‫Cześć i witaj.
‫W tym wykładzie dowiemy się, w jaki sposób możemy uzyskać dostęp do tego, co
‫znajduje się po drugiej stronie wskaźnika, aby nasz składnik ruchu mógł uzyskać właściwości od aktora, na którym żyje, na
‫przykład uzyskać imię i nazwisko aktora lub uzyskanie jego lokalizacji.
‫Zanurzmy się i zobaczmy, jak możemy to zrobić.
‫Więc bardzo dobrze jest móc znaleźć wskazówkę lub adres aktora.
‫Ale musimy być w stanie zrobić rzeczy z samym aktorem.
‫A proces robienia tego jest trochę trudny do zrozumienia, jeśli spojrzymy tylko na aktora.
‫Więc przyjrzymy się, jak zrobić kilka wskazówek do pływania właśnie tutaj, w komponentach technicznych.
‫Zacznijmy więc od stworzenia zmiennoprzecinkowej, którą nazwiemy moją zmiennoprzecinkową i ustawimy ją na wartość
‫pięć.
‫Następnie utworzymy wskaźnik zmiennoprzecinkowy, który będę nazywał twoją zmiennoprzecinkową i
‫ustawimy go jako adres mojego zmiennoprzecinkowego.
‫Więc oba wskazują na ten sam adres w pamięci.
‫Różnica polega na tym, że zmiennoprzecinkowa jest adresem, więc nie mogę po prostu wydrukować wartości.
‫Więc jeśli chcę zrobić log u i chciałem powiedzieć, że twoja wartość zmiennoprzecinkowa jest równa procentowi F, to dodaję twoją
‫zmienność zmiennoprzecinkową.
‫To nie zadziała, ponieważ Twoja liczba zmiennoprzecinkowa jest wskaźnikiem, a nie rzeczywistą liczbą zmiennoprzecinkową.
‫Więc to, co musimy zrobić, to zasadniczo.
‫Uzyskaj wartość w tej lokalizacji.
‫Więc sposób, w jaki możemy to zrobić, gdybym miał zapisać to w nowej zmiennej zmiennoprzecinkowej zwanej wartością
‫zmiennoprzecinkową, to używam operatora odniesienia D, który w rzeczywistości jest również gwiazdą.
‫I umieszczamy to przed rzeczą, do której chcemy się odnieść.
‫Więc dajemy mu wtedy wskaźnik do odniesienia D, które w tym przypadku jest twoją liczbą zmiennoprzecinkową.
‫Teraz to trochę dziwne, że używamy tych gwiazd w dwóch różnych kontekstach.
‫Po pierwsze, używamy gwiazdki po typie, który mówi nam, że jest wskaźnikiem zmiennoprzecinkowym.
‫A kiedy używasz go z typem, oznacza to, że jest wskaźnikiem, gdy używasz gwiazdki przed
‫wyrażeniem wskazującym.
‫To, co tam robisz, to mówisz, daj mi wartość w tej lokalizacji.
‫Więc to pobiera wartość i kopiuje ją do wartości zmiennoprzecinkowej, a teraz do wartości zmiennoprzecinkowej.
‫Możemy tak po prostu wydrukować.
‫Więc z tymi wszystkimi wykrzywieniami, chodźmy dalej, skompilujmy i zobaczmy i działaj jak hit.
‫I rzeczywiście, mówi, że twoja wartość zmiennoprzecinkowa to pięć, czyli wartość, którą mieliśmy pierwotnie.
‫Teraz zwykle nie przechowujemy wartości pośredniej w zmiennej, ponieważ jest to marnotrawstwo.
‫Tworzymy kopię, której nie potrzebujemy.
‫Zamiast tego możemy użyć tego bezpośrednio w wyrażeniu tam, gdzie tego potrzebujemy.
‫Więc twoją wartością zmiennoprzecinkową byłaby gwiazda, tak jak twoja zmiennoprzecinkowa.
‫I to będzie działać dokładnie w ten sam sposób, z tym wyjątkiem, że tym razem nie tworzy kopii do niepotrzebnej
‫zmiennej.
‫Załóżmy teraz, że chcielibyśmy podać tutaj nazwisko aktora-właściciela.
‫Cóż, sposób, w jaki byśmy to zrobili, usuńmy to, co robiliśmy z pływakami, to odwoływanie się do
‫tego, który ma wskaźnik.
‫Więc mamy właściciela gwiazdy, który faktycznie prowadzi nas do samego aktora.
‫Następnie możemy umieścić parę wsporników wokół właściciela, a następnie zrobić kropkę.
‫Więc usunęliśmy aktora z tej ekspresji.
‫Teraz możemy użyć kropki, aby uzyskać coś z wnętrza aktora, abyśmy mogli pobrać
‫aktora, nazwisko lub etykietę, która zwróci się jako łańcuch, więc możemy zrobić łańcuch nazwa równy temu,
‫a następnie możemy wydrukować move ona procent s, a następnie zamiast używać tutaj właściciela, zaczniemy od nazwy i przyniesiemy to.
‫Musimy umieścić gwiazdkę przed nazwą.
‫To kolejne zastosowanie tego operatora gwiazdy.
‫Spotkaliśmy już trzy z nich.
‫Jeden jest z tym ciągiem.
‫Widzieliśmy to po raz pierwszy.
‫Następnie jest tutaj z typem i jest również tutaj, aby DE odwoływać się do wielu i wielu zastosowań
‫dokładnie tego samego znaku.
‫Ale tak jest z C++.
‫Chodźmy, wypróbujmy i włączmy odtwarzanie.
‫A teraz widać, że drukuje nazwiska aktorów, do których film jest dołączony.
‫Więc przeszliśmy przez ten wskaźnik z operatorem odniesienia D i byliśmy w stanie wywołać funkcję
‫na innym obiekcie.
‫Teraz istnieje znacznie bardziej zwarta składnia do robienia tego, ponieważ tak często zdarza się,
‫że chcemy uzyskać funkcję lub właściwość z obiektu wskaźnika zamiast robić to z nawiasami i operatorem odwołującym się do
‫stanu, możemy połączyć to wszystko w jeden.
‫Możemy to wszystko usunąć lub przesunąć kropkę, a zamiast tego używamy operatora strzałki, aby strzałka właściciela pobierała aktora, nazwisko lub etykietę
‫i robi dokładnie to samo, z wyjątkiem tego, że jest o wiele łatwiej pisać.
‫Więc ogólnie rzecz biorąc, skończy się to regułą, że jeśli mamy wskaźnik, używamy operatora strzałki.
‫Jeśli używamy struktury, takiej jak łańcuch F lub wektor F, używamy operatora kropki.
‫Więc chciałbym, abyś wydrukował lokalizację aktorów, korzystając z tej nowej wiedzy o tym, jak możemy używać wskaźników.
‫Więc chciałbym, żebyś zadzwonił po lokalizację aktora.
‫Użyjesz operatora strzałki, aby przejrzeć wskaźnik i wywołać tę funkcję na obiekcie.
‫Na drugim końcu będziesz przechowywać wektor F, który z tego wynika.
‫Następnie wywołasz dwa zwarte łańcuchy, przechowasz wynik w nowej zmiennej łańcuchowej i wypiszesz ją w
‫dzienniku.
‫Wstrzymaj wideo i spróbuj.
‫Dobra.
‫Witamy spowrotem.
‫Więc mam zamiar utworzyć nowy wektor F zwany lokalizacją właściciela i zrobię strzałkę właściciela, uzyskam lokalizację aktora.
‫Następnie przekonwertuję to na ciąg.
‫Więc będę miał ciąg znaków X, nazwany ciągiem lokalizacji właściciela, który będzie równy
‫kropce lokalizacji właściciela do ciągu zwartego, w ten sposób.
‫Spoko loko.
‫Więc teraz mamy własną lokalizację.
‫Możemy to wydrukować w dzienniku.
‫Powiem, że właściciel ruchu to ten z procentami lokalizacji s i tymi procentami s będziemy mieć inny ciąg
‫lokalizacji właściciela gwiazdy, taki jak tutaj, a następnie wciskamy Ctrl alt f 11 i idziemy dalej i
‫wciskamy play, a oni go mamy wypisane zarówno imię aktora, jak i jego lokalizację.
‫Teraz widzimy moc posiadania wskaźników i możliwości wywoływania funkcji na punktach, ponieważ pozwala
‫nam komunikować się między różnymi instancjami klas i sprawia, że obiekty są o wiele bardziej przydatne.
‫Do zobaczenia na następnym wykładzie.