรือประเภทคอลเลกชัน

3
00:00:13,870 --> 00:00:15,790
‫ไปดูกันเลยดีกว่าว่าหน้าตาเป็นอย่างไร

4
00:00:16,600 --> 00:00:23,680
‫ดังนั้นรูปแบบการวนซ้ำของนักแสดงทุกคนในอาร์เรย์จึงเป็นเรื่องธรรมดามากที่จริง ๆ แล้วเรามี

5
00:00:23,680 --> 00:00:29,470
‫for loops ประเภทของเราเองที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับจุดประสงค์นี้ใน C ++

6
00:00:29,710 --> 00:00:35,590
‫ดังนั้นรูปแบบพื้นฐานของ for loop จึงเรียกว่า range based for loop ทำงานแบบนี้

7
00:00:35,590 --> 00:00:42,010
‫ดังนั้นเราจึงเริ่มด้วยคีย์เวิร์ดเดียวกัน เรามีวงเล็บเปิดอยู่บ้าง แต่แทนที่จะมีสามประโยคนี้

8
00:00:42,010 --> 00:00:52,150
‫เราทำสิ่งต่อไปนี้ เราสร้างตัวแปรเพื่อเก็บพอยน์เตอร์หรือสิ่งของภายในอาร์เรย์ที่เราวนซ้ำ

9
00:00:52,150 --> 00:00:57,070
‫ในกรณีของเรา มันจะเป็นตัวชี้นักแสดง ซึ่งเราสามารถเรียกนักแสดงได้

10
00:00:57,580 --> 00:01:01,840
‫จากนั้นคุณใส่โคลอนแล้วใส่อาร์เรย์

11
00:01:02,020 --> 00:01:03,520
‫เพื่อที่จะเป็นนักแสดง

12
00:01:03,520 --> 00:01:10,570
‫ดังนั้น วิธีอ่านจึงจำเป็นสำหรับนักแสดง ดารา นักแสดงในนักแสดง

13
00:01:10,570 --> 00:01:17,530
‫สิ่งที่จะทำคือวนซ้ำดารานักแสดงทุกคนที่อยู่ในอาเรย์ที

14
00:01:17,530 --> 00:01:23,050
‫ตอนนี้ วิธีนี้ไม่ได้ใช้ได้กับอาร์เรย์ T เท่านั้น แต่ยังใช้ได้กับคอลเล็กชันประเภทต่างๆ ทุกประเภท

15
00:01:23,050 --> 00:01:29,140
‫เราเรียกมันว่าประเภทคอลเลกชันเพราะเป็นประเภทที่มีหลายประเภท

16
00:01:29,140 --> 00:01:36,310
‫ดังนั้นนี่จึงมีประโยชน์มากเพราะตอนนี้เราได้ทำซ้ำ for loop แต่ละตัวชี้ไปยังนักแสดงที่แตกต่างจากอาร์เรย์

17
00:01:36,310 --> 00:01:42,460
‫และมันก็สะอาดกว่าและง่ายกว่าและอ่านง่ายกว่า for loop ด้านบน

18
00:01:42,820 --> 00:01:44,470
‫ดังนั้นฉันจะไม่ให้สไลด์ท้าทายแก่คุณที่นี่

19
00:01:44,470 --> 00:01:50,890
‫ฉันแค่ต้องการให้คุณแปลงจากการใช้คำสั่งสามคำนี้สำหรับลูปเป็นการใช้ช่วงตามลูปแทน

20
00:01:50,890 --> 00:01:54,820
‫และทดสอบสิ่งที่คุณค้นพบสำหรับวิดีโอแล้วเริ่มเลย

21
00:01:57,870 --> 00:01:58,130
‫ตกลง.

22
00:01:58,130 --> 00:01:58,900
‫ยินดีต้อนรับกลับ.

23
00:01:58,910 --> 00:02:03,860
‫ดังนั้นฉันจะคัดลอกทับร่างกายนี้และฉันต้องเปลี่ยนอะไร

24
00:02:03,860 --> 00:02:11,300
‫แทนที่จะเข้าถึงอาร์เรย์โดยตรงด้วยดัชนี ตอนนี้เรามีตัวแปรตัวชี้ตัวแสดงแล้ว

25
00:02:11,300 --> 00:02:14,270
‫เราก็เลยใช้นักแสดง รับนักแสดง ชื่อหรือป้ายกำกับ

26
00:02:14,270 --> 00:02:16,190
‫นั่นคือชื่อนักแสดงและนั่นคือสิ่งที่เรากำลังพิมพ์อยู่

27
00:02:16,190 --> 00:02:18,020
‫เราสามารถกำจัด old for loop ได้

28
00:02:18,440 --> 00:02:22,100
‫เราไม่ต้องการสิ่งนั้นอีกต่อไปและเราสามารถดำเนินการต่อและรวบรวมได้

29
00:02:22,100 --> 00:02:22,760
‫เมื่อเสร็จแล้ว

30
00:02:22,760 --> 00:02:27,320
‫ไปข้างหน้าและตีเล่นคว้าการ์กอยล์แล้วเข้าไปข้างใน

31
00:02:27,320 --> 00:02:33,350
‫และนั่นเองที่มันกำลังพิมพ์รูปปั้นการ์กอยล์และเสียงบี๊บเมื่อเราทั้งคู่อยู่ในซุ้ม

32
00:02:33,380 --> 00:02:34,190
‫สิ่งที่ดี

33
00:02:34,190 --> 00:02:35,750
‫เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ